Chapter 73
ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စစ္ၿပိဳင္ျခင္း
Battle Through The Heavens
By Heavenly Silkworm Potatos
က်ဥ္းေျမာင္းေသာ ဂူထဲတြင္ ေဆးမီးအိုးမွ အလွ်ံတညီးညီး မီးေတာက္ေတြေၾကာင့္ ဂူနံရံတြင္ အရိပ္မ်ား လူးလြန္႔ထင္က်ေန၏။ လႈပ္ရွားေနေသာ ယင္းအရိပ္မ်ားသည္ အစြယ္တေငါေငါႏွင့္ ေတာ႐ိုင္းေကာင္မ်ား၏ လက္သည္းစြယ္ပံုရိပ္မ်ားႏွင့္ပင္ အလားသ႑ာန္ တူေနေခ်ေတာ့သည္။
ေရွာင္ယြင္ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ အာရံုႏွစ္ၿပီး ထိုးထြက္ေနေသာ မီးလွ်ံကို မ်က္ေတာင္မခတ္ဘဲ စိုက္ၾကည့္လို႔ ေနသည္။ ျဖဴေဖ်ာ့ေသာ သူ႔၏ မ်က္ႏွာျပင္တြင္ ေခြ်းသီးမ်ားယိုစီးက်လ်က္ ရွိသည္။ အခ်ိန္ ၾကာရွည္စြာ ေဆးလံုးေဖာ္စပ္ျခင္းသည္ ဒိုခ်ီစြမ္းအင္အေျမာက္အမ်ားကို ကုန္ဆံုးေစႏိုင္ေသာ ကိစၥတစ္ခု ျဖစ္၏။ ေရွာင္ယြင္၏ ခ်ီက်င့္စဥ္သည္ အဆင့္နိမ့္ ရႊင္းအဆင့္ ျဖစ္ေန၍ သူ႔၏ ခ်ီအေျခခံ ႏွင့္ ေတာင့္ခံႏိုင္မႈမွာလည္း အထူးအျခားမဟုတ္ပါေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္၍ ေဆးမီးအိုးအေရွ႕တြင္ အခ်ိန္ႏွစ္နာရီမွ် ထိန္းထားႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ သူ႔အတြက္ လြယ္ကူလွသည့္ မဟုတ္ရာ..။
ရြဲ႕ေလာ္သည္ မ်က္လံုးကို က်ဥ္းၿပီး ေသြးခဲျမက္ပင္ကို အျဖဴမႈန္႔ႏုႏု ျဖစ္ေအာင္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ သန္႔စင္ႏိုင္ခဲ့သည့္ ေရွာင္ယြင္ကို ေဝ့ၾကည့္လိုက္သည္။ ေရွာင္ယြင္၏ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္မႈသည္ ဂိတ္ဆံုးေရာက္ေနၿပီးမွန္းသိ၍ ရြဲ႕ေလာ္သည္ ေခါင္း အသာညိတ္လိုက္၍ ညင္သာစြာ ဆိုလိုက္သည္။
“ ေတာ္တယ္.. အနားယူလိုက္ဦး.. ”
စကားခြန္းကို ၾကားလိုက္ရသည့္အခါ ေရွာင္ယြင္၏ ပခံုးႏွစ္ဖက္သည္ ေလ်ာ့ရဲက်သြားကာ သူ႔၏ ခႏၶာကိုယ္သည္လည္း စြမ္းအင္လံုးဝ မက်န္ေတာ့သည့္အလား ေရခဲတမွ်ေအးစက္ေသာ ေျမသားျပင္ေပၚ လွဲခ်လိုက္ေတာ့သည္။ အသက္ကို တဝရႈလိုက္ရင္း သူ႔ရင္ဘတ္သည္လည္း နိမ့္ျမင့္ တလွည့္စီျဖင့္ ေမာဟိုက္၍ ေနသည္။ ယခုအခ်ိန္မွာ သူသည္ လက္ညိဳးကိုပင္ ေျမႇာက္ႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ့ပါဘူး။
“ ေလ့က်င့္ျခင္းက အက်ိဳးမ်ားေစႏိုင္တယ္.. ”
ရြဲ႕ေလာ္သည္ ေအးေဆးစြာ ဆိုလိုက္ရင္း ေျမျပင္ေပၚ လဲအိပ္ေနေသာ ေရွာင္ယြင္ကို ေဝ့ၾကည့္လိုက္သည္။
ေရွာင္ယြင္၏ စိတ္ထဲတြင္ ပ်င္းရိျခင္းႏွင့္ လံု႔လရွိျခင္းတို႔ ခဏတာမွ် လြန္ဆြဲေနၿပီးေနာက္ စိတ္ထဲမွာ မခ်ိတင္ကဲ ေအာ္ဟစ္လိုက္ၿပီး ထခ်င္မထခ်င္ျဖင့္ ထလိုက္လိုက္သည္။ သူ႔၏ တုန္ယင္ေနေသာ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေလ့က်င့္သည့္ လက္ဟန္ပံုစံကို ေဖာ္လိုက္ကာ မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ကိုလည္း မွိတ္လိုက္သည္။
ေရွာင္ယြင္၏ ကိုယ္ဟန္အေနအထားကို ျမင္သည့္အခါ ရြဲ႕ေလာ္ ရယ္ေမာလိုက္ေခ်သည္။ တဖန္ ေဆးမီးအိုး အေရွ႕ရွိ ေက်ာက္စိမ္းဘူး ၁၀ ဘူးေက်ာ္ကိုလည္း ၾကည့္လိုက္ျပန္သည္။ ထိုေက်ာက္စိမ္းဘူးေတြမွာ ေရွာင္ယြင္ သန္႔စင္ထားေသာ ေသြးခဲျမက္၏ အျဖဴမႈန္႔ေတြက နႈတ္ခမ္းအျပည့္ရွိေနသည္။ ဒါေတြဟာ ေရွာင္ယြင္ ႀကိဳးစားပမ္းစား အားထုတ္ထားေသာ အရာေတြသာ ျဖစ္ေပသည္။
ဘယ္မွ ညာ တန္းစီထားေသာ ေက်ာက္စိမ္းဘူးအထဲတြင္ အျဖဴမႈန္႔ အေရာင္ေတြသည္လည္း ဘယ္မွ ညာသို႔ တစ္ဆင့္ထက္တစ္ဆင့္ အေရာင္မ်ား ျပည့္ဝ၍ လာသည္။ ေနာက္ဆံုးဘူးတြင္ အျဖဴမႈန္႔အေရာင္ကာလာသည့္ လံုးဝကို အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ ျဖစ္လုနီးပါး ရွိေနပါၿပီး။
အင္မတန္ကို ျမင္သာေသာ တိုးတက္မႈကို ၾကည့္ရင္း ရြဲ႕ေလာ္သည္ ေက်နပ္သြားသလို အံ့လည္း အံ့ၾသမိသည္။ ေက်နပ္သေဘာတူစြာ ေခါင္းကို ညိတ္လိုက္ရင္း ေရွာင္ယြင္၏ ထက္ျမက္ေသာ စိတ္ဝိညာဥ္အာရံုခံစားႏိုင္စြမ္းကို ရင္ထဲမွာ ခ်ီးက်ဴးမိေလသည္။
ေက်ာက္သားနံရံကို မွီကာ တင္ပ်ဥ္ခ်ိတ္ထိုင္ၿပီး ဆံုးရႈံးသြားေသာ ဒိုခ်ီစြမ္းအင္ကို ျပန္ျဖည့္တင္းေနသည့္ ေရွာင္ယြင္ဆီကို တခ်က္ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ေရွာင္ယြင္မွာ ပထမအမ်ိဳးအစား ေဆးအမယ္ ကိုသာ သန္႔စင္ႏိုင္ခဲ့ေနၿပီ.. ေနာက္ထပ္ ေဆးအမယ္ႏွစ္မ်ိဳးေက်ာ္တို႔က ေလ့က်င့္ဖို႔ သူ႔အတြက္ က်န္ေနပါေသးသည္။
……
မ်က္လံုးကို မွိတ္ကာ အခ်ိန္ တစ္နာရီမွ် ေလ့က်င့္ၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ေရွာင္ယြင္၏ ကိုယ္တြင္းမွ ခ်ီဝဲကေတာ့မွာ ခ်ီကုန္ဆံုးမႈေၾကာင့္ မဲေမွာင္ေနရာကေန ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ျပန္ ေတာက္ပေနပါၿပီး။ တဖန္ ယခုေတာက္ပမႈသည္ အရင္ကထက္ အနည္းငယ္ ပို၍ၾကည္လင္ေနသည္။
ေရွာင္ယြင္သည္ မ်က္လံုးကို ျဖည္းညႇင္းစြာ ဖြင့္လိုက္သည္။ စြမ္းအင္မရွိသေလာက္ ျဖစ္သြားသည့္ ခံစားမႈသည္ ယခုအခ်ိန္မွာ တစ္ဝက္ေလာက္ ျပန္သက္သာလာခဲ့သည္။ လည္ပင္းကို အေၾကာဆန္႔လိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာသည့္ အ႐ိုးဆန္႔သံေတြက ေရွာင္ယြင္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစသည္။
“ ေလ့က်င့္လို႔ ၿပီးၿပီလား.. ဒါဆို ဆက္လုပ္ေလ.. “
ရြဲ႕ေလာ္သည္လည္း မ်က္လံုးဖြင့္လိုက္ကာ ဖ်တ္လတ္တက္ႂကြလာျပန္သည့္ ေရွာင္ယြင္ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးရင္း ေျပာလိုက္သည္။
ေရွာင္ယြင္မွာ မအီမသာျဖင့္ ေခါင္းကို ခါယမ္းလိုက္မိသည္။ စိတ္မခ်မ္းသာစရာ ေဆးေဖာ္စပ္ျခင္းအရသာကို သိသြားၿပီးမို႔ ေရွာင္ယြင္သည္ ရြဲ႕ေလာ္၏ အခ်ိဳသပ္ ကလိမ္က်ျခင္းကို သေဘာေပါက္လိုက္သည္။ ရြဲ႕ေလာ္ ေဆးေဖာ္စပ္သည့္အခ်ိန္တြင္ သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္ကို လွည့္ပတ္ပံုစံေဖာ္ၿပီ လူတိုင္း ႐ူးမတတ္လိုခ်င္သည့္ ေဆးလံုးကို ေဖာ္စပ္ျပခဲ့သည္။ ႐ိုးရွင္းသည့္ ေဆးေဖာ္စပ္နည္းလမ္းပံုစံက ေရွာင္ယြင္စိတ္ထဲတြင္ ေမွာ္ေဆးပညာရပ္သည္ အင္မတန္ လြယ္ကူေပတကား ဟု မွတ္ထင္ေစခဲ့သည္။ အခုအခါမွာတြင္ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ကိုယ့္လက္ကိုယ့္ေျချဖင့္ လုပ္ၾကည့္သည့္အခါ ေမွာ္ေဆးေဖာ္စပ္သည့္အလုပ္သည့္ သူထင္ထားသည္ထက္ ပိုခက္ခဲမွန္း သိသြားခဲ့ေလသည္။
ဒါေပမဲ့ ယခု သိလိုက္ရျခင္းသည္ အေတာ္ ေနာက္က်သြားေပၿပီး။ ေရွာင္ယြင္မွာ အသက္ျပင္းကို အသာခ်ကာ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ေဆးမီးအိုးအေရွ႕တြင္ ထိုင္လိုက္သည္။ ေနာက္ထပ္ ေဆးအမယ္ႏွစ္မ်ိဳးကို သန္႔စင္ၿပီး အဆီအႏွစ္ထုတ္ရန္ ဟန္ျပင္လိုက္သည္။
ေသြးခဲျမက္ကို သန္႔စင္ထားၿပီးသည့္ အေတြ႕အၾကံဳေၾကာင့္ ယခုအခါတြင္ေတာ့ ေရွာင္ယြင္ ပထမတစ္ႀကိမ္ထက္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျဖစ္ေနသည္။ အသက္ဝင္ သစ္သီး ၈ လံုးႏွင့္ ဘိန္းပြင့္ ၁၀ ပြင့္ကို မီးရႈိ႕ သန္႔စင္ၿပီးေနာက္မွာေတာ့ အသက္ကယ္ေဆးေဖာ္စပ္ရန္ လိုအပ္ေသာ ေဆးအမယ္မ်ား စံုလင္သြားေလသည္။
အသက္ဝင္သစ္သီးမွာ အနက္အေရာင္အျပည့္ျဖစ္ေနကာ အေစ့ေသးေသးေလးမ်ား ရွိေနသည္။ ယင္းအေစ့သည္ ေသြးလွည့္ပတ္ျခင္းအတြက္ ေကာင္းမြန္ေသာ အာနိသင္ ရွိသည္။ အကယ္၍ အေတြ႕အၾကံဳရွိေသာ စစ္သည္တစ္ေယာက္သည္ စစ္ေျမျပင္တြင္ ဒဏ္ရာ ရခဲ့လွ်င္ အသက္ကယ္ေဆးလည္း မရွိခဲ့လွ်င္ အသက္ဝင္သစ္သီးကို ႀကိတ္ကာ အနာသက္သာေဆးအျဖစ္ လွည့္သံုးႏိုင္သည္။
ဘိန္းပြင့္မွာလည္း အနီေပ်ာ့ေပ်ာ့သတၱဳရည္ ပါဝင္သည္။ ထိုသတၱဳရည္မ်ိဳးမွာ ထံုထိုင္းေစေသာ အာနိသင္ရွိကာ နာက်င္မႈကို သက္သာေစရန္အတြက္ အသံုးျပဳႏိုင္သည္။
ေရွာင္ယြင္အနားတြင္ စီကာခ်ထားေသာ ေဆးအမယ္သံုးမ်ိဳးကို ၾကည့္ကာ ရြဲ႕ေလာ္သည္ ေခါင္းကို အသာညိတ္ျပလိုက္ကာ တိုးတိတ္စြာျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။
“ လိုအပ္တဲ့ ေဆးအမယ္ေတြကို သန္႔စင္ထားၿပီးၿပီ.. အခု ေဆးအမယ္ေတြရဲ႕ အာနိသင္အားလံုးကို အတူတူ ေပါင္းစပ္ရမယ္.. ဒီအဆင့္က ေဆးပညာရပ္မွာ အေရးႀကီးဆံုးအဆင့္ပဲ.. ”
အသက္ျပင္းႀကီး ခ်လိုက္ၿပီး ေရွာင္ယြင္ ႐ိုေသေလးစားဟန္ျဖင့္ ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။ ျဖဴႏုေနသည့္ ေဆးေပါင္ဒါမႈန္႔မ်ားကို ေဆးမီးအိုးထဲသို႔ ကြ်မ္းက်င္လိမၼာစြာ ထည့္လိုက္ကာ မီးေအးေအးျဖင့္ ၁၀ မိနစ္ခန္႔မွ် အပူေပးလိုက္သည္။ အျဖဴႏုႏု ေဆးေပါင္ဒါမႈန္႔သည္ နီက်င္က်င္အေရာင္ ေျပာင္းလာသည့္အခ်ိန္တြင္ ဘိန္းပြင့္၏ သတၱဳရည္ကို အလ်င္အျမန္ေလာင္းထည့္လိုက္သည္။
သတၱဳရည္သည္ ေဆးမီးအိုးအတြင္းသို႔ ေရာက္သြားသည္ႏွင့္ ေဆးေပါင္ဒါအျဖဴမႈန္႔မ်ားႏွင့္ ေရာေႏွာကပ္ညႇိသြားသည္။ မီးေတာက္ျဖင့္ အခ်ိန္အနည္းငယ္မွ် ဆူပြက္ေစသည့္အခါတြင္ ေဆးအမယ္ႏွစ္မ်ိဳးမွာ တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ အနီေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ အရည္ပ်စ္ အျဖစ္သို႔ ေပါင္းစပ္ေရာေႏွာသြားသည္။
သူ႔၏ စိတ္ဝိညာဥ္အာရံုခံစားႏိုင္စြမ္းကို အသံုးျပဳကာ မီးေတာက္အပူခ်ိန္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားလိုက္သည္။ အနီေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ပ်စ္ႏွစ္သည့္ အရည္မွာ တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ အခိုးထြက္လာသည္။
မီးေတာက္ျဖင့္ အဆက္မျပတ္အပူေပးေနၿပီးေနာက္မွာ အရည္ပ်စ္ပ်စ္မွာ တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ အနီရင့္ရင့္ ေဆးအႏွစ္ပံုစံ ေျပာင္းသြားခဲ့သည္။
ေရွာင္ယြင္သည္ မွန္အၾကည္ကေနၿပီးေတာ့ ေဆးမီးအိုးအတြင္းရွိ အနီရင့္ရင့္ ေဆးအႏွစ္ကို မမွိတ္မသုန္ စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ အနည္းငယ္ ေစာင့္ဆိုင္းေနၿပီးမွ ေနာက္ဆံုးတြင္ အသက္ဝင္သစ္သီး အေစ့နက္ငယ္ကိုလည္း ပစ္သြင္းလိုက္သည္။
အေစ့နက္ငယ္သည္ ေဆးမီးအိုးအတြင္းထဲသို႔ ဝင္ေရာက္သြားခဲ့ေပမဲ့လည္း ဘာမွေတာ့ မျဖစ္လာခဲ့ပါဘူး။ အေစ့နက္ငယ္ဟာ မီးေတာက္လွ်ံၾကားမွာ ခုန္ေပါက္ေနၿပီ အနီရင့္ေဆးအႏွစ္ျဖင့္ ေပါင္းစပ္ဖို႔ကို ျငင္းဆန္ေနသည္။
“ ကြဲျပားတဲ့ ေဆးအမယ္ေတြက အပူဒဏ္ခံႏိုင္ျခင္းမွာလည္း ကြဲျပားၾကတယ္..ဒါေၾကာင့္မီးေတာက္တစ္ခုရဲ့ ဘယ္အစိတ္အပိုင္းကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အပူခ်ိန္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ရမယ္.. ဒီေနရာတစ္ကြက္ပဲ အပူခ်ိန္ နိမ့္နိမ့္လိုခ်င္ရင္ အဲ့ဒီေနရာကိုပဲ မီးေတာက္အပူခ်ိန္ကို ဖိႏွိပ္ႏိုင္ရမယ္.. မီးေတာက္ျပင္းျပင္းလိုတဲ့ ေနရာမွာ မီးအပူခ်ိန္ကို ေအးေဆး ျမင့္တင္ၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ရမယ္.. ”
စိုးရိမ္ၿပီး ေခြ်းျပန္ေနေသာ ေရွာင္ယြင္ကို ၾကည့္ကာ သင္ျပပို႔ခ်လိုက္သည္။
ေရွာင္ယြင္သည္ ေျခာက္ေသြ႕ေနေသာ နႈတ္ခမ္းကို လွ်ာျဖင့္ သပ္လိုက္သည္။ ခ်က္ခ်င္းပင္ စိတ္ဝိညာဥ္အသိအျမင္ကို အနည္းငယ္ ခြဲေဝလိုက္ကာ အေစ့နက္ငယ္ေအာက္ရွိ မီးေတာက္ထံ ပို႔လိုက္ၿပီး ယင္းမီးေတာက္အပူခ်ိန္ကို တျဖည္းျဖည္း တိုးျမႇင့္လိုက္သည္။
“ ဘန္း.. ”
စိတ္ဝိညာဥ္အသိအျမင္ျဖင့္ မီးေတာက္အပူခ်ိန္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ေနရာမွ ေလ်ာ့ေပါ့မႈေၾကာင့္ မထိန္းခ်ဳပ္လိုက္မိသည့္ မီးေတာက္တစ္ခုက ျပင္းထန္စြာျဖင့္ ထိုးတက္သြားခဲ့ရာ အေစ့နက္ငယ္၏ တစ္ျခမ္းမွာ ခ်က္ခ်င္း ေလာင္ကြ်မ္းသြားခဲ့သည္။ ေရွာင္ယြင္မွာ ေခြ်းေစးျပန္သြားကာ ကတိုက္က႐ိုက္ျဖင့္ မီးေတာက္ကို ၾကံမိၾကံရာ ဖိကြပ္လိုက္သည္။
စိတ္ဝိညာဥ္အသိအျမင္တစ္ျခမ္းက မီးေတာက္၏ အျခားတစ္ျခမ္းကို တည္ၿငိမ္ေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားရကာ က်န္သည့္တစ္ျခမ္းက မီးေတာက္ ေနာက္တစ္ျခမ္းအပူခ်ိန္ကို တိုးျမႇင့္ေပးရမည္။ အလုပ္ႏွစ္ခု တစ္ၿပိဳင္နက္လုပ္ရသည့္ အျဖစ္က ေရွာင္ယြင္ကို ေခါင္းကိုက္ေစခဲ့သည္။
သို႔ေပမဲ့ ဤ အျဖစ္မ်ိဳး အနည္းငယ္ ၾကံဳေတြ႕လိုက္ရၿပီးေနာက္ ေရွာင္ယြင္ ပ်ာယာခတ္ျခင္းက ၿငိမ္သက္လာခဲ့သည္။ နဖူးျပင္က ေခြ်းမ်ားကို သုတ္ခ်လိုက္ၿပီး ရွိသမွ် ဒိုခ်ီစြမ္းအင္ေတြအား မီးထြက္ေပါက္ဆီကို အျပည့္အဝ အာရံုစူးစိုက္လိုက္သည္။
ေဆးမီးအိုးအတြင္းတြင္ အေစ့နက္ငယ္မွာ ၾကာရွည္စြာ ေတာင့္မခံမႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေနာက္ဆံုးတြင္ မီးေတာက္၏ အပူခ်ိန္ျပင္းျပင္းေအာက္တြင္ ေပါက္ကြဲလာခဲ့သည္။ ပိတုန္းနက္ေရာင္ အေစ့အမႈန္႔မ်ားသည္ တျဖည္းျဖည္းျဖင့္ အနီရင့္ရင့္ ေဆးအႏွစ္အဖတ္အေပၚသို႔ ဝဲလြင့္က်ၾကကာ အေရာင္ကာလာမွာလည္း ပိုပို၍ နက္ရင့္လာခဲ့သည္။
ပိတုန္းနက္ေရာင္ အေစ့မႈန္႔မ်ားအားလံုး ေဆးအႏွစ္ေပၚသို႔ အကုန္ေရာက္သြားသည့္အခါမွ ေရွာင္ယြင္သည္လည္း အသက္ျပင္းရွည္ ခ်ႏိုင္ေတာ့သည္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကို မီးထြက္ေပါက္ကေန ျဖည္းညႇင္းစြာ ဖယ္လိုက္သည့္အခါ မီးေဆးအိုးအတြင္းမွ မီးေတာက္သည္လည္း ေႏွးေကြးစြာျဖင့္ ၿငိမ္းေသသြားေတာ့သည္။
ေမာဟိုက္ေနေသာ ေရွာင္ယြင္ေၾကာင့္ ရြဲ႕ေလာ္သည္ ခပ္ယဲ့ယဲ့ေလး ျပံဳးလိုက္ကာ လက္ကို ေဝွ႕ယမ္းလိုက္ၿပီး ေဆးမီးအိုးအဖံုးကို မကာ ေျမႀကီးေပၚ ခ်ထားလိုက္သည္။ ညာဘက္လက္ျဖင့္ အနီရင့္ရင့္ ေဆးအႏွစ္လံုးကို ေလေပၚ ေပါေလာေပၚေစလိုက္သည္။
ရြဲ႕ေလာ္သည္ ေဆးအနံ႔ျပင္းထန္စြာ ထြက္ေနေသာၾကက္ေသြးရင့္ေရာင္ ေဆးအႏွစ္လံုးကို စူးစိုက္ၾကည့္လိုက္သည္။ တဖန္ သူ႔လက္သည္ ပိုင္းျဖတ္သည့္ ပံုစံကို ျပဳလုပ္လိုက္ရာ အနီရင့္ရင့္ ေဆးအႏွစ္လံုးသည္ အပိုင္းအစ တစ္ရာနီးပါးမွ် ကြဲထြက္သြားသည္။
ေရွာင္ယြင္ဆီမွ သိုေလွာင္လက္စြပ္ကို ယူလိုက္ၿပီး ရြဲ႕ေလာ္သည္ လက္ဖ်စ္တစ္ခ်က္ တြက္လိုက္သည့္အခါတြင္ ေက်ာက္စိမ္းပုလင္းငယ္ေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္တို႔သည္ ဂူက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲတြင္ ေနရာအျပည့္ ႐ုတ္တရက္ ထြက္ေပၚလာသည္။
ေက်ာက္စိမ္းပုလင္းငယ္မ်ားကို ေနရာခ်လိုက္ၿပီးေနာက္ ရြဲ႕ေလာ္သည္ လက္ကို ေဝွ႕ယမ္းလိုက္ျပန္သည္။ အရည္ကဲ့သို႔ ေဆးအႏွစ္မ်ားသည္ တိက်စြာျဖင့္ ေက်ာက္စိမ္းပုလင္းမ်ားဆီသို႔ ကိုယ္စီ ဝင္သြားၾကသည္။
ရြဲ႕ေလာ္သည္ ေဆးပုလင္းတစ္လံုးကို ေကာက္ယူလိုက္ကာ ေရွာင္ယြင္ကို ျပံဳးၾကည့္ၿပီ ကမ္းေပးလိုက္ရင္း က်ီစယ္ကာ ေျပာလိုက္သည္။
“ ဂုဏ္ယူပါတယ္.. ပထမဆံုး ေဆးေဖာ္စပ္မႈ ေအာင္ျမင္သြားပါၿပီး.. ”
အေလာတႀကီးႏိုင္စြာ ေဆးပုလင္းကို လွမ္းယူလိုက္ၿပီး ေရွာင္ယြင္သည္ အနည္းငယ္ အညစ္ပါေနသည့္ ၾကက္ေသြးေရာင္ ေဆးအႏွစ္ရည္ကို ၾကည့္ရင္း စိတ္လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ဂုဏ္ယူျခင္း ကိုပါ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း ခံစားလိုက္ရသည္။
“ ဟဟ.. ဒီေန႔က စၿပီး.. ငါဟာ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္တစ္ေယာက္လို႔ ေျပာလို႔ရၿပီးကြ.. ”
…….
အခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕ေသာ အသံုးအနႈန္းေတြ ေျပာင္းသံုးထားတယ္.. သည္းခံ ျဖည့္ေတြး ဖတ္ၾကကုန္..
မၾကာမီအခ်ိန္အတြင္း အပိုင္း ၇၆ မွ ၁၀၀ အထိ ပါဝင္ေသာ pdf ထြက္ရွိမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းေကာင္း ပါးလိုက္ပါရေစ
No comments:
Post a Comment