Chapter 153

အပိုင်း ( ၁၅၃ ) - အဆိပ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်

ကောင်းကင်ဘုံသို့ စစ်ပြိင်ခြင်း

သီးသန့်နေရာကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါသော ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှာ ရှောင်ယွင်တို့ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် လေ့ကျင့်လာခဲ့ကြသည်မှာ တစ်ရက်ပြီး တစ်ရက် ကုန်ဆုံးလာခဲ့သည်။ ရှောင်ယွင်လည်း ခရမ်းရောင်မီးတောက်အား သန့်စင်ခြင်းအစပြုခဲ့သည့်နေ့ရက်မှ ရေတွက်လျှင် လတစ်ဝက်နီးပါး ရောက်ရှိလာခဲ့ပါပြီ။

လတစ်ဝက်အချိန်အတွင်း ရှောင်ယွင်သည် ဒိုချီစွမ်းအင်လေ့ကျင့်ခြင်းအား ရပ်တန့်ထားသလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ စုပ်ယူထားသော စွမ်းအင်တို့အား ခရမ်းရောင်မီးတောက်ထံသို့သာ အကုန်ပို့လွှတ်နေခဲ့သည်။ ခရမ်းရောင်မီးတောက်သည် အဆုံးမဲ့သော တွင်းနက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့၏။ သဲသဲမဲမဲ လေ့ကျင့်လာခဲ့မှုက အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ရှောင်ယွင်၏ အကျိုးရလဒ်သည်လည်း သိသာထင်ရှားလာခဲ့သည်။

အစပထမတွင် လက်သန်းအရွယ်လောက်သာ ရှိသော ခရမ်းရောင်မီးတောက်သည် ယခုအခါ ဆယ်ဆမက ကြီးထွားလာပြီ ဖြစ်၏။ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာသည့် ခရမ်းရောင်မီးတောက်ကို ကြည့်တိုင်း ရှောင်ယွင်မှာ ကျေနပ်အားရခဲ့သည်။ ဒီလိုနှုန်းထားဖြင့်ဆိုလျှင် သူ့ရဲ့ ချီကျင့်စဉ်ကို အဆင့်တိုးစေဖို့အတွက် လိုအပ်သော အတိုင်းအတာကို ခရမ်းရောင်မီးတောက် ရောက်ဖို့က နောက်ထပ် လတစ်ဝက်လောက် လိုလိမ့်မည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် နေပူအောက်တွင်  ရှောင်ယွင်သည် ကျောက်တုံးထက်တွင် ထိုင်လျက် လေ့ကျင့်သည်။ အဝတ်အစားမှာလည်း ချွေးတွေနှင့် စိုရွဲနေပြီ ဖြစ်၏။ နေပူအောက်တွင် အချိန် နှစ်နာရီမျှ တောင့်ခံလေ့ကျင့်လိုက်ပြီနောက်တွင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က အပူအချိန်တို့က တဖြည်းဖြည်းလျော့ကျလာ၍ သူလည်း လေ့ကျင့်ခြင်းကို ရပ်နားလိုက်သည်။ ခေါင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ချွေးများ စိုရွှဲနေသည့် အဝတ်အစားကို တွေ့လိုက်ပြီနောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကိုယ်ကို မတ်မတ်ထားလိုက်ကာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်မီးတောက်က အနည်းငယ်ကြီးထွားလာပြန်သည်ကို မြင်သည့်အခါ ရှောင်ယွင် ကျေနပ်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကာ ခုန်ဆွခုန်ဆွ လုပ်လိုက်သည်။

လတစ်ဝက်နီးပါး နေရောင်အောက်၌ လေ့ကျင့်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ရှောင်ယွင်၏ အသားအရေမှာလည်း အမည်းဘက်သို့ပင် ရောက်နေပါပြီ။ နုနယ်ချောမောသည့် မျက်နှာမှာလည်း လေ့ကျင့်ခန်းများကြောင့် အနည်းငယ် ရင့်ကျက်လာသယောင် ရှိလာ၏။

ခုန်ဆွခုန်ဆွလုပ်လိုက်ပြီးတဲ့အခါ ထုံကျင်နေသော ခြေထောက်က ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လက်ကိုလည်း ဆန့်ထုတ်၍ လက်ချောင်းကို ဖျစ်တွက်လိုက်သည့်အခါမှာ ဘောလုံးအရွယ်အစားလောက်ရှိသည့် ခရမ်းရောင်မီးတောက်က သူ့လက်ဝါးပြင်ကနေ တိုးထွက်လာကာ လက်တစ်ခုလုံးအား ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

လတစ်ဝက်လောက် လေ့ကျင့်ပြီးသည့်အခါမှာတော့ သေးငယ်သော ခရမ်းရောင်မီးတောက်ငယ်မှ ယခုအခါ လက်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလာနိုင်သည်အထိ အားကောင်းလာခဲ့သည်။

လက်တစ်ခုလုံးက ခရမ်းရောင်မီးတောက်အတွင်း မြုပ်နေလျက် ရှိနေတာကို ကြည့်ပြီ ရှောင်ယွင်မှာ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ရှိနေတော့၏။ လက်သီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုပ်၍ လျှပ်တပြက်အတွင်း ထိုးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပဲ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က လေထုမှာ အပူရှိန်မြင့်သွားပြီ အနည်းငယ် တွန့်ခါသွားသည်။

“ အားပါးပါး.. လူတစ်ယောက်ကိုသာ ထိုးလိုက်ရင်.. အင်း အကျိုးဆက်က သိပ်မညံ့သွားလောက်ဘူး.”

ရှောင်ယွင်သည် ပြုံးလိုက်ပြီ ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်ကာ လက်ထဲက ခရမ်းရောင်မီးတောက်ကို မီးအားကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ရှောင်ယွင်သည် တောင်ထိပ်တွင် ခရမ်းရောင်မီးတောက်နှင့် လေ့ကျင့်လိုက်ပြီနောက် ကိုယ်ထဲတွင် ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အား တစ်ချက် လှုပ်လိုက်သည်နှင့် ခရမ်းတိမ်တောင်ပံက ကျောပြင်ထက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခေါင်းကို အနောက်လှည့်လိုက်ပြီ ခရမ်းအရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသာ တောင်ပံကို ကြည့်လိုက်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

ရှောင်ယွင်နားထဲတွင် စူးရှသော လေတိုးသံများ တိုးဝင်လာလေသည်။ မြေပြင်ထက် မီတာနှစ်ဆယ်အကွာလောက်သို့ ရောက်သည့်အခါတွင် တောင်ပံကို ခတ်လိုက်ပြီ အရှိန်လျော့အောင် လုပ်လိုက်သည်။ လက်ဝါးပြင်ကိုလည်း မြေကြီးထံ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ တွန်းကန်အားတစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီ ထိုတွန်းကန်အားဖြင့် ရှောင်ယွင်သည် လေထဲတွင် ကိုယ်ကို တစ်ပတ် လှည့်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် ခရမ်းရောင်တောင်ပံက သူ့နောက်ကျောပြင်တွင် ဆေးမှင်ကြောင်အသွင် ပြောင်းလဲဝင်သွားပြီ သူလည်း မြေပြင်ထက် ခြေထောက်ထောက်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း အနည်းငယ်လှုပ်ခါလိုက်ပြီ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သက်ရောက်နေသော အားအကြွင်အကျန်တို့အား ဖြေဖျောက်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီ တဲအိမ်ငယ်ထံသို့ အပြုံးဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

တဲအိမ်ဘက်သို့ ဆက်လျှောက်သွားနေရင်း ရှောင်ယွင် မျက်မှောင်ကြုတ်မိလိုက်သည်။ ဒီအချိန်ဆိုရင် ရှောင်ယိရှန်က ဆေးပင် ခူးဆွတ်ရာမှ ပြန်လာနေလောက်ပါပြီ။ ဘာကြောင့် ဒီနေ့မှ တိတ်ဆိတ်နေရတာလဲ။

ရှောင်ယွင်စိတ်ထဲတွင် သင်္ကာမကင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ တဲအိမ်တံခါးအရှေ့ရောက်သွားသည့်အခါမှာ တံခါးကို ခေါက်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် မည့်သည့် တုန့်ပြန်မှုအသံမှ မကြားရချေ။ နောက်ထပ် ထပ်ခေါက်ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ သို့သော် ဘာအသံမှ မထွက်ပေါ်လာချေ။

ရှောင်ယွင် မျက်မှောင်တွန့်လိုက်ရင်း သူ့စိတ်ထဲမှာလည်း စိတ်ပူစ ပြုလာသည်။ တံခါးအရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေရင်း တွေဝေနေမိပြန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်  အံကို ကြိတ်လိုက်ပြီနောက် သစ်သားတံခါးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်ကန်လိုက်သည်။

တံခါးကို ခပ်ပြင်းပြင်း ကန်ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် အတွင်းသို့ အမြန်ဝင်ကြည့်လိုက်ရာ အထဲတွင် မီးခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီ သူလည်း ချောင်း အနည်းငယ် ဆိုးလိုက်သည်။ ညာဘက်လက်ဝါးပြင်ကို ကမန်းကတ်း ဖွင့်ထုတ်ပြီ အားကောင်းသော လေအားများ လက်ဝါးပြင်ကနေ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ကောက်ရိုးတဲအိမ်အတွင်း ရှိသမျှသော မီးခိုးများ လွင့်စင်သွားကုန်သည်။

မီးခိုးများ လွင့်ပြယ်သွားသည့်အချိန်တွင် ရှောင်ယိရှန်သည် မျက်လုံးပိတ်လျက်သားဖြင့် ခုတင်ပေါ်တွင် ရှိနေသည်ကို ရှောင်ယွင် တွေ့လိုက်သည်။ သူမ၏ အရင်ပုံစံဖြစ်သည့် နီရဲစိုစွတ်သည့် မျက်နှာပြင်ထက်တွင် အရောင်ခုနှစ်မျိုးဖြင့် ထူးဆန်းစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကိုလည်း ထပ်မံ တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ရှောင်ယိရှန်က အသက်ရှုသည့်ပုံ မပြ၍ ရှောင်ယွင် စိုးရိမ်စိတ်များသွားသည်။ သူမဆီ အပြေးသွားမည့်အပြုတွင် သူ့လက်စွပ်ကနေ အလင်းဖျော့ဖျော့ သဏ္ဍာန်ပုံရိပ်တစ်ခုက ထွက်ရှိလာပြီ တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ မသွားနဲ့.. “

ရွဲ့လော် အော်ဟစ်သံကြောင့် ရှောင်ယွင်လည်း တုံ့ခနဲ ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ အတော်ကြာမှ နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်သော အသံကြောင့် ထုံထိုင်းသွားရာမှ သက်သာရာ ရသွားသည်။ ရှောင်ယွင် ရွဲ့လော်အား စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ မင်းသေချင်ရင်တော့ ကောင်မလေးကို သွားထိလိုက်ပေါ့..”

ရှောင်ယိရှန် မျက်နှာထက်က အရောင်ခုနှစ်မျိုးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရွဲ့လော်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။

“ ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ဤသို့သော ရွဲ့လော်၏ အမူအရာမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရ၍ ရှောင်ယွင်မှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်နေသည်။ ထို့နောက် ရှောင်ယိရှန်ဘက်ကို တစ်ခါ ပြန်ကြည့်လိုက်ကာ ရတက်မအေးစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

ရွဲ့လော်က ချက်ချင်း မဖြေသေးချေ။ သတိမေ့လျော့နေသည့် ရှောင်ယိရှန်ကိုသာ အနားတစ်ဝိုက် လှည့်ပတ်ကြည့်နေလိုက်သည်။ အတန်ကြာမှ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ကာ အသက်ပြင်း ချလိုက်သည်။

“ ဒါက တကယ်ပဲ.. ဖြစ်နေတာလား..”

အိုစာသွားသည့် ရွဲ့လော်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီ ရှောင်ယွင်မှာ စိတ်နှလုံးမအေးလာတော့သည်။ ရွဲ့လော်ကိုလည်း သေသေချာချာ ထပ်မေးလိုက်သည်။

“ သူက ဘာဖြစ်နေတာလဲ.. ဆရာ..”

“ သူ့လက်ကို ကြည့်လိုက်စမ်း..”

ရှောင်ယိရှန်၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်ကို ရွဲ့လော် ညွန်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်ယွင်လည်း လက်ညိုးညွန်ရာဘက်ကို ကမန်းကတန်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူတွေ့လိုက်ရသည်က သူမ၏ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင်ဆေးအမှုန့်များထည့်ထားသော ပုလင်းငယ်တစ်လုံးအား ကိုင်ဆောင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ရှောင်ယွင်၏ မျက်ဝန်းတွင် သံသယအရိပ်များ ဖျတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူက အရှေ့ကို တိုးသွားကာ သူမနှင့် ပေအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်လိုက်ပြီ ဆေးပေါင်ဒါအမှုန့်မှ ထွက်ရှိလာသည့် ဆေးရနှံ့ကို ရှိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ခေါင်းမူးနောက်သွားကာ ရင်ထဲတွင် အူအသည်းများ ဗြောင်ဆန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လူတစ်ကိုယ်လုံးကလည်း အားလျော့သွားသလို ခံစားလိုက်ရကာ မြေကြီးပေါ် ဟန်မဆောင်နိုင်လောက်အောင်ဖြင့် ထိုင်ချလိုက်ရသည်။ အတန်ကြာသည်အထိ ခေါင်းထဲတွင် မူးနောက်နောက် ဖြစ်နေပါသေးသည်။  နောက်ဆုံးအခါကျမှ မတ်တတ်ရပ်လိုက်နိုင်ကာ အံ့အားသင့်သည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်လိုက်တဲ့ အဆိပ်လဲ.. ဒီအဆိပ်က ဒိုရှီအဆင့်တစ်ယောက်ကိုတောင် သေချာဂရုမစိုက်မိရင် သေသွားစေနိုင်တာပဲ..”

“ မှန်တယ်.. ဒီမိန်းကလေးက အဆိပ်လုပ်တဲ့နေရာမှာ အရမ်းကို ထူးချွန်တယ်ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံရလိမ့်မယ်..”

ရွဲ့လော်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြုံးလိုက်လေသည်။ သူ့လေသံထဲတွင် ချီးမွမ်းနေခြင်းလား ဒါမှမဟုတ် တခြားသော ခံစားချက်တွေလားဆိုတာ မမှန်းဆနိုင်ချေ။

ရှောင်ယွင်လည်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ရှောင်ယိရှန်က အဆိပ်ပညာရပ်တွင် အထူးကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဆိုတာကို သူလည်း ထင်မြင်နေသည်။ သူမကို အဆိပ်နတ်သမီးလေးဟု ခေါ်ခြင်းက ပိုသင့်တော်ပေလိမ့်မည်။

“ သူ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကိုလည်း ကြည့်လိုက်ဦး..”   တဲအိမ်အတွင်းမှာ မျောလွင့်နေသည့် ရွဲ့လော်က ထပ်မံ လက်ညိုးညွန်ပြလိုက်ပြန်သည်။

ရှောင်ယွင်လည်း သူမ၏ လက်ကနေ နှုတ်ခမ်းဆီကို အကြည့်ရွှေ့လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ့မျက်ဝန်းက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ နီထွေးသာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အနက်ရောင် ဆေးအမှုန့်က ကပ်ကျံနေသည်။ အရောင်အဆင်းအရ သူမကိုင်ဆောင်ထားသော ဆေးပုလင်းငယ်မှ အဆိပ်မှုန့်တို့နှင့် ထပ်တူညီနေလေ၏။

“သူက အဆိပ်ကို ယူသောက်ပြီ သေကြောင်းကြံလိုက်တာလား.. ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ.. အကြောင်းမရှိဘဲ သူက ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေရမှာလဲ..”

အနက်ရောင်အမှုန့်ကို သေချာကြည့်လိုက်ပြီနောက် ရှောင်ယွင်က ဦးနှောက်ခြောက်သွားကာ ထိုသို့ ရေရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

“ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကို သေကြောင်းကြံတာလို့ ဘယ်သူက ပြောလဲ.. လူသေတစ်ယောက်က ဒီလို လှနေတာကို မြင်ဖူးလို့လား..”

ရွဲ့လော်က စိတ်ပျက်သွားဟန်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းရွဲ့လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ သူ့ရဲ့ အင်အားက ဒိုကျဲအဆင့် ကြယ်တစ်လုံးပဲလေ..  ဒိုရှီအဆင့်ကိုတောင် သတ်နိုင်တဲ့အဆိပ်ကို သူက ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ..”

ရှောင်ယွင်မှာ အရှေ့သို့ ပြေးသွားပြီ သူမ၏ အသက်ရှုလေကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ပါသော်လည်း အစောပိုင်းက ရွဲ့လော်၏ အော်ဟစ်ထားမှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန်သာ လမ်းလျှောက်နေမိသည်။

“ တကယ်လို့ သူက သာမန်လူဆိုရင်တော့ သေရလိမ့်မယ်.. ဒါပေမဲ့.. “   ရွဲ့လော်၏ အကြည့်က ခုတင်ထက်မှာ လှလှပပ အိပ်စက်နေသယောင်ရှိနေသည့် ရှောင်ယိရှန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ လေသံဖွဖွဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ သူကတော့ သေမှာ မဟုတ်ဘူး..”

“ ဆရာပြောတဲ့ အဓိပ္ပါယ်က..”  ရှောင်ယွင်က ခြေလှမ်းကို တုံ့ခနဲ ရပ်ပြီ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ သူက ဘာကွဲပြားနေလို့လဲ.. သူ့ရဲ့ ပညာရပ်က အဆိပ်ပညာရှင်ဖြစ်နေလို့လား.. အဆိပ်ပညာရှင်လည်း သူတို့ရဲ့အဆိပ်နဲ့ ပြန်သေသွားကြတာ ဆန်းမှ မဆန်းပဲ.. သူတို့က အဆိပ်ပြီးနေတဲ့ လူတွေမှ မဟုတ်ကြတာ..”

“ မှန်တယ်.. အရမ်းကို အဆင့်မြင့်တဲ့ အဆိပ်ပညာရှင်တွေလည်း သူတို့ရဲ့ အဆိပ်နဲ့ သေနိုင်ကြတာပဲ..”

ရွဲ့လော်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လေးနက်သည့် လေသံဖြင့်

“ ဒါပေမဲ့ တချို့တွေက အဲဒီအထဲမှာ မပါကြဘူး.. ဒိုချီကုန်းမြေဒေသကြီးမှာ ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်မျိုး ရှိတယ်.. အဲဒီ ခန္ဓာကိုယ်မျိုးကို နာမည်ပေးထားတာက  ပင်ကိုယ်အဆိပ်ခန္ဓာကိုယ် ဒါမှမဟုတ် အဆိပ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်..  ဘာလို့ဆိုတော့  ဒီခန္ဓာကိုယ်က တစ်ခြားသူတွေကို ဆိုးရွားတာတွေ သယ်ဆောင်လာတတ်တဲ့ သဘောသဘာဝရှိလို့ပဲ..”

“ ပင်ကိုယ်အဆိပ်ခန္ဓာကိုယ်ဆိုတာ.. နောက် အဆိပ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ဆိုတာလည်း..” ထူးဆန်းသော နာမည်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ရှောင်ယွင် ကောင်းကောင်း သဘောပေါက် မနေပါဘူး။

“ မင်းက ဝူတန်မြို့မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြီးပြင်းလာတယ်ဆိုတော့ ဒိုချီကုန်းမြေဒေသကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မင်းမသိသေးတာက သဘာဝကျပါတယ်.. အရင်တုန်းက ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေအချိန်တုန်းက  အဆိပ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ရှိတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က ဒိုချီကုန်းမြေဒေသကြီးမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်.. ဒီမိန်းမဟာ ဒေါသထွက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ အင်ပါယာတစ်ခုလုံးရဲ့ မြေပြင်ကို အဆိပ်သင့်စေခဲ့တယ်.. အဲလို အဆိပ်သင့်နေတဲ့ ကုန်းမြေမှာ လူပေါင်းတစ်သိန်းလောက် သေဆုံးခဲ့ရတယ်.. “

“ ဟမ်..” ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အခါမှာတော့ ရှောင်ယွင်မှာ ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ရသည်။ ထိုမိန်းမက နည်းနည်းတော့ ရက်စက်ရာမကျနေဘူးလား..။ လူပေါင်းတစ်သိန်းလောက်က အညှာတာမဲ့စွာဖြင့် သေဆုံးခံခဲ့ရသည်လား..။ ဒါက ကြက်သတ်ငှက်သတ်သလို မဖြစ်နေဘူးလား..။

" မင်းသိထားရမှာက ဒိုချီကုန်းမြေဒေသကြီးမှာ စွမ်းအားကြီးတဲ့သူတွေကြားထဲက ဥပဒေတစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာကိုပဲ.. အဲဒီမိန်းမရဲ့ အပြုအမူက အဲဒီဥပဒေကို ချိုးဖောက်လိုက်တယ်ဆိုတာ သံသယမရှိပါဘူး.. နောက်ဆုံးမှာတော့ အင်ပါယာအနှံ့က အင်အားကြီးသူတွေဟာ ဒီဒေသကနေ မွေးဖွားလာကြသူတွေဖြစ်လို့ အားလုံးက ပေါက်ကွဲကုန်ကြတာပေါ့.. တစ်ယောက်ပြီတစ်ယောက် အင်အားကြီးတဲ့သူတွေက အဲဒီမိန်းမကို ရှာပြီ လက်စားချေကြတာပေါ့.. ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ပြီတစ်ယောက် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြတယ်.. အော် ဒါနဲ့ လက်စားချေတဲ့ လူတွေထဲမှာ အားအနည်းဆုံးက ဒိုလင်အဆင့်ပဲ.. အဆင့်မြင့်ဆုံးကတော့ ဒိုဝှမ်းအဆင့် ကြယ်ကိုးလုံးပေါ့..ဒိုကျုံအဆင့်ကို ရောက်ခါနီးအဆင့်ပေါ့.. “

ရွဲ့လော်က အကြောင်စုံပြန်လှန်လေသည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကို ရုတ်တရက် ယမ်းခါလိုက်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ သူတို့အားလုံးက ကံမကောင်းစွာနဲ့ အဲဒီမိန်းမလက်ထဲမှာပဲ သေသွားကုန်ကြတယ်လေ.. “

" ဂလု.." 

ရှောင်ယွင်မှာ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် မျိုချလိုက်ရသည်။ မျက်နှာက ချွေးစက်များကိုလည်း သုတ်ချလိုက်ရသည်။ ထိုမိန်းမက အရမ်းကို စွမ်းအားကြီးတယ်ပါလား.. လူတွေကို ကြက်သတ် ခွေးသတ်သလိုပဲ တကယ်ကြီးကို သတ်လိုက်တာပါလား..။

" အဲဒီပဋိပက္ခရဲ့ အဆုံးသတ်မှာ အရူးလင်မယားနှစ်ယောက်ကလည်း ပါဝင်လာခဲ့တယ်.. အပြင်လူတွေ မသိလိုက်တဲ့ တိုက်ပွဲကြီးအပြီးမှာ ဒိုဝှမ်းအဆင့် ကြယ်ငါးလုံး ဖြစ်တဲ့ အဲဒီအမျိုးသမီးက ဒဏ်ရာရပြီ ထွက်ေပြေးသွားတယ်.. ကျန်တဲ့ အရူးလင်မယားထဲက ဒိုကျုံအဆင့်ရှိတဲ့တစ်ယောက်က အဆိပ်မိခဲ့တာကို ဆယ်နှစ်ကြာအောင် အဆိပ်ဖြေပြီမှ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းလာခဲ့ရတယ်.."

" မယုံနိုင်လောက်ပါပဲ.."

ရှောင်ယွင်မှာ တစ်ခဏတာတော့ ဆွံ့အနေမိသည်။ ဒိုဝှမ်းအဆင့်လောက်နှင့် သူမသည် ဒိုကျုံအဆင့်တစ်ယောက်အရှေ့မှာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက ဒဏ်ရာရထားလျက်နဲ့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဘယ်လိုလူမျိုးပါလဲ..? ရှောင်ယွင်မှာ မယုံနိုင်စရာပါပဲ ဆိုသော စကားကိုသာ ပြောနိုင်တော့သည်။

" အဲဒီမိန်းမက ထွက်ပြေးသွားလို့ နောက် အနှစ်နှစ်ဆယ်အကြာမှာ ပြန်ထွက်လာခဲ့တယ်.. အဲဒီအချိန်မှာ သူက ဒိုကျုံအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ.. အဲဒီအချိန်မှာ သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့တဲ့ အရူးအိုနှစ်ယောက်က အပြင်ကို မထွက်လာရဲတော့ဘဲ သူမကို ရှောင်ပြေးကြရတယ်.. နားပင်းနေသူတစ်ယောက်လိုပဲ ဟန်ဆောင်နေလိုက်ကြပြီ သူရဲ့သတင်းတွေကို လျစ်လျူရှုနေလိုက်ကြတယ်.."

" အနှစ်နှစ်ဆယ်တည်းနဲ့ ဒိုဝှမ်းအဆင့် ကြယ်၅လုံးကနေ ဒိုကျုံအဆင့်ကို ရောက်သွားတယ်.. ဒီအမြန်နှုန်းက အရမ်းကို ပုံမှန်မဟုတ်နေပါလား.. "

ရှောင်ယွင်မှာ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

" အင်.. အဲဒီမိန်းမက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်လည်း ရှိတယ်.."

ရွဲ့လော်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ခုတင်ထက်က ရှောင်ယိရှန်ဘက်ကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

" အဲဒါပြီးတော့ ငါလည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင်ကို အကြောင်းပြုပြီ အဲဒီမိန်းမနဲ့ ဆုံခဲ့တယ်.. အဲ့မှာ စပြီ ပြဿနာတက်ခဲ့တာပဲ.. နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့ရဲ့တိုက်ပွဲက အဆုံးသတ်ခဲ့တယ်.."

ရှောင်ယွင်မှာ မျက်လုံးက တဖြည်းဖြည်း ပြူးကျယ်လာသည်။ ဒါသည် ဆရာရွဲ့လော်၏ အတိတ်အကြောင်းအချို့ ဖြစ်လေ၏။ ချက်ချင်းဆိုသလို  ရှောင်ယွင်က အမြန်မေးလိုက်မိသည်။

" နောက်တော့ ဘာဆက်ဖြစ်သွားလဲ.."

" ဘာဆက်ဖြစ်လဲဆိုတော့..."

ရွဲ့လော်သည် ပြုံးလိုက်ပြီ ခေါင်းကို မော့ထားလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ ရီဝေနေသည့် မျက်ဝန်းက အတိတ်အမှတ်တရတွေကို တမ်းတနေသည့်အလားပင်။ အတော်ကလေးကြာမှ ခပ်ယဲ့ယဲ့လေး ပြုံးလိုက်ပြီ ပြောလိုက်သည်။

" ငါက သူ့ကို နှာတဖျားအသာနဲ့ အနိုင်ရသွားတယ်လို့ ဆိုရမှာပေါ့.."

ရှောင်ယွင်မှာ ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်မိသည်။ သူ့မျက်နှာမှာလည်း အလန့်တကြားဖြစ်သွားသည့် အမူအရာများ ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

----