ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စစ္ျပိဳင္ျခင္း
Battle Through the Heavens
By Heavenly Silkworm Potatos
___________________________
Chapter 55 – မေတာ္တဆ
ပထမတန္းေလလံအိမ္ေတာ္၏ သတင္းအခ်က္အလက္
ေပးပုိ႔ျဖန္႔ျဖဴးတာကို ၾကည့္ျပီ လူတိုင္းဟာ ၎တို႔၏
ဆက္သြယ္မႈကြန္ရက္မွာ အင္မတန္ တိက်ျမန္ဆန္မႈ
ရွိေၾကာင္း ၀န္ခံရေပလိမ႔္မည္။ ယခုလည္း ေရွာင္ယြင္
အေျခခံေဆးလံုုးကုိ ပထမတန္း ေလလံအိမ္လက္ထဲကုိ
ေပးျပီး၍ တစ္ရက္ေလးမွ်ပင္ စြန္းရံုေလးပဲ ရွိေသးသည္။
၀ူတန္ျမိဳ႕ေပၚရွိ ၾသဇာတိကၠမၾကီမားေသာမ်ိဳးႏြယ္မိသားစု
တိုင္းမွာ အေျခခံေဆးလံုးအေၾကာင္း ၾကားသိျပီ ျဖစ္ေန
သလိုအားလံုးဟာဆူပူပြက္ေလာရုိက္ကုန္ၾကသည္။
ျပီးခဲ့သည့္ ေလလံပြဲ နွင့္ ယခုတစ္ေခါက္ ကြာျခားခ်က္မွာ
ေလလံပြဲ၏ အဆင့္ပင္ ျဖစ္သည္။ ျပီးခဲ့သည့္ေလလံပြဲတြင္
ျပသသြားသည့္ အဆင့္ျမင့္ ရႊင္းအဆင့္ ဒုိသုိင္းက်မ္းမွာ
ဘယ္အခ်ိန္မွာမဆို ေစ်းအျမင့္ဆံုးရႏိုင္သည့္ ေလလံ
ပစၥည္းျဖစ္သည္။အဓိကအင္အားၾကီးသူေတြ ေလလံ
ဆြဲသည့္ အခ်ိန္မွာ က်န္တဲ့အဆင့္နိမ့္လူေတြက
ထိုင္ၾကည့္ေနရံုသာ တတ္ႏိုင္သည္။
ဒါေပမဲ့ လူအမ်ားစုအတြက္ကေတာအေျခခံေဆးလံုး
ဆိုတာပုိုျပီ လက္ေတြ႔က်ေသာ ပန္းတိုင္တစ္ခု ျဖစ္သည္။
သူတို႔၏သားသမီးေတြ ဒိုက်ဲအဆင့္ကို ျဖစ္ႏို္င္သမွ်
ျမန္ျမန္ေရာက္ရွိေစေအာင္ ကူညီဖို႔အတြက္
အေျခခံေဆးလံုးလိုမ်ိဳး အက်ိဳးရွိေစသည့္ ပစၥည္းမ်ိဳး
၀ယ္ေပးဖို႔အတြက္ ပိုက္ဆံသံုးရဖို႔ကို မ်ိဳးႏြယ္
အၾကီးအကဲအမ်ားစုမွာ လက္တြန္႔ေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
အေျခခံေဆးလံုးဆိုေသာ နာမည္က ၀ူတန္တစ္ျမိဳ႕လံုးကို
စိတ္လႈပ္ရွားသြားေအာင္ ဆြေပးလိုက္သလုိပါပဲ။
ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္မိသားစုလုိ အမ်ားႏွင့္ မေရာမေႏွာ
သီးသန္႔ဆန္လွေသာမ်ိဳးႏြယ္စုေတြပင္ ဤသတင္းကို
ၾကားသိၾကေလသည္။
အရည္အေသြးမေကာင္းလွေသာ အေျခခံေဆးပုလင္း ၇
ပုလင္းေလာက္ကိုပင္ အသည္းအသန္ျဖစ္ေနၾကတာကို
ေရွာင္ယြင္ ၾကည့္ရင္း အံ့ၾသေနမိျပီ ဤကုန္းေျမေပၚမွ
ေဆးလံုးေတြ၏ ထူးျခားေသာ ဆြဲေဆာင္နိုင္ျခင္း
ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္စြာ အသိအမွတ္ျပဳလိုက္ေလသည္။
ဒုတိယေန႔မွာေတာ့ ပထမတန္းေလလံအိမ္၏
ဖိတ္ၾကားစာကို ေရွာင္မ်ိုးႏြယ္စုမွ ရရွိေလသည္။
ၾကည့္ရသည္မွာ ေရွာင္က်န္းမွအေျခခံေဆးလံုး
၀ယ္ခဲ့ဖူးသည္မို႔ ဖိတ္ၾကားသည္ဟု ယူဆရ
ေလသည္။ ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္စုထဲမွာ အၾကီးအကဲ
ေတာ္ေတာ္မ်ားမွာ အေျခခံေဆးလံုးကို စိတ္၀င္စား
ၾကေလသည္။ အထူးသျဖင့္ဒိုက်ဲအဆင့္ကို ေရာက္ဖုိ႔
ၾကိဳးစားဆဲ ျဖစ္သည့္ လူငယ္ေလးေတြရွိၾကသည့္
အၾကီးအကဲမ်ား ျဖစ္သည္။
ေရွာင္ယြင္မွာ မူလစီစဥ္ထာသည္က ေန႔လည္
အခ်ိန္ေလာက္တြင္ တိတ္တိတ္ကေလး ခုိးထြက္သြားရန္
ျဖစ္ေပသည္။ သုိ႔ေသာ္ အစီအစဥ္အေကာင္အထည္
ေပၚခါနီးတြင္ေရွာင္က်န္းဆီမွာ လူလႊတ္ေခၚခုိင္း၍
သူရဲ႕အစီအစဥ္ပ်က္သြားေလသည္။ ေရွာင္ယြင္
ျငင္းပယ္လုိ႔ မရေတာ့ဘဲလူယံုေနာက္ကုိသာ လုိက္ခဲ႔ျပီ
ကလန္အေရွ႕၀င္ေပါက္ကုိေလွ်ာက္သြားၾကသည္။
အ၀င္ေပါက္အနားမွာေတာ့ ေရွာင္က်န္းတစ္ေယာက္
တည္းရွိေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ထပ္ အၾကီးအကဲ
မ်ားစြာေရာက္ေနၾကျပီ သူတို႔၏ ပံုစံမွာ စိတ္လႈပ္ရွားေန
ၾကကာ လႈပ္လႈပ္ရြရြ ျဖစ္ေနၾကသည္။
ေရွာင္က်န္းမွာ ေခါင္းေမာ့ၾကည့္လိုက္ရာ ေလးတိ
ေလးကန္ျဖင့္ေလွ်ာက္လွမ္းလာေသာ ေရွာင္ယြင္ကို
ျမင္လိုက္သည္ႏွင္ ေရွာင္ယြင္ကို ျမန္ျမန္ေလွ်ာက္လာ
ဖုိ႔ လက္ယပ္ေခၚလိုက္သည္။
သူ႔အေဖ လက္ယပ္ေခၚတာကို ေတြ႔ရာ ေရွာင္ယြင္
အသက္ျပင္းခ်မိသည္။ ဆက္လမ္းေလွွ်ာက္လုိက္ရင္း
ေရွာင္က်န္းေဘးနားက ေနာက္ထပ္ အၾကီးအကဲ
ႏွစ္ေယာက္ကို တဆက္တည္းျမင္ေတြ႕လိုက္ရာ သူ
မ်က္ေၾကာ အနည္းငယ္ ရံႈ႕သြားသည္။
“ မိ္န္းကေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ.. လႈပ္ပဲ့လႈပ္ပဲ့နဲ႔ ”
ေရွာင္ယုက မႈန္ကုပ္ကုပ္မ်က္ႏွာႏွင့္ ေရွာင္ယြင္အား
ခနဲ႔စကားဆုိလိုက္သည္။
တစ္ေနလံုး မင္းသမီးတစ္ပါးလိုအလွျပင္ထားျပီကာမွ
ယခုလိုေစာင့္ဆုိင္းေနရ၍ သူမ အနည္းငယ္
ေဒါသထြက္ေနျပီျဖစ္သည္။
“ မင္းရဲ႕အသုဘကို ခ်ရင္ေရာ အဲလိုေလာေနမွာလား.. ”
ေရွာင္ယြင္ အတည္ေပါက္ျဖင့္ ျပန္ေမးလိုက္သည္။
ေရွာင္ယုမွာ ေဒါသထြက္သြားျပီ သြားပင္ ပဲ့လုမတတ္
ေဒါသတၾကီး အံကုိ တင္းတင္း ၾကိတ္လိုက္၏၊
“ ဟီီးဟီး ” လူစုထဲက တခ်ိဳ႕မိန္းကေလေတြ၏
မေအာင့္နိုင္ဘဲရယ္ေမာလိုက္ေသာ အသံမွာ
ေငြဆည္းလည္းအသံလုိ လြင္လြင္ကေလး
ထြက္ေပၚလာသည္။
လူအုပ္ဘက္ကို သူ ေခါင္းေစာင္းငဲ့ၾကည့္လိုက္ရာ
လူၾကားထဲမွာရွင္းအာကိုလည္း ျမင္လုိက္၍ သူမကုိ သူ
ပခံုးတြန္႔ျပလုိက္ျပီျပံဳးလိုက္ကာ ေမးလိုက္သည္။
“ ရွင္းအာလည္း ေလလံအိမ္ သြားမလို႔လား…”
“ ကလန္၀င္းထဲမွာ ေနေနရတာ ပ်င္းဖို႔ေကာင္းတယ္..
အဲ့ဒါေၾကာင့္ လုိက္ၾကည့္မလို႔ ”
လူၾကားထဲကေန တိုးေ၀ွ႔ျပီးေတာ့ သူမ
ေလွ်ာက္ထြက္လာျပီေရွာင္ယြင္ေဘးနားမွာ
ရပ္ေနလိုက္သည္။သူမရယ္သံလြင္လြင္
က သူမေလွ်ာက္ခဲ့ရာ အေနာက္မွာ က်န္ရစ္ခဲ့ေလသည္။
“ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲ့ကို သြားဖို႔က ဘာအေၾကာင္းရွိလို႔လဲ …
ေလလံပြဲမွာ အေျခခံေဆးလံုးကလြဲျပီး တျခား
ဘာထူးျခားတဲ့ပစၥည္းေတြကို ေလလံတင္လို႔လဲ.. အဲ့ဒီကို
သြားတာ ရွင္းအာအတြက္ သိပ္အက်ိုဳးမထူးပါဘူးေလ.. ”
ေရွာင္ယြင္မွာ မ်က္နွာမွာ အျပံးဆင္ထားလ်က္ ေမးလိုက္
သည္။
“ ဟြန္႔ .. အဲ့ဒီအေျခခံေဆးလံုးေၾကာင့္သာမဟုတ္ရင္..
မင္း ငါ့အဆင့္၈ နီးပါးေရာက္လာမွာ မဟုတ္ဘူး.. ”
ေရွာင္နင္ မ်က္ႏွာရႈံ႕မဲ့လ်က္ၾကားထဲကေန ခါးသီးစြာ
၀င္ေျပာလိုက္ေလသည္။ ေရွာင္နင္၏ေျခေထာက္မွာ
ယခုတိုင္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မရပ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။
ေရွာင္ယြင္နွင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္လ တုန္းက ယွဥ္ျပိဳင္
တိုက္ခိုက္ျပီးကတည္းက သူ အခုမွျပန္လည္နာလံ
ထူကာစပဲရွိေသးသည္။ ဒါေပမဲ့ လူႏွစ္ေယာက္က
နီးကပ္စြာ ရပ္ေနျပီတစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ရင္းရင္းႏွီးႏွီး
စကားေျပာဆိုေနတာကို ၾကည့္ကာ သူ႔ မ်က္ႏွာင္ျပင္
မွာ မနာလိုမႈေၾကာင့္ နီရဲလာေလသည္။ ေရွာင္ယြင္
သူ႕ကုိသင္ခန္းေပးခဲ့တာကိုေရာ နာက်င္မႈကို ေတြကို
သူ ေမ့ေနျပီးထင္ရသည္။
“ ဘာလဲ.. ထပ္ျပီ တိုက္ခိုက္ခ်င္ေနလုိ႔လား..”
ေရွာင္ယြင္ ေခါင္းကို ေမာ့ျပီ သူ႔ကို ၾကည့္လုိက္သည္။
ေရွာင္ယြင္၏ မ်က္နွာအမူအရာမွာ အႏၲရာယ္
အေငြ႔အသက္မ်ား၀ုိးတ၀ါး ထြက္ေပၚလာေခ်သည္။
သူ႔ မ်က္ႏွာက ျပံဳးေနတာလား ဒါမွမဟုတ္
ဘာခံစားခ်က္လဲ ဆိုတာ ေျပာရခက္ပါသည္။
“ မင္း.. ”
ေရွာင္နင္ ေဒါသထြက္သြားသလို လက္သီးကို တင္းတင္း
ဆုပ္လိုက္မိသည္။ဒါေပမဲ့ သူ လက္သီးကို ျဖည္းျဖည္း ျပန္
ျဖည္ခ်လိုက္ျပီ လက္အေနအထားမွာ ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္သြား
သည္။ သူ တစ္ခ်က္ ႏွာေခါင္းရႈံ႕လိုက္ျပီ စကားကို
ဆက္ေျပာလုိက္သည္။
“ ကိုယ့္ကုိယ္ကို သိပ္အထင္မၾကီးေနပါနဲ႔.. ငါ့ကို
ဒဏ္ရာရေအာင္ လုပ္နိုင္ခဲ့တယ္ဆုိေပမဲ့ အေတြ႕အၾကံဳ
ရခဲ့လုိ႔ ေက်းဇူးတင္ရဦးမယ္.. ငါသာ ျပန္လည္သက္သာဖို႔
ကုစားရတဲ့ အခ်ိန္သာ မရခဲ့ရင္ ငါဘယ္လိုမွ အဆင့္၉
အနားေရာက္မွာ မဟုတ္ဘူး.. ေနာက္ထပ္ အမ်ားဆံုး
တစ္ပတ္ပဲ.. ငါ အဆင့္၉ကိုေရာက္လိမ့္မယ္..
အဲဒါျပီးရင္ေတာ့ တိုက္ခုိက္ခ်င္ခ်င္ေသးတဲ့သူရွိေသးလား
ဆိုတာ ၾကည့္ျပီ အႏုိင္ရမဲ့သူကို သိရေတာ့မွာေပါ့ကြာ.. ”
ေရွာင္နင္စကားကို ၾကားလုိက္တဲ့အခါမွာ ေဘးပတ္၀န္း
က်င္ကအသက္ၾကီးတဲ့ မ်ိဳးႏြယ္လူေတြက အခုိင္အမာကို
ေျပာဆိုေနတာကို အံ့ၾသစြာၾကည့္မိၾကေလသည္။
ပထမအၾကီးအကဲေတာင္မွ သူ႕မ်က္ႏွာမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့
ဂုဏ္ယူေနဟန္ကို ဖံုးကြယ္ထားလို႔မရေအာင္ ျဖစ္ေပၚ
ေနသည္။ သူ႔ရဲ႕ ေျမးဟာ သူ႔ကို အျမဲအံ့ၾသဂုဏ္ယူေစခဲ့
တာပဲ..။
ေရွာင္က်န္းမွာေတာ့ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ အနည္းငယ္
ျဖစ္ေနျပီပထမအၾကီးအကဲကို မ်က္ေမွာင္ကုတ္
ၾကည့္လိုက္ပါသည္။အားလံုးကို ထြက္ခြာသြားၾကဖို႔
အခ်က္ျပရန္ လက္ကို ေ၀ွ႔ယမ္းလိုုက္မည္ဆဲဆဲမွာ
ေရွာင္နင္ကို သူ႔သား ျပန္ျပံဳးျပလိုက္တာကို
ေတြ႔လိုက္၍ သူ ေျပာမည့္စကားေတြ လည္ေခ်ာင္း၀
မွာပဲ တစ္သြားကာ ခဏမွ် ရပ္တန္႔သြားျပီ အံ့အား
သင့္သြား၏၊
မ်က္ႏွာမွာ မာန္၀င့္ေနျပီ ေလွာင္ေျပာင္ဟန္ သရုပ္ျဖင့္
ရွိေနေသာ ေရွာင္နင္ကို ေရွာင္ယြင္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္
ရပ္လိုက္ျပီခဏတာမွ် သမ္းေ၀ပစ္လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့
ပံုမွန္အသံျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။
“ ေကာင္းျပီေလ.. ဒါက မင္းအတြက္ အေတာ္ကို စိတ္္
ကသိကေအာက္ျဖစ္စရာကို ေျပာရဦးမယ္.. လြန္ခဲ့တဲ့
ရက္နည္းနည္းေလးတုန္းကပဲ ငါအဆင့္၉ ကုိ
မေတာ္တဆ ေရာက္သြားတယ္ကြ.. ငါ့အေနာက္မွာပဲ
မင္း လိုက္မမွီမွာကို စုိးရိမ္ေပးပါတယ္ကြာ.. ”
“ ဘာ.. ”
ေရွာင္ယြင္ စကားၾကားလိုက္ရသည့္ တဒၤဂမွာ
ေဘးပတ္၀န္းက်င္ရွိ မ်ိဳးႏြယ္စု၀င္အေပါင္းမွာ
တိတ္ဆိတ္သြားေလသည္။သူတို႔မ်က္နွာမွာ အံ့ၾသေသာ
အၾကည့္ေတြႏွင့္ ထိတ္လန္႕ေနမႈက ျဖစ္ေပၚေနျပီ
ေရွာင္ယြင္၏ ခပ္တည္တည္မ်က္ႏွာကို
ၾကည့္လိုက္ၾကသည္။
ေရွာင္ယြင္ ေျပာတာက အဆင့္၉ ကို မေတာ္တဆ
ေရာက္သြားတယ္လုိ႔ ေျပာလိုက္တာလား ??
သူတုိ႔မွာ ငိုရမလား ရယ္ရမလား မေတြးတတ္ေတာ.. ။
ဒါေပမဲ့အေတြးတစ္ခုေတာ့ လူတုိင္းလိုလိုမွာ
ျဖစ္ေပၚလာၾကသည္။
ဒီကေလးကေတာ့ တမင္သက္သက္ ေရွာင္နင္အရႈိက္ကို
အထိနာေအာင္ ေျပာလိုက္တာပဲ.. သနားဖို႔ေကာင္းတဲ့
ေရွာင္နင္ပါလား..
ေရွာင္ယြင္စကားေၾကာင့္ ၀င့္ၾကြားျပီ ေလွာင္ျပံဳး
ျပံဳးေနသည့္ေရွာင္နင္မွာ ၾကက္ေသေသသြားသည္။
သူ႕နႈတ္ခမ္းေထာင့္မွာ အနည္းငယ္တြန္႔သြားျပီ
လည္ေခ်ာင္းမွာတုန္ယင္ေနသည္။
ေရွာင္ယြင္ကို အခ်ိန္အေတာ္ၾကာထိ မမွိတ္မသုန္
စိုက္ၾကည့္ေနလိုက္ျပီေနာက္ စိတ္အားေလ်ာ့သြားေသာ
အၾကည့္ျဖင့္ လြဲဖယ္လိုက္သည္။ သူ ေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ
အဆင့္တက္ျခင္းကိစၥျဖင့္ သူ မ်က္ႏွာသာ ရမည္ဟု
ေတြးမိထားေသာ္လည္း ပုိျပီ အထိတ္တလန္႔
ျဖစ္ဖို႔ေကာင္းသည့္ အေျခအေနမ်ိဳးျဖင့္ ၾကံဳေတြ႕ရမည္ဟု
သူ မေတြးထားမိေခ်။
ေရွာင္ယုမွာလည္း ေရွာင္ယြင္ကို ေပါက္ထြက္လုမတတ္
စူးစူး၀ါး၀ါးကို ၾကည့္ေနမိသည္။ ထူးဆန္းစြာျဖင့္ သူမ
ေလွာင္ေျပာင္စကားမဆိုဘဲ စိတ္ထဲမွာေမးခြန္းထုတ္ေန
မိသည္။
ဒီေခြးေကာင္ေလးက ဘယ္လိုမ်ား ေလ့က်င့္ေနလဲ…
နွစ္လပဲ ရွိေသးတယ္.. ဘယ္လုိလုပ္ အဆင့္၉ ကို
ေရာက္သြားတာလဲ..??
သူမတုိ႔ နွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ဘယ္လိုပင္ ျပႆနာေတြ
ရွိေနေပမဲ့လည္း ေရွာင္ယြင္၏ လ်င္ျမန္လွတဲ့ တုိးတက္
မႈကို ၾကည့္ျပီး သူမ မေတြးတတ္ေအာင္ ျဖစ္ရသည္။
“ ဟားဟား ”
က်ယ္ေလာင္လွတဲ့ ရယ္သံက ေရွာင္က်န္းဆီကေန
ထြက္လာသည္။အံ့ၾသေနၾကတဲ့ မ်ိဳးႏြယ္အၾကီးအကဲ
မ်က္ႏွာကို ျမင္၍ မူလ သုန္မႈန္ေနေသာ သူမွာ ျပန္လည္
တက္ၾကြလာသည္။ ပထမအၾကီးအကဲကို တစ္ခ်က္
ငဲ့ၾကည့္လိုက္ျပီ ျပံးရယ္စြာျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။
“ ကဲ သြားၾကရေအာင္.. ေလလံပြဲေတာင္ စေတာ့မယ္..
ေနာက္က်သြားရင္ ငါတို႔အတြက္ အခြင့္အေရးေတြ
ဆံုးရႈံးသြားလိမ့္မယ္.. ”
တံခါးမၾကီးကေန ထြက္ခြာသြားၾကေသာ အၾကီအကဲကို
ၾကည့္လိုက္ရင္း ေရွာင္က်န္း အေနာက္လွည့္ကာ ေရွာင္
ယြင္၏ ဆံပင္ကို ခ်စ္စႏိုးျဖင့္ ထိုးဖြလုိက္သည္။
“ မဆိုးဘူး.. မင္းအေဖကို ဂုဏ္ယူရေအာင္
ေနာက္တၾကိမ္လုပ္လိုက္ျပန္ျပီ.. ဟုိအဘိုးၾကီး
ပထမအၾကီးအကဲဆိုရင္ သူ႔ေျမးက ဘယ္ေလာက္
အရည္အခ်င္းရွိတယ္ ဘယ္လိုမ်ိဳးဆိုတာကို
မၾကာခဏကို လာၾကြားေနတာ ငါမွာ ေသခ်င္ေစာ္
ေလာက္ေအာင္ စိတ္တိုသြားတဲ့အထိပဲ သူက
သူ႔ေျမးအတြက္အေျခခံေဆးတစ္ပုလင္းကို မ်ိဳးႏြယ္ကေန
စိုက္ထုတ္ေပး၀ယ္ေစခ်င္ေနတာ.. တကယ့္ကို
စိတ္ပ်က္စရာပဲ.. ”
ေရွာင္က်န္း ထုိးဖြေန၍ သူ႔ဆံပင္က ရႈပ္ပြေနပါျပီး။
ေရွာင္ယြင္ျပံဳးလိုက္သည္။ တံခါးမၾကီးကေန
ထြက္ခါလာရင္း သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆန္႔ကားလိုက္ရင္း
စိတ္မၾကည္မလင္ျဖင့္ ေျဖလုိက္သည္။
“ တကယ္ေတာ့ ဒီအေၾကာင္းကို ထုတ္မေျပာျပ
ခ်င္ပါဘူး…ဒါေပမဲ့ သူက သားကို ဖိအားေပးေနတာကိုးး ”
ခပ္လွမ္းလွမ္းက ေရွာင္ယြင္စကားကို ၾကားလိုက္ေသာ
ေရွာင္နင္မွာ နႈတ္ခမ္းေထာင့္က တြန္႔ေကြးသြားသလို
သူ႔ရင္ထဲမွာေလးလံသြားကာ စိတ္ဓာတ္က်မိေလသည္။
…..
No comments:
Post a Comment