60 ေကာင္းကင္ဘံုသုိ႔ စစ္ျပိဳင္ျခင္း
Battle Through The Heavens
by Heavenly Silkworm Potato
_______________________________
Chapter 60 - ပါဝင္ပစၥည္းရၿပီ
ေလလံပြဲ ျပီးေတာ့မည္ကို ျမင္ေသာအခါ ေရွာင္ယြင္ လစ္ထြက္သြားဖို႔ လမ္းစရွာေလသည္။
ေလလံခန္းမကေန ဂ႐ုတစိုက္နွင့္ ထြက္ခြာလာျပီ နီးစပ္ရာလမ္းသြယ္တစ္ခုကို ၀င္၍ အေတာ္တန္ေလွ်ာက္လာခဲ့ျပီးမွ ေထာင့္ခ်ိဳးတစ္ခုထဲကို ေကြ႕ဝင္လိုက္သည္။ ၀င္လိုက္ျပီသည္ႏွင့္ သူ႔၏ အနက္ေရာင္၀တ္႐ံုၾကီးကို ထုတ္ျပီ ေကာက္၀တ္လိုက္သည္။ တကုိယ္လံုးကို အနက္ေရာင္အ၀တ္ျဖင့္ လံုျခံဳစြာ ၀တ္ဆင္လိုက္ျပီမွ ေလလံခန္းမဆီကို ျဖည္းညွင္းစြာ ျပန္လွည့္လာခဲ့သည္။
သူ႔ကုိ အဆင့္၄ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ဟု ရေဖးက ေတြးထင္ထားၿပီမုိ႔ သူမဟာ အေစာင့္တစ္ေယာက္ကို ေလလံခန္းမအနားမွာ အေစာင့္ထားထားျပီ ထူးျခားတဲ့ လူၾကီး၏ အရိပ္အေယာင္ကို ေစာင့္ၾကည့္ခိုင္းထားေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မၾကာမီ ေရွာင္ယြင္ ေရာက္လာသည္ကို ေတြ႕သည္ႏွင့္ ေခ်ာေမာျပီ လွပသည့္ အေစာင့္မိန္းကေလးက သူ႔ကို အေနာက္ခန္းဆီကို ေခၚေဆာင္သြားျပီ သူ႔အနားမွာ ေစာင့္ရပ္ေနသည္။
အခန္းထဲမွာ တိတ္ဆိတ္စြာျဖင့္ ထုိင္ခံုမွာ ထုိင္ေစာင့္ေနရင္း ေရွာင္ယြင္ အေရွ႕က စားပြဲေပၚက လက္ဖက္ရည္ပန္းကန္လံုးကို ယူျပီ စုပ္ေသာက္လိုက္သည္။ ေဘးနားမွာ ရပ္ေစာင့္ေပးေနေသာ အေစာင့္မိန္းကေလးကို ဖ်တ္ခနဲ ၾကည့္လိုက္ျပီ ေခါင္းကုိ ညိတ္ျပလိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေရွာင္ယြင္၏ နႈတ္ခမ္းက မလႈပ္ရွားဘဲနဲ႕ ႐ြဲ႕ေလာ္၏ လူၾကီးအသံက ထြက္လာသည္။
“ ေလလံပြဲျပီးဖို႔ ဘယ္ေလာက္ၾကာဦးမလဲ?”
“ ရွင္.. ”
႐ုတ္တရက္ေမးလိုက္ေသာ ေမးခြန္းက အေစာင့္မိန္းကေလးကို လန္႕ျဖန္႕သြားေစသည္။ အနက္ေရာင္အ၀တ္ျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းထားေသာ ေရွာင္ယြင္ကုိ အေစာင့္မိန္းကေလးက တိတ္တခုိး ၾကည့္ေန၍ ျဖစ္သည္။ မိန္းကေလးက ျဖဴေဖ်ာ့ေနေသာ မ်က္ႏွာ..ျပီးေတာ့ သူမလက္ေသးေသးေလးကို တင္းက်ပ္စြာ အျပန္အလွန္ ဆုပ္ကိုင္ထားျပီး ေၾကာက္ေၾကာက္ရြံ႕ရြံ႕ျဖင့္ ျပန္ေျဖလိုက္သည္။
“ လူၾကီးမင္းရွင္.. ေလလံပြဲက ျပီးသြားပါျပီ.. သခင္မေလး ရေဖးက ပိုက္ဆံ လႊဲေျပာင္းေပးဖုိ႔ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြကို အရင္ေဆာင္ရြက္ေနလုိ႔ပါရွင့္.. ”
ယုန္ျဖဴတစ္ေကာင္လို ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔ျဖစ္ေနေသာ မိန္းကေလးငယ္ကုိ ၾကည့္ျပီ ေရွာင္ယြင္ စိတ္မ်ား ေနာက္က်႐ႈပ္ေထြးသြားေလသည္။
ငါက ဒီေလာက္ေတာင္ ေၾကာက္စရာေကာင္းေနလုိ႔လာဗ်ာ.. မတတ္နိုင္ဘူးေလ.. ဒီဟာၾကီးကို လက္မခံခ်င္ဘဲ လက္ခံရေတာ့မယ္ေပါ့..ဟူးး
ေရွာင္ယြင္ ေခါင္းကိုခါယမ္းလိုက္ျပီ တိတ္တိတ္ပဲ ေနလိုက္ေတာ့သည္။
မိန္းကေလးဟာ ေရွာင္ယြင္ ေဘးနားမွာ တိတ္တိတ္ေလး ကိုယ္ကို ညြတ္ထားျပီ ရပ္ေနလိုက္သည္။ ေရွာင္ယြင္ကို ေနာက္တၾကိမ္ တိတ္တိတ္ေလး ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ျပန္ကာ အသက္ျပင္းေလး တၾကမ္ ခိုးခ်လိုက္မိသည္။
ထူးျခားေသာ လူၾကီးက တကယ္လို႔ “အပိုကိစၥ” ကုိ ေတာင္းဆိုလာခဲ့လွ်င္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး စိတ္ေက်နပ္ေအာင္ ဖင္ေလးတြဲ႔မႈမရွိဘဲ ေဆာင္ရြက္ေပးဖုိ႔ အၾကီးအကဲကုနီက သူမကို တာ၀န္ေပးစဥ္အခါက ေသခ်ာ သတိေပးမွာထားသည္။
ေလလံအိမ္တြင္ အလုပ္လုပ္လာသည္မွာ တစ္ႏွစ္မွ် ရွိေနျပီမုိ႔ မိန္းကေလးငယ္ေလးဟာ “ အပိုကိစၥ ” ဆုိတာကို ေသခ်ာစြာ သေဘာေပါက္ထားသည္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ေရွာင္ယြင္ စကားစေျပာလိုက္တိုင္း မိန္းကေလးဟာ ေခါင္းအစ ေျခအဆံုး တဆတ္ဆတ္ တုန္ယင္သြားျခင္း ျဖစ္သည္။ သူမအေၾကာက္ဆံုးက အဲ့ဒီ ထူးျခားေသာ လူၾကီးက “ အပိုကိစၥ” ဆုိတာကို ေတာင္းဆိုလာမည့္ကိစၥ ျဖစ္သည္။
မိန္းကေလးဟာ ၁၀မိနစ္နီးပါးမွ် တုန္ရီစြာ မတ္တပ္ရပ္ေစာင့္ေနရျပီေနာက္ တံခါးအ၀ အျပင္ဘက္ကေန ေျခလွမ္းသံေတြကို ၾကားလိုက္ရေခ်သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူမ အနည္းငယ္ စိတ္သက္သာရာရသြားခဲ့သည္။
“ အိုးး လူၾကီးမင္းက ေစာေစာေရာက္ေနတာပဲ.. ရႊယ္လီက ေကာင္းေကာင္း ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ေသးရဲ႕လားရွင္.. ”
ရေဖးဟာ ေသးသြယ္ေသာ ထြာဆုိင္ငယ္ေလးကို လႈပ္ခါလ်က္ ညွိဳ႕ယူသိမ္းသြင္းေစႏိုင္ေသာ အမူအရာျဖင့္ အခန္းအတြင္းကို ၀င္လာခဲ့သည္။ သူမ၏ ေကာ့ညြတ္လွပေသာ ခႏၶာကိုယ္ေကာက္ေၾကာင္း.. ႐ႈိက္ဖိုၾကီးငယ္အသြယ္သြယ္က ေယာာက်ၤားသားေတြရဲ႕ ရုန္းၾကြလာေသာ အားမာန္တက္ၾကြသည့္ စိတ္ဆႏၵငယ္ေလးကို အမွန္ပင္ ႏုိးထလာေစသည္။
“ နတ္ဆုိးမ ”
ေရွာင္ယြင္ ႏွလံုးသားက ေနာက္တဖန္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ေလသည္။ အေနာက္ကိုလည္း ဆုတ္လိုက္ျပီ မသိမသာျဖင့္ ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။
(( နတ္ဆိုးမဆုိတာ အိပ္ေနေသာ ေယာက်ၤားႏွင့္ ကာမစပ္ယွက္တတ္သည္ဟု အဆုိရွိေသာ ဒ႑ာရီလာ နတ္ဆိုးမ succubus ကို ဆုိလုိျခင္းျဖစ္သည္ ))
ေရွာင္ယြင္ ေခါင္းညိတ္လိုက္တာကို ၾကည့္ျပီ ေဘးနားက ရပ္ေနေသာ မိန္းကေလးငယ္မွာ
ေနာက္ထပ္ စိတ္လက္ေပါ့ပါးစြာ အသက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ေလးစားစြာ ဦးညတ္လိုက္ျပီ လ်င္ျမန္စြာ ထြက္သြားေလသည္။
ေရွာင္ယြင္၏ သြင္ျပင္ကို ၾကည့္ျပီ စိတ္မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနဟန္ မရွိတာကို ျမင္ရ၍ ရေဖး စိတ္ေအးသြားသည္။ ေကာင္းကင္၏ တင့္တယ္မႈကို ေပါင္းစပ္ထည့္ထားသလား မွတ္ရသည့္ အျပံဳးမ်ဳိးကို ေရွာင္ယြင္အား ျပံဳးျပလိုက္သည္။
သူမ၏ အျပံဳးက ေရွာင္ယြင္ကို ရင္ထဲမွာ လႈိက္ခနဲ ျဖစ္ေစကာ ေျဗာင္းဆန္သြားေစသည္။ စြဲမက္ဖြယ္ ညွိဳ႕ဓာတ္ပုိင္ရွင္ မိန္းမလွေလးႏွင့္ ဆက္ဆံေျပာဆိုသည့္အခါမွာ ေရွာင္ယြင္ လံုး၀ သတိလက္မလြတ္ရဲေခ်။ ၀တ္ရံုေအာက္မွာ သူ႔လက္က ပံုတံုးတံုး အနက္ေရာင္လက္စြပ္ကုိ ပြတ္သပ္လိုက္ျပီ စကားေျပာဆုိရမည့္တာ၀န္ကို ရြဲ႕ေလာ္ဆီကို ကမန္းကတန္း လႊဲေပးလိုက္သည္။
“ ေလလံပြဲက ျပီးသြားျပီလား..?”
“ ဟုတ္ကဲ့ ”
ရေဖးက ျပံဳးျပီးေတာ့ ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူမလက္ကို လႈပ္လိုက္ရာ အျပာႏုေရာင္ ေက်ာက္စိမ္းကတ္ျပားေလးတစ္ခုက သူမလက္ေပၚ ေရာက္လာသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သူမရယ္ေမာလိုက္ေခ်ကာ..
“ လူၾကီးမင္းရဲ႕ အေျခခံေဆးပုလင္း ၇ လံုးကို ေလလံဆဲြလိုက္တာ စုစုေပါင္း ေရႊဒဂၤါး ၂၈၅၀၀၀ ရခဲံတယ္.. အခြန္ေတြ ႏႈတ္ျပီ က်န္တဲေငြေတြက ကတ္ထဲမွာပါ.. ”
ေရွာင္ယြင္က အေရွ႕တိုးျပီ ေက်ာက္စိမ္းကတ္ျပားေလးကို ယူလုိက္သည္။ လက္ေပၚမွာတင္ၾကည့္လိုက္ျပီေနာက္ ဒီရဖို႕က ေတာ္ေတာ္ခက္တာပဲဟု စိတ္ထဲ ေတြးလိုက္သည္။ ေက်ာက္စိမ္းကတ္ျပားေလးကုိ ညင္သာစြာ ပြတ္သပ္လိုက္ျပီ ေခါင္း တဆတ္ဆတ္ ညိတ္လိုက္သည္။
ေရွာင္ယြင္၏ ငယ္ရြယ္ျပီ ေခ်ာမြတ္ေသာ လက္၀ါးျပင္ကို ၾကည့္ုျပီ ရေဖး ေနာက္တၾကိမ္ ထူးဆန္းေသာ ခံစားခ်က္ကို ျပန္ခံစားလိုက္ရသည္။
“ ငါထင္ထားတာထက္ ပုိျပီ ေစ်းေကာင္းရတာပဲ.. ငါ အရမ္း စိတ္ေက်နပ္တာပဲ.. ”
႐ြဲ႕ေလာ္စကားက ရေဖးကို ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္သြားေစခဲ့သည္။ ထူးဆန္းတဲ့ အေတြးမ်ဳိးကိုလည္း ဆက္မေတြးေတာ့ဘဲ လႊင့္ပစ္လိုက္သည္။ ဆြဲေဆာင္မႈရွိေသာမ်က္လံုးျဖင့္ ေငးၾကည့္လိုက္ျပီ သူမ၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို စူကာ ရယ္ေမာလိုက္ကာ
“ ေနာင္အခါက်ရင္ ေဆး၀ါးေတြ ေလလံတင္ခ်င္ရင္ေတာ့ ပထမတန္းေလလံအိမ္ကုိ ၾကြလာခဲ့ေပးပါရွင္.. ေစ်းအသက္သာဆံုးနဲ႕ ေရာင္းခ်ေပးပါမယ္.. ”
ေရွာင္ယြင္ ေခါင္းညိတ္လိုက္ျပီ ေက်ာက္စိမ္းကတ္ျပားကို သိမ္းလိုက္သည္။ ခဏမွ် တံု႕ဆုိင္းေနလုိက္ျပီေနာက္ ႐ြဲ႕ေလာ္အသံက ထြက္လာျပီ ေမးျမန္းလိုက္သည္။
“ မွာထားတဲ့ ေဆးပစၥည္းေတြ ရွာေတြ႔ျပီးလား.. ”
“ ဟုတ္ကဲ့ပါ.. လူၾကီးမင္းမွာထားတဲ့ ေဆးပစၥည္းကို ကြ်န္မတုိ႔ ေလလံအိမ္ကေန ျပီးျပည့္စံုေအာင္ လုပ္ထားေပးျပီးပါျပီ.. ”
ရေဖး လက္ခုပ္တီးလိုက္ရာ ကုနီကုိယ္တိုင္ ေက်ာက္စိမ္းလင္ဗန္းတစ္ခုကို ကိုင္ျပီ အေရွ႕တက္လာသည္။ ေရွာင္ယြင္ေဘးမွာ ရပ္လုိက္ျပီ ဦးညြတ္လိုက္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေက်ာက္စိမ္းလင္ဗန္းကို စားပြဲေပၚတင္လိုက္ျပီ..
“ ဒါေတြက လူၾကီးမင္းမွာလိုက္တဲ့ ေဆးပစၥည္း အကုန္လံုးပါပဲ.. ”
စားပြဲေပၚရွိ ေက်ာက္စိမ္းလင္ဗန္းေပၚမွာ ေဆးပင္ေဆးရြက္ေတြ အျပည့္ရွိေနတာကို ျမင္လိုက္ရတဲ့အခါမွာ ေရွာင္ယြင္ သူ႔မ်က္ခံုးက ပင့္တက္သြားျပီ ေပ်ာ္ရႊင္သြားေလသည္။ ဒီေလလံအိမ္၏ အစြမ္းအစက မနည္းလွပါလား.. ။တကယ္၍ ဒီ ေဆးပစၥည္းေတြသာ ကုိယ္တုိင္ ရွာရလို္႔ရွိရင္ အခ်ိန္ေရာ အားေရာ အမ်ားၾကီး ကုန္သြာလိမ့္မည္။ ဒါေပမဲ့ ေလလံအိမ္ကေတာ့ ဒီေဆးပင္ေတြကို ရွာဖို႔ အခ်ိန္တစ္ရက္ပဲ ယူလိုက္ရသည္။ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ရလိမ့္မည္ဟု မေမွ်ာ္လင့္ထားမိ၍ ေရွာင္ယြင္ အေတာ္ေလးကို ေပ်ာ္ရႊင္သြားေလသည္။
“ အဟမ္.. အခုလို ဒုကၡေပးရလို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္.. ”
ဒုိခ်ီစုစည္းေဆးလံုးေဖာ္စပ္ဖုိ႔အတြက္ ပါ၀င္ပစၥည္းအမယ္ေတြ စံုစံုလင္လင္ ေရာက္ေနတာကို ျမင္ရေတာ့ ႐ြဲ႕ေလာ္ရဲ႕ ပံုမွန္ေလသံေတာင္ အနည္းငယ္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြားသည္။
ေလလံအိမ္မွာ လူအမ်ားၾကီးႏွင့္ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အလုပ္လုပ္ခဲ့သည္မို႔ ႐ြဲ႕ေလာ္၏ ေလသံ ႏူးညံ့သြားတာကို ရေဖး ေကာင္းေကာင္း သတိျပဳမိလိုက္သည္။ သူမ အရမ္းကို အံ့ၾသျပီ ေက်နပ္သြားသည္။ အင္း… ဒီလိုလုပ္လိုက္တာ သိပ္မွန္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ပဲ..
“ ဒီအတြက္လည္း သင္တုိ႔ဆီကေန အျမတ္မယူခ်င္ပါဘူး.. ဒီ အမယ္ပစၥည္းေတြအတြက္ တန္ဖုိးကို ဒီကတ္ထဲကေန ျပန္ႏႈတ္လိုက္ပါ.. ”
ေရွာင္ယြင္ ကတ္ျပားကို ေနာက္တၾကိမ္ ထုတ္ယူေတာ့မွာကို ျမင္လိုက္ရတဲ့အခါမွာ ရေဖးမွာ ခ်က္ခ်င္းပဲ ရယ္ျပီေျပာလိုက္သည္။
“ လူၾကီးမင္း.. ဒီဟာေတြကို ကြ်န္မတုိ႔က တုိက္ရုိက္သြား၀ယ္လာတာပါ..ေစ်းကလည္း အျပင္မွာေရာင္းေနတာထက္ ပုိျပီ ေစ်းေပါပါတယ္.. ျပီေတာ့ လူၾကီးမင္းရဲ႕ ေလလံပြဲ ႏွစ္ပြဲေၾကာင့္ ကြ်န္မတုိ႔ ေလလံအိမ္အတြက္ အရမ္းကို နာမည္ၾကီးေစပါတယ္..အဲဒါေၾကာင့္ ဒီပစၥည္းေတြအတြက္ ကြ်န္မတုိ႔ ဘယ္လိုလုပ္ျပီ ပုိက္ဆံယူရဲရမွာလဲ.. ”
“ ေကာင္းျပီးေလ.. မင္းေျပာတဲ့အတိုင္းပဲ လုပ္လုိက္ၾကတာေပါ့.. တကယ္လုိ႔ ေနာက္ထပ္ ေဆးပင္အမယ္ေတြ ငါ ထပ္လိုအပ္လာခဲ့ရင္ ငါရဲ႕ ေဆးလံုးေတြနဲ႕ လဲလွယ္ၾကတာေပါ့.. ”
႐ြဲ႕ေလာ္ ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။ အကင္းပါးျပီ ဥာဏ္ေကာင္းေသာသူမို႔ သူမက ေကာင္းမြန္ေသာ ဆက္ဆံေရးကို တည္ေဆာက္ေနလုိေၾကာင္း သိလုိက္သည္။ သူမႏွင့္ ထပ္ျပီ မျငင္းဆန္ေတာ့ဘဲ ေရွာင္ယြင္ ေက်ာက္စိမ္းလင္ဗန္းေပၚက ေဆးအမယ္ေတြကို သိမ္းလိုက္သည္။
“ ေကာင္းျပီ.. ငါ ေနာက္ထပ္ အလုပ္ကိစၥတစ္ခု လုပ္ဖို႔ ရွိေသးတယ္..ဆက္ျပီ မေနေတာ့ဘူးေနာ္.. ”
ေဆးအမယ္ေတြ အားလံုးသိမ္းလိုက္ျပီသည္ႏွင့္ ေရွာင္ယြင္ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ျပီေနာက္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ခါခ်လိုက္ျပီေနာက္ အျပင္ဘက္ကို ဦးတည္သြားလိုက္သည္။
“ လူၾကီးမင္း..ရေဖး လိုက္ပို႔ပါရေစ.. ”
ရေဖးမွာ ကုနီကို မ်က္စ ခတ္ျပလိုက္ျပီေနာက္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က လမ္းျပေပးဖို႔ ေလွ်ာက္လာခဲ့ၾကသည္။
ေရွာင္ယြင္မွာ ေလလံအိမ္အၾကီးအကဲႏွစ္ေယာက္၏ ယဥ္ေက်းစြာ လမ္းျပမႈအေနာက္မွာ လို္က္ပါလာခဲ့သည္။ အခန္းအျပင္ကို ထြက္လာခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ ေခါင္းကို ေမာ့လိုက္ျပီး ေျခလွမ္းေႏွးလိုက္သည္။
အခန္းကေန အျပင္ေရာက္ခ်င္းမွာပဲ ေလလံခန္းမကေန ထြက္လာေသာ သံုးေယာက္တစ္အုပ္စုအဖြဲ႕ႏွင့္ သူတုိ႔ ဆံုမိၾကေလသည္။ ထုိ လူသံုးေယာက္ကို ေ၀့ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ေရွာင္ယြင္ သူ႕၀တ္ရံုကို စိတ္လႈပ္ရွားစြာ ဆုပ္ကိုင္ထားမိသည္။ လူသံုးေယာက္ထဲမွာ အလယ္ကလူက သူ႔အေဖ ေရွာင္က်န္း ျဖစ္ေနတာကို သူေတြ႔လုိက္ရ၍ ျဖစ္သည္။
“ ေက်းဇူးျပဳျပီ ငါ့ကို မေတြ႕မိပါေစနဲ႕… ” ေရွာင္ယြင္ က်ိတ္ျပီ ဆုေတာင္းလိုက္သည္။
No comments:
Post a Comment