Followers

Chapter 67

67.  ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စစ္ျပိဳင္ျခင္း
Battle Through The Heavens
By Heavenly Silkworm Potato
____________________________
Chapter 67.  ေရြးခ်ယ္မႈ

ေကာင္းကင္မႏၲရားႏွင့္ ပတ္သတ္ျပီး ေရွာင္ယြင္ ဒီက်င့္စဥ္အား တကယ္ကို မပယ္ခ်င္ပါဘူး။ တ်န္းအဆင့္ခ်ီက်င့္စဥ္အထိ အဆင့္တိုးျမွင့္ေျပာင္းလဲႏိုင္ေသာ ခ်ီက်င့္စဥ္တစ္ခုမို႔ ၎၏ ဂုဏ္သတၱိက အရမ္းကို ဆြဲေဆာင္လြန္းသည္။ ဤက်ယ္ေျပာလွေသာ ဒုိခ်ီကုန္ေျမေဒသမွာ တ်န္းအဆင့္ခ်ီက်င့္စဥ္ဆိုတာ အစြမ္းအားအၾကီးဆံုးသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ လက္မွတ္တစ္ခုလိုပါပဲ။

ခ်ီက်င့္စဥ္က အင္မတန္ကို စြမ္းအားၾကီးသည္ မွန္ေသာ္လည္း ယင္း၏ ေအာင္ျမင္မႈ ရာခုိင္ႏႈန္းမွာ ၂၀ ပင္ မရွိေခ်။ ဤအခ်က္ေၾကာင့္ လူအမ်ားကို စိတ္ပ်က္ေစသည္။ ေရွာင္ယြင္သည္ လက္ဆယ္ေခ်ာင္းကို တင္းတင္းဆုပ္ထားရင္း သူ႔မ်က္ႏွာလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလဲေနသည္။ ေတြေ၀ျခင္းႏွင့္ ေသာက ၾကားထဲမွာ စဥ္းစားရခက္ေနသည္။

စုိးရိမ္ေသာကပြားေနေသာ ေရွာင္ယြင္ မ်က္နွာကို ၾကည့္ျပီး ရြဲ႕ေလာ္၏ အမူအရာကလည္း ရႈပ္ေထြးလာခဲ့သည္။ ခဏအၾကာမွာ သူူ တိုးညွင္းစြာ အသက္ျပင္းခ်လိုက္ျပီ

“ ဒီေရြးခ်ယ္ျခင္းက မင္းတစ္ေယာက္တည္းပဲ ဆံုးျဖတ္ရမွာ.. ငါ ၾကားထဲကေန ၀င္ မစြက္ဖက္ခ်င္ပါဘူး.. ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတာ့ ေမးၾကည့္ခ်င္တယ္.. မင္း မိန္းကေလး ရွင္းအာကုိ ဘယ္လုိ ခံစားေနရလဲ.. ”

“ အာ?”
ရြဲ႕ေလာ္က သူ႔ကို ေငးၾကည့္ျပီ ေမးျမန္းလိုက္သည့္ ကိစၥေတြေၾကာင့္ ေရွာင္ယြင္၏ မ်က္ႏွာက တစ္မ်ဳိးတစ္မည္ ျဖစ္သြားေလသည္။ ပါးစပ္က ဟျပဲသြားျပီ အတင္းျပံဳးလိုက္ကာ ျပန္ေမးလိုက္သည္။ 

“ ဆရာ… ဘာျဖစ္လို႔ ဒီကိစၥကို ေမးရတာလဲ.. ရွင္းအာက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ညီမေလးတစ္ေယာက္ပါပဲ.. သူ႔ဆီကို ကြ်န္ေတာ္ ဘာခံစားခ်က္ရွိရမွာလဲ.. ”  
ေနာက္ဆံုးစကားလံုးကို ေျပာသည့္အခ်ိန္မွာ အနည္းငယ္ တုိးေဖ်ာ့သြားသည္။

“ ဟီဟီ ညီမေလးလုိ… မင္းနဲ႔သူနဲ႔ ေသြးမေတာ္သားမစပ္ဆုိတာ မင္းလည္းသိပါတယ္.. ဒီမိန္းမလွေလးက အသက္ ၁၅ ၁၆ ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္... ျပီး ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္ လူငယ္ပိုင္းေတြကလည္း သူမကို အေသရရ အရွင္ရရ သေဘာက်ေနၾကတာ.. ကဲ .. ေကာင္းမေလးကသာ ေနာက္ထပ္ အရြယ္ထပ္ၾကီးလာခဲ့ရင္ ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ… ”

ရြဲ႕ေလာ္ေျပာေနရင္း ေရွာင္ယြင္ဆီကုို တစ္ခ်က္ မ်က္ေစာင္းထိုးၾကည့္ျပီး မထိတထိေလး ျပံဳးလိုက္ကာ ဆက္ေျပာသည္။ 

“ အင္း တကယ္လို႔ တစ္ေန့႔ေန႔မွာ တစ္ျခားလူတစ္ေယာက္က သူ႔ကို လက္ထပ္လုိက္မယ္ဆုိပါစုိ႔.. မင္း ဘယ္လုိခံစားရမလဲ.. ”

အျပံဳးခပ္ယဲ့ယဲ့ေလး အတင္းျပံဳးလိုက္ျပီ မ်က္ခံုးကို ႐ႈံ႕ကာ စဥ္းစားၾကည့္လို္က္သည္။ ျပီးေနာက္ အသက္ျပင္းေလး ခ်လိုက္ျပီး 

“ အင္း ၾကည့္ရတာ နည္းနည္းေတာ့ လက္ခံရ ခက္ေနသလိုပဲ.. ”

“ ဟီဟီ.. မင္းရင္ထဲမွာ လက္ခံဖို႔ ခက္တယ္လို႔ ခံစားေနရတာဟာ အဲဒါ သူ႔ကို မင္းညီမေလးလို႔ မေတြးထားလို႔ပဲ.. ”
ရြဲ႕ေလာ္သည္ ျပံဳးေနသလို မျပံဳးသလို မ်က္ႏွာေပးျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။

ေရွာင္ယြင္၏ မ်က္ႏွာသည္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ နီရဲသြားျပန္သည္။ ေရွာင္ယြင္ဆီက ဘာစကားမွမထြက္လာေတာ့။ ထို႔ေနာက္ သူလက္ေမာင္းကို အားမရွိစြာ ျဖန္႔ကားလိုက္ရင္း အတင္းျပံဳးလိုက္ကာ ေမးလိုက္သည္။

“ ဆရာေျပာခ်င္တဲ့စကားက.. ??  ”

“ ဒါေတြအားလံုးက သူ႔အေပၚ မင္းရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းသိေအာင္ လုပ္ခ်င္တဲ့သေဘာပဲ.. မင္းနဲ႔ ေကာင္မေလးမွာ မရုိးသားတဲ့ အေတြးေတြ ရွိေနရင္ေတာ့ မင္းရဲ႕ ခြန္းအားနဲ႔ တိုးတက္ႏိုင္ေျခကို ဆံုးျဖတ္ရေတာ့မယ္.. ”

ရြဲ႕ေလာ္၏ မ်က္ႏွာသည္ ခပ္တည္တည္ျဖစ္သြားျပီး တံေတြးကို မ်ိဳခ်လိုက္ျပီးေနာက္ သံသယေလသံျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။ 

“ ဒီေကာင္မေလးရဲ႕ ေနာက္ခံက နည္းနည္းေၾကာက္ဖုိ႔ ေကာင္းတယ္ကြ.. သူ႔ရဲ႕ ေနာက္ခံအေၾကာင္းကိုေတာ့ ငါလည္း ေသေသခ်ာခ်ာမသိဘူး.. အင္း ေရွာင္ကလန္လို ကလန္္ေသးေသးေလးတစ္ခုက သူတို႔နဲ႕ တစ္ခုခုေတာ့ ပတ္သတ္ေနရမယ္.. ထားလုိက္ပါ.. ဒါေပမဲ့ မင္းနဲ႔ သူနဲ႔ ၾကားမွာ ကြာဟခ်က္က အရမ္းၾကီးလြန္းတယ္.. ျဖည့္လုိ႔ေတာင္မလြယ္ဘူး.. အရမ္းကို ကြာဟလြန္းပါတယ္ေလ.. အဲ့ဒီေကာင္မေလးက မင္းကို သေဘာက်ေနရင္ေတာင္ ေကာင္မေလးအေနာက္က လူေတြက ဘယ္လိုနဲ႔မွ သေဘာတူမွာ မဟုတ္ဘူး.. ”

ေရွာင္ယြင္ မ်က္လံုးမွိတ္လိုက္ျပီး လက္၀ါးႏွစ္ဖက္ကို ပြတ္သပ္လိုက္ကာ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္သည္။ 

“ ဒီေလာကၾကီးဟာ အင္အားရွိတဲ့သူေတြကို အေလးထားၾကတယ္.. အင္အားရွိတယ္ဆိုတာ ဂုဏ္သိကၡာ ရွိတာနဲ႔ အတူတူပဲ.. အရင္တုန္းက မင္း နာလန္ရိရြမ္ကို ေတြ႔ခဲ့တယ္မလား.. အဲဒီေကာင္မေလးက မာနလည္း ၾကီးနိုင္တယ္ မင္းကိုလည္း အထက္စီးက ၾကည့္ႏိုင္တယ္.. ဘာလို႔လဲ အဲဒါ သူ႔ရဲ႕ ေနာက္ခံအင္အားေၾကာင့္ပဲ.. ေကာင္မေလးရဲ႕အင္အားက မင္းထက္ သာတယ္ေလ.. ” 

ေရွာင္ယြင္၏ ပံုသ႑ာန္ကုိ ၾကည့္ျပီး ရြဲ႕ေလာ္ တည္ျငိမ္ျပီး ေလးနက္ေသာ စကားေတြကို ပင့္သက္ရႈသံျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။

“ ရွင္းအာရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က အင္အားကေတာ့ တိမ္ျမဴဂုိဏ္ထက္ေတာင္ ပုိျပီး ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ကြ.. အဲဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔မ်က္လံုးထဲမွာ မင္းက ပိုးမႊားတစ္ေကာင္သာသာပဲ.. မင္းရဲ႕ ထူးခြ်န္တဲ႔ အရည္အခ်င္းေၾကာင့္လည္း သူတို႔က မင္းကို အေရးၾကိးတယ္လို႔ ျမင္မွာ မဟုတ္ဘူး.. ဟုတ္တယ္.. သူတုိ႔ဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အရည္အခ်င္းအရမ္းရွိတဲ့သူေတြကို ျမင္ဖုူးခဲ့ၾကတယ္ေလ.. ဒီေတာ့ မင္းရဲ႕ စြမ္းအားနဲ႔သာ သူတို႔ကို ခန္႔ညားေအာင္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာ့ မင္းျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵက ျဖစ္လာရမွာေပါ့ကြာ.. ”

ေရွာင္ယြင္ ႏွာေခါင္းကို ပြတ္လိုက္ျပီး ပခံုးတစ္ခ်က္တြန့္လိုက္ကာ မယံုၾကည္ဟန္ျဖင့္ တိုးတုိးေလး ေမးလိုက္သည္။ 

“ ဒါဆုိ မီးေတာက္မႏၲရားကို ေလ့က်င့္မယ္ဆုိရင္ေရာ အဲလိုစြမ္းအားမ်ိဳး ရလာမွာလား.. ?” 

“ ဒါေပါ့..မီးေတာက္မႏၲရားကိုသာ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ႏိုင္ခဲ့ရင္ေပါ့. ဒီစြမ္းအားေတြက ရလာရမွာေပါ့.. ”
ရြဲ႕ေလာ္က ေခါင္းခါလိုက္ျပီး ေရွာင္ယြင္ကို ေငးၾကည့္လိုက္ျပန္သည္။

ေရွာင္ယြင္သည္ အသက္ျပင္းကို ခ်လုိက္ျပီး သူ႔ေမးေစ႔ကို ပြတ္သတ္ကာ စဥ္းစားေနလိုက္သည္။ အရင္ေန႔တုန္းက သူ႔ကို ျပံဳးျပေနခဲ့ေသာ မိန္းကေလး၏ အျပံဳးေလးမ်ားကို သူ႔မ်က္လံုးမ်ားတြင္ ျပန္ျမင္ေယာင္လာခဲ့သည္။ ေငြဆည္းလည္းသံကဲ့သုိ႔ သာယာခ်ိဳလြင္ေသာ အသံမ်ားက သူ႔နားထဲတြင္ ျပန္ၾကားေယာင္လာသည္။ 

အသက္ျပင္းကို အရွည္ၾကီးခ်လိုက္ျပီးေနာက္ ေရွာင္ယြင္ ခါးသီးစြာ ျပံဳးလုိက္ျပီး ေျပာလိုက္သည္။ 

“ ဆရာက  ဒီေလာက္အမ်ားၾကီး ေျပာေနျပီးေတာ့ အဲဒါကိုေတာင္ အခုအထိ္ ကြ်န္ေတာ့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ၀င္မစြက္ခ်င္ဘူးလုိ႔ ေျပာခ်င္ေနတုန္းပဲလား.. ”

“ ဟားဟား ”
ရြဲ႕ေလာ္သည္း ကိုးရုိးကားရားျဖင့္ ရယ္ေမာလိုက္ေခ်သည္။ အနည္းငယ္ ရွက္ကုိးရွက္ကန္း ျဖစ္ေနျပီးေနာက္ 

“ ဟုတ္ပါျပီး ငါ ၀န္ခံပါတယ္.. မင္းကုိ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိနဲ႔ တြန္းအားေပးခ်င္ခဲ့တယ္ဆုိတာ.. ဒါေပမဲ့ ငါ့အျမင္မွာေတာ့  ငါ မင္းကို မီးေတာက္မႏၲရား က်င့္စဥ္ကို တကယ္က်င့္ေစခ်င္တာပါပဲ.. ”

“ ငါက အခုဆိုရင္ ၀ိညာဥ္တစ္ေကာင္သာသာ ေလာက္ပဲ ရွိတယ္ဆုိတာ မင္းသိတယ္မလား.. ” 
ရြဲ႕ေလာ္က လက္ႏွစ္ဖက္ကို ျဖန္႔ကားျပီးေတာ့ ေမးလိုက္သည္။

ေရွာင္ယြင္ ေခါင္းညိတ္လိုက္ပါသည္။

“ တျခားသူေတြဆိုရင္ ေသရင္ ေသသြားႏုိင္တယ္.. ဒါေပမဲ့ ငါရဲ႕ စိတ္၀ိညာဥ္အာရံုခံႏိုင္စြမ္းက သူမ်ားေတြထက္ ပုိျပီး ထက္ျမက္တယ္ေလ.. အဲဒါေၾကာင့္ အခုလိုပံုစံနဲ႔ ငါကိုယ့္ငါ ထူးဆန္းစြာနဲပဲ အသက္ဆက္ခဲ့ရတာေပါ့ကြာ.. ”

ရြဲ႕ေလာ္ ခါးသီးစြာ ျပံဳးလိုက္ရင္း သူကုိယ္သူ ေလွာင္ျပီး သေရာ္လိုက္သည္။ 

“ ငါ ဒီလုိေနရတာ မၾကိဳက္ပါဘူး.. ေန႔ရက္တုိင္းက ငါ႔အတုအေယာင္ေတြလိုပဲ ခံစားေနရတယ္.. ငါ ကိုယ္တုိင္ကုိယ္က် ျပီးေျမာက္ေအာင္ လုပ္ရမဲ့ အရာကိစၥေတြ ရွိေနတုန္းပဲ.. အဲဒါေၾကာင့္ ငါ ဒီ ၀ိညာဥ္ပံုစံကေန လြတ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ဖုိ႔ လုိေနတယ္. ”

“  ဆရာက ျပန္ရွင္သန္ခ်င္တာလာ.. ? ”

ေရွာင္ယြင္ မယံုႏိုင္စြာ အထိိတ္တလန္႔ ျဖစ္သြားျပီး 
“ ဒီကမာၻမွာ ေသျပီးလို႔ ရွိရင္ ျပန္ရွင္သန္ေအာင္ လုပ္လုိ႔ မရေတာ့ဘူးမလား.. ? ”

“ ပံုမွန္အေျခအေနမွာဆုိရင္ အဲ့လုိပဲေပါ့.. ” 

ရြဲ႕ေလာ္ ေခါင္းညိတ္လုိက္သည္။ ထို႔ေနာက္ စိတ္လႈပ္ရွားသည့္ အမူအယာမ်ား ျဖစ္ေပၚလာျပီး ဆက္ေျပာလိုက္ျပန္သည္။ 

“ အင္း.. မီေတာက္မႏၲရားက်င့္စဥ္ရဲ႕ သိပ္မထင္ရွားတဲ့ အညြန္းတစ္ခုအရ ဆုိရင္ တကယ္၍ ကြ်မ္းက်င္စြာ တတ္ေျမာက္ထားခဲ့ရင္ ေကာင္းကင္မီးေတာက္ သံုးေလးမ်ိဳးကို လုိသလိုေရာစပ္ျပီး ၀ိညာဥ္တစ္ေကာင္အတြက္ ေနအိမ္ ေျပာရရင္ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုကုိေပါ့.  ျပဳလုပ္ဖန္တီးလ႔ိုရတယ္တဲ့.. ေျပာရရင္ ခႏၶာကို္ယ္တစ္ခုကို ရယူဖို႔ဆုိတာ ငါ့အတြက္ ျပန္လည္ေမြးဖြားျခင္းလိုိ႔ေတာင္ ေျပာလို္႔ရတယ္.. ”

“ ဒီလက္စြပ္ထဲမွာ ငါဟာ အလင္းေရာင္မရွိတဲ့ ေလာကတစ္ခုမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေတာင့္ခံျပီး ေနထုိင္ခဲ့တယ္.. တစ္ေန႔က်ရင္ ငါဟာ စိတ္၀ိညာဥ္အာရံုခံႏို္င္စြမ္းျမင့္တဲ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုႏိုင္ဖုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ေပါ့.. ေနာက္ဆံုးေတာ့ ငါ ကံေကာင္းစြာနဲ႔ မင္းနဲ႔ ဆံုေတြ႔ခဲ့တယ္.. ” 
 
နက္ရႈိင္းစြာ ၀မ္းနည္းေနေသာအရိပ္အရာသည္ ရြဲ႕ေလာ္၏ အသက္ၾကီးျပီး အေရးအေၾကာင္းထင္ေနေသာ မ်က္ႏွာမွာ ျဖစ္ေပၚေနသည္ကုိ မ်က္စိရွင္ေသာ လူမ်ာသာ သတိျပဳမိမွာ ျဖစ္သည္။ 

ေရွာင္ယြင္၏ နက္ေမွာင္ေသာ မ်က္၀န္းထဲကို စူးစုိက္စြာ ၾကည့္လုိ္က္ျပီး မခ်ိျပံဳးလိုက္ကာ ရြဲ႕ေလာ္ကိုိ ဆက္ေျပာလိုက္သည္။ 
“ အဟမ္း.. ဒီစကားေတြက အဘိုးၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပါက္တရ ျမည္တမ္းတဲ႔ စကားေတြပါကြာ.. အာရား ၀င္မစြက္ေတာ့ဘူးလုိ႔ ေျပာျပီးမွ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း ငါေျပာမိတာပါပဲ.. ငါ တကယ္ကိုပဲ.. ”

ရြဲ႕ေလာ္ ၀မ္းနည္းစြာ ေခါင္းကို ခါယမ္းလိုက္ျပီး သူ႔၏ အေရတြန္႔ၾကမ္းတမ္းေနေသာ လက္ကို အေရွ႕ထုတ္လို္က္သည္။ လႈိႈႈ္င္းငယ္ေလးႏွင့္အတူ အနက္ေရာင္ႏွင့္ အနီေရာင္ စာလိပ္ႏွစ္ခုက သူ႔လက္ေပၚမွာ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။ 

“ အနီေရာင္စာလိပ္က မီးဓာတ္အထူးျပဳ အဆင့္နိမ့္ ဒီအဆင့္ ဒိုခ်ီက်င့္စဥ္ပဲ .. အနက္ေရာင္ကေတာ့ မီးေတာက္မႏၲရားပဲ.. ”
ရြဲ႕ေလာ္ ျပံဳးလိုက္ရင္း သူ႔လက္နွစ္ဖက္ကုိ ေျမွာက္ပင့္ျပလိုက္သည္။ သူ၏ မ်က္ႏွာသည္ အနည္းငယ္ ေျပေလ်ာ့သြားသြား ညင္သာစြာ ေျပာသည္။
“ ကိုယ္ပုိင္ေရြးခ်ယ္မႈကို လုပ္ရေတာ့မယ္.. မင္း အဓိကျဖစ္ခ်င္တဲ့ အခ်က္ကို စဥ္းစားရမယ္.. မွတ္ထားရမွာက မင္း ဘာကိုပဲ ေရြးခ်ယ္ေရြးခ်ယ္ မင္းက ငါ႔ရဲ႕ တပည့္ပါပဲ.. အနီေရာင္ကို ေရြးလိုက္လို႔ ငါ မင္းကို ဘယ္ေတာ့မွ အျပစ္တင္မွာမဟုတ္ဘူး… ”

ေရွာင္ယြင္ ေမးကို လက္ေထာက္လိုက္ျပီး သူအေရွ႕က ခမ္းနားထည္၀ါေသာ စာလိပ္ႏွစ္ခုကို ေငးၾကည့္ေနလုိက္သည္။ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ ႏႈတ္ခမ္းကို လွ်ာသပ္လိုက္ျပီး ခါးကို မတ္မတ္ဆန္႔လိုက္ကာ ျပံဳးလိုက္ျပီးေနာက္

“ ေသမွာကို ေၾကာက္ေပမဲ့လည္း စြမ္းအားမရွိရင္ ေလးစားျခင္းမရွိဘူး.. နာလန္ရိရြမ္က ေနာက္တစ္ၾကိမ္ အထင္ေသးေစာ္ကားမွာကို လက္မခံႏိုင္ဘူး.. ျပီးေတာ့ ဒါက မေအာင္ျမင္ခဲ့ရင္လည္း ငါေနာက္ထပ္ ဒုိခ်ီက်င့္စဥ္တစ္ခုကို ေျပာင္းလုိက္လို႔ ရတာပဲေလ.. ”

ေခါင္းကို ခါယမ္းလိုက္ျပီးေနာက္ ေရွာင္ယြင္၏ ႏုနယ္ေသာ မ်က္နွာမွာ ေတာက္ပေသာ အျပံဳးတစ္ခုက ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္။ ရြဲ႕ေလာ္၏ အနည္းငယ္ နီရဲ ျပီး စုိစြတ္ေနသာ မ်က္လံုးေအာက္မွာပဲ ေရွာင္ယြင္ဟာ အနက္ေရာင္ စာလိပ္ကို လွမ္းယူလိုက္ေလသည္။ 

ေရွာင္ယြင္ဟာ စာလိပ္ကို ထိလိုက္ခ်င္းမွပဲ .. ၎စာလိပ္ဟာ အခ်က္အလက္စီးေၾကာင္းတစ္ခုသုိ႔ ေျပာင္းလဲသြားျပီး သူ႔ေခါင္းထဲကို တိုက္ရိုိ္က္ စီးဆင္းသြားခဲ့ေလသည္။ 

…………..

No comments:

Post a Comment

Chapter 153

အပိုင်း ( ၁၅၃ ) - အဆိပ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ် ကောင်းကင်ဘုံသို့ စစ်ပြိင်ခြင်း သီးသန့်နေရာကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါသော ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှာ ရှော...