63 ေကာင္းကင္ဘံုသုိ႔ စစ္ျပိဳင္ျခင္း
Battle Through The Heavens
by Heavenly Silkworm Potato
_______________________________
Chapter 63 - ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္
ထမင္းစားစာပြဲခံုတြင္ ထိုင္ေနၾကသည္။ ေရွာင္ယြင္မွာ သူ႔အေရွ႕မွာ ထိုင္ေနျပီ ေဒါသထြက္ထြက္ျဖင့္ ထမင္းစားေနေသာ ေရွာင္ယုကို တစ္ခ်က္ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ေရွာင္ယုမွာ ေဒါသထြက္ထြက္ႏွငံ အံႀကိတ္ၿပီး ထမင္းကို အသံျမည္ေအာင္ စားေနသည္။ သူမကိုၾကည့္ၿပီး ေရွာင္ယြင္ ႏႈတ္ခမ္းကို မဲ့လုိက္သည္။ထို႔ေနာက္ အခန္းတြင္းမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္ေျပာင္း သတိရလိုက္၍ သူ႔ရဲ႕ လက္၀ါးျပင္ကို ညာလက္ေခ်ာင္းျဖင့္ စမ္းသပ္ပြတ္သပ္မိေလသည္။
ထိုစဥ္ ေရွာင္ယြင္ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္ ထိုင္ေနေသာ ေရွာင္ယုမွာ တခ်ိန္လံုး မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ေန၍ ေရွာင္ယြင္ ဘာလုပ္လိုက္တာကို ျမင္လိုက္ေလရာ သူမ၏ မ်က္ႏွာႏုႏုမွာ ရွက္ေသြးျဖာသြားေလသည္။
ရွင္းအာမွာ ေရွာင္ယု အံၾကိတ္ေနတာကိုေရာ ေရွာင္ယြင္၏ ခပ္တည္တည္မ်က္ႏွာထားကိုလည္း ျမင္ေလရာ သူမသည္ မ်က္ခံုးကို တြန္႔ခ်ိဳးထားမိလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖင့္ ေခါင္းခါလိုက္ျပီး အစားအေသာက္ကို တို႔ကနန္းဆိတ္ကနန္းျဖင့္ ဆက္စားေလသည္။
ေရွာင္ယြင္သည္ ေရွာင္ယုကို ၾကည့္ေနရာကေန ေရွာင္နင္ဆီကို ေရာက္သြားေလသည္။ ေရွာင္နင္မွာ အေတာ္ေပ်ာ္ေနဟန္ရွိသည္။ မ်က္ႏွာမွာလည္း နားရြက္တက္ခ်ိတ္မတတ္ ျပံဳးျဖီးေနသည္။ သူ႔ကို ၾကည့္ရင္း ေရွာင္ယြင္မွာ စားပြဲခံုးေစာင္းေလးကို လက္ေခါင္းျဖင့္ ေခါက္ကစားလိုက္ကာ သူတစ္ပါး ကံဆိုးမိုးေမွာင္ေရာက္ေတာ့မည့္အေၾကာင္းကို ၀မ္းသာစြာျဖင့္ ေတြးလိုက္ေလသည္။
“ ဒီေကာင္ကေတာ့ အေျခခံေဆးလံုးကို ရသြားျပီနဲ႔တူပါတယ္.. အေျခခံေဆးလံုးဆိုတာ အဆင့္ ၈ နဲ႔အထက္အဆင့္ေတြမွာ အသံုးမ၀င္ဘူးဆိုတာ ဒီေကာင္ သိေတာင္သိရဲ႕လားဟ..”
ေရွာင္ယြင္ စိတ္ထဲတြင္ က်ိတ္ရယ္ေမာလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ပ်င္းရိဟန္ျဖင့္ ေနာက္ထပ္လူေတြကို ထပ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ျပံဳးရယ္ေနေသာ သူ႔အေဖကို ျမင္သည့္အခါ ေရွာင္ယြင္ စိတ္စႏိုးစေနာင္း ျဖစ္သြားသည္။
“ မိသားစုစံုညီစားပြဲက တခ်ိဳ႕အားလပ္ရက္ေတြမွာ လုပ္တာမဟုတ္လား..? ဘာလုိ႔ ဒီေန႔ လုပ္ရတာလဲ.. ပိုက္ဆံေတြ အမ်ားၾကီးသံုးျပီး အေျခခံေဆးလံုး၀ယ္တဲ့ကိစၥက အခမ္းအနားက်င္းပ ေအာင္ပြဲခံရေလာက္တဲ့ပြဲ မဟုတ္ေလာက္ဘူး ထင္ရတာပဲ.. ”
သူ႔ေခါင္းထဲမွာ အေတြးမ်ား ေယာက္ယက္ခတ္သြားသည္။ အနက္ေရာင္၀တ္႐ံုႏွင့္ လူၾကီးက ေရွာင္ကလန္ႏွင့္ အခြင့္အေရးရပါက အက်ိဳးတူပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မည္ဆိုေသာ ဂတိက၀တ္စကားေၾကာင့္ ဤမိသားစုစံုညီစားပြဲကို ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ က်င္းပမွန္း ေရွာင္ယြင္တစ္ေယာက္ လံုးလံုး မသိလိုက္ပါေခ်။
အဆင့္ ၂ ေမွာင္ေဆးပညာရွင္တစ္ေယာက္ႏွင့္ အတူတကြ လုပ္ကိုင္ရ၍ ရလာမည့္ အက်ိဳးအျမတ္သည္ လူအမ်ားကို မ်က္လံုးနီရဲေစသည္အထိ မနာလိုျဖစ္ေစေလာက္သည္။ ဒါ့အျပင္ ထိုအက်ိဳးအျမတ္သည္ က်န္သည့္ ကလန္ၾကီးနွစ္ခုထက္ ပိုျပီ အဆင့္ျမင့္သည့္ အဆင္အတန္းတစ္ခုအထိ ေရွာင္ကလန္ကို ခုန္တက္ေစသြားႏိုင္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ အျမဲတမ္း ေအးေဆးတည္ျငိမ္ျပီး ခပ္တည္တည္ေနတတ္ေသာ သူ႔အေဖမွာ အရမ္းကို ေပ်ာ္ရႊင္ေနသည္မွာ အံ့ၾသစရာေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ေခ်။ ျပီးေတာ့ တျခားေသာ ကလန္အၾကီးအကဲမ်ားမွာလည္း ထိုနည္း၎ပင္ အေပ်ာ္လြန္၍ နားရြက္တက္ခ်ိတ္လုမတတ္ ျပံဳးေနၾကသည္။ မ်က္လံုးပင္ ေကာင္းေကာင္းမပြင့္ႏိုင္ေလာက္တဲ့အထိ ျပံဳးျဖဲေနေသာ သူတို႔ကို ၾကည့္ရသည္မွာ ေကာင္းကင္ကေန ကံေကာင္းျခင္းမ်ား ျပဳတ္က်လာ၍ အံ့ၾသမင္သက္ကာ ေပ်ာ္ျမဴးေနသကဲ့သို႔ သိသာလြန္းလွသည္။
မိသားစုစံုညီစားပြဲတြင္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းလည္း တျဖည္းျဖည္း အနယ္ထုိင္လာခဲ့သည္။ သူ႔အေဖ၏ စားပြဲကေန ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြာလက္ျပတာကို ျမင္လိုက္ရသည့္အခါ ေရွာင္ယြင္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ထိုင္ခံုကေန ထကာ စားပြဲခန္းမကေန ေျပးထြက္သြားျပီေနာက္ သူ႔၏ အခန္းဆီကို ေျပးလႊားသြားေလသည္။
ေရွာင္ယြင္ ေျပးထြက္သြားသည္ႏွင့္ ေရွာင္ယုသည္ အံကိုၾကိတ္ကာ အေနာက္ကေန ကမန္းကတန္း ေျပးလိုက္သြားေသာ္လည္း ေရွာင္ယြင္၏ အရိပ္ကိုပင္ မေတြ႕ေတာ့ေခ်။ စိတ္ဆိုးဆိုးျဖင့္ ေျခကိုေဆာင့္လိုက္သည္။ သူမ ရင္ထဲမွာလည္း ေဒါသမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနေတာ့သည္။
……………
အခန္းကို ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ ေရွာင္ယြင္သည္ ရြဲ႕ေလာ္ကို ေဆးလံုးေဖာ္စပ္ဖုိ႔ အစမေဖာ္ေသးေခ်။ ေရွာင္ယု သင္ျပသြားေသာ အေတြ႔အၾကံဳကို သူ ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္သြားခဲ့ပါျပီ။ တံခါးႏွင့္ ျပတင္းေပါက္ကို ေသခ်ာစြာ ပိတ္လိုက္ျပီးေနာက္ အိပ္ရာေပၚ တက္ျပီး လူးလွိမ့္ေနလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ေယာင္ခ်ာခ်ာျဖင့္ ေနာက္ဆံုး အိပ္ေပ်ာ္သြားေလသည္။
ညဥ့္အေတာ္နက္သည့္အခ်ိန္… လူအားလံုးလည္း အိပ္ရာေပၚလဲေလ်ာင္းကာ အိပ္စက္ေနၾကသည့္အခ်ိန္တြင္ ေရွာင္ယြင္ မ်က္လံုးႏွစ္လံုး ပြင့္လာခဲ့သည္။ အိပ္ရာေပၚကေန စိတ္အားထက္သန္စြာ ထထိုင္လိုက္ျပီးေနာက္ ဘီ႐ုိထဲတြင္ ၀ွက္ထားေသာ ေဆးပင္ေဆးရြက္ေတြကို ထုတ္ယူလိုက္ကာ ဂ႐ုတစိုက္ျဖင့္ စားပြဲတစ္ခုေပၚကို တင္ထားလိုက္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ အခန္းၾကမ္းခင္းေပၚမွာ ေပါေလာေမ်ာေနေသာ ႐ြဲ႔ေလာ္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ကာ ေလသံတိုးတိုးျဖင့္ ေမးလိုက္သည္။
“ ဆရာ.. ဘယ္လိုလဲ.. အဆင့္သင့္ျဖစ္ျပီးလား…”
႐ြဲ႕ေလာ္သည္ စားပြဲခံုဆီကို ေလွ်ာက္သြားျပီး သူ၏ တေစၧဆန္လွေသာလက္ျဖင့္ ေဆးပင္ေတြကို ကိုင္ကြယ္ထိေတြ႔လိုက္သည္။ ေခါင္းကိုလည္း သာသာေလး ညိတ္လိုက္ျပီေနာက္ အနည္းငယ္ ျပင္းထန္ေသာ ဆံုးမစကားကို မတိုးမက်ယ္အသံျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။
“ အင္း… ေဆးလံုးေဖာ္စပ္ဖို႔အတြက္ အင္မတန္ကို အေႏွာင့္အယွက္ကင္းတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္အေနအထားမ်ိဳး လိုတယ္ဆိုတာ မင္း ေကာင္းေကာင္းသိသြားျပီး.. တကယ္လုိ႔ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားလို႔ရွိရင္ အက်ိဳးဆက္က အရမ္းကို ကေမာက္ကမျဖစ္သြားမယ္.. အခုအခ်ိန္မွာ ဘာမွ တန္ျပန္ထိခိုက္မႈကုိမွ မရွိေစလိုဘူး.. ေနာက္ပိုင္းက်ရင္ မင္း ေမွာ္ေဆးပညာကို စတင္ေလ့လာယူေတာ့အခ်ိန္က်ရင္.. ဒီလုိပဲ ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ေနသြားမယ္ဆုိရင္. အေႏွးနဲ႔အျမန္ မင္း အသက္ဆံုးရမွာကို ငါစိုးရိမ္မိတယ္.. ”
ေရွာင္ယြင္မွာ ရွက္ရြံစြာျဖင့္ ေခါင္းကို ငံု႔လုိက္ကာ ေခါင္းကုတ္ျပီး နားေထာင္ေနလိုက္သည္။
ေရွာင္ယြင္ နာခံမႈကို ျမင္ရသည့္အခါမွာ ႐ြဲ႕ေလာ္ စိတ္ေအးစြာျဖင့္ အသက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ေအးေဆးေသာ ဟန္ပန္ျဖင့္ လက္၀ါးျပင္ကို ျဖန္႔လိုက္ရာ အျဖဴေရာင္မီးေတာက္တစ္ခုက ဟုန္းခနဲ ထြက္လာသည္။
မီးေတာက္၏ အပူခ်ိန္ကို သူ႔၏ စိတ္၀ိညာဥ္ျဖင့္ အဆက္မျပတ္ထိန္းခ်ဳပ္ထားျပီးေနာက္ ႐ြဲ႕ေလာ္သည္ အခ်ိန္အားလပ္ေနသည္ကို အသံုးခ်ခ်င္သျဖင့္ သူ႔၏လက္၀ါးျပင္ကေန ထြက္ေပၚေနေသာ အျဖဴေရာင္မီးေတာက္ကို ေငးၾကည့္ေနသည့္ ေရွာင္ယြင္ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။ အနည္းငယ္ တံု႔ဆိုင္းေနျပီးမွ ႐ြဲ႕ေလာ္သည္ ေလသံတိုးတိုးျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။
“ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ရဲ႕ အဆင့္ကို သူတို႔ရဲ႕ မီးေတာက္အေရာင္ကို ၾကည့္ျပီး ခြဲလို႔ ရတယ္ကြ.. ”
“ သာမန္ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ေတြမွာ အ၀ါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အေရာင္ မီးေတာက္ေတြ ရွိၾကတယ္.. သူတို႔ရဲ႕ အဆင့္က ျမင့္တက္လာခဲ့ရင္ မီးေတာက္အေရာင္ကလည္း ရင့္နက္လာခဲ့မယ္.. မီးေတာက္ရဲ႕အစြမ္းကလည္း ထက္ျမက္လာခဲ့မယ္.. ”
ယင္းစကားကို ၾကည့္ရသည့္အခါမွာေတာ့ ေရွာင္ယြင္သည္ မ်က္လံုးေလး ေပကလတ္ေပကလတ္ျဖင့္ ႐ြဲ႕ေလာ္၏ လက္၀ါးျပင္႐ွိ မီးေတာက္ကို လက္ညိဳးထိုးျပီး ေမးလိုက္ေခ်သည္။
“ ဒါဆို ဆရာရဲ႕ မီးေတာက္က ဘာျဖစ္လို႔ အျဖဴေရာင္ ျဖစ္ေနတာလဲ.. ?”
“ ဟားဟား… ငါေျပာသြားတာက ပံုမွန္ေတြ႔ေနက် ေမွာ္မီးေတာက္ေတြကို ေျပာသြားကြ.. ဒါေပမဲ့လည္း ေမွာ္ေဆးပညာ႐ွင္နယ္ပယ္မွာေပါ့ ဒုိခ်ီစြမ္းအင္ကို မီးစာအေနနဲ႔ သံုးျပီး မီးေတာက္ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရတဲ့နည္းအျပင္ ေနာက္ထပ္နည္းလမ္းလည္း ရွိပါေသးတယ္ေလ.. ”
႐ြဲ႕ေလာ္သည္ ဤစကားကို ေျပာသည့္အခ်ိန္တြင္ သူ႔ေလသံတြင္ ဂုဏ္ယူေနသည့္ေလသံမ်ိဳး ပါ၀င္ေနသည္။
“ အဲ့ဒီနည္းလမ္းကေတာ့ မီးေတာက္ကို ေမြးစားျခင္းပဲ.. ”
“ မီးေတာက္ကို ေမြးစားျခင္း..?? ”
ဒီစကားက ေရွာင္ယြင္ မရင္းႏွီးေသာ စကားလံုးမ်ား မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီစကားလံုးေတြ၏ အဓိပၸါယ္ကို ေရွာင္ယြင္ ေကာင္းေကာင္းသိပါသည္။ ဒါေပမဲ့ သူ ဘာေျပာရမွန္း မသိျဖစ္သြားသည္။ မီးေတာက္တစ္ခုကို ေမြးစားၿပီး ေဆးလံုးေဖာ္စပ္လို႔ရတယ္တဲ့လား..???
" ဟုတ္တယ္.. မီးေတာက္ကို ေမြးစားတာ ေခ်းငွားတဲ့ သေဘာပဲ.. "
ရြဲ႕ေလာ္ ေခါင္းကို တဆတ္ဆတ္ညိတ္လိုက္ၿပီး ရယ္လိုက္သည္။
" အနားသတ္မဲ့တဲ့ ေဟာဒီေလာကႀကီးထဲမွာ ေကာင္းကင္နဲ႔ ေျမႀကီးကေန ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာင္ေတြ ရွိခဲ့တယ္... ေကာင္းကင္ကေန ျပဳတ္က်လာခဲ့တဲ့ ဥကၠာခဲကေန ျဖစ္လာတဲ့ မီးေတာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ .. ဒါမွမဟုတ္ မီးေတာင္ရဲ႕ ေအာက္နက္နက္မွာ ႏွစ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာကေန ျဖစ္တည္လာခဲ့တဲ့ မီးေတာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲ့ဒီေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္လို႔ ေခၚတဲ့ မီးေတာက္မီးလွ်ံေတြဟာ ဒိုခ်ီစြမ္းအင္ကေန ေတာက္ေလာင္လာတဲ့ ႐ိုး႐ိုးမီးေတာက္ေတြထက္ အဆမ်ားစြာ ပိုၿပီး အစြမ္းႀကီးတယ္.. ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္ေတြနဲ႔ ေဆးဝါးေဖာ္စပ္ခဲ့ရင္လည္း ေဆးအစြမ္းက ပိုၿပီး ထက္ျမက္ေစတယ္.. တစ္ခုပဲ... အဲ့ဒီေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္က အရမ္းကို အ႐ိုင္းဆန္တယ္ ထိန္းရခက္တယ္.. ၿပီးေတာ့ ဒီမီးေတာက္တစ္ခု ျဖစ္ေပၚလာဖို႔ကလည္း အရမ္းခက္ခဲတယ္... တကယ္လို႔ ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္ကို ေတြ႕ခဲ့ရင္ေတာင္ သူ႔ကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔က အရမ္းကို ခက္ခဲတာ.. "
" အင္း... ေမွာ္ေဆးပညာရွင္အမ်ားစုဟာ သူတို႔ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုးနီးပါးကို ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္ကို လိုက္ရွာေဖြၾကရင္းနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္သြားခဲ့ၾကတယ္.. ဒါေတာင္မွ မီးေတာက္တစ္ခုမွ ရွာမေတြ႕ခဲ့ၾကဘူး.. ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ပံုက အဲ့ဒီမီးေတာက္ကို ခႏၶာကိုယ္ထဲ သြင္းရတယ္.. ဒါေပမဲ့ မီးေတာက္ရဲ႕ သဘာဝက အရမ္းရမ္းကို ဖ်က္စီးအားေကာင္းတာ.. အမာဆံုးသတၱဳလို႔ ဆိုၾကတဲ့ ေမွာ္ေရႊစိန္ေတာင္မွ ဒီေကာင္းကင္မီးေတာက္ရဲ႕ အပူခ်ိန္ကို မခံႏိုင္ဘူး... မင္းရဲ႕ ႏုနယ္တဲ့ ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ အရွင္လတ္လတ္ကို မီးေလာင္သြားမွာပဲ.. အဲဒါေၾကာင့္ အင္မတန္ကို ကံေကာင္းတဲ့လူအခ်ိဳ႕ကပဲ ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္အနည္းငယ္ေလာက္ကို သန္႔စင္ၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ၾကတာ.. ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္ကို ခႏၶာကိုယ္အတြင္းမွာ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ၿပီးဆိုရင္လည္း အဲ့ဒီလူေတြဟာ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ေလာကမွာ အႂကြင္းမဲ့ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြပဲ ျဖစ္ေနၾကတယ္.. "
ေရွာင္ယြင္ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေလာက္ အံၾသမင္သက္ေနမိသည္။ ထို႔ေနာက္ သူ႔နႈတ္ခမ္းကို သပ္လိုက္ကာ ရြဲ႕ေလာ္လက္ဖဝါးျပင္ထက္က မီးေတာက္ဆီကို တိုးကပ္ၿပီး ၾကည့္လိုက္သည္။ ေရခဲတံုးလို ေအးစိမ့္စိမ့္ခံစားခ်က္ကိုလည္း ခံစားလိုက္ရသည္။
" ဆရာ့ရဲ႕ မီးေတာက္က ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္အမ်ိဳးအစားထဲကပဲ ဟုတ္တယ္မလား... "
ေရွာင္ယြင္ စပ္စုၾကည့္လိုက္သည္။
" ဟီဟီ " ရြဲ႕ေလာ္ သူ႔လက္ဖဝါးက မီးေတာက္ကို ပိုအားေကာင္းေအာင္ ျမႇင့္တင္လိုက္ရာ သူ႔မ်က္ႏွာကို အလင္းေဖ်ာ့ေဖ်ာ့က ပို၍ အေရာင္ျပန္ဟပ္ေလသည္။ သူ႔မ်က္လံုးက စူးရွေတာက္ပစြာျဖင့္ ဆက္ေျပာသည္။
" ဒိုခ်ီကုန္းေျမမွာ ငါတို႔ ဒီေမွာ္ေဆးပညာရွင္အသိုင္းအဝိုင္းထဲမွာ ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္ေတြကို အဆင့္သတ္မွတ္ထားတာရွိတယ္.. အဲဒါကို ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္လို႔ေခၚတယ္.. ေကာင္းကင္ဘံုမီးေတာက္ဟာ စုစုေပါင္း ၂၃ မ်ိဳးရွိတယ္.. ငါ့ရဲ႕ မီးေတာက္က အဆင့္ ၁၁ မွာရွိတယ္.. အ႐ိုးေအးစိမ့္မီးေတာက္လို႔လည္း လူေတြ သိၾကတယ္.. ဒီမီးေတာက္ေတြဟာ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာျပည့္မွေပၚလာၾကတာ.. ဘယ္အခ်ိန္လဲဆိုေတာ့ ေန ဒါမွမဟုတ္ လျကတ္တဲ့အခ်ိန္ .. အင္မတန္ကို ေအးျမၿပီး ယင္ဓာတ္ေတြ အမ်ားဆံုးရွိေနတဲ့အခ်ိန္ပဲ... "
" အ႐ိုးေအးစိမ့္မီးေတာက္ဆိုပါလား..?? "
လူးလြန္႔ပင့္တက္ေနေသာ အျဖဴေရာင္မီးေတာက္ကို မ်က္ေတာင္ပင္ မခတ္ဘဲ ေငးၾကည့္ရင္း ေရွာင္ယြင္ ေရရြတ္မိေလသည္။
.....
No comments:
Post a Comment