61 ေကာင္းကင္ဘံုသုိ႔ စစ္ျပိဳင္ျခင္း
Battle Through The Heavens
by Heavenly Silkworm Potato
_______________________________
Chapter 61 - ႐ုပ္ဖ်က္ျခင္း
မ်ဳိးႏြယ္စု သံုးဖြဲ႕သည္ ေလလံခန္းမ၏ ၀င္ေပါက္ကေန ထြက္ခြာေတာ့မည့္အခ်ိန္တြင္ မ်ဳိးႏြယ္ေခါင္ေဆာင္ေတြအခ်င္းခ်င္းေတြဟာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အတုအေယာင္အျပံဳးမ်ား သာယာဖြယ္မရွိေသာ ရယ္သံမ်ားျဖင့္ နႈတ္ဆက္လိုက္ၾကသည္။ မျမင္ကြယ္ရာမွာ သူတို႔၏ မ်က္ႏွာေတြသည္ ရန္လုိျခင္း.. ေလွာင္ေျပာင္ျခင္းေတြက သူတုိ႔မ်က္နွာမွာ ျဖစ္ေပၚေနသည္။
မ်ိဳးႏြယ္စုသံုးစုသည္ ဟိတ္ဟန္ထုတ္ၿပီ ခန္းမကို ေက်ာ္ျဖတ္၍ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ရွိေသာလူေတြက အလ်င္အျမန္ပဲ ေဘးကို ကပ္ေလွ်ာက္လိုက္ၾကသည္။ ၀ူတန္ျမိဳ႕မွာ မ်ိဳးႏြယ္စုသံုးစုကုို ယွဥ္ျပိဳင္ႏိုင္ေလာက္တဲ့အထိ စြမ္းအားရွင္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။
ထိုအခိုက္ အနားမွာရွိေနတဲ့ ေအာ့ပါးဘာကို ေရွာင္က်န္းက စကားလွမ္းေျပာလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရုတ္တရက္ ေရွာင္က်န္းသည္ လမ္းေလွ်ာက္ေနတာ တံု႕ခနဲ ျဖစ္သြားျပီ သူ႔ေျခလွမ္းက ရပ္တန္႔သြားသည္။
ေရွာင္က်န္းရပ္တန္႔သြားတာကို ၾကည့္ုျပီး အားလံုးက ေရွာင္က်န္းၾကည့္ရာဘက္ကို လိုက္ၾကည့္လိုက္ၾကသည္။ ၾကည့္မိလိုက္သည္ခဏမွာ သူတို႔ခႏၶာကိုယ္ဟာ အနည္းငယ္ တုန္လႈပ္သြားျပီ ဂ်ားလီဘီႏွင့္ ေအာ့ပါးဘာတို႔ေတာင္ မ်က္ႏွာအမူအရာ အနည္းငယ္ ေျပာင္းလဲသြားသည္။
သူတို႔ ျမင္လိုက္ရသည္က ခန္းမ၏ တျခားေသာ ၀င္ေပါက္ကေန လူသံုးေယာက္ဟာ ပံုမွန္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာၾကသည္ကိုပင္ ျဖစ္သည္။ အေရွ႕က ဦးေဆာင္လာေသာလူမွာ လူတိုင္း မေမွ်ာ္လင့္ထားသည့္ ပထမတန္းေလလံအိမ္၏ ေလလံမွဴး ရေဖး ျဖစ္ေနသည္။ ေလလံအိမ္ကို မၾကာခဏေရာက္ေနတတ္ၾကသည့္ ေဖာက္သည္ေတြမို႔ ေရွာင္က်န္းႏွင့္ အားလံုးဟာ ရေဖး၏ အတြင္းစိတ္အမွန္ကို သိထားၾကသည္။ ဒီမိန္းမဟာ အျမဲတမ္းျပံဳးရႊင္ေနေသာ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ ေနတတ္ပါေသာ္လည္း အမွန္မွာ သူမဟာ အင္မတန္ကို မာနၾကီးသူတစ္ေယာက္ပါ။
ဒီမတိုင္ခင္အခ်ိန္မွာလည္း ေအာ့ပါးဘာသည္ သူမကို ေကြ်းေမြးခ်င္လို႔ ဖိတ္ေခၚပါေသာ္လည္း ယဥ္ေက်းစြာ ျငင္းပယ္ျခင္းကို တစ္ခါတည္း ခံလိုက္ရသည္။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေၾကာင့္ သူမဟာ အျပင္မ်က္ႏွာမွာ ခ်ိဳသာသေလာက္ ခ်ဥ္းကပ္ဖုိ႔ မလြယ္မွန္း လူေတြ သေဘာေပါက္လိုက္ၾကသည္။
ဒါေပမဲ့ ဒီေလာက္ ဘ၀င္ေခါင္ခိုက္ေနသည့္ အမ်ိဳးသမီးက ဒီေန႔မွာေတာ့ လံုး၀ကုိ ေျပာင္းျပန္ပဲ.. သူမဟာ ဧည့္သည္ကို ႐ုိေသေလးစားစြာျဖင့္ အေရွ႕ကေန လမ္းျပေပးေနသည္။ ဒီျမင္ကြင္းက ေရွာင္က်န္းႏွင့္ လူအမ်ားကို မွင္တက္သြားေစခဲ့သည္။
သူတို႔သံုးေယာက္အနက္ ေနာက္ဆံုးလူသည္ ေလလံအိမ္၏ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ျဖစ္သူ အၾကီးအကဲကုနီျဖစ္ျပီ သူဟာ ျပံဳးျဖီးေနလ်က္ ထူးဆန္းစြာ အနက္ေရာင္အ၀တ္ကို ျခံဳထားေသာ လူၾကီး၏ နားကို ကပ္တိုးျပီ စကားေျပာေနသည္။ အျပံဳးေတြက သူ႔မ်က္အႏွာအျပည့္ ရွိေနျပီ ၀မ္းသာေနကာ အနက္ေရာင္လူၾကီးကို မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးေနသည္ကို သူတုိ႔ ျမင္လုိက္ရသည္။
တကယ္၍ ရေဖး၏ ႐ုိေသေလးစားေနသည့္ ပံုစံက ေရွာင္က်န္းတို႔ လူစုကို အံ့အားေစခဲ့သည္ဆိုလွ်င္ ကုနီ၏ ပံုစံက သူတို႔ကို ထိတ္လန္႔ေစျပီ ၾကက္ေသ ေသေစသည္။
ကုနီမွာ ၀ူတန္ျမိဳ႕၏ အဆင့္ျမင့္ဆံုး ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ မ်ဳိးႏြယ္သံုးစု၏ ေခါင္းေဆာင္ သံုးေယာက္သာ သူကို တိုက္ရုိက္ ေတြ႕ႏိုင္သည္။ ေတြ႕ဆံုသည့္အခါမွာလည္း ေလးစားစြာ ဆက္ဆံရျပီ နည္းနည္းေလးေတာင္မွ မထီမဲ့ျမင္ မျပဳရဲၾကပါဘူး။
အဆင့္၂ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္အေနျဖင့္ ကုနီဟာ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ျဖစ္ရတာကို အရမ္းကုိ ဂုဏ္ယူေနသူတစ္ေယာက္ပါ။ စကားေျပာဆုိသည့္ေနရာမွာလည္း ဂ႐ုမစိုက္ဟန္ျဖင့္ ေျပာဆုိတတ္ျပီ တစ္ျခားသူေတြကို သူ႔အေပၚ ႐ုိေသေလးစားေအာင္လည္း လုပ္တတ္သည္။
ဒါေပမဲ့ ဒီလုိအက်င့္ရွိသည့္ လူမ်ဳိးက ယခုအခါမွာေတာ့ လံုး၀ကို ရုိေသေလးစားဟန္ျပေနျပီ သူ႔၏ ျဖစ္ေပၚေနသာ အေပ်ာ္မ်က္ႏွာကိုပင္ လံုး၀ ဖံုးကြယ္ထားႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ့ေခ်။
( ဒီ.. ဒီလူၾကီး.. ေက်းဇူးအတင္ခံရဖုိ႔ ၾကံစည္ေနတာပဲ.. ဟုိလူၾကီးကေရာ ဘယ္သူမ်ားလဲ.. ??)
ဒီျမင္ကြင္းက သူတို႔ကုိ လံုး၀ အံ့ၾသေစခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ သူတို႔ အၾကည့္က အလယ္မွာ ရွိေနသည့္ အနက္ေရာင္၀တ္ရံုႏွင့္ လူၾကီးဆီကို ေရာက္သြားသည္။
ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္းအရပ္အျမင့္ႏွင့္ လူပံုရိပ္ကို ျမင္လိုက္ရတဲ့အခါမွာ ေရွာင္က်န္းခမ်ာ စိုးရိမ္စြာ ေတြးလိုက္မိသည္။
“ ဒီလူၾကီးက ဘယ္သူမ်ားလဲ.. ပထမတန္းေလလံအိမ္ရဲ႕ အေရးၾကီးပုဂၢိဳလ္ေတြေတာင္မွ အေလးေပးဆက္ဆံေနရတယ္.. ဒီလိုအဆင့္ျမင့္တဲ့ လူတစ္ေယာက္က ၀ူတန္ျမိဳ႕ကို ဘာလာလုပ္တာလဲ.. ”
ေရွာင္က်န္းသည္ ေျခာက္ေသြ႔ေနေသာ သူ႔ႏႈတ္ခမ္ကို လွ်ာျဖင့္ သပ္လိုက္ျပီေနာက္ ဘက္ညာ ေဘးနွစ္ဖက္ကိုလည္း ၾကည့္လုိက္ရာ သူ႔လိုပင္ ဂ်ားလီဘီႏွင့္ ေအာ့ပါးဘာလည္း သူ႔လိုပင္ သိခ်င္စိတ္ျပင္းျပေနျပီေတာ့ အံ့ၾသေနတာကို ေတြ႕လိုက္သည္။
ထုိ႔ေနာက္ ေရွာင္က်န္းသည္ လွမ္းလာေနေသာ လူသံုးေယာက္ကုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ ေမာ့ၾကည့္လုိက္ျပီေနာက္ အေရွ႕ကို ႏွစ္လွမ္း လွမ္းလိုက္ျပီ ျပံဳးရႊင္စြာျဖင့္
“ မိန္းကေလးရေဖး.. အၾကီးအကဲကုနီ.. ဟားဟား.. ခင္ဗ်ားတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကို အတူတူေတြ႕ရဖုိ႔ဆုိတာ ၾကံဳဖို႔ မလြယ္ဘူးေနာ္..”
“ ဟားဟား.. ကြ်န္ေတာ္တုိ႔က ဧည့္သည္ကုိ လုိက္ပို႔တာပါ.. ဒါေလးပါပဲ.. ”
မိန္းကေလး ရေဖးက အသာအယာ ရယ္ေမာျပီ ေျပာလုိက္သည္။
“ အုိး..ဟားဟား..”
ဂ်ားလီဘီလည္း အနားတုိးလာျပီ ရယ္ေမာေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ရေဖးကို ၾကည့္ေနရာကေန အနက္ေရာင္အ၀တ္႐ုံနဲ႕ လူၾကီး ကိုၾကည့္လိုုက္ျပီ အေရာတ၀င္ျဖင့္ ေမးလိုက္သည္။
“ ဟားဟား.. ဒီလူၾကီးမင္းကိုေတာ့ မျမင္ဖူးဘူးခင္ဗ်.. ၀ူတန္ျမိဳ႕ကပဲလား.. ဟဟ..ခင္ဗ်ားကိုေတာ့ က်ဳပ္ မရင္းႏွီးသလိုပဲ.. ”
“ အဟမ္း.. ဂ်ားလီမ်ိဳးႏြယ္ေခါင္းေဆာင္.. ဒီလူၾကီမင္းက ပထမတန္းေလလံအိမ္ရဲ႕ အဖိုးတန္ဧည့္သည္ပါ.. .. ”
အၾကီးအကဲကုနီသည္ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္လိုက္ျပီ ဂ်ားလီဘီကို လက္လြတ္စပယ္ ေမးခြန္းမေမးဖုိ႔ ေခ်ာင္းဟန္႔ျပီ သတိေပးလိုက္သည္။
ကုနီ၏ သတိေပးသည့္ ေလသံကို ၾကားလိုက္ရသည့္အခါမွာ ဂ်ားလီဘီ၏ အမူအရာသည္ အနည္းငယ္ေျပာင္းလဲသြားျပီ ေလသံတုိးတုိးျဖင့္ သူ႔ကို္ယ္သူ ေရရြတ္လိုက္ေလသည္။
“ အၾကီးအကဲ ကုနီေတာင္မွ ဒီေလာက္ စိုးထိတ္ေနတာ... ဒီပုဂၢိဳလ္က ဘယ္သူမ်ားပါလိမ့္ ”
ဂ်ားလီဘီပင္ ရႈိးတိုးရွန္႕တန္႔ ျဖစ္သြားတာကို ျမင္ေသာအခါ ေရွာင္က်န္မွာလည္း သူ ၀င္ေျပာမည့္စကားကို ျပန္မ်ဳိခ်လိ္ုက္သည္။ အၾကီးအကဲကုနီ၏ သတိေပးပံုကို ေထာက္႐ႈ႕ရေသာ္ အနက္ေရာင္၀တ္စံုႏွင့္ လူၾကီဟာ သူတို႔ထက္ပင္ အဆင့္ျမင့္ေနသည္ဆုိတာ ေသခ်ာေနပါျပီ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေရွာင္က်န္းလည္း ဘာမွ ဆက္မေျပာေတာ့ဘဲ အနည္းငယ္ ရယ္ေမာလိုက္ကာ လိမၼာပါးနပ္စြာ အေနာက္ကို ဆုတ္လိုက္သည္။
“ သင္က ေရွာင္မ်ဳိးႏြယ္က ေရွာင္က်န္းလား..??”
ေရွာင္က်န္း အေနာက္ဆုတ္မည္ကို ျမင္၍ တ္ိတ္ဆိတ္ေနေသာ အနက္ေရာင္၀တ္ရံုႏွင့္လူၾကီးက အက္ကြဲေသာ ေလသံျဖင့္ ႐ုတ္တရက္ေမးလိုက္သည္။
ထုိလူၾကီး၏ ေမးျမန္းအသံကို ၾကားလုိက္ရေသာအခါ ေရွာင္က်န္းမွာ တခ်က္ ေၾကာင္အသြားသည္။ ခဏတာမွ် ေတြေ၀သြားျပီ သူ ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။
“ မင္းရဲ႕ မ်ဳိးႏြယ္ထဲက သခင္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ အေျခခံေဆးလံုးကို သံုးျပီ အဆင့္ ၉ ကို ေရာက္သြားတယ္လို႔ ငါၾကားခဲ့တယ္… ဟားဟား.. ဒါဟာ တကယ့္ကို အံံ့ၾသဖို႔ေကာင္းတာပဲ.. ”
အနက္ေရာင္၀တ္စံုႏွင့္ လူၾကီးက ပံုမွန္ေလသံျဖင့္ ေျပာလုိက္ျပီ ရယ္ေမာလိုက္ေလသည္။
ထုိလူၾကီးက ေဖာ္ေရြစြာ စကားေျပာလာ၍ ေရွာင္က်န္းမွာ ၀မ္းေျမာက္သြားျပီ ျပံဳးရယ္လိုက္ကာ “ ကြ်န္ေတာ့္သားက ကံေကာင္းတာပါ ”
အနက္ေရာင္၀တ္႐ံုႏွင့္ လူၾကီးဟာ သူ႔လက္ကို အသာအယာ ယမ္းျပလိုက္ျပီ ျပံဳးရင္းေျပာလိုက္သည္။
“ကံေကာင္းျခင္းဆုိတာ စြမ္းအားရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ေဒသပဲ.. တကယ္လုိ႔ အခြင့္အေရးေတြ ရွိလာခဲ့ရင္ သူနဲ႕ ဆံုေတြ႕ခ်င္ေသးတယ္.. အင္း သူက ေမွာ္ေဆးပညာရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ရင္ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္.. ”
မွင္တက္သြားေသာ ေရွာင္က်န္းမွာ ထိုလူၾကီး ေျပာသြားတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္သြားသည္။
“ ဟုတ္ပါျပီ.. ေနာင္ အနာဂတ္မွာလည္း အခြင့္အလမ္းရခဲ့ရင္ ေရွာင္ကလန္ႏွင့္ အတူတူ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ လာခဲ့ပါဦးမယ္..”
အနက္ေရာင္၀တ္႐ံုႏွင့္လူၾကီးဟာ ျပံဳးလိုက္ျပီေနာက္ ကုနီႏွင့္ ရေဖး ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ျပီ
“ လိုက္မပုိ႔ပါနဲ႕ေတာ့.. ငါ့မွာ လုပ္စရာအခ်ဳိ႕က်န္ေသးတယ္.. ကဲ အရင္သြားေတာ့မယ္.. ”
ေျပာျပီတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းပဲ သူတို႔၏ တံု႕ျပန္မႈကိုပင္ မေစာင့္ေတာ့ဘဲ ေျခလွမ္း ခပ္က်ဲက်ဲျဖင့္ ေလလံအိမ္အျပင္ဘက္ကို ေရွာင္ယြင္ ထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္။
ေရွာင္က်န္းမွာ အီလည္လည္ျဖင့္ ေခါင္းကုတ္လိုက္ျပီ ေခါင္းကုိ လွည့္လိုက္ရာ ကုနီႏွင့္ ရေဖး တို႔သည္ သူ႔ကို မနာလိုေသာ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ ၾကည့္ေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္သည္။
“ ေရွာင္ေခါင္းေဆာင္.. ဒီလူၾကီးကို သိလုိ႔လား.. ??”
မိန္းကေလး ရေဖးက ေမးျမန္းလိုက္သည္။
“ အင္း.. ဒါ ပထမဆံုးအၾကိမ္ သူတို႔ ေတြ႕ဖူးတာပဲ..”
ထူးဆန္းေသာ အမူအရာ ျဖစ္ေနေသာ ကုနီႏွင့္ ရေဖးကို ေရွာင္က်န္းသည္ အတင္းျပံဳးလိုက္ျပီ ေခါင္းကို ခါယမ္းျပလိုက္သည္။
“ အင္းး… ေရွာင္မိသားစုေတာ့ ဘုရားမတာပဲ ”
ကုနီမွာ ေခါင္းကို အသာအယာ ယမ္းလိုက္သည္။ အေျခခံေဆးလံုးကို ရတနာတစ္ပါးလို ရင္ခြင္ပိုက္ထားေသာ ဂ်ားလီဘီကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ျပီ ပံုမွန္ေလသံျဖင့္ ေျပာလို္က္သည္။
“ အဲဒီီေဆးေတြကုိ ေဖာ္စပ္တဲ့သူက သူပဲ..”
မ်ဳိးႏြယ္ေခါင္းေဆာင္သံုးေယာက္၏ မ်က္ႏွာက အၾကီးအက်ယ္ ေျပာင္းလဲသြားသည္။
ခဏအၾကာမွာ ေရွာင္က်န္း၏ မ်က္ႏွာက ၀င္းပသြားေလသည္။ အနက္ေရာင္၀တ္႐ံုႏွင့္ လူၾကီးက ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု သူမထင္ထားမိေခ်။ ေစာေစာက ျဖစ္ပ်က္သြားေသာ ကုနီ၏ အမူအရာကို ၾကည့္ျပီ ထုိလူၾကီးမွာ ကုနီထက္ ပုိျပီအဆင့္ျမင့္ေနသည္မွာ ေသခ်ာေလျပီ။
အဆင့္၂ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ေတာင္မွ ဒီေလာက္ ၾသဇာအာဏာရွိျပီ ခန္႔ညားေနတာ.. အဆင့္ ၃ .. အဆင့္ ၄ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ဆုိရင္ ဘယ္လိုမ်ား ျဖစ္ေနမလဲ..
ဘုရားမတာပဲ.. သူ႕ရဲ႕ ကလန္မ်ဳိးအေနနဲ႕ ဒီလို အဆင့္ျမင့္ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္နဲ႕ ေတြ႕ဆံုႏိုင္ဖို႕ဆုိတာ ဘယ္လိုမွ အဆင့္မမွီပါဘူး.
အနက္ေရာင္၀တ္စံုႏွင့္ လူၾကီးက ေနာင္အခါ သူ႔ကလန္ကို လာျပီ အက်ဳိးတူ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မည္ဆုိတာကို ျပန္ေတြးမိတဲ႔အခါ ေရွာင္က်န္း မ်က္လံုးမ်ားက ျပဴးက်ယ္သြားကာ သတိလက္လြတ္ အသံထြက္ ေရရြတ္လိုက္မိသည္။
“ ငါတုိ႔ ေတာ့ ကံေကာင္းျပီဟ..”
ေဘးဘက္မွာ ရွိေနတဲ့ ဂ်ားလီဘီႏွင့္ ေအာ့ပါးဘာ မွာ အံ့ၾသေနတဲ့ အရိပ္အေယာင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားျပီ အဲ့ဒီအစား သူတို႔ မ်က္လံုးေတြက မနာလိုျခင္းေၾကာင့္ ယုန္မ်က္လံုးကဲ့သုိ႔ နီျမန္းသြားေလသည္။
………
No comments:
Post a Comment