ေခါင္းထဲမွာ ရြဲ႕ေလာ္အသံၾကားလိုက္တဲ့အခါ ေရွာင္
ယြင္ မ်က္ေတာင္ကို ပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္လုပ္ၿပီး မသိမသာ
ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။
အနက္ေရာင္သတၱဳအပိုင္းကို ခ်က္ခ်င္းမယူေသးဘဲ
ေသြးေတြကပ္က်န္ေနေသးတဲ့ မြန္းစတားအျမဳေတကို
ကိုင္ထားၿပီး အနည္းငယ္ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ အဝတ္အစား
ႏွင့္ ေစ်းခံုအေနာက္မွာရပ္ေနတဲ့ ေၾကးစားအမဲလိုက္လူႀကီး
ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ၿပီး ဝမ္းသားစြာ ေမးလိုက္သည္။
" ဒီအျမဳေတကို ဘယ္မြန္းစတားအေကာင္ကေန ရလာသလဲ..??"
" ဟားဟား သခင္ေလးမ်က္စိအျမင္ကေတာ့ စူးရွပါတယ္
ဗ်ာ... ဒီအျမဳေတက အဆင့္၁ သစ္စားေျမေခြး ကေနရလာ
တာ... ၿပီးေတာ့ ဒီအျမဳေတက တကယ့္အရည္အေသြး
ေကာင္းတာ.. ဒါကိုရဖို႔ ငါတို႔ရဲ႕ ခြ်န္ထက္သြားစြယ္ေၾကးစား
မုဆိုးအဖြဲ႕က သံုးရက္ေလာက္ ေစာင့္ဖမ္းၿပီးမွ သစ္စားေျမ
ေခြး၅ေကာင္ကို အလစ္ဖမ္းႏိုင္ၿပီးမွ ဒီအျမဳေတကို ရခဲ့တာ
ေပါ့... "
ေရွာင္ယြင္ စိတ္ဝင္စားေနမွန္းသိ၍ ေၾကးစားမုဆိုးလူႀကီး
ဟာ ရႊန္းရႊန္းေဝေအာင္ ေျပာပါေတာ့သည္။
" အင္း ဒီအျမဳေတကို သခင္ေလးယူမယ္ဆိုရင္ ေရႊအျပား
၅၀၀ ထားေပးမယ္..ဒါဟာသင့္ေတာ္တဲ့ေစ်းႏႈန္းပါပဲ...ဟဲ
ဟဲ...ဒါကို ရဖို႔ ကြ်န္ေတာ့္အဖြဲ႕သားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား
ဒဏ္ရာအႀကီးအက်ယ္ရခဲ့ၾကတာ.. "
အျမဳေတမွာ ကပ္က်န္ေနတဲ့ ေသြးစနေတြကို ေရွာင္ယြင္
ျဖည္းျဖည္းသုတ္လိုက္ရင္း ေသြးေတြ ေကာင္းေကာင္း
မေျခာက္ေသးတာကို သတိထားမိလိုက္သည္။ ေၾကးစား
လူႀကီး၏ရင္ဘက္က ေရႊေရာင္ၾကယ္ႏွစ္လံုးကို တခ်က္
ဖမ္းၾကည့္လိုက္ၿပီး အသာေခါင္းညိတ္ကာ
" ေစ်းနည္းနည္းမ်ားေနတယ္... ဒီလို အဆင့္ ၁ အျမဳေတ
ရဲ႕ ေစ်းႏႈန္းက ၄၀၀ ကေန ၄၅၀ ၾကားပဲရွိတာ.. ၿပီးေတာ့
သစ္စားေျမေခြးရဲ႕ တိုက္ခိုက္မႈက အဲ့ေလာက္မၾကမ္းပါဘူး.
. ဒါေပမဲ့ အဖြဲ႕သားေတြ ဒဏ္ရာရခဲ့တယ္ဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ား
အဖြဲ႕က Dou Zhe အဆင့္သမားေတြ သိပ္မရွိလို႔ျဖစ္မယ္.."
ေၾကးစားလူႀကီး၏ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ေလး ဆတ္ခနဲတြန္႔
သြားၿပီး ေျခာက္ကပ္ကပ္ ရယ္လိုက္သည္။ သူ႔အေရွ႕က
လူငယ္ဟာ အျမဳေတေစ်းႏႈန္းနဲ႔ ႏွံ႔စပ္ေနမွန္း မထင္ထားမိ
ဘူး။
" ၄၇၀ကြာ ဒီထက္ မတိုးေတာ့ဘူး မေလွ်ာ့ေတာ့ဘူး...
ဒီပိုက္ဆံနဲ႔ အဖြဲ႕သားေတြကို ျပန္ေပးရဦးမွာ.. "
" ဟူး.. "
ေၾကးစားလူႀကီး၏ေသာကမ်က္ဝန္းကို ၾကည့္ၿပီး ေရွာင္ယြင္
အသက္ျပင္းခ်မိသည္။ ထို႔ေနာက္ ေစ်းခံုေပၚက ပစၥည္း
အခ်ိဳ႕ကို စိတ္ကူးတည့္ရာ ေကာက္ယူလိုက္ၿပီး အနက္
ေရာင္သတၱဳအပိုင္းကိုပါ ယူလိုက္ၿပီး ေျပာလိုက္သည္။
" ၄၇၀... ဒါေတြပါ ပါမယ္.. ဘယ္လိုလဲ?"
ေရွာင္ယြင္လက္ထဲက ပစၥည္းကို ၾကည့္ၿပီး ေစ်းဆိုင္လူႀကီး
စိတ္သက္သာရာ ရသြား၏။ ေရွာင္ယြင္ ေကာက္လိုက္တဲ့
ပစၥည္းေတြက ေစ်းေပါတဲ့ပစၥည္းေတြပဲ ျဖစ္သည္။
" ေကာင္းၿပီးေလ..သေဘာတူတယ္.. "
ေရွာင္ယြင္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ပိုက္ဆံေခ်လိုက္ၿပီးေနာက္
အခ်ိန္မျဖဳန္းေတာ့ဘဲ ခ်က္ခ်င္း လွည့္ျပန္ထြက္ခဲ့သည္။
" ေဟ့.. ခ်ာတိတ္.. ေစ်းဝယ္တာ အရမ္းေစ်းဆစ္ေတာ္
တာပဲေနာ္.. "
ေစ်းတန္းကေနအျပန္ ေရွာင္ယြင္ေခါင္းထဲမွာ ရြဲ႕ေလာ္ရဲ႕
မခံခ်င္ေအာင္ စေနာက္တဲ့အသံ ေပၚလာျပန္သည္။
" ဒီလိုလူေတြက လူလည္ေတြ..တကယ္လို႔ သူတို႔ပစၥည္း
ကို စိတ္ဝင္စားတဲ့ ပံုစံျပၾကည့္လိုက္... ေစ်းတင္ေရာင္းလိမ့္
မယ္... ဒီလို ဘာမဟုတ္တဲ့ ပစၥည္းနဲ႔ ပိုက္ဆံမကုန္ခ်င္ဘူး..."
ျပန္ေျဖၿပီးေနာက္ လက္စြပ္ထဲက လူႀကီးကို ဂ႐ုမစိုက္ေတာ့
ဘဲ ေအးေအးေဆးေဆး ေစ်းအျပင္ထြက္လာၿပီး ရွင္းအာနဲ႔
အတူ ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္အိမ္ဆီကို ျပန္လာခဲ့သည္။
ရွင္းအာကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီးေနာက္ သူ႔အခန္းဆီကို ကမန္း
ကတန္း ေျပးဝင္လာၿပီး အခန္းကို ေသခ်ာစြာ ပိတ္လိုက္၏။
ၿပီးေနာက္ ေခါင္းျပန္လွည့္လိုက္ရာ လက္စြပ္ကေန ဘယ္
အခ်ိန္ကတည္းကထြက္လာေနၿပီးမွန္းမသိတဲ့ ရြဲ႕ေလာ္ကို
ေတြ႕လိုက္သည္။ ေရွာင္ယြင္လည္း ေစ်းကေန ဝယ္လာ
သမွ် ပစၥည္းေတြကို ထုတ္ေပးလိုက္ၿပီး အေလာတႀကီးစြာ
ေမးလိုက္သည္။
" ကဲ လိုခ်င္တဲ့ ေဆးအမယ္ေတြ စံုၿပီး.. ဘာဆက္လုပ္
ၾကမလဲ..? "
ရြဲ႕ေလာ္ အားပါးတရ ရယ္လိုက္ကာ ခံုေပၚက ပစၥည္းေတြ
ကို ေသခ်ာစြာ စစ္ေဆးလိုက္သည္။စစ္ၾကည့္ေနရင္း
႐ုုတ္တရက္ေမးလိုက္သည္။
" အနက္ေရာင္သတၱဳအပိုင္းက ဘာလဲဆိုတာ မေမးေတာ့
ဘူးလား.. "
" ဟင္..? " ေရွာင္ယြင္ ခနၿငိမ္သြားၿပီးေနာက္ ေစ်းထဲက
အမွတ္မထင္ဝယ္ခဲ့တဲ့ သတၱဳအပိုင္းကို ေျပာမွန္း သေဘာ
ေပါက္သြားသည္။ ထို႔ေနာက္ အနက္ေရာင္သတၱဳကို ထုတ္
လိုက္ၿပီး ဖင္ျပန္ေခါင္းျပန္ အျပန္အလွန္စစ္ေဆးပါေတာ့
သည္။ စစ္ေဆးၿပီးေနာက္ ေခါင္းခါကာ ေမးလိုက္သည္။
" ဒါ ဘာလုပ္တဲ့ဟာလဲ..?"
ရြဲ႕ေလာ္ အနက္ေရာင္သတၱဳအပိုင္းကို လွမ္းယူလိုက္ၿပီး
ရယ္ေမာလိုက္ကာ
" ၾကည့္ရတာ ဒီအထဲမွာ သိုင္းက်မ္းတခု ရွိေနသလိုပဲ..
ၿပီးေတာ့ ဒီသိုင္းကို ထြင္တဲ့သူက ေမွာ္ေဆးပညာရွင္
တေယာက္ျဖစ္ရမယ္... ဘာလို႔ဆိုေတာ့ အားေကာင္းတဲ့
စိတ္ဝိညာဥ္အာရံုခံစားႏိုင္တဲ့သူပဲဒီသတၱဳအပိုင္းကစြမ္းအား
ကို ခံစားႏိုင္မွာ... "
" ဒိုသိုင္းက်မ္း..? " ေရွာင္ယြင္ မ်က္လံုးေတာက္ပသြား
သည္။ အေလာတေကာျဖင့္
" သိုင္းအဆင့္ကေရာ.? ဘယ္ေလာက္ရွိလဲ.? "
ဒိုခ်ိတိုက္ေဒသမွာ သိုင္းက်မ္းဟာလည္း ဒိုစြမ္းအင္က်င့္
စဥ္လိုပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။ အဆင့္ျမင့္သိုင္းတတ္ကြ်မ္း
ထားေလ သူ႔ရဲ႕ စြမ္းအင္ကို ပံုမွန္ထက္ ပိုၾကမ္းေအာင္သံုး
လို႔ရတယ္။ Dou Zhe အဆင့္တေယာက္က Dou Shi
အဆင့္ကို မႏိုင္ေပမဲ့ အဆင့္ျမင့္သိုင္းေၾကာင့္ တန္းတူယွဥ္
ၿပိဳင္ႏိုင္တယ္။
သိုင္က်မ္းေရာ က်င့္စဥ္က်မ္းကိုပါ အဆင့္ေလးမ်ိဳးခြဲ
ထားသည္။
၁။ ထ်န္း
၂။ ဒီ
၃။ ရႊင္း
၄။ ဟြာင္း
ဟြာင္းအဆင့္သိုင္းကို ပံုမွန္အားျဖင့္ အားလံုး လြယ္လင့္တ
ကူ ရယူေလ့က်င့္ႏိုင္ေပမဲ့ ဟြာင္းအဆင့္ထက္ ျမင့္တာေတြ
က်ေတာ့ ဂိုဏ္း ဒါမွမဟုတ္မ်ိဳးႏြယ္စု တခုခုမွာပဲ ရႏိုင္သည္။
ဒါ့အျပင္ ဒိုခ်ီကုန္းေဒသဟာ အလြန္က်ယ္ေျပာၿပီးေတာ့ ထူး
ျခားတဲ့အေျခအေနတရပ္လည္း ရွိေသးတယ္။အဲဒါကေတာ့
တခ်ိဳ႕ထိပ္တန္းသိုင္းက်မ္းေတြဟာ ေပ်ာက္ကြယ္ေနၿပီး ဒါ
ကို တခ်ိဳ႕တေလက ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ရရွိတတ္ၾကပါ
တယ္။ ယခုေရွာင္ယြင္လက္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အနက္ေရာင္
သတၱဳအပိုင္းဟာလည္း ေရွ႕ေဟာင္းသိုင္းသမားတဦးဦး၏
က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ပစၥည္းတခုပင္ျဖစ္သည္။
ရြဲ႕ေလာ္ အနက္ေရာင္သတၱဳအပိုင္းကို လွည့္ၾကည့္ၿပီး
ေနာက္ ျပံဳးလိုက္ကာ
" ေလဟာနယ္လက္ဝါး... အဆင့္နိမ့္ ရႊင္းအဆင့္သိုင္းက်မ္း.."
" အဆင့္နိမ့္ ရႊင္းအဆင့္..?"
ေရွာင္ယြင္မ်က္ႏွာ ဝင္းပသြားသည္။ အမႈိက္တခုလို႔ ထင္
ထားခဲ့တဲ့ အနက္ေရာင္သတၱဳက ရႊင္းအဆင့္ ဒိုသိုင္းက်မ္း
ျဖစ္ေနလိမ့္မည္ဟု သူ မထင္မွတ္ထားခဲ့ေပ။ သူ႔မ်ိဴးႏြယ္မွာ
ရွိတဲ့ အေကာင္းဆံုးသိုင္းက်မ္းေတာင္မွ ရႊင္းအဆင့္
အလယ္လတ္တန္း ရွိၿပီး မ်ိဳးႏြယ္ေခါင္းေဆာင္ႏွင့္ အႀကီး
အကဲမ်ားသာ ေလ့က်င့္ခြင့္ရသည္မဟုတ္လား။
" ေလဟာနယ္လက္ဝါး.. တကယ္လို႔ အဆံုးတိုင္ေလ့
က်င့္ႏိုင္ၿပီးဆိုရင္ ေပါင္တေထာင္ေက်ာ္ေလးတဲ့ ေက်ာက္
တံုးႀကီးလည္း ဆြဲပင့္ႏိုင္တယ္...ရန္သူဆိုရင္လည္း ရန္သူ႔
ခႏၶာကိုယ္ကေသြးကို လံုးဝစုပ္ထုတ္ႏိုင္တယ္.."
" ရန္သူဆီကေန ေသြးစုပ္ထုတ္ႏိုင္တယ္.."
ေရွာင္ယြင္ လံုးဝအံ့ၾသသြားသည္။ တံေတြးကို ခက္ခဲစြာမ်ိဳခ်
လိုက္ၿပီး အံ့အားသင့္စြာ ေျပာလိုက္သည္။
" ဒါ.. ဒါ..အရမ္းထူးျခားတာပဲ... ရန္သူဆီကေန ေသြးစုပ္
လိုက္မယ္ဆိုရင္ ဒါဆိုသူတို႔ ေသသြားႏိုင္တာေပါ့..??"
" သိပ္မေပ်ာ္နဲ႔ဦး.. မင္းထက္အဆင့္နိမ့္တဲ့သူေတြနဲ႔မွ စုပ္
လို႔ႏိုင္မွာ... ကိုယ့္ထက္ ပါဝါႀကီးတဲ့သူနဲ႔ဆို ကိုယ္ပဲခံရမွာ..
စုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္အနားေရာက္လာၿပီး ကံမေကာင္း
ဘူးျဖစ္သြားမယ္..."
ရြဲ႕ေလာ္ ဒီသိုင္းက်မ္းကို အထင္မႀကီးတဲ့ဟန္ရွိၿပီး အနက္
ေရာင္သတၱဳအပိုင္း ကို ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ေဘးဘက္ ပစ္ခ်လိုက္
သည္။
ရြဲ႕ေလာ္လို အဆင့္ျမင့္သမားတေယာက္အေနျဖင့္
အထင္ေသးေကာင္း ေသးပါလိမ့္မည္။ ဒါေပမဲ့ ေရွာင္ယြင္
အတြက္ေတာ့ ဒါဟာ ႀကီးက်ယ္တဲ့ အဆင့္ျမင့္သိုင္းက်မ္းပါ
ပဲ။ ေရွာင္ယြင္ခ်က္ခ်င္းပဲ ေကာက္ယူလိုက္ၿပီး ရယ္ေမာကာ
" ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မ်ိဳးႏြယ္ရဲ႕ ဒိုသိုင္းက်မ္းေတြထက္ေတာင္
သာေနေသးတယ္.. ဒီေန႔ကစၿပီး ဒါကိုေလ့က်င့္ေတာ့မယ္."
" အဟက္... မင္းရဲ႕ Dou Qi အဆင့္ ၃ အားနဲ႔.. ဟီဟီ..
ေလဟာနယ္လက္ဝါးသိုင္းနဲ႔ သစ္ကိုင္းေျခာက္တေခ်ာင္းကို
ဆြဲပင့္ႏိုင္ရင္ေတာင္ မယံုႏိုင္စရာျဖစ္သြားဦးမယ္.. သူမ်ား
ေသြးစုပ္ဖို႔ဆိုတာ ေဝးလာေဝး.. "
ရြဲ႕ေလာ္ ေခါင္းခါျပလိုက္ၿပီး ေရွာင္ယြင္ကို အႀကီးအက်ယ္
ႏွိပ္ကြပ္ေလသည္။
ေရွာင္ယြင္ မ်က္လံုးေလးဝိုင္းသြားသည္။ ဒါေပမဲ့
ရြဲ႕ေလာ္စကားကို နားမေထာင္ေတာ့ဘဲ ျပံဳတံု႔တံု႔ျဖင့္
အနက္ေရာင္သတၱဳအပိုင္းကိုသာ ဆုပ္ကိုင္ထားသည္။
" ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ၾကည့္စမ္းပါဦး.. အဆင့္နိမ့္ ရႊင္း
အဆင့္သိုင္းက်မ္းရတာကို ေပ်ာ္ေနလိုက္တာ... မင္းအစား
ရွက္လိုက္တာ.. "
ရြဲ႕ေလာ္ မသက္မသာ ေခါင္းခါေနပါေတာ့တယ္။ ေနာက္
စားပြဲေပၚက မြန္းစတားအျမဳေတကို ေကာက္ယူလိုက္ၿပီး
ေရွာင္ယြင္ကိုု ေရစည္ပိုင္းတလံုးယူရန္ မွာလိုက္သည္။
" ေရနဲ႔စည္ပိုင္းအႀကီးႀကီးတလံုးေလာက္သြားယူ.. "
ရြဲ႕ေလာ္ ေဆးစေဖာ္ေတာ့မည္ကို သိလိုက္၍ အနက္
ေရာင္သတၱဳအပိုင္းကို ကမန္းကတန္းသိမ္းလိုက္ကာ ဝမ္း
သာအားရ ေျပးယူေတာ့သည္။
..................
တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ေရွာင္ယြင္အခန္းတြင္ ရြဲ႕ေလာ္ ျမက္ပင္
ျပာကရတဲ့ ခရမ္းေရာင္႐ိုးတံကို ဘယ္လက္ျဖင့္ ေကာက္ယူ
လိုက္သည္။ ခနအၾကာတြင္ အသက္ျပင္းတခ်က္႐ွဳထုတ္
လိုက္ၿပီးေနာက္ အျဖဴေရာင္မီးေတာက္တခု လက္မွာ
ထြက္ေပၚလာသည္။
မီးေတာက္ထြက္ေပၚလာသည္ႏွင့္ အခန္းအပူခ်ိန္မွာ
တရိပ္ရိပ္ျမင့္တက္လာသည္။
ေရွာင္ယြင္ အျဖဴေရာင္မီးေတာက္လံုးကို မ်က္ေတာင္ပင္
မခတ္ဘဲ စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္၏ ေဆး
စီရင္သည့္ အဆင့္ဆင့္ေတြကို နားမလည္ေပမဲ့ ဒိုစြမ္းအင္
ကို ပံုစံတခုျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို႔က သူ႔အေဖကိုယ္တိုင္ေတာင္
မွ မလုပ္ႏိုင္တဲ့အရာတခု ျဖစ္သည္။
တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ႏွင့္ပင္ အျဖဴေရာင္မီးေတာက္ဟာ
တျဖည္းျဖည္းႀကီးမားလာၿပီး ခရမ္းေရာင္႐ိုးတံကို ဖံုးအုပ္
သြားသည္။ မီးေတာက္အတြင္း ခရမ္းေရာင္႐ိုးတံဟာ
တျဖည္းျဖည္း အစိမ္းေရာင္အရည္လံုးပံုစံသို႔ ေပ်ာ္က်သြား
သည္။
ရြဲ႕ေလာ္ ညာဘက္လက္က ေနာက္ခရမ္းေရာင္႐ိုးတံတခု
ေကာက္ယူၿပီး မီးေတာက္ျဖဴထဲကို ပစ္ထည့္လိုက္သည္။
ခရမ္းေရာင္႐ိုုးတံသံုးခုကို မီးေတာက္ထဲ ပစ္ထည့္လိုက္
ျပီးေနာက္ အစိမ္းေရာင္အရည္လံုးဟာ ပိုပိုႀကီးလာသည္။
မီးေတာက္အတြင္းမွာ အစိမ္းေရာင္အရည္လံုးဟာ
တျဖည္းျဖည္း ဆူပြက္လာၿပီး ျပင္းထန္တဲ့မီးအပူခ်ိန္ဟာ
အရည္လံုးအတြင္းရွိ အညစ္အေၾကးေတြကို ေလာင္ကြ်မ္း
သြားေစသည္။
မီးေတာက္အတြင္းမွာပဲ အစိမ္းေရာင္အရည္လံုးဟာ
တျဖည္းျဖည္း အရြယ္အစား က်ဳံ႕ကာ ေသးငယ္လာၿပီး
စကၠန္႔အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ လက္မအရြယ္ေလာက္
သာ ရွိေတာ့သည္။
ထိုအခ်ိန္မွာ တၿပိဳင္နက္ အ႐ိုးေဆးေၾကာပန္း႐ိုးတံႏွစ္ခု
ကို တခါတည္း မီးေတာက္ထဲ ထည့္လိုက္ျပန္သည္။ ႐ိုးတံ
ႏွစ္ခုဟာ ေလာင္ကြ်မ္းသြားၿပီးေနာက္ အစိမ္းေရာင္အရည္
လံုးႏွင့္ ေပ်ာ္ဝင္ေရာေႏွာသြားသည္။
အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ မြန္းစတားအျမဳေတကို သန္႔စင္ျပန္
သည္။
ေနာက္ဆံုးအဆင့္မွာေတာ့ အခ်ိန္တစ္နာရီမွ် ၾကာသည္။
ဒါေပမဲ့ ရြဲ႕ေလာ္ကိုၾကည့္ရတာ ပင္ပန္းႏြမ္းလ်ျခင္းမရွိဘဲ
စြမ္းအင္အျပည့္အဝ ရွိေနဆဲပဲ။
အခ်ိန္တစ္နာရီၿပီးေနာက္ မာေက်ာတဲ့ အျမဳေတအလံုးဟာ
တျဖည္းျဖည္း အစိမ္းေရာင္အရည္လံုးခဲ ေျပာင္းသြားၿပီး
အျမဳေတြအတြင္းမွာ ကိန္းဝပ္ေနတဲ့ စြမ္းအင္႐ိုင္းေတြလည္း
ရြဲ႕ေလာ္ရဲ႕ေမွာ္ေဆးနည္းေအာက္မွာ ယဥ္ပါးသြားေခ်ၿပီး။
လက္ေပၚက မီးေတာက္ တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာက္ဝင္သြား
သည္။
ရဲ႕ေလာ္ လက္ဖဝါးေပၚက ေပါေလာေပၚေနတဲ့ အစိမ္း
ေရာင္အလံုးကို ၾကည့္ၿပီး ေရွာင္ယြင္ ဝမ္းသာအားရၿပီး
လက္ဝါးႏွစ္ဖက္ ပြတ္လိုက္သည္။ သူရဲ႕ အားေကာင္းတဲ့
စိတ္ဝိညာဥ္အာရံုခံစားႏိုင္မႈေၾကာင့္ ေဆးလံုးအတြင္းက
ျပည့္ဝလွတဲ့ စြမ္းအင္ေတြကို ခံစားေနရသည္။
" ဆရာ.. ဒီေဆးစားလိုက္ရမလား.. ??" ေရွာင္ယြင္
မ်က္ေတာင္ပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္လုပ္ၿပီး စိတ္မရွည္စြာ ေမး
လိုက္၏။
" စားခ်င္ရင္ စားေလ.. မင္းရဲ႕ ခ်ီအတြင္းလမ္းေၾကာင္းနဲ႔
ဆို တကယ့္ဒုကၡိတဘဝကို စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း ေရာက္ေစရ
မယ္.. "
ေရွာင္ယြင္ကို မ်က္ျဖဴလွန္ျပလိုက္ၿပီး ေပါေလာေပၚေနတဲ့
အစိမ္းေရာင္အလံုးကို ေတာက္ထုတ္လိုက္သည္။ ေဆးလံုး
ဟာ ေရစည္ပိုင္းထဲကို တည့္တည့္ေျပးဝင္သြားၿပီးေနာက္
ေရစည္ပိုင္းအတြင္းက ေရအေရာင္ဟာ အစိမ္းရင့္ပုပ္ပုပ္
အေရာင္သို႔ ခ်က္ခ်င္းေျပာင္းသြားသည္။
" ကဲ အခုခ်ိန္ကစၿပီး ဒီမွာပဲ ေလ့က်င့္ရမယ္.. မင္းရဲ႕
အရည္အခ်င္းနဲ႔ အေႏွာင့္အယွက္ေတြမေတြ႕ဘူးဆိုရင္
တႏွစ္အတြင္း Dou Shi အဆင့္ ၇ ကို ေရာက္ေစရမယ္.."
လက္ဝါးႏွစ္ဖက္က ဖုန္ေတြကို ႐ိုက္ခါလိုက္ၿပီး ေရွာင္ယြင္
ကို ျပံဳးျပလိုက္သည္။
ေပ်ာ္ျမဴးေနတဲ့ မ်က္ႏွာႏွင့္ ေရွာင္ယြင္ အလ်င္အျမန္
ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။
" ေအာ္ ေမ့ေတာ့မလို႔... ဒီေဆးရည္သက္တမ္းက ႏွစ္လ
ပဲ ခံမယ္.. ဒီေတာ့ ေဆးအၫြန္းအတိုင္း ဒီေန႔ဝယ္ခဲ့တဲ့
ပစၥည္းကို ေနာက္ႏွစ္လက်ရင္ ထပ္ဝယ္ဖို႔မေမ့နဲ႔.. "
ရြဲ႕ေလာ္ က်ိတ္၍ အျပံဳးတခု ျပံဳးလိုက္မိသည္။
ေရွာင္ယြင္မ်က္ႏွာေပၚက အျပံဳးမ်က္ႏွာဟာ မဲ့ရြဲ႕သြား
ကာ အင္တင္တင္ျဖင့္ ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။
" ေသစမ္းကြာ.. ဒီပစၥည္းေတြက သူေ႒းပဲ ဝယ္ႏိုင္တာဟ.."
///////////////
No comments:
Post a Comment