38 ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စစ္ၿပိဳင္ျခင္း
Battle Through The Heavens
by Heavenly Silkworm Potato
——————————————
Chapter 38. ဒီိေကာင္ေလးက သာမန္ေတာ့မဟုတ္ဘူး
ေရွာင္ယြင္စကားက ေရွာင္ယုအရႈိက္ကို တည့္တည့္ထိုး
လိုက္သလိုျဖစ္သြားခဲ့သည္။ သူမ အံကို ႀကိတ္လိုက္ၿပီး
လက္တစ္ဖက္က ခါးမွာ ရွိတဲ့ ဓားဆီကို ေရာက္သြားသည္။
ေရွာင္ယြင္ တခ်က္ေလွာင္ရယ္လိုက္ၿပီး သစ္ပင္ကို မွီလိုက္
ၿပီေတာ့ ပ်င္းရိစြာျဖင့္
" တိုက္ခိုက္ခ်င္လို႔လား.. "
" အဲ့ဒီေတာ့ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ.. "
ေရွာင္ယု ဓားကို တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားၿပီ ဓားအိမ္ကေန
ဆြဲမထုတ္မိဖို႔ စိတ္ဆႏၵကို အတင္းထိန္းထားရသည္။
သူမ တစ္ခ်က္ေလွာင္ရယ္ခ်လိုက္ၿပီ
" မင္းရဲ႕အရည္အခ်င္း ျပန္ရလာေတာ့ေရာ ဘာအေရးလဲ...
ၿပီးခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္တုန္းက ငါ ေရွာင္ယု မင္းကို ဖေနာင့္နဲ႔
တင္ပါး တစ္သားတည္း ထြက္ေျပးရေလာက္ေအာင္ လုပ္
ခဲ့ဖူးတယ္ အခုလည္း မင္းကို လုပ္ေပးႏိုင္တုန္းပဲ... "
ေရွာင္ယြင္ မ်က္ခံုးျမင့္တက္သြားၿပီး သူမ၏ ခရမ္းေဖ်ာ့ေဖ်ာ့
ေက်ာင္းဝတ္စံုရင္ဘက္အေပၚက ေရႊၾကယ္သံုးလံုးကို လွမ္း
ျကည့္လိုက္သည္။ ၾကယ္သံုးလံုးက ေရွာင္ယုရဲ႕ ခြန္းအား
ကို ေဖာ္ျပေနသလို Dou Zhe ၾကယ္သံုးလံုးအဆင့္ဆိုတာ
ကိုလည္းရည္ၫြန္းထားပါသည္။ သူမ ေက်ာင္းေတာ္မွာ
အက်ိဳးမဲ့ မေနခဲ့ဘူးပံုပဲ.. ။
" မင္းရဲ႕ ရြံ႕စရာေကာင္းတဲ့ မ်က္လံုးက ဘယ္ေနရာကို
ၾကည့္ေနတာလဲ.. ? "
ေရွာင္ယြင္ ေငးစိုက္ၾကည့္ေနတာကို ျမင္၍ ေရွာင္ယု
မ်က္ႏွာက မည္းေမွာင္သထက္ မည္းလာသည္။
" နင္ အထဲမွာ မဝတ္ထားဘူးမလား ဒါေၾကာင့္ လူေတြ
သတိထားမိတာေပါ့.. "
ေရွာင္ယြင္ ႏွာေခါင္း ရႈံ႕ခနဲ ပြတ္လိုက္ၿပီ ေျပာလိုက္၏။
ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေျပာလိုက္ေပမဲ့ ေရွာင္ယုမွာ
ထခုန္မိမတက္ ေဒါသထြက္သြားေလ၏။
" ေခြးေကာင္.. "
အံသြားႀကိတ္လိုက္ၿပီး.. ေဒါသကို ဆက္လက္မထိန္းထား
ႏိုင္ေတာ့၍ ဓားကို ခြ်မ္းခနဲ ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ ေရွာင္
ယြင္ကို ဓားဦးျဖင့္ ထိုးခ်ိန္လိုက္ၿပီး
" နင့္ လွ်ာကို မျဖတ္ရဲဘူးလို႔ထင္ေနတာလား.. "
အေရွ႕မွာ ေရာက္ေနတဲ့ ခြ်န္ျမျမ ဓားဖ်ားကို ၾကည့္ၿပီး
ေရွာင္ယြင္ မ်က္ေတာင္ပင္ မခတ္ရဲေတာ့ေခ်။
" ဒါဆို ဘာလို႔ မျဖတ္ေသးတာလဲ.. "
ေရွာင္ယြင္ ျပန္ေျပာလိုက္တဲ့အခိုက္မွာပဲ သူ႔ညာလက္က
အနည္းငယ္ဆုပ္ထားၿပီ တုန္ခါေနတဲ့ ဝဲကေတာ့တစ္ခု ေႏွး
ေကြးစြာ ျဖစ္ေပၚလာသည္။ သူ႔ထံတြင္ ရႊင္းအဆင့္ ဒိုခ်ီသိုင္း
သံုးသိုင္း ရွိေန၍ Dou Zhe ၾကယ္သံုးလံုးအဆင့္ရွိသူကို
ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ဖို႔ မေၾကာက္ရြံေခ်။
ေပါက္ကြဲလုနီးနီး ျဖစ္ေနၾကေသာ ႏွစ္ေယာက္သားကို
ၾကည့္ၿပီ ရွင္းအာ စိတ္ပ်က္စြာ ေခါင္းယမ္းေနမိေတာ့သည္။
ထိုအခိုက္ အေဝးတစ္ေနရာကို လွမ္းျမင္၍ ျပံဳးသြားကာ
ရန္ေစာင္းေနတဲ့ ႏွစ္ေယာက္ကို သတိေပးလိုက္သည္။
" ေရွာင္ဦးေလးနဲ႔ သူတို႔ေတြ လာေနၾကၿပီ "
ရွင္းအာ စကားကို ၾကားလိုက္ရေသာအခါ ေရွာင္ယု မ်က္ခံုး
တြန္႔သြာၿပီး ေခါင္းကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ရာ ေၾကာက္မက္
ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ မ်က္ႏွာထားႏွင့္ ေရွာင္က်န္း အေလာ
တႀကီး လာေနသည္ကို ျမင္လိုက္ရသည္။
" ဟြန္႔.. မင္း ၾကာၾကာ ကံေကာင္းမေနႏိုင္ပါဘူး.. "
ေအးစက္စက္ ႀကိမ္းေမာင္းလိုက္ၿပီ ဓားကို ဓားအိမ္ထဲ
ျပန္သြင္းလိုက္သည္။ အေနာက္လွည့္ၿပီ အေရွ႕ကို ေျခလွမ္း
က်ဲက်ဲျဖင့္ ထြက္သြားမည့္အခိုက္မွာ ရွင္အာကို ခနရပ္ၿပီး
စကားေျပာလိုက္သည္။
" ညီမေလး ရွင္းအာ... ညီမေလးက အရည္အခ်င္းေရာ အလွအပမွာပါ ထိပ္တန္းအဆင့္မွာရွိတယ္... ဒါေပမဲ့
တခ်ိဳ႕လူေတြနဲ႔ ေဝးေဝးမွာ ေနဖို႔လိုတယ္.. မဟုတ္ရင္
အက်င့္ဆိုးေတြ ကူးစက္ကုန္လိမ့္မယ္.. အဲ့ဒီအခါမွ
ေနာင္တရရင္ ေနာက္က်သြားလိမ့္မယ္.. "
ေရွာင္ယုရဲ႕ အၾကံေပးစကားေၾကာင့္ ရွင္းအာ ျပံဳးလိုက္ၿပီ
စကားဆိုလိုက္သည္။
" အစ္မ ေရွာင္ယုရဲ႕ သတိေပးစကားေၾကာင့္ ေက်းဇူတင္ပါ
တယ္.. ဒါေပမဲ့ ရွင္းအာအေတြးမွာေတာ့ အကိုေရွာင္ယြင္က
အေကာင္းဆံုးပဲ... "
ရွင္းအာ ေျပာလိုက္ေသာ စကားထဲက အဓိပၸါယ္ပါတဲ့
စကားလံုးေၾကာင့္ ေရွာင္ယု မ်က္ႏွာမွာ အေရာင္ေျပာင္း
လဲသြားသည္။ ျပံဳးလ်က္ၾကည့္ေနသည့္ ရွင္းအာကိုလည္း
ေသေသခ်ာခ်ာ အကဲခတ္ဆန္းစစ္ၾကည့္လိုက္ေလသည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ ေရွာင္ယု ေလးနက္စြာျဖင့္..
" တခ်ိန္က်ရင္ ဒီမ်ိဳးႏြယ္ကေန ထြက္ခြာခ်ိန္တန္ခဲ့ရင္
အျပင္ေလာကႀကီးက ဘယ္ေလာက္က်ယ္ျပန္႔သလဲ
ဆိုတာ သိလာပါလိမ့္မယ္... သူ႔ထက္ ပိုၿပီး အရည္အခ်င္း
ရွိတဲ့သူေတြ မေရတြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဆံုေတြ႕ပါလိမ့္
မယ္... တေယာက္ေယာက္က ညီမႏွလံုးသားကို လႈပ္ခါႏိုင္
ခဲ့ရင္.. ၿပီးေတာ့.. "
" အစ္မေရွာင္ယု ေတြးတာ အရမ္းမ်ားေနၿပီ.. အဲလိုအျဖစ္
မ်ိဳး ျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ လံုးဝ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ရွင္းအာ ယံုၾကည္
တယ္.."
ရွင္းအာရဲ႕ နီရဲရဲ ႏႈတ္ခမ္းလႊာေလးကို စူပုတ္လိုက္ၿပီး
ေရွာင္ယု စကားကို ၾကားျဖတ္ေျပာလိုက္သည္။
ရွင္းအာ အျပတ္ျဖတ္ေျပာလိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ေရွာင္ယု
ကသိကေအာက္ ရွက္တက္တက္ျဖစ္သြားၿပီ ေရွာင္ယြင္
ကို ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ မ်က္ေစာင္းထိုးၾကည့္လိုက္ခါ
လွည့္ထြက္သြားသည္။
ေရွာင္ယု ေဒါသတႀကီး လွည့္ထြက္သြားတာကို ျမင္မွပဲ
ေရွာင္ယြင္ အသက္ကို ေပါ့ပါးစြာ ရႈလိုက္ရသလို အျမင္
ကပ္ေနတဲ့မ်က္ႏွာထားကလည္း ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္သြားသည္။
အသက္ျပင္းခ်လိုက္ၿပီ " ငါသူ႔ကို တကယ္ၾကည့္မရဘူး.."
ဒါကို ၾကားလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ရွင္းအာ ရယ္ေမာလိုက္ၿပီး
ပါးစပ္ေလးကို လက္ျဖင့္ အုပ္ထားရသည္။
" သူက ဘာလို႔ အကိုေရွာင္ယြင္ကို အၿမဲလိုလို အျမင္ကပ္
ေနရသလဲဆိုတာကို သိခ်င္လိုက္တာ.. သူေရခ်ိဳးတဲ့ေနရာ
ကို မေတာ္တဆ အမွတ္မထင္ ၾကံဳႀကိဳက္သြားခဲ့ရင္လည္း
သူ ဒီလို မလုပ္သင့္ပါဘူးေနာ့..ဟုတ္တယ္မလား.. "
" ငါ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး သိပါ့မလဲ.. "
ေရွာင္ယြင္ သေဘာ႐ိုးျဖင့္ ပခံုးတြန္႔ေျဖလိုက္ၿပီး သူ႔ဆီကို
လာေနသည့္ ေရွာင္က်န္းႏွင့္ လူသံုးေယာက္ေလာက္ကို
ၾကည့္ေနလိုက္သည္။
" ယြင္ေလး... အဆင္ေျပလား.. ေရွာင္ယုေကာ..?? "
အလ်င္အျမန္ လမ္းေလွ်ာက္လာၿပီ ဘာထိခိုက္ဒဏ္ရာမွ
မရသည့္ ေရွာင္ယြင္ကို ျမင္လိုက္ရ၍ ေရွာင္က်န္း စိတ္
ေအးသြားရသည္။
ေရွာင္ယြင္ ပခံုးတြန္႔ၿပီး ရယ္ရယ္ေမာေမာျဖင့္
" အဆင္ေျပပါတယ္.. အဲ့ဒီမိန္းမက ေသြးနားထင္ေရာက္
ေနတာပါ... "
" သူ႔ကို နည္းနည္းေရွာင္ေနသင့္တယ္.. ဒီမိန္းခေလးက
စိတ္ဆတ္တယ္... ၿပီးေတာ့ သူက အခု Dou Zhe ၾကယ္
သံုးလံုး အဆင့္ေရာက္ေနၿပီ.. သူ႔နဲ႔ ရန္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္လည္း
အဆံုးမွာ သား ရႈံးလိမ့္မယ္.. ေနာက္တခ်က္က ရန္ျဖစ္လို႔
အျပစ္ေပးရမယ္ဆိုရင္လည္း သူက ပထမအႀကီးအကဲရဲ႕
ေျမးမေလးဆိုေတာ့ သူ႔ကိုအျပစ္ေပးဖို႔ကလည္း အေျခ
အေနမေကာင္းဘူး.. " ဟု ေရွာင္က်န္း အားကိုးရာမဲ့စြာ
ေဖ်ာင္းဖ်ေလသည္။
ေရွာင္ယြင္ ႏွာေခါင္းကို လက္မနဲ႔ ပြတ္လိုက္ၿပီ ျပံဳးလိုက္
သည္။ ေရွာင္က်န္းကိုလည္း ေခါင္းမညိတ္ျပေခ်။
" ေအာ္ ဒီမွာ.. ယြင္ေလး.. သူကေတာ့ ပထမတန္းေလလံ
အိမ္က ေလလံအခမ္းအနားမွဴး မိန္းကေလး ရေဖး တဲ့...
သားအတြက္ အေျခခံေဆးလံုးကို သူ႔ဆီကေနပဲ ေလလံ
ဆြဲခဲ့တာေလ.. "
ေရွာင္က်န္း ေဘးေရႊ႕လိုက္ၿပီး ေနာက္ကြယ္မွာ ရွိေနတဲ့
အနီေရာင္မိန္းကေလးကို မိတ္ဆက္ေပးလိုက္သည္။
လွပေခ်ာေမာ၍ အျပဳအမူတိုင္းမွာ ရင့္က်က္ျခင္းေတြ ျပည့္
စံုေနတဲ့ မိန္းကေလးကို ၾကည့္ၿပီ ေရွာင္ယြင္ ရွက္ကိုးရွက္
ကန္း ျပံဳးလိုက္ကာ ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။
"အစ္မ ရေဖး.. "
ေရွာင္ယြင္ကို ဆြဲေဆာင္မႈရွိေသာအၾကည့္ျဖင့္ ေစ့ေစ့ၾကည့္
လိုက္သည္။ ေရွာင္ယြင္ အေခၚအေဝၚေၾကာင့္ သူမ၏ လွပ
တဲ့ မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳးမ်ား ထင္ဟပ္သြားၿပီ ေရွာင္ယြင္ကို
ေမးလိုက္သည္။
" သခင္ေလးေရွာင္ယြင္က တစ္ႏွစ္တည္းနဲ႔ အဆင့္၄ ဆင့္
ျမႇင့္တက္ခဲ့တယ္လို႔ ၾကားမိတယ္.. ဟင္ဟင္ ဒီသတင္းက
ဝူတန္ၿမိဳ႕မွာ ျပန္႔ၿပီ နာမည္ႀကီးေနမွာပဲ... ဒါနဲ႔ အဲဒါက အမွန္
ပဲလားဟင္.. "
ေရွာင္ယြင္ ေခါင္းေစာင္းၿပီ ရႈိးတိုး ရွန္႔တန္႔ျဖင့္
" ဒါေတြက အေဖ ဝယ္ေပးထားတဲ့ အေျခခံေဆးအစြမ္း
ေတြေၾကာင့္ပါ.. " ဟု ဝန္ခံလိုက္သည္။
ေရွာင္ယြင္ သြယ္ဝိုက္ဝန္ခံလိုက္သလို ၾကားရမိတဲ့အခါ
ပင္ကိုက တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ဓာတ္ခံရွိတဲ့တဲ့ ရေဖး
တစ္ေယာက္ ပင့္သက္ခ်လိုက္မိေတာ့သည္။ စပ္စုျခင္း
စိတ္ႏွင့္ စိတ္ဝင္စားျခင္းတို႔က သူမမ်က္ဝန္းမွာ ျဖတ္ေျပး
သြား၏။ သူမအေတြးထဲမွာေတာ့
" အဆင့္ေလးဆင့္ကို တစ္ႏွစ္တည္းနဲ႔ ေရာက္သြားတယ္..
ဒီလိုအျမန္နႈန္း.. ဒါေတာ္ေတာ္ေလးကို ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္း
တဲ့ အရွိန္နႈန္းမ်ိဳးပဲ... ၿပီးေတာ့ အေျခခံေဆးလံုးဆိုတာကို
ငါ ေလ့လာၾကည့္ရသေလာက္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ အစြမ္းက
ေလ့ေက်င့္ျခင္းအလ်င္နႈန္းကို နည္းနည္းေလးပဲ တိုးေပး
ႏိုင္တာ.. ဒီလို အဆင့္ ၄ ဆင့္ကို တိုးေပးတာဆိုတာ
လံုးဝ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး..."
ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို မိတ္ဆက္ေပးသြားၿပီးၿပီမို႔ ေရွာင္က်န္း
လည္း ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ၿပီး ေရွာင္ယြင္ပခံုး
ကို ပုတ္လိုက္ကာ ျပံဳးလိုက္သည္။
" ကဲ.. အရြယ္ေရာက္ျခင္းအခမ္းအနားက စေတာ့မယ္...
အေဖ နည္းနည္းပါးပါး ျပင္ဆင္စရာရွိေသးတယ္..
ေတာ္ၾကာ ငါ့ကို ျငဴစူေနၾကမယ္.. "
ေရွာင္ယြင္ ျပံဳးလ်က္ ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။
ေရွာင္က်န္းအေနာက္ကို လိုက္သြားရင္း ရေဖး အေနာက္
လွည့္ၿပီ ေရွာင္ယြင္ကို တခ်က္ ခိုးၾကည့္လိုက္သည္။
ေလလံအိမ္မွာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာ ေနခဲ့သည္မို႔ မည္မွ်ေသး
ငယ္သည့္ အရာကိုမဆို သူမ သတိျပဳႏိုင္ခဲ့သည္။ ေကာင္
ေလး၏ မ်က္လံုးကို ၾကည့္ခဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ပံုစံက ရွက္ရြံ႕
ဟန္ရွိေပမဲ့ သူ႔မ်က္ဝန္းနက္နက္မွာေတာ့ ဘာခံစားခ်က္
မွ မေတြ႕ခဲ့ရေပ။ အလြန္ေဝးကြာတဲ့ေနရာက ေရကန္လိုပဲ
တည္ၿငိမ္လွသည္။ အရြယ္ငယ္ငယ္ႏွင့္ စိတ္ခံစားခ်က္ကို
ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ ဒီေကာင္ေလးက သာမန္ေတာ့
မဟုတ္ဘူး။ ဒီအေတြးေတြက ရေဖး ေခါင္းထဲမွာ ျဖစ္ေပၚ
ေနျခင္းျဖစ္သည္။
............
No comments:
Post a Comment