37 ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စစ္ၿပိဳင္ျခင္း
Battle Through The Heavens
by Heavenly Silkworm Potato
——————————————
Chapter 37. ေရွာင္ယု
မ်ိဳးႏြယ္တစ္စုဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တည္တံံ့တိုးတက္
ခ်င္ရင္ အေရးႀကီးဆံုးအခ်က္က မ်ိဳးႏြယ္တစ္ခု၏
အားမာန္အသက္ဝင္မႈပဲ ျဖစ္သည္။ မ်ိဳးႏြယ္၏ အားမာန္
အသက္ဝင္မႈဆိုတာ မ်ိဳးႏြယ္၏ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္မ်ား
ကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္သည္။ မ်ိဳးႏြယ္လူငယ္သစ္မ်ား၏ စဥ္
ဆက္မျပတ္ အေထာက္အပံ႔ျဖင့္ မ်ိဳးႏြယ္၏ ႀကီးမားတဲ့
တာဝန္ယႏၲရား ကိုပင္ လြယ္ကူေခ်ာေမြ႕စြာ ေမာင္းႏွင္
ႏိုင္ေလ၏။ ဒါေၾကာင့္ ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္အပါအဝင္ တျခား
မ်ိဳးႏြယ္အမ်ားစုအတြက္ အရြယ္ေရာက္ျခင္းအခမ္းအနား
ကအင္မတန္ အေရးႀကီးတဲ့ အခမ္းအနားပဲ ျဖစ္သည္။
ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္က ဝူတန္ၿမိဳ႕၏ အင္အားႀကီး မ်ိဳးႏြယ္ သံုးစု
အထဲက တစ္ခုျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္၏
အရြယ္ေရာက္ျခင္းအခမ္းအနားက ဝူတန္ၿမိဳ႕ေန လူထုကို
အာရံု ေတာ္ေတာ္ဆြဲေဆာင္မႈရွိေလသည္။ ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္
ႏွင့္ ရင္းႏွီသည့္ တခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္မ်ားကေတာ့ တမင္တကာပင္
ကိုယ္တိုင္လာေရာက္ ၾကည့္ရႈၾကေလသည္။
............
သစ္ပင္ႀကီးတစ္ပင္၏ အရိပ္အာဝါသေအာက္မွာ ေရွာင္
ယြင္ ရွင္းအာကို အေဖာ္ျပဳေပးရင္း ေအးေအးလူလူ ထိုင္
ေနလ်က္ ရွိသည္။
ၿပီးေတာ့ ေလ့က်င့္ေရးကြင္းအလယ္တြင္ တည္ေဆာက္
ထားေသာႀကီးမားတဲ့ စင္တခုကို မ်က္စိက်ဥ္း၍ စူးစိုက္
ျကည့္ေန၏။ ဒီစင္ျမင့္ကို ႀကီးမားေသာ သစ္တိုင္လံုးမ်ား
ျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္ၿပီး အရြယ္ေရာက္ျခင္း
အခမ္းအနားအတြက္ အထူးေဆာက္လုပ္ထားျခင္းျဖစ္၏။
စင္ေပၚတြင္ ဘယ္သူမွ မရွိေသးသည့္ သစ္စင္ျမင့္ကို
ဆက္မၾကည့္ေတာ့ဘဲ အရြယ္ေရာက္ျခင္းအခမ္းအနား
အတြက္ ေရာက္ရွိလာေသာ မ်ိဳးႏြယ္ဝင္မဟုတ္သည့္
လူအမ်ားကို ထပ္ၾကည့္လိုက္သည္။
" လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတာပဲ "
ဟု ညည္းတြားေျပာဆိုလိုက္၏။
ေရွာင္ယြင္၏ မေပ်ာ္မရႊင္ျဖစ္ေနသည့္ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ၿပီ
ရွင္းအားကား ေရွာင္ယြင္အေၾကာင္းကို သိေနသူမို႔ ေက်နပ္
စြာ က်ယ္က်ယ္ေလး ရယ္ေမာမိေလသည္။ သူမ၏ ရယ္
ေမာသံထြက္ေပၚလာသလို ေရွာင္ယြင္၏ အျပစ္တင္သည့္
အၾကည့္က ဒိုင္းခနဲ ေရာက္လာသည္မို႔ သူမပါးစပ္ေလးကို
ကမန္းကတန္း ပိတ္လိုက္ရသည္။ထိုအခိုက္ ေရွာင္ယြင္
ကို အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္ရာ သူမမ်က္ဝန္းတြင္ ေရႊေရာင္
ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အလင္းတစ္ခုျဖတ္ေျပးသြားေလၿပီ
" အကိုေရွာင္ယြင္ အဆင့္၈ ေရာက္သြားတယ္..?? "
ဒါကိုၾကားလိုက္ေသာအခါ ေရွာင္ယြင္ ေခါင္းကိုေစာင္းငဲ့၍
ရွင္းအာကိုို ၾကည့္လိုက္သည္။ သူမသာ အနားမွာ ရွိေနလွ်င္
မည္သည့္လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ကိုမွ ဖံုးကြယ္ထားလို႔ မရႏိုင္မွန္း
နားလည္လိုက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အသာ ေခါင္းညိတ္ျပ
လိုက္သည္။
" ဝါးးး.... တစ္လေတာင္ တင္းတင္းမျပည့္ေသးဘူး...
အဆင့္၈ ေရာက္သြားၿပီး.. ဒီလိုအျမန္နႈန္းက လန္႔စရာပဲ.."
ေရွာင္ယြင္ ေခါင္းညိတ္ဝန္ခံတာကို ၾကည့္ၿပီး တည္ၿငိမ္
ေသာသဘာဝ ရွိတဲ့ ရွင္းအာကိုယ္တိုင္ေတာင္မွ အံ့ၾသတဲ့
မ်က္ႏွာ ျဖစ္သြား၏။
ရွင္းအာကို မ်က္ျဖဴလွန္ကာ အရံႈးေပး ဝန္ခံျပလိုက္ၿပီး
ေရွာင္ယြင္ မ်က္ႏွာ ႐ုတ္တရက္ လႊဲလိုက္သည္။ သစ္သား
စင္ျမင့္အနီးအနားမွာ မိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ဦး အနီေရာင္
လႊမ္းတဲ့ အက်ႌကို ဝတ္ဆင္ထား၍ အနီးရွိလူေတြႏွင့္
စကားေျပာဆိုေနလ်က္ရွိေနသည္။ သူမေနရာတြင္ လူေတြက ပတ္လည္ဝိုင္းလ်က္ရွိေန၍ အစည္ကားဆံုးလူအစု
အဖြဲ႕ႀကီး ျဖစ္ေန၏။
လူအမ်ား ဝိုင္းဝိုင္းလည္ေနသည့္ အနီေရာင္အဝတ္နဲ႔ မိန္း
ကေလးကို ေရွာင္ယြင္ အရင္က ေတြ႕ဖူးပါသည္။ သူမကား
ပထမတန္းေလလံအိမ္၏ ေလလံအခမ္းအနားမႉး ျဖစ္သည့္
မိန္းကေလး ရေဖး ျဖစ္သည္။
" တကယ္ကို လွတာပဲ... "
ေႁမြလိုမ်ိဳး ေသးသြယ္လွပတဲ့ ရေဖးမိန္းကေလး၏ ထြာဆိုင္
ေလးကို မခြဲႏိုင္မခြာရက္ ေငးၾကည့္ေနမိရင္း ေရွာင္ယြင္
စိတ္ထဲမွာ တိတ္တိတ္ေလး အမွတ္ေပးေနမိျပန္သည္။
ရေဖးထံတြင္ ေရွာင္ယြင္အၾကည့္တို႔သည္ အခ်ိန္အေတာ္
ၾကာ တဝဲလည္လည္ေရာက္ေနတဲ့အခါ ေဘးနားကေန
ရွင္းအာ၏ စိတ္အလိုမက်သည့္ ေခ်ာင္းဟန္႔အသံက
ထြက္ေပၚလာသည္။
" အဟမ္း.. "
ေရွာင္ယြင္ ရေဖးထံမွအၾကည့္ကို ခ်က္ခ်င္းလႊဲဖယ္လိုက္ၿပီး
မ်က္လံုးေလး ကလယ္ကလယ္ျဖင့္ ရေဖးကို ေငးမျကည့္
ခဲ့ဖူးသည့္အလား သ႐ုပ္ေဆာင္လိုက္သည္။ စိတ္အလိုမက်
ေနသည့္ ရွင္းအာကို ျပံဳးျပလိုက္ၿပီ
" ဒီေန႔ အရြယ္ေရာက္ျခင္းအခမ္းအနားကို ပထမတန္းေလ
လံအိမ္ေတာ္က လာတယ္ဆိုတာ သိလား.. ?? "
ဘာမွ မျဖစ္ခဲ့သလိုမ်ိဳး ဟန္ေဆာင္ေနသည့္ ေရွာင္ယြင္ကို
မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္ၿပီ ရွင္းအာ ခံစားခ်က္မပါသည့္အသံ
ျဖင့္ " ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္စုနဲ႔ ပထမတန္းေလလံအိမ္က ေကာင္း
မြန္တဲ့ ဆက္ဆံေရးရွိၾကတယ္.. ရေဖးက ဒီကို လာတာ
အေရာင္းအဝယ္ အေပးအယူ လုပ္ဖို႔အတြက္လား..?
ၿပီးေတာ့ သူမရဲ႕ဆက္ဆံေပါင္းသင္းအေျပာအဆိုေတြက အံမခန္းေလာက္ေအာင္ ကြ်မ္းက်င္တယ္ဆိုတာ ဝူတန္
တၿမိဳ႕လံုးသိတယ္.. သူမရဲ႕အလွအပမွာ စြဲၿငိသြားတဲ့
သခင္ေလးႏွစ္ေယာက္ဆိုရင္ ပိုက္ဆံေတြ အမ်ားႀကီးျဖဳန္း
ၿပီး သူမကို ပိုးပန္ခဲ့တာေတာင္ ေနာက္ဆံုး ဘာမွ မရလိုက္
ႀကဘူး... သူ႔ကို အကိုေရွာင္ယြင္ ပိုးခ်င္တယ္ဆိုရင္ သတိ
ထားပါလို႔ပဲ မွာခ်င္တယ္.. ၿပီးေတာ့ ပိုးပန္းတဲ့ကိစၥအတြက္
ရွင္းအာ ပိုက္ဆံတျပားမွ ထုတ္ေခ်းမွာ မဟုတ္ဘူး..။
ရွင္းအာေျပာစကားေၾကာင့္ ေရွာင္ယြင္ ေအာင့္သက္သက္
ျဖင့္ ျပံဳးလိုက္ၿပီ
" ပိုးပန္ဖို႔ စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္ေတာင္ သူ႔ ငါ့ကို အသိအမွတ္
ျပဳဖို႔ လိုေသးတယ္ေလ.. ၿပီးေတာ့ သူက ငါ့ထက္ အသက္
၇ ႏွစ္ ၈ ႏွစ္ေလာက္ ႀကီးတယ္ဆိုတာ သိတယ္မလား.. "
" တခ်ိဳ႕မိန္းမေတြက အဲဒါကို မႀကိဳက္လို႔လား.. "
ရွင္းအာ ေျပာေနရင္း ျပံဳးသြားေလသည္။
ေရွာင္ယြင္ ေျခာက္ကပ္ကပ္ ရယ္လိုက္ၿပီး အရံႈးေပးလိုက္
သည္။ ဝိုင္းဝိုင္းလည္ေနသည့္ အဖြဲ႕ကိုလည္း လွည့္မၾကည့္
ေတာ့ေပ။
ေရွာင္ယြင္ အဲ့ဒီေနရာကို ထပ္မၾကည့္ေတာ့တာ ျမင္ၿပီး
ရွင္းအာလည္း ထပ္ၿပီး မေျပာေတာ့ေခ်။ ခနတာ တိတ္
ဆိတ္သြားၿပီေနာက္ ရွင္းအာ၏ အာေမဋိတ္အသံက
က်ယ္ေလာင္စြာ ထြက္ေပၚလာသည္။
" ဟမ္း... သူမ ဘာလို႔ ျပန္လာတာလဲ..?? "
" ဘယ္သူလဲ.. "
ရွင္းအာၾကည့္ေနသည့္ေနရာကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ေသာ
အခါ ေရွာင္ယြင္ နဖူးရံႈ႕လိုက္မိသည္။
ႏွစ္ေယာက္သား အၾကည့္က ေက်ာင္းသူဝတ္စံု ဝတ္ဆင္
ထားသည့္ မိန္းကေလးဆီကို ေရာက္သြားသည္။ သူမကား
သစ္ပင္တစ္ပင္မွာ မွီလ်က္ရွိေနၿပီး ဓားတစ္ေခ်ာင္းကလည္း
ခါးမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္။ အရပ္ကအေတာ္ပင္ ရွည္၍
အထူးျခားဆံုးက သူမ၏ ေျခတံရွည္ပင္ ျဖစ္သည္။
သူမ၏ ေျခတံရွည္က အလြန္ပင္ ညႇိုဳ႕ငင္အားေကာင္းလွၿပီး
ရေဖး၏ ေျခတံႏွင့္ ယွဥ္ၾကည့္ပါက ရေဖး၏ ေျခတံအလွပင္
ေမွးမွိန္သြားေလာက္သည္။
" ေရွာင္ယု ?? "
အရပ္ျမင့္ျမင့္ မိန္းကေလး ကို ေငးၾကည့္ေနရင္း ေရွာင္ယြင္
က
" သူ ဂ်ားနန္ေက်ာင္းေတာ္ကို ပညာသင္ဖို႔ သြားတာမလား.
ဘာျဖစ္လို႔ ျပန္လာတာလဲ..?? "
ရွင္းအာ ခ်စ္ဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ပခံုးတြန္႔၍ စေနာက္ခ်င္
ေသာ ေလသံျဖင့္
" အကိုေရွာင္ယြင္ ဒီတႀကိမ္က်ရင္ အကို ဒုကၡေရာက္ၿပီထင္
တယ္... "
ေရွာင္ယြင္ ပါးစပ္ ဟသြားၿပီး ေနေလာင္ထားတဲ့ နဖူးျပင္
ကို ပြတ္လိုက္ရင္း ေျပာလိုက္သည္။
" ဒီမိန္းကေလးက အရမ္းကို စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းတာပဲ..
သူ႔ကို ငါ ဘာလုပ္မိလို႔လဲ??? အားလံုး ငါလုပ္မိတာက
အေနာက္ဘက္ေတာင္က သူ႔ေရခ်ိဳးတဲ့ေနရာကို အမွတ္
မထင္ေတြ႕မိသြားတယ္...ၿပီးေတာ့ သူ႔ေျခေထာက္ကို
ထိ႐ုုံေလးပဲ... အဲဒါနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီ ငါ့ကို တစ္ႏွစ္လုံး ေတြ႕
တိုင္း လိုက္သတ္ေတာ့တာပဲ.. "
" ဟီဟီ... မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ကို ထိခ်င္
တိုင္း ထိလို႔မရဘူးေလ.. "
ေရွာင္ယြင္ရဲ႕ ပံုျပင္ကို ၾကားရေတာ့ ရွင္းအာ ပါးစပ္ကို
လက္ကေလးျဖင့္ ပိတ္၍ တခစ္ခစ္ ရယ္ေလသည္။
အရင္တုန္းက ေရွာင္ယြင္ သူမအခန္းထဲကို ခိုးဝင္လာၿပီ
ကူညီေပးခဲ့တာကို ႐ုတ္တရက္ သတိရလိုက္သည္။
ကူညီခဲ့စဥ္အခိုက္မွာ သူမခႏၶာကိုယ္ကို ထိေတြ႕ခဲ့တာေတြ
ျပန္ျမင္ေယာင္လာ၍ သူမမ်က္ႏွာတြင္ ရွက္ေသြး ျဖန္းခနဲ
နီရဲလာသည္။
ေရွာင္ယြင္ ႏႈတ္ခမ္းမဲ့လိုက္၍ ေအးစက္စက္ ျပံးလိုက္သည္။
" ဒီမိန္းမက ေရွာင္နင္ရဲ႕ အစ္မမို႔လို႔လား မသိဘူး..ႏွစ္
ေယာက္စလံုးက ေကာင္းတဲ့သူ ေတြမဟုတ္ဘူး... ဒီေကာင္
ရဲ႕ ရန္လိုေနတာေတြက သူ႔အစ္မေၾကာင့္လည္း ပါတယ္.. "
အေဝးက ေရွာင္ယု သူမအေၾကာင္းကို ႏွစ္ေယာက္သား
ထိုင္ေျပာေနတာ ခံစားမိတယ္ထင့္ရဲ႕ လွည့္ပတ္ၾကည့္ရာ
တျခားသစ္ပင္ေအာက္မွာ ထိုင္ေနတဲ့ ေရွာင္ယြင္တို႔ကို
လွမ္းျမင္လိုက္သည္။ ခနေလး အံ့ၾသသြားၿပီး မႏွစ္ၿမိဳ႕ဖြယ္
မ်က္ခံုးတြန္႔ခ်ိဳးထား၍ မ်က္ႏွာက မတူမတန္ ပံုစံေလး
ေျပာင္းသြားသည္။ မၾကာခင္မွာပဲ သူမ၏ ေျခတံရွည္ကို
လွမ္း၍ ေရွာင္ယြင္ဆီ လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။
ေရွာင္ယု လမ္းေလွ်ာက္လာေနသည္ကို ျမင္၍ ေရွာင္ယြင္
သေဘာမက်သည့္ဟန္ စိတ္မရွည္စြာ မ်က္ခံုးကို ရႈံ႕ထား
သည္။
" ဟဟ ေရွာင္ယြင္... အရင္အေျခအေနေရာက္ၿပီ ဒီေန႔လို
မင္းကို ေတြ႕ရလိမ့္မယ္လို႔ တကယ္မေတြးထားမိဘူး...
တကယ့္ကို အံ့ျသစရာပဲ..."
ေရွာင္ယြင္ေနရာဆီကို နီးကပ္လာသည္ႏွင့္အမွ် သူ႔၏
စိတ္ပ်က္ၿပီး သေဘာမက်သည့္အၾကည့္ေၾကာင့္ ေရွာင္
ယု ေလွာင္ရယ္လိုက္သည္။
" နင့္အပူ မပါဘူး... "
ေရွာင္ယြင္က ေရွာင္ယုအေပၚ သိသိသာသာ သေဘာမက်ေနသည္မို႔ ပံုမွန္ေအးေဆးေနတတ္ေသာ ေရွာင္ယြင္
ရဲ႕ စကားကလည္း ေပါ့ျပက္ျပက္ေလသံ ေျပာင္းေနသည္။
" မင္းစကားလံုးေတြက ဒီလိုပဲ စြာၿပီး အၿမဲစိတ္ပ်က္ဖို႔
ေကာင္းတာပဲ.... ၾကည့္ရတာ ၿပီးခဲ့တဲ့သံုးႏွစ္က မင္းရဲ႕
အေျပာအဆိုေတြကို ယဥ္ေက်းေအာင္ မလုပ္ေပးလိုက္
ဘူးထင္တယ္... "
ေရွာင္ယြင္ကို အေပၚစီးကေန ၾကည့္ၿပီး ဆရာမေလသံျဖင့္
ဆိုဆံုးမပါေလေတာ့သည္။
" ဒီေလသံမ်ိဳး လာျပန္ၿပီးဟ"
ေရွာင္ယြင္ စိတ္ပ်က္စြာ ေတြးလိုက္မိျပန္သည္။ ေရွာင္ယြင္
အေပၚေမာ့ၾကည့္လိုက္ၿပီး တစ္ႏွစ္ေလာက္မေတြ႕ျဖစ္ခဲ့တဲ့
ေရွာင္ယုကို အနီးကပ္ ၾကည့္လိုက္သည္။ သူမေျခေထာက္
ဆီကို အၾကည့္ေရာက္သြားတဲ့အခိုက္ ေရွာင္ယြင္ ႏွာေခါင္း
ပြတ္လိုက္ရင္း ေမးလိုက္သည္။
" မင္းရဲ႕ ေျခတံေလးေတြ ရွည္ၿပီး လွေနတုန္းပဲေနာ္..
ဟိုတေခါက္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ တျခားေယာက်ၤားေတြ ထိ
ခဲ့ေသးလား.. ထိခဲ့မိရင္ ငါ ဝမ္းသာမွာပဲ.. "
ေရွာင္ယြင္ေျပာစကားေၾကာင့္ ေလွာင္ျပံဳးရယ္ေနတဲ့ ေရွာင္
ယုမ်က္ႏွာ ခ်က္ခ်င္းပဲ မည္းေမွာင္သြားခဲ့သည္။
.............
No comments:
Post a Comment