35 ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စစ္ၿပိဳင္ျခင္း
Battle Through The Heavens
by Heavenly Silkworm Potato
——————————————
Chapter 35. မလံုမလဲ
ရွင္းအာ ေျပာစကားေၾကာင့္ ေရွာင္မိန္ ေတြေဝသြားၿပီး
သူမစိတ္ကူးကိုလည္း ျပန္ ခ်ိဳးႏွိမ္လိုက္ေလသည္။ တကယ္
၍ မ်ိဳးႏြယ္ထဲက တျခားမိန္းကေလးသာ ျဖစ္ပါက သူမ၏
အလွအပႏွင့္ အရည္အခ်င္းေၾကာင့္ အေပၚစီးကေန ဆက္
ဆံလိုက္မည္ ျဖစ္ေပမဲ့ ရွင္းအာျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ သူမ
မျငင္းသာစြာ လက္ေလွ်ာ့လိုက္ရေလသည္။
ေရွာင္ယြင္ရဲ႕ မသိက်ိဳးကြ်န္လုပ္ထားသည့္ မ်က္ႏွာကို ထပ္
ၾကည့္ၿပီ ေရွာင္မိန္ အျပံဳးယဲ့ယဲ့ေလးသာ ျပံဳးႏိုင္ကာ လက္
ေလွ်ာ့၍ ျပန္လွည့္ထြက္သြားေလသည္။
ေရွာင္ယြင္ကို မွီထားသည့္ ရွင္းအာကို ျမင္လိုက္ရတဲ့
သကာလမွာ ေလ့က်င့္ကြင္းထဲက လူငယ္ေယာက်ၤားေလး
ေတြ အားလံုး ရင္ဘက္ထဲမွာ ေအာင့္သက္သက္ျဖင့္ မနာ
လိုျခင္း ႀကီးစြာ ျဖစ္ကုန္ၾကေလသည္။ မ်ိဳးႏြယ္တစ္စုလံုးမွာ
အေတာက္ပဆံုး ပုလဲလံုးေလးက တျခားေယာက်ၤာေလး
တစ္ေယာက္နဲ႔ ဒီေလာက္ေတာင္ ရင္းႏွီးေနတာလား..??
ေရွာင္ယြင္ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ အေဝးကို ေလွ်ာက္သြား
လိုက္သည္ကို ၾကည့္ၿပီး ေရွာင္ယြင္ အံ႔အားသင့္စိတ္ျဖင့္
ျပံဳးျပံဳးေလး ျပံဳးေနတဲ့ ရွင္းအာကို လွည့္ၾကည့္ၿပီး စေနာက္
ၿပီး ေမးလိုက္ေလသည္။
" ေကာင္မေလး... ဘာလုပ္လိုက္တာလဲ.. ?? "
ရွင္းအာ ေရွာင္ယြင္လက္ေမာင္းကို ဖက္ထားဆဲ ျဖစ္သည္။
သူမဆီကို ေငးၾကည့္ေနဆဲ လူအမ်ားကို မ်က္စိတစ္ခ်က္
ေဝ့ၾကည့္လိုက္ရင္း သေဘာ႐ိုးျဖင့္
" အကိုေရွာင္ယြင္က ျငင္းဖို႔ လုပ္ေနတာပဲ မဟုတ္လား.. "
ရွင္းအာ ေျပာစကားေၾကာင့္ ေရွာင္ယြင္ စိတ္ေလသြားသလို
ျဖစ္သြားသည္။ သူေတြးထားတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ရွင္း
အာ သူမအေတြးအတိုင္း လုပ္လိုက္တဲ့ ပံုစံနဲ႔ လံုးဝကြဲျပား
ေနသည္။ ရွက္သြားတဲ့ ေရွာင္မိန္ပံုစံကို ျမင္ေယာင္မိၿပီး
စိတ္တိုင္းမက်စြာျဖင့္ ေခါင္းကို ခါလိုက္ၿပီး ရွင္းအာ ရည္
ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ လုပ္လိုက္တာမ်ားလား ဟုပင္ ေတြးလိုက္မိ
ေလသည္။
" သူ အေျပာင္းအလဲျမန္တာကို ရွင္းအာ သေဘာမက်ဘူး
ဟဟ မနက္ျဖန္ ဒိုခ်ီခန္းမမွာ သိုင္းအတူတူသင္မယ္ဆိုပဲ..
ၿပီးခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္အတြင္းမွာသူ ဒီလို တခါမွ မေခၚဖူးဘူး.."
ေရွာင္ယြင္ကို ေလ့က်င့္ေရးကြင္းအျပင္ဘက္သို႔ ျဖည္းျဖည္း ဆြဲေခၚသြားၿပီး သူမကို ၾကည့္ေနတဲ့ အၾကည့္ေပါင္းစံုကို
လည္း လ်စ္လ်ဴရႈထားလိုက္သည္။ ဆြဲေခၚသြားတဲ့ လမ္း
တေလွ်ာက္မွာလည္း ပြစိပြစိနဲ႔ အေျပာင္းအလဲျမန္တဲ့
ေရွာင္မိန္ကို သူမ တကယ္ သေဘာမက်ေၾကာင္း သိသာ
လွေလ၏။
ပခံုးကို တြန္႔ၿပီး ေအာင့္သက္သက္အျပံဳးနဲ႔ ရွင္းအာေျပာ
တာကို ေရွာင္ယြင္ သေဘာတူမိသည္။ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္
မတိုင္ခင္က ေရွာင္ယြင္အနားကို ေရွာင္မိန္ကပ္ေနခဲ့သလို
အမႈိက္ေကာင္နာမည္ကို ေရွာင္ယြင္ ရရွိသြားခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ
ေရွာင္မိန္ ဘယ္ေလာက္ လက္ေတြ႕ဆန္သလဲဆိုတာ သူ
ျမင္ခဲ့တာပဲ...
ေရွာင္ယြင္နဲ႔ ရွင္းအာ ကြင္းအျပင္ ထြက္ခြာသြားတာကို
ၾကည့္ၿပီး ေရွာင္နင္ မ်က္ႏွာ ရံႈ႕မဲ့သြားၿပီး လက္သီးကို
တင္းက်ပ္စြာ ဆုပ္ထားလို႔ လက္အဆစ္ျမည္သံကိုပါ
ၾကားႏိုင္သည္။ မနာလိုမႈေၾကာင့္ သူ႔မ်က္လံုးဟာ နီရဲ
လ်က္ရွိသည္။
" ေနာက္တစ္လက်ရင္ မင္း သြားကို အကုန္႐ိုက္ခ်ိဳးပစ္မယ္"
ေရွာင္နင္ ေဒါနဲ႔ေမာနဲ႔ ဆဲဆိုၿပီး ကြင္းထဲေန ေဒါသတႀကီး
ထြက္ခြာသြားသည္။
စင္ျမင့္ေပၚက ေရွာင္က်န္းလည္း ျပန္ဖို႔ လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္
မွာ ေရွာင္ယြင္နဲ႔ ရွင္းအာ အတူတူထြက္ခြာသြားတာကို ျမင္
ၿပီး စိုးရိမ္စိတ္ကေလး ျဖစ္ေပၚလာသည္။
"ယြင္ေလးက ရွင္းအာေလးကို ႀကိဳက္ေနတာလား.. ??
ရွင္းအာေနာက္ခံအသိုင္းအဝိုင္းက နာလန္ရိရြမ္ေတာင္
မယွဥ္သာေအာင္ ေတာင့္တင္းလြန္းတယ္.. ပါရမီရွင္
အဆင့္နဲ အရည္အခ်င္းရွိေနရင္ေတာင္မွ သူမ ေနာက္
ကြယ္က အင္အားႀကီးေတြဆီကေန အသိအမွတ္ျပဳခံရဖို႔က
ခက္ခဲလြန္းေနေသးတယ္.."
ေရွာင္က်န္း အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ စဥ္းစားေနၿပီ အသက္ျပင္း
ေလးပင္စြာ ခ်ရင္း ထြက္ခြာသြားေလသည္။
..............
ႏွစ္ေယာက္သား လမ္းေလွ်ာက္ေနခိုက္မွာ ေရွာင္ယြင္ ေစာ
ေစာက အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ျပန္ေတြးမိေသာအခါ ေခါင္း၌
ထူပူသြားၿပီး ဘာမွ ေတြးမရေအာင္ ျဖစ္သြား၏။
ေထာင့္ခ်ိဳးအကြယ္တခု ေရာက္သြားေသာအခါ ရွင္းအာ
႐ုတ္တရက္ ေရွာင္ယြင္လက္ကို မ်က္ႏွာနီနီျဖင့္ လႊတ္ခ်
လိုက္သည္။ သူမက ႏႈတ္ခမ္းစူ၍ ေရွာင္ယြင္ကို စြပ္စြဲခ်င္
ေသာအၾကည့္ျဖင့္ စိုက္ၾကည့္လိ္ုက္၏။
သူ႔ကိုဆြဲေခၚလာသည့္အရိွန္ ႐ုတ္တရက္ရပ္တန့္သြားမႈႏွင့္
အတူ ေ႐ွာင္ယြင္ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္သြားသည္။
အေၾကာင္းျပခ်က္မရိွ သက္ျပင္းပင္ ခ်လိုက္မိ၏။ သူမ်က္လံုးမ်ားက ႐ွင္းအာဆီေရာက္သြားၿပီး သူမ ဘာဆိုလိုခ်င္တာလဲ ဟု စဥ္းစားေနမိ၏
ေရွာင္ယြင္ ေငးေၾကာင္ေနမႈေၾကာင့္ ရွင္းအာ မ်က္ႏွာေလး
မွာ နီရဲတက္လာသည္။ ေရွာင္ယြင္ကိုလည္း လက္ညိဳး
အလိုလိုထိုးမိၿပီ " အကိုေရွာင္ယြင္... အကို... " ဟု ေျပာ
လိုက္၏။
" အဟမ့္ အဟမ္း.. "
ေရွာင္ယြင္ ေငးေမာေနရာကေန အသိျပန္ဝင္လာ၍ ကိုး႐ိုး
ကားရား ေခ်ာင္းဟန္႔မိေလသည္။ မ်က္ႏွာမွာ အနည္းငယ္
နီျမန္းသြားၿပီး
" ကိုယ့္ညီမေလးကို ျပန္ေတြးေနမိေအာင္ ငါ ဘယ္အခ်ိန္
ကတည္းက နိမ့္ခ်သြားခဲ့သလဲ.. " ဟု ေတြးလိုက္၏။
ေရွာင္ယြင္နဲ႔ ရွင္းအာတို႔သည္ ေသြးမေတာ္သားမစပ္ခဲ့ၾက
ေပမဲ့ ငယ္စဥ္ကတတည္းက အတူတူေနထိုင္လာခဲဲ့သည္
ျဖစ္၍ ေမာင္ႏွမအရင္းေတြထက္ မေလ်ာ့တဲ့ ရင္းႏွီးမႈ ရွိခဲ့
ၾကသည္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ေရွာင္ယြင္က ရွင္းအာကို သူ႔ညီမ
ေလးလို ေတြးထားတာ အ့ံၾသစရာေတာ့ မဟုတ္ေပ။ ထို႔
ေၾကာင့္ သူ႔အေတြးကို သူျပန္သတိထားတဲ့အခါမွာ မလံုမ
လဲ အျပစ္ရွိသလို ခံစားရၿပီ သူ႔ကိုယ္သူလည္း ရြံ႕ရွာမိသည္။
႐ုတ္တရက္ နားလည္သြားျခင္းႏွင့္အတူ ႏွစ္ေယာက္သား
အေတာ္ေလး အေနရခက္သြားေလသည္။
ရွင္းအာ သူမ၏ေခါင္းကို ငံု႔လိုက္သည္။ တည္တည္တန္႔
တန္႔အၿမဲေနတတ္သည့္ပံုစံက ယခုမူ မိန္းကေလးဆန္စြာ
ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖစ္ေနသည္။ အေရွ႕သို႔ တည့္တည့္
ေလွ်ာက္ေနတဲ့ ေရွာင္ယြင္ကို ရံဖန္ရံခါ ေခါင္းေလးေစာင္း
ၿပီး ေဘးတိုက္ ခိုးေခ်ာင္းၾကည့္သည္..။
အိုးတိုးအမ္းတမ္းျဖစ္ေနသည့္ အေျခအေနေအာက္တြင္
သိပ္မ႐ွည္လွေသာလမ္းသည္ ခက္ခက္ခဲေလွ်ာက္လွမ္း ၿပီး
မွ အဆံုးေရာက္ရသည့္ ေအာင္ပြဲတစ္ခုလို ခံစားေစရသည္။
ထိုလမ္းက မည္မွ်ပင္ ႐ွ်ည္႐ွည္ အဆံုးတစ္ခုေတာ့ ရိွ၏။
ထိုအဆံုးတြင္ေတာ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ လမ္းႏွစ္ခြ...။ ထို
ေနရာ၌ ေ႐ွာင္ယြင္.. အသာအယာ ႏႈတ္ဆက္လက္ျပ၍
ထြက္ေျပးသြားသည္။
" အကို ေရွာင္ယြင္.. "
ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေရွာင္ယြင္ကို ၾကည့္၍ ထို
ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ရွင္းအာ အံ႔ၾသသြားျပီး ေရွာင္ယြင္ကို
လွမ္းေခၚလိုက္သည္။
" ဟင္.. "
ေရွာင္ယြင္ ေျခလွမ္းရပ္၍ မိုးမခအပင္ေအာက္မွ ရပ္ေနတဲ့
ရွင္းအာ ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ သူ႔ႏွလံုးက တဒိန္းဒိန္း
ရင္ခုန္သံျမန္လာျပန္သည္။
အစိမ္းေရာင္ဝတ္စံုနဲ႔ ရွင္းအာ...
ေလထဲတဖ်တ္ဖ်တ္လြင့္ေနတဲ့ ခရမ္းေရာင္ခါးပတ္ေလးနဲ႔...
သူမနဲ႔ အေနာက္က မိုးမခပင္ နဲ႔
အျပစ္အနာအဆာမရွိတဲ့ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္လိုပါပဲ...
" မနက္ျဖန္ ရွင္းအာနဲ႔ အတူတူအေဖာ္လိုက္ေပးမွာလား.. "
မိုးမခပင္ အကိုင္းေအာက္မွာ...
မိန္းကေလး၏ မ်က္ႏွာမွာ ရွက္ေသြးျဖာလို႔
ေက်ာက္စိမ္းဥလို သူမသြားမ်ားက
ပန္းေသြးေရာင္ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးကို ကိုက္ထားသည္..။
လွပတဲ့ မ်က္ဝန္းက ေရွာင္ယြင္ကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔
ၾကည့္ေနလ်က္....
No comments:
Post a Comment