ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စစ္ၿပိဳင္ျခင္း
Battle Through The Heavens
by Heavenly Silkworm Potato
——————————————
Chapter 26. အရွိန္အဟုန္ျမင့္ေလ့က်င့္ျခင္း
" ရွစ္ဆ ျပင္းထန္.. "
ေတာအုပ္တစ္ခုအတြင္း.. အားမာန္ထည့္ၿပီး ေအာ္ဟစ္သံ
ဟိန္းထြက္လာသည္။
သြက္လက္ျမန္ဆန္တဲ့ လူပံုရိပ္တခုဟာ သစ္ပင္ေတြၾကား
မွာ ခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊားလ်က္ရွိသည္။ ေတာအုပ္မွာ အကိုင္း
အႏြယ္ေတြႏွင့္ အလြန္တရာ ထူထပ္လွေပမဲ့ သူကို ပိတ္
ဆို႔ထားရန္မျဖစ္ႏိုင္ေပ.. ။
ခနအတြင္းမွာပဲ လူရိပ္ဟာ တစ္ေပခြဲမွ်ထူသည့္ သစ္ပင္ႀကီး
အေရွ႕မွာ ရပ္လိုက္ၿပီး ကိုယ္ကို တျခမ္းေစာင္းကာ
တံေတာင္ဆစ္ျဖင့္ သစ္ပင္ကို အရွိန္ႏွင့္ ပစ္ေဆာင့္လိုက္
သည္။
" ဘုန္း... "
သစ္ပင္တစ္ခုလံုး ပဲ့ထြက္သြားသကဲ့သို႔ က်ယ္ေလာင္လွတဲ့
အသံ ထြက္ေပၚလာသည္။ ပစ္ေဆာင့္လိုက္တဲ့ ေနရာမွာ
ပင့္ကူအိမ္ကဲ့သို႔ အက္ရာမ်ား ထြက္ေပၚလာၿပီး အပင္လံုး
တစ္ေလွ်ာက္ ျဖန္႔အက္သြားသည္။
" ခရက္... "
သစ္ပင္ပင္စည္မွာ အေပါက္ႀကီး ျဖစ္ေနၿပီး အက္ကြဲသံမ်ား
က်ယ္ေလာင္စြာ ျမည္ဟီးလာၿပီး ခနအၾကာမွာ ေျမျပင္ေပၚ
ဗိုင္းခနဲ လဲက်သြားသည္။
သစ္ပင္ႀကီး လဲက်သြားတာကို ၾကည့္ၿပီး ေရွာင္ယြင္၏
ႏုနယ္တဲ့မ်က္ႏွာေလးမွာ အျပံဳးျဖစ္ေပၚလာသည္။ ေလ့
က်င့္ခဲ့တဲ့ သံုးလတာကာလပတ္လံုး အဆင့္ျမင့္ ရႊင္းအဆင့္
ျဖစ္တဲ့ ရွစ္ဆျပင္းထန္သိုင္းကို ဒီတစ္ႀကိမ္သာ ေအာင္ျမင္ခဲ့
ျခင္းျဖစ္၏။ ဒီအဆင့္ရွိတဲ့ သိုင္းႏွင့္ပင္ ယွဥ္လို႔ရႏိုင္သည့္
ရွစ္ဆျပင္းထန္သိုင္းဟာ ေရွာင္ယြင္၏ စြမ္းရည္ကို မနိမ့္က်
ေစေခ်။ ရွစ္ဆျပင္းထန္သိုင္းကို အသံုးျပဳမည္ဆိုပါက ယခု
ေရွာင္ယြင္ အဆင့္ ၆ ေရာက္ေနေပမဲ့လည္း အဆင့္၈ တစ္
ေယာက္၏ တိုက္ခိုက္မႈစြမ္းအားႏွင့္ ေကာင္းေကာင္းယွဥ္
ႏိုင္သည္။
...........
လူတစ္ေယာက္၏ ဒိုစြမ္းအင္အဆင့္ အေပၚကို တက္လွမ္း
လာေလ.. သူ႔အတြက္ ဒိုစြမ္းအင္စုပ္ယူစုေဆာင္းဖို႔ ပိုမိုခက္
ခဲလာေလ ျဖစ္၏။ ဒါေပမဲ့ ေရွာင္ယြင္ ေလလံပြဲကေန ျပန္
ေရာက္လာၿပီးေနာက္ ျပင္းထန္တဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းကို ဆက္
တိုက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ သံုးလႏွင့္ ရက္အနည္းငယ္
အတြင္း အဆင့္ ၅ မွ အဆင့္ ၆ သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ႏွစ္လအတြင္း အဆင့္၅ ေရာက္ရွိခဲ့သည့္ အလ်င္ႏႈန္းႏွင့္
ယွဥ္ၾကည့္လွ်င္ အဆင့္ ၆ ေရာက္ဖို႔ အခ်ိန္သံုးလ ယူလိုက္
ရေသာ္လည္း ေရွာင္ယြင္ အင္မတန္ ေက်နပ္ေနမိသည္။
အရင္တုန္းက ေရွာင္ယြင္ အဆင့္၅ မွ အဆင့္၆ ေရာက္ရွိ
ရန္ ႏွစ္ဝက္လံုးလံုး ေလ့က်င့္ခဲ့ရသည္။ ယခု အရွိန္ႏႈန္းမွာ
အင္မတန္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ေကာင္းလွသည္။
................
ရွစ္ဆျပင္းထန္သိုင္းကို အသံုးျပဳၿပီးအခ်ိန္မွာေတာ့ ေရွာင္
ယြင္ တကိုယ္လံုးဟာ ေရညႇစ္ခံထိထားတဲ့ ေရျမႇုပ္တံုးလို
ျဖစ္ေနသည္။ သိသာထင္ရွားတဲ့ နာက်င္မႈဟာ သူ႔အာရံု
ေၾကာေတြကို ထိုးႏွက္ေနသလို လက္ေမာင္းေပၚရွိ ေသြး
ေၾကာေတြမွာလည္း သိသာထင္ရွားစြာ တဆတ္ဆတ္
တုန္ယင္ေနသည္။ ဒါဟာ အင္မတန္ေမာဟိုက္ေနျခင္း
ရဲ႕ လကၡဏာမ်ား ျဖစ္သည္။
ေရွာင္ယြင္ ႏႈတ္ခမ္းသပ္ၿပီး ညာဘက္တံေတာင္ေကြးဘက္
ကို လွည့္ၿပီး ငံု႔ၾကည့္လိုက္သည္။ ညိဳမည္းစြဲေနတဲ့ ဒဏ္ရာ
ကို ျမင္လိုက္ရ၏။
" အ!! "
ေရွာင္ယြင္ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္ေလး တြန္႔လိုက္ၿပီး အသက္ကို
႐ွဳသြင္းလိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ မအီမသာျဖင့္ ျပံဳးလိုက္ၿပီး..
" ဒီေလာက္ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ထိုးခ်က္ကို ခံႏိုင္ရည္ရွိတာ
မဆန္းပါဘူး... မဟုတ္ရင္ ဒီထိုးခ်က္ေၾကာင့္ သစ္ပင္မက်ိဳး
ဘဲ ငါလက္ပဲ က်ိဳးသြားမယ္.. ဒီရွစ္ဆျပင္းထန္သိုင္းက
အရမ္းကို ၾကံ႕ခိုင္သန္စြမ္းတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ရွိတဲ့သူေတြပဲ ခံႏိုင္
ရည္ရွိလိမ့္မယ္.. "
ေရခဲတံုးလို ေအးစက္တဲ့ ေက်ာက္တံုးျပင္ေပၚ လွဲအိပ္ခ်
လိုက္၏ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ေမာဟိုက္စြာ အသက္႐ွဳေနတာ
လည္း တည္ၿငိမ္လာသည္။ ဒါေပမဲ့ တကိုယ္လံုးတြင္
တဆစ္ဆစ္နာက်င္ကိုက္ခဲေနျခင္းေၾကာင့္ လက္ေခ်ာင္း
ကေလးပင္ လႈပ္ျခင္းစိတ္မရွိေခ်။
ေရွာင္ယြင္က အဆင့္၆ ပဲရွိေသး၍ ရွစ္ဆျပင္းထန္သိုင္း
ကြက္ကို တႀကိမ္သာ ထုတ္သံုးႏိုင္ေသးၿပီး အသံုးျပဳၿပီးပါက
ရွိသမွ်အားအင္ေတြ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာသည္အထိ လံုးဝ
ကုန္ခန္းေနမည္ ျဖစ္သည္။
ေရွာင္ယြင္ ေခါင္းကို လွန္ခ်အိပ္လိုက္ၿပီး မ်က္စိကို ေမွးေမွး
ေလးဖြင့္ထားကာ အေပၚေကာင္းကင္ေပၚမွာ ေမ်ာလႊင့္ေန
တဲ့ မိုးတိမ္ေတြကို ပ်င္းရိစြာ ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ ေလေျပ
ေလးမ်ား ေျပးလႊားက်ီစယ္ေနျခင္းေၾကာင့္ အနက္ေရာင္
ဆံပင္စေလးမ်ားက သူ႔၏ နဖူးျပင္ေပၚမွာ ႀကိမ္ဒဏ္ေပး
သည့္နွယ္ လႈပ္ခတ္႐ိုက္ခါလ်က္....
ၿပီးဆံုးခဲ့သည့္ ကာလအတြင္း ေရွာင္ယြင္ စုပ္ယူသန္႔စင္
ထားသည့္ အေျခခံေဆး၏စြမ္အင္မ်ားမွာ ယခုသူအနား
ယူေနသည့္အခ်ိန္တြင္ ခႏၶာကိုယ္အတြင္း စတင္လွည့္ပတ္
အလုပ္လုပ္လ်က္ရွိသည္။ ခႏၶာကိုယ္ႂကြက္သားတစ္႐ွဴးႏွင့္
ကလာပ္စည္းမ်ားကို အစြမ္းကုန္ ျပဳျပင္ေပးၿပီး စြမ္းအင္
အသစ္မ်ားကို ျဖည့္တင္းေပးသည္။
" ဆရာ... အဆင့္ ၇ ကို ေရာက္ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္
ၾကာေအာင္ ေလ့က်င့္ရဦးမွာလဲ... "
မ်က္လံုးကို မွိတ္ထားလ်က္ ေလသံတိုးတိုးျဖင့္ ေမးလိုက္၏။
သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္က အဆင့္ ၇ ကို ေရာက္သြားရင္ ေရွာင္
မ်ိဴးႏြယ္၏ ဒိုခ်ီခန္းမကို ဝင္ခြင့္ကို ရယူၿပီး အတြင္းစြမ္းအင္
က်င့္စဥ္ေလ့က်င့္မည္ ျဖစ္သည္။ အဲ့မွာရွိတဲ့ က်င့္စဥ္ေတြ
က သူ႔အတြက္ အဆင့္နိမ့္တဲ့ က်င့္စဥ္ေပမဲ့လဲ ဒိုခ်ီခန္းမ ဝင္
ခြင့္အတြက္က သူ႔အေဖ၏ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ ျဖစ္သည္။
ေက်ာက္တံုးႀကီးေဘးနားမွာ ရြဲ႕ေလာ္ သူ၏ အၾကည္ပါးပါး
ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ ႐ုတ္တရက္ ထြက္ေပၚလာျခင္းေၾကာင့္ ေအး
စက္တဲ့ ေလေျပေတာင္ တိုက္ခတ္သြားသည္။
ရြဲ႕ေလာ္ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ သူ႔တပည့္ကို
ၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ လဲက်ေနတဲ့သစ္ပင္ႀကီးကို ဂ႐ုျပဳ
ၾကည့္ကာ ေခါင္းညိတ္လိုက္ၿပီး အျပံဳးျဖင့္
" ငါထင္တာထက္ မင္းရဲ႕ ေလ့က်င့္ႏႈန္းက ေတာ္ေတာ္ျမန္
တာပဲ... မူလငါေတြးထားတာက အေျခခံေဆးလံုးအကူ
အညီနဲ႔ဆို အဆင့္ ၇ ကို တစ္ႏွစ္အတြင္းေရာက္မယ္လို႔
ငါေတြးမိတယ္.... ဒါေပမဲ့ အရင္တုန္းက ဖိႏွိပ္ထားတာမ်ား
ၿပီး ျပန္ကန္ထြက္လာတယ္ထင္ပါရဲ႕.... အခုအေျခအေန
အရ ႏွစ္လအတြင္းမွာ အဆင့္ ၇ ကို ေရာက္ကို ေရာက္လိမ့္
မယ္... "
သူ႔ဆရာစကားကို ၾကားလိုက္ၿပီးအခ်ိန္မွာ ေရွာင္ယြင္ရဲ႕
ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္မဲ့ရြဲ႕သြားၿပီး ခါးသီးစြာ ျပံဳးလိုက္သည္။
သံုးႏွစ္လံုးလံုး သူ႔ကို ေလွာင္ေျပာင္ႏွိမ့္ခ်ခဲ့တဲ့သူေတြ ယခု
သူ႔၏ စြမ္းအားကိုသာ ျမင္ေတြ႕သြားခဲ့ရင္ ဘယ္လိုမ်က္ႏွာ
ေတြ ျဖစ္ကုန္လိမ့္မလဲဆိုတာ သိခ်င္ေနမိသည္။ ခန္းမႀကီး
ထဲမွာ နာလန္ရိရြမ္ကို စိန္ေခၚခဲ့တုန္းက ေျပာခဲ့တဲ့ စကား
ေတြက သူတို႔ကိုလည္း သြယ္ဝိုက္ထိမွန္ခဲ့သည္မဟုတ္လား..
" ငါ ေရွာင္ယြင္.. ၿပီးခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္တုန္းက မျဖစ္ႏိုင္တာေတြ
လုပ္ျပႏိုင္ခဲ့တယ္... သံုးႏွစ္ၿပီးေတာ့ အခု ငါ ျပန္လုပ္ျပႏိုင္
ေသးတယ္ကြ... "
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ဝက္အခ်ိန္တုန္းက ခန္းမႀကီးထဲမွာ နာလန္ရိ
ရြမ္၏ ႏွိမ့္ခ်ေစာ္ကားခဲ့တာေတြ ေတြးရင္ သူ႔မ်က္လံုးေတြ
တဖိတ္ဖိတ္ ေတာက္ပလာသည္။ တေယာက္တည္း သူ႔၏
ပုံရိပ္မွာ အထီးက်န္ေပမဲ့လည္း မာေက်ာသည္.. သန္မာ
သည္.. လက္မေလွ်ာ့စတမ္း ဇြတ္ေပၿပီး လုပ္တတ္တဲ့
သေဘာရွိသည္။ ႐ုတ္တရက္ ႏႈတ္ခမ္းမဲ့လိုက္ၿပီး ေကာင္း
ကင္ကို ေမာ့ၾကည့္တာ ၾကံဳးဝါးေအာ္ဟစ္လိုက္သည္။
" နာလန္ရိရြမ္...မင္းဆီကို ငါ တစ္လွမ္းၿပီးတစ္လွမ္း
အေရာက္လာခဲ့မယ္.. ေနာက္သံုးႏွစ္က်ရင္ မင္းကို တိမ္ျမဴ
ဂိုဏ္မွာ အေရာက္လာေတြ႕မယ္..!!!! "
ရြဲ႕ေလာ္က သူ႔တပည့္ ၾကံဳးဝါးေအာ္ဟစ္ေနတာကို မတား
ဘဲ ျပံဳးၿပီးၾကည့္ေနသည္။ လူဆိုတာ ရင့္က်က္ဖို႔ အခက္
ခဲဖိအားေတြ လိုအပ္သည္။ ေရွာင္ယြင္က အရည္အခ်င္း
ေတြ ရွိသည္မွန္ေသာ္လည္း သု႔အတြက္ ေရွ႕ဆက္တြန္းေပး
မဲ့ လႈံ႕ေဆာ္တြန္းအားေပးမႈ တစ္ခုလိုေနသည္။ နာလန္ရိရြမ္
ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္က ေရွာင္ယြင္အတြက္ အေကာင္းဆံုးတြန္း
အားတစ္ခု ျဖစ္ေစခဲ့သည္။
" ေလးစားခံအဆင့္အထိ ေရာက္ရွိဖို႔ သူမကို မင္းအတြက္
နင္းတက္သြားဖို႔ ေက်ာက္ခင္းတံုးလို သေဘာထားလိုက္ပါ..
ပန္းတိုင္ေရာက္ဖို႔အတြက္ အေဝးႀကီးခ႐ီးဆက္ရဦးမယ္... "
အႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေအာ္ဟစ္ၿပီးေလ ေရွာင္ယြင္မ်က္မွာမွာ
ပိုပိုၿပီး ျပံဳးလာေလသည္။
" သြားမယ္... ေလ့က်င့္ဖို႔ရွိေသးတယ္ ျပန္ရေအာင္.. "
ေက်ာက္တံုးေပၚကေန ခုန္ခ်လိုက္ႀကီးေနာက္ ရြဲ႕ေလာ္ကို
လက္ေဝွ႕ယမ္းျပလိုက္ကာ ေတာင္ေစာင္းကေန ေျပးဆင္း
သြားသည္။ မ်က္ႏွာမွာ ျပံဳးေနလ်က္ပဲ...
No comments:
Post a Comment