34 ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စစ္ၿပိဳင္ျခင္း
Battle Through The Heavens
by Heavenly Silkworm Potato
——————————————
Chapter 34. ျပန္လွည့္သြားၿပီး
ေအးေဆးေဆးေဆးပဲ လက္ကို အေနာက္ပစ္ထားတဲ့
ေရွာင္ယြင္ကို ၾကည့္ၿပီး ေလ့က်င့္ကြင္းထဲလူေတြ ဆြံ႕အ
သြားျပန္သည္။
စင္ျမင့္ေပၚက ေရွာင္က်န္းလည္း တျဖည္းျဖည္းျပံဳးလာၿပီ
ေနာက္ တဟားဟားျဖင့္ ရယ္ေမာေလသည္။
ေရွာင္က်န္းရဲ႕ အားပါတရ ရယ္သံကို ၾကားမိေသာ္လည္း
အႀကီးအကဲသံုးေယာက္မွာ ဆိုစရာစကားမရွိဘဲ တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ၾကည့္ရင္း အသက္ျပင္းကိုယ္စီ ခ်
လိုက္သည္။ ေရွာင္ယြင္ကို ဆန္႔က်င္ၿပီး တစ္ခုခု လုပ္ဖို႔
လည္း မႀကိဳးစားေတာ့ပါဘူး။ ေရွာင္ယြင္ ျပသြားတဲ့ အစြမ္းပပကားေတြက သူတို႔အတြက္ ရႈံုးနိမ့္မႈကို နိမိတ္ျပသြားသကဲ့
သို႔ ခံစားေစရသည္။ ၁ နစ္အတြင္း အဆင့္၄ ဆင့္.. ဒါဟာ
မည္သူ႔ကိုမဆို အလန္႔တၾကားျဖစ္ေစမွာပါ။ ၿပီးေတာ့
သူတို႔ရဲ႕ သားဒါမွမဟုတ္ ေျမး ေတြမွာေတာင္ ဒီလို အျမန္
နႈန္းမ်ိဳး ရွိဖို႔ ေမွ်ာ္မွန္းမိမွာ မဟုတ္ဘူး။
ေရွာင္က်န ္းစိတ္လႈပ္ရွားစြာ လက္ခုပ္တီးလိုက္ၿပီး ပြဲရလဒ္
ကို စတင္ေၾကညာသည္။
" တူေလး ေရွာင္ခြန္း ရႈံးနိမ့္သြားပါတယ္... ဆက္လက္ ႀကိဳး
စားၿပီး ေလ့က်င့္သြားဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္... "
ေၾကညာသံကို နားေထာင္ရင္း ေလ့က်င့္ကြင္းထဲက ေရွာင္
ခြန္း စိတ္ဓာတ္က်ၿပီ ေခါင္းငိုက္စိုက္က်သြားသည္။ သူနဲ႔
သိပ္မေဝးတဲ့ေနရာမွာ ရပ္ေနတဲ့ အနက္ေရာင္ဝတ္စံုနဲ႔ လူ
ငယ္ကို ၾကည့္လိုက္ရင္း ၿပီးခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္တုန္းက အမႈိက္
ေကာင္လို႔ သူကိုယ္တိုင္ ေစာ္ကားၿပီ ေခၚခဲ့တဲ့အေၾကာင္းကို
ျပန္သတိရလာသည္။ အခု တစ္ႏွစ္အေတာအတြင္းမွာ
အမႈိက္ေကာင္လို႔ သူေခၚခဲ့တဲ့ ေရွာင္ယြင္က မ်ိဳးႏြယ္ ထိပ္
ပိုင္းကို ေရာက္သြားၿပီး သူ႔ထက္ပင္ အဆင့္ေက်ာ္တက္သြား
ခဲ့ျပီ။ အေျခအေန အရမ္းေျပာင္းလဲသြားျခင္းက သူ႔ကို ၿပီးခဲ့
တဲ့တစ္ႏွစ္တုန္းက ခန္းမေဆာင္ႀကီးထဲမွာ ေရွာင္ယြင္ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားကို ျပန္အမွတ္ရေစေလသည္။
"အခု ငါအားနည္းေနလို႔ ငါ့ကို လြယ္လြယ္ေလး ထင္သလို
အႏိုင္က်င့္လို႔ရတယ္လို႔ မေတြးလိုက္နဲ႔... "
သူ ခါးသီးစြာ ျပံဳးလိုက္ၿပီး ေခါင္းကို ယမ္းလိုက္သည္။
ခက္ခဲစြာ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ၿပီး ေရွာင္ယြင္ဆီကို ဦးၫြတ္
လိုက္၍ မာနကင္းတဲ့ ေလသံျဖင့္ ေျပာလိုက္ေလ၏။
" အကိုႀကီး ေရွာင္ယြင္က ႏိုင္ပါတယ္... စြမ္းအားေတြ
ျပန္လည္ရရွိသြားလို႔လည္း ဂုဏ္ယူပါတယ္... "
ေရွာင္ယြင အသာအယာ ေခါင္းညိတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ကြင္း
ထဲက လူေတြဆီကို ျဖန္႔က်က္ၿပီး စူးစိုုက္ၾကည့္ေလသည္။
သူ႔အၾကည့္နဲ႔ ဆံုတဲ့သူတိုင္းဟာ ေၾကာက္ရြံ႕သြားၾကၿပီး
စိုးရိမ္စြာျဖင့္ တဖက္ကို မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္ၾကသည္။
သူ႔ကို ေငးၾကည့္ေနသည့္ ေရွာင္မိန္ကိုလည္း လွမ္းျမင္
လိုက္သည္။ ဒါေပမဲ့ ဆက္ၿပီး အဆင့္ရႈံးနိမ့္သည့္ မ်ိဳးႏြယ္
လူငယ္ေတြကို ေသခ်ာျကည့္ျပီး ျပံဳးလိုက္ကာ
" စိန္ေခၚခ်င္တဲ့ သူမ်ား က်န္ေသးလား.. "
ပထမတုန္းက စိန္ေခၚဖို႔ စိတ္အား ထက္သန္ေနတဲ့ မ်ိဳးႏြယ္
လူငယ္ေတြဟာ အခုအခါမွာေတာ့ ပါးစပ္ပိတ္ေနၾကၿပီး
ေရွာင္ယြင္စကားက သူတို႔နဲ႔ မသက္ဆိုင္ေနသလိုမ်ိဳးနဲ႔
အၾကည့္လႊဲထားၾကသည္။ မည္သူမွလည္း အေရွ႕ထြက္ၿပီး စိန္မေခၚရဲေတာ့ဘူး။
အ႐ူးလို ဟန္ေဆာင္ေနသည့္ ကေလဆန္တဲ့ အျပဳအမူေတြ
ကို ေတြ႕ရလို႔ ေရွာင္ယြင္ ပခံုးတြန္႔လိုက္ၿပီး သူ႔ေနရာဆီကို
ျပန္လွည့္လာခဲ့လိုက္သည္။
ေဘးနားကို ေရာက္ခ်လာတဲ့ ေရွာင္ယြင္ကို ၾကည့္ၿပီး
ရွင္းအာ ျပံဳးျပလိုက္သည္။ ကြင္းျပင္အေျခအေနကို အကဲ
ခတ္ၾကည့္၍ ေရွာင္ယြင္ကို
" အကိုေရွာင္ယြင္... လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္ကလိုမ်ိဳး အၾကည့္
ေတြနဲ႔ အကို႔ကို ၾကည့္ေနၾကၿပီး.. " ဟု ေျပာလိုက္သည္။
ေရွာင္ယြင္ ႏွာေခါင္းပြတ္လိုက္ၿပီး ရယ္ရယ္ေမာေမာျဖင့္
" အဲ့ဒီသံုးႏွစ္တုန္းက သူတို႔ရဲ႕ ေလးစားၿပီး ေၾကာက္ရြံ႕ေန
ၾကတဲ့ အၾကည့္ေတြေၾကာင့္ အရမ္းစိတ္လႈပ္ရွားခဲ့ရတယ္..
ဒါေပမဒီေန႔က်ေတာ့ ဘာမွသိပ္မခံစားရေတာ့ဘူး.. "
" အကိုေရွာင္ယြင္က ရင့္က်က္ေနၿပီးပဲ.. "
ရွင္းအာ ေနာက္ေျပာင္ဟန္ျဖင့္ မ်က္ေတာင္ေလး တဖ်တ္
ဖ်တ္ ခတ္ရင္း ေျပာလိုက္သည္။
" ဒါေပမဲ့ ညီမထက္ေတာ့ ပိုၿပီး မရင့္က်က္ေသးပါဘူး...
တခါတေလက်ရင္ ညီမ ကိုယ္ထဲမွာ မြန္းစတားအေကာင္
တစ္ေထာင္ေလာက္ ရွိေနတယ္လို႔ ခံစားရတယ္.. "
သူ႔ကို အရြယ္ေရာက္ရင့္က်က္ေနၿပီး ဟု ေကာင္မေလးတစ္
ေယာက္က ေျပာေန၍ ေရွာင္ယြင္ မရယ္ဘဲ မေနႏိုင္ေအာင္
ျဖစ္သြားရၿပီး ရွင္းအာ ေခါင္းေလးကို ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ပြတ္သပ္
ျပီး ျပံဳးလိုက္၏။
ေရွာင္ယြင္စကားေၾကာင့္ ရွင္းအာ မ်က္ေစာင္းေလး ထိုးပစ္
လိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာမွာလည္း စိတ္ေကာက္သြားဟန္ ျဖစ္သြား
ေလ၏။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပြင့္လင္းသည့္ မိန္းကေလးျဖစ္ေန
ပါေစ မြန္းစတားအေကာင္နဲ႔ နိႈင္းေျပာတာ ႀကိဳက္တဲ့ မိန္းကေလးရွိလို႔လား...
ရွင္းအာ စိတ္ေကာက္သြားတဲ့ပံုစံက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလြန္းလို႔
ေဘးပတ္ဝန္းက်င္က ေယာက်ၤားေလးမ်ား မၾကည့္ဘဲ မေနႏိုင္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ေနသလို တခ်ိဳ႕ မိန္းကေလးေတြကပါ ေငးၾကည့္မိေလသည္။
" ဒီေကာင္.. ေသာက္ႀကီးေသာက္က်ယ္နဲ႔.. "
တျခားလူလိုပဲ ရွင္းအာရဲ႕ စိတ္ေကာက္တဲ့ပံုစံကို ေရွာင္နင္
လည္း သေဘာက်သြားေပမဲ့ သူမႏွင့္ ေရွာင္ယြင္ ရင္းရင္း
ႏွီးႏွီး စကားေျပာေနတာေတြကို ၾကည့္ၿပီး မနာလိုျခင္းမီး
ေတာက္ဟာ သူ႔ကိုယ္တြင္းမွာ ေလာက္ကြ်မ္းလာသည္။
မ်ိဳးႏြယ္တခုလံုးမွာ သူသာလွ်င္ ရွင္းအာႏွင့္ထိုက္တန္
သည္ဟု သူ႔စိတ္ကို ဘယ္လိုပဲ လွည့္စားေနပါေစ..
တကယ္တမ္း ျပန္စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ သူဘယ္ေလာက္ပဲ
ႀကိဳးစားႀကိဳးစား သူ႔ေၾကာင့္ ရွင္းအာ ျပံဳးသြားသည္မွာ ရွား
ပါးလွသည္။ ဒါေပမဲ့ အမႈိက္ေကာင္ ေရွာင္ယြင္ကေတာ့
ရွင္းအာကို ရယ္ေမာေနေအာင္ အၿမဲလုပ္ႏိုင္သည္။ ဒီလို
ကြဲျပားတာကို ေတြးျပီး ေရွာင္နင္ အံကို တင္းတင္းႀကိတ္
လိုက္ေလသည္။
" ေအး အခုေတာ့ ဂ်ိဳႂကြထားေပါ့ကြာ အရြယ္ေရာက္ျခင္း
အခမ္းအနားက်ရင္ ရွင္းအာ အေရွ႕မွာ ရွိသမွ်သြားေတြ
ကြ်တ္ထြက္သြားေအာင္ လုပ္ေပးမယ္.. "
ေရွာင္နင္ လက္သီး တင္းတင္းဆုပ္ထားၿပီး ေရွာင္ယြင္ကို
စိုက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။
ေရွာင္ယြင္ရဲ႕ ေလ့က်င့္မႈအျမန္ႏႈန္းေၾကာင့္ သူလည္းပဲ
အထိတ္တလန္႔ျဖစ္သြားေပမဲ့ သူ႔ရဲ႕ မာနႀကီးတဲ့ အျပဳအမူ
ကိုေတာ့ တျပားသားမွ မေလွ်ာ့ေခ်။ ၿပီးေတာ့ မ်ိဳးႏြယ္လူ
ငယ္ေတြမွာ ရွင္းအာနဲ႔ ႏွႈိင္းယွဥ္စရာ လူဆိုလို႔ သူ႔ကိုယ္သူ
မွတ္ယူထားသည္မဟုတ္လား..
ေရွာင္ယြင္ ထုတ္ျပလိုက္တဲ့ စြမ္းအားေၾကာင့္ အႏၲရာယ္
တစ္ခုလို ခံစားမိသည္။ ဒါေၾကာင့္ ေရွာင္ယြင္ မသန္မာလာ
ခင္ သင္ခန္းစာ ေကာင္းေကာင္းေပးရမည္။ အေကာင္းဆံုး
နည္းလမ္းကေတာ့ ဒဏ္ရာရတဲ့အထိ သင္ခန္းစာ ေပးၿပီး
ေရွာင္ယြင္ ေလ့က်င့္မႈကို ရပ္ဆိုင္းေစသြားေအာင္ လုပ္ရမည္။
ေကာတ္က်စ္တဲ့အေတြးကို ေတြးေနရင္း ေရွာင္ယြင္ ႏႈတ္
ခမ္းက အလိုလိုျပံဳးလာသည္။ ေရွာင္ယြင္က အဆင့္ ၇
ျဖစ္ေနေပမလည္း သူ႔ရဲ႕ အဆင့္၈ ကို သူယံုၾကည္ထား
သည္။ အဆင့္၇ နဲ႔ အဆင့္၈ မွာ ကြာဟခ်က္ ႀကီးမားေသး
သည္မို႔ ေရွာင္နင္ ယံုၾကည္ခ်က္ရွိသည္မွာ မဆန္းေပ။
ထိုအခ်ိန္မွာ ရွင္းအာနဲ႔ တိုးတိုးေလး စကားေျပာေနရင္း
ေရွာင္ယြင္မ်က္လံုးက ကြင္းဘက္ဆီကို ေရာက္သြားေသးရာ ကြင္းတဖက္ျခမ္းမွာ ျပံဳးလ်က္ရွိေနသည့္ ေရွာင္နင္ကို
လွမ္းျမင္လိုက္ရသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ တခ်က္ စဥ္း
စားလိုက္ၿပီးေနာက္ ေရွာင္နင္အျပံဳးရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က
အဓိပၸါယ္ကို ေတြးမိၿပီး တေယာက္တည္း ျပံဳးလိုက္မိသည္။
မိမိ၏ ခံစားခ်က္ကိုေတာင္ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့သူက တျခား
သူေတြကို ဘယ္ကဲ့သို႔ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း ျဖစ္ေပၚေစႏိုင္မွာလဲ
...............
ေရွာင္ခြန္း ရႈံးနိမ့္ၿပီးသြားကတည္းက မည္သူမွ ေရွာင္ယြင္
ကို ထပ္ၿပီး စိန္မေခၚရဲေတာ့ေခ်။ ေရွာင္ယြင္အစား တျခား
သူေတြကိုသာ ေျခဦးလွည့္ေတာ့သည္။ တျခား စိန္ေခၚပြဲ
မ်ား ၿပီးဆံုးသြားၿပီတဲ့အခါမွာ လူႏွစ္ေယာက္သာ ကံေကာင္း
မႈမ်ားႏွင့္ သူတို႔၏ ဒိုခ်ီသိုင္းကို ကြ်မ္းက်င္ေနျခင္းေၾကာင့္
ျပိဳင္ဖက္ကို အႏိုင္ယူႏိုင္ခဲ့ၿပီး အရြယ္ေရာက္ျခင္း အခမ္း
အနားအတြက္ တက္ေရာက္ခြင့္ရသြားခဲ့သည္။
တျဖည္းျဖည္း ျပန္လည္ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္သြားေလတဲ့
ကြင္းထဲက လူငယ္ေတြကို ၾကည့္ရင္း ျပံဳးေနတဲ့ ေရွာင္က်န္း
က မတ္တပ္ရပ္လိုက္ၿပီး ပြဲရလဒ္ကို ေၾကညာလိုက္ရင္း
အရြယ္ေရာက္ျခင္းအခမ္းအနားအေၾကာင္းကိုလည္း
နွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ထည့္သြင္းသတိေပးလိုက္ပါေသး၏။
ပြဲၿပီးသြားၿပီမို႔ ေရွာင္ယြင္ ေအးေဆးသက္သာစြာ မတ္တပ္
ရပ္လိုက္ၿပီး စင္ျမင့္ေပၚမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၿပီး အရည္အခ်င္းရွိ
တဲ့သူ႔သားကို လက္မေထာင္ျပေနဖို႔ မတြန္႔တိုတတ္တဲ့
သူ႔အေဖ ေရွာင္က်န္းဆီကို လွမ္းျပံဳးျပလိုက္သည္။
ေရွာင္ယြင္ သူ႔အဝတ္အစားေတြကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္
ေအာင္ ဖုန္ခါေနလိုက္ရင္း သင္းပ်ံ႕တဲ့ ရႏွံ႕တစ္ခုကို ရ
လိုက္ေလသည္။
နဖူးျပင္ တြန္႔ခနဲျဖစ္သြားၿပီး ေခါင္းေမာ့ၾကည့္လိုက္ရာ
အေရွ႕မွာ ရပ္ေနတဲ့ ေရွာင္မိန္ကို ျမင္လိုက္ၿပီး
" ဘာ အလိုရွိလဲ.. " ဟု ေမးလိုက္ေလသည္။
ခံစားခ်က္ကင္းမဲ့ၿပီး ေအးစက္စက္ျဖစ္ေနတဲ့ ေရွာင္ယြင္ရဲ႕
မ်က္ႏွာကို ျမင္ရေတာ့ ေရွာင္မိန္ အထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့
ျဖစ္သြားၿပီး အားတင္းျပံဳးလိုက္ရင္း
" အကိုႀကီးေရွာင္ယြင္... ဂုဏ္ယူပါတယ္... "
" ေက်းဇူးပဲ.. "
ဟု ျပန္ေျပာလိုက္ရင္း ေခါင္းတခ်က္ညိတ္လိုက္ၿပီး ေဘး
နားက ရွင္းအာကို တခ်က္ ဖ်တ္ခနဲ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။
" အကိုႀကီးေရွာင္ယြင္... မနက္ျဖန္က်ရင္ အေဖကိုယ္တိုင္
အဆင့္ျမင့္ ဟြာင္းသိုင္းတခုကို ဒိုခ်ီခန္းမေဆာင္မွာ သင္ျပ
ေပးမယ္တဲ့.. ညီမနဲ႔ အတူတူသြားင္ျကမလား.. "
သူမ၏ သိမ္ေမြ႕ေျပျပစ္ျခင္း နဲ႔ ဆြဲေဆာင္မႈအားေကာင္း
ေကာင္းတို႔နဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီး ျငင္းပယ္လို႔ မစြမ္းသာေလာက္
ေအာင္ အျပံဳးျဖင့္ ေမးလိုက္ေလသည္။
ေရွာင္မိန္ ဖိတ္ေခၚမႈေျကာင့္ ေရွာင္ယြင္ မ်က္ခံုး အနည္း
ငယ္ ျမင့္တက္သြားသည္။
ယဥ္ေက်းစြာ ျငင္းပယ္ႏိုင္ဖို႔ ေရွာင္ယြင္ ဆင္ေျခ အေၾကာင္း
ျပခ်က္တခု စဥ္းစားေနစဥ္မွာပဲ ျဖဴဥႏုနယ္တဲ့ လက္တစ္
ဖက္က သူ႔လက္ေမာင္းမွာ လာၿပီး ခ်ိတ္ဆြဲ၍ ဖက္လိုက္
ေလသည္။
ေရွာင္ယြင္ အလန္႔တၾကားျဖင့္ သူ႔လက္ေမာင္းကို ဖက္၍
ခ်ိတ္ထားတဲ့ ရွင္းအားကို လွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္။
" တကယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ အစ္မေရွာင္မိန္...
ရွင္းအာ အကိုေရွာင္ယြင္ကို မနက္ျဖန္ ဝူတန္ၿမိဳ႕ထဲ လိုက္
လည္ဖို႔ ေျပာထားၿပီးၿပီ အဲ့ဒါေၾကာင့္ အကိုေရွာင္ယြင္က
အစ္မေရွာင္မိန္နဲ႔ ဒိုခ်ီခန္းမကို အတူသြားဖို႔ အဆင္မေျပ
ႏိုင္ေတာ့ဘူး.. "
အားလံုး အံၾသမွင္တက္ေနဆဲမွာပဲ ေရွာင္ယြင္လက္ေမာင္း
ကို ဖက္မွီေနရင္း ႏုနယ္တဲ့ သူမမ်က္ႏွာေပၚမွာ အားနာမႈ
ေတြနဲ႔ ျခယ္သထားသည္။
...................
No comments:
Post a Comment