အခန္း ၁၆ ေရွာင္နင္
လူငယ္ႏွင့္ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာသည္ႏွင့္အမွ်
ေရွာင္မိန္တို႔အုပ္စုလည္း ေျခလွမ္းမ်ားေႏွးေကြးသြားကာ
ရပ္တန္႔လုမတတ္ျဖစ္သြားၾက၏။ ရယ္ေမာေနျခင္းလည္း
တိတ္ဆိတ္သြားေခ်ၿပီး။
ေရွာင္မိန္ႏွင့္ တြဲပါလာေသာ မိန္းကေလးမ်ားမွာ မ်က္လံုး
ျပဴးက်ယ္သြားကုန္ၿပီး တခ်ိန္က မ်ိဳးႏြယ္၏ၾကယ္တပြင့္
ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေရွာင္ယြင္ကိုသာ ေငးေမာၾကည့္ၾက၏။ သူတို႔၏
မ်က္ႏွာျပင္မွာ သနားျခင္း၊ ကိုယ္ခ်င္းစာျခင္း၊တျခားခံစား
ခ်က္ေတြ ေရာႁပြမ္းလ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလဲေန၏။
ေရွာင္မိန္ ေျခလွမ္းရပ္လိုက္၏။ တခ်ိန္ကသူမႏွလံုးသား
ကိုဖမ္းစားခဲ့ဖူးတဲ့ ေရွာင္ယြင္နဲ႔အရင္လိုတြယ္ကပ္ၿပီး စကား
ေျပာခ်င္ေပမဲ့ သူမစိတ္ထဲမွာေတာ့ ဒါကို တားျမစ္ထား၏။
ေရွာင္ယြင္ႏွင့္ ျပန္လည္နီးစပ္ခ်င္ေသာ္လည္း သူမႏွင့္ ေရွာင္
ယြင္တို႔၏ ကြာဟခ်က္ ႀကီးမားခဲ့ၿပီး။ ဒုကၡိတတေယာက္
အေပၚ အခ်ိန္ေပးဆက္ဆံရမွာ သူမစိတ္ထဲမွာ မႏွစ္ၿမိ႕စရာ
ဟု ေတြးခဲ့သည္။
မ်က္ေမွာင္က်ဳံ႕ကာ စိတ္ထဲ အႀကိတ္အနယ္ ေတြးေနၿပီး
ေနာက္ " အင္းေလ တခြန္းပဲ ႏႈတ္ဆက္ရမွာ ကိစၥမရွိပါဘူး..
ၿပီးေတာ့ သူက ငါ့အကိုႀကီးျဖစ္ေနတုန္းပဲေလ... "
(( ေရွာင္မိန္ႏွင့္ ေရွာင္ယြင္ ေသြးမေတာ္သားမစပ္ပါ...
ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္မွာ လာေရာက္ခိုလႈံသူအစံုပါ.. ဒါေပမဲ ေနာင္
မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြမွာ ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္ဟု ေျပာင္းလဲလိုက္ၾက
ျခင္းျဖစ္သည္။ ေရွာင္ယြင္တို႔ ညီအကိုသာ တကယ့္ေရွာင္
မ်ိဳးႏြယ္ေသြး ပါသူေတြ ျဖစ္ၾကသည္။ ဤကာ စကားခ်ပ္ ))
ေရွာင္ယြင္ကေတာ့ ေရွာင္မိန္ရဲ႕ အေတြးကို ဘာမွမသိဘဲ
ပံုမွန္အတိုင္းသာ ပ်င္းရိစြာျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္လာေနဆဲျဖစ္၏။
တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာတဲ့ ေရွာင္ယြင္ကို ရပ္ေစာင့္ၾကည့္
ေနရင္း ေရွာင္မိန္မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳးေလးတခု ျဖစ္ေပၚလာခဲ့
သည္။ ဒါေပမဲ့ ေရွာင္ယြင္ရဲ႕အျပဳအမူက ေရွာင္မိန္မ်က္ႏွာ
ကို ျပံဳးေနရာကေန မ်က္ႏွာပ်က္သြားေစခဲ့သည္။
ေရွာင္ယြင္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို အေနာက္ပစ္ၿပီး လမ္းေျဖာင့္
အတိုင္းသာ ေလွ်ာက္ကာ ေရွာင္မိန္တို႔ အုပ္စုကို လံုးဝ
ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ျဖတ္ေက်ာ္ေလွ်ာက္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။
ေရွာင္ယြင္ ေနာက္ေက်ာကို ၾကည့္ၿပီး ေရွာင္မိန္၏ နီေစြ
ေသာ ႏႈတ္ခမ္းငယ္ေလး ခပ္ဟဟေလး ျဖစ္သြားကာ လန္႔
ျဖန္႔သြား၏။ သူမ၏ အလွအပေၾကာင့္ ဒီလိ္ုမ်ိဳး တခါမွ မၾကံဳ
ဖူးခဲ့ပါ။ ဒါေၾကာင့္ သူမ ခံရခက္စြာ ေဒါသျဖစ္မိၿပီး
" အကိုႀကီး ေရွာင္ယြင္..!! " လွမ္းေအာ္လိုက္၏။
ေရွာင္ယြင္ ေျခလွမ္းရပ္လိုက္၏။ ဒါေပမဲ့ ခံစားခ်က္ကင္းမဲ့
ေသာအသံျဖင့္ သူစိမ္းတေယာက္ကို စကားေျပာေနသကဲ့
သို႔ အေနာက္ကို လံုးဝ လွည့္မၾကည့္ဘဲ ေမးလိုက္၏။
" ဘာျဖစ္လို႔လဲ... "
ခံစားခ်က္ကင္းမဲ့ၿပီး သူစိမ္းဆန္တဲ့ အသံေၾကာင့္ ေရွာင္မိန္
လံုးဝ ဆြံ႔အသြားၿပီး ေလသံတိုးတိုးျဖင့္ " ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး.. "
ေရွာင္ယြင္ မ်က္ခံုးပင့္ခါ ေခါင္းကိုခါယမ္းလိုက္ၿပီးေနာက္
ေရွ႕ဆက္ လမ္းျပန္ေလွ်ာက္ထြက္သြား၏။
ေရွာင္ယြင္ ကို မျမင္ရေတာ့မွ ေရွာင္မိန္တေယာက္
စိတ္ဆိုးစြာျဖင့္ ေျခေထာက္ ကို ေဆာင့္လိုက္ၿပီး တျခား
လမ္းတဖက္သို႔ လွည့္ထြက္သြားလိုက္သည္။
ေရွာင္ယြင္ လမ္းခ်ိဳးေလးဘက္ ေကြ႕ဝင္လာခ်ိ္န္မွာေတာ့
က်ယ္ဝန္းတဲ့ အခန္းက်ယ္ႀကီးတခုကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္
သည္။ ႀကီးက်ယ္သားနားၿပီး ေသြးလို နီရဲေတာက္ပေန
တဲ့ ေဖာင္းႂကြစာလံုးကို ဖတ္လိုက္၏။
" ဒို သိုင္းက်မ္း ခန္းမေဆာင္ "
ထိုစဥ္ ေအာ္ဟစ္အားေပးသံေတြ ဒိုသိုင္းက်မ္းခန္းမေဆာင္ထဲေန
ပ်ံ႕လြင့္လာသည္ကို ၾကားလိုက္ရ၍ ေရွာင္ယြင္ ႐ုတ္တရက္
အံ့ၾသသြားသည္။ ပံုမွန္ဆိုလွ်င္ ဒိုသိုင္းက်မ္း ခန္းမေဆာင္ကို
လူ လာေလ့လာထမရွိပါဘူး။ ယေန႔ ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္
ဆူညံေနရတာလဲ?
ခန္းမေဆာင္ထဲ လွမ္းဝင္လိုက္သည္ႏွင့္ မ်ိဳးႏြယ္လူငယ္
ေတြရဲ႕ ဆူညံတဲ့ အားေပးသံေတြ နားထဲ ဒလိမ့္ေခါက္
ဝင္လာ၏။
ဒိုသိုင္းက်မ္းခန္းမေဆာင္ကို အေရွ႕ပိုင္းႏွင့္ အေနာက္ပိုင္း
ခြဲျခမ္းထား၏။ အေရွ႕ပိုင္းတြင္ သိုင္းက်မ္းစဥ္ကို ထားရွိၿပီး
အေနာက္ပိုင္းတြင္ ႀကီးမားတဲ့ တိုက္ခိုက္ေရးေလ့က်င့္ကြင္း
လုပ္ထားသည္။ အခုေလ့က်င့္ေရးကြင္းထဲမွာ လူေတြ စုရံုး
ေနၾကျပီး ကြင္းအလယ္ထဲက လူႏွစ္ေယာက္ကို ၾကည့္႐ွဳ႕
အားေပးေနၾကသည္။
"အကိုႀကီး ေရွာင္နင္ရဲ႕ ခ်ီအတြင္းစြမ္းအင္ကိုၾကည့္လိုက္
ပါဦး.. ဘယ္ေလာက္ေလာက္ နက္႐ွိဳင္းလိုက္သလဲ.. သူက
အဆင့္ ၈ ေရာက္ေနၿပီးမလား... "
"ဟုတ္တာေပါ့... လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္လတုန္းက အကိုႀကီး ေရွာင္
နင္က အဆင့္တက္သြားၿပီး အခု အဆင့္၈ မွာ ရွိေနၿပီး.. "
" သူက အဆင့္၈ ဆိုေပမဲ့ အခု ရွင္းအာက အဆင့္၉ ေလ..
ရွင္းအာကို ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ေလာက္ဘူး... အခြင့္အေရး
နည္းတယ္... "
" မမရွင္းအာေရ... ႀကိဳးစားထား!!!! "
ေလ့က်င့္ေရးကြင္းထဲက ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ အားေပးသံ
ေတြ ၾကားလိုက္ရအခ်ိန္မွာ ေရွာင္ယြင္ ေျခလွမ္းရပ္လိုက္၍
ေလ့က်င့္ကြင္းဆီ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ေနာက္ဆံုး
မွာေတာ့ သူရွာေနတဲ့လူကို ေတြ႕လိုက္သည္။ ခရမ္းေရာင္
ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အေရာင္အက်ႌႏွင့္ ေကာင္မေလး တေယာက္..!
" ဒီေကာင္မေလး ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး သူမ်ားနဲ႔ တိုက္ခိုက္ဖို႔
အခ်ိန္အားေနတာလဲ?? "
ဒါေပမဲ့ အေရွ႕ဘက္အပိုင္းကိုသာ ဆက္သြားခဲ့ၿပီး အခန္း
အတြင္းရွိ သိုင္းက်မ္းစင္ေပၚက အနက္ေရာင္ သိုင္းက်မ္းစာ
လိပ္တလိပ္ကို လက္ဦးတည့္ရာေရြးယူလိုက္သည္။ စာလိပ္
ကိုျဖန္႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ႀကီးမားတဲ့ အဝါေရာင္ စာလံုးႀကီး
ေပၚလာ၏။
" အလယ္တန္း ဟြာင္းအဆင့္: ေတာင္ျဖိဳလက္ဝါးသိုင္း"
သိုင္းက်မ္းစင္အနားမွာ ေတာင္ၿဖိဳလက္ဝါးသိုင္းအၫြန္းစာ
ကိုဖတ္ရင္း ေလ့က်င့္ေရးကြင္းအလယ္က ပိုမိုျပင္းထန္လာ
ဟန္ရွိတဲ့ၿပိဳင္ပြဲကိုလည္း တခ်က္ခ်က္ လွမ္းၾကည့္လိုက္၏။
ေလ့က်င့္ေရးကြင္းမွာ အုပ္စုႏွစ္စု ကြဲဟန္ရွိၿပီး အေနာက္
ဘက္အုပ္စုမွာ ဆူညံပြက္ေလာ႐ိုက္ေနသေလာက္ အေရွ႕
ဘက္အုပ္စုကေတာ့ တည္ၿငိမ္ေအးေဆးလွ၏။
ရွင္းအာ၏ ၿပိဳင္ဘက္မွာ အသက္ ၁၇ ေလာက္ရွိသည့္
လူငယ္တဦးျဖစ္ၿပီိး ႐ုပ္ေျဖာင့္သူတေယာက္လည္း ျဖစ္၏။
ေစ်းမွာ ေတြ႕ခဲ့တဲ့ ဂ်ားလီေယာင္ႏွင့္ အရြယ္တူပင္ျဖစ္၏။
လူငယ္၏ နာမည္မွာ ေရွာင္နင္ျဖစ္ၿပီး အႀကီးအကဲတစ္
၏ ေျမးလည္းျဖစ္သည္။ အသက္၁၇ မွာ အဆင့္၈ ကို
ေရာက္ရွိေနၿပီးျဖစ္၍ မ်ိဳးႏြယ္လူငယ္ထဲမွာ ရွင္းအာတေယာက္
သာ သူ႔ထက္ အဆင့္ျမင့္သည္။
ေရွာင္နင္အေပၚ ေရွာင္ယြင္ ပံုမွန္ထက္မပိုတဲ့ ဆက္ဆံ
မႈရွိသည္။ တခါတရံ လမ္းမွာ ဆံုမိ၍ ေလာကြတ္စကား
အနည္းငယ္ဆိုၿပီး စကားစကို ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ ျဖတ္သည္။
သူ႔အေဖႏွင့္ အႀကီးအကဲတစ္တို႔၏ မသင့္ျမတ္မႈေၾကာင့္
ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေပမဲ့ သူ႔ဆီကေန မလိုမုန္းထားမႈေတြ
ျဖစ္ေပၚေနတာကို ေရွာင္ယြင္ အၿမဲခံစားမိသည္။ ေရွာင္ယြင္
ဒုကၡိတျဖစ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ေရွာင္ယြင္ကို ေတြ႕တိုင္း
မခံခ်င္ေအာင္ အၿမဲတေစ စေနာက္ေျပာင္ေလွာင္ခဲ့သည္။
အေတြးေတြကို ေမာင္းထုတ္လိုက္ၿပီး ေပါ့ပါးစြာျပံဳးလိုက္
ကာ ေတာင္ျဖိဳလက္ဝါးသိုင္းကိုသာ အသည္းသန္ဖတ္ေတာ့
သည္။
ေလ့က်င့္ေရးကြင္းအတြင္းမွာ ရွင္းအာတေယာက္
ခရမ္းေရာင္လိပ္ျပာေလးလို ပ်ံကာဝဲကာျဖင့္ ေရွာင္နင္၏
လ်င္ျမန္သြက္လက္တဲ့ ႐ိုက္ခ်က္ေတြကို ေရွာင္ရွားပံုမွာ
လွပၿပီး သပ္ရပ္သည္။ ေခ်ာမြတ္လွပတဲ့ သူမ၏မ်က္ႏွာမွာ
လည္း ေမာပန္းႏြမ္းလ်တဲ့ဟန္ လံုးဝမရွိဘဲ သက္သက္သာ
သာျဖင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ေနသလို ျဖစ္ေန၏။
ေရွာင္နင္၏ တိုက္ခိုက္မႈကို ေအးေဆးစြာ ခုခံေနရင္း
ခန္းမေဆာင္ကို ေဝ့ဝိုက္ကာ မ်က္စိကစားလိုက္၏။ သူမ၏
လႈပ္ရွားမႈဟာ ႐ုတ္တရက္ ရပ္တန္႔သြားသည္။
အေရွ႕ဘက္ခန္းမေဆာင္က လူငယ္၏မ်က္ဝန္းႏွင့္
အၾကည့္ခ်င္းဆံုသြားၿပီးေနာက္ လြတ္လပ္ၿပီး ခ်ိဳၿမိန္တဲ့
အျပံဳးေလးတခု ရွင္းအာမ်က္ႏွာေလးေပၚမွာ ပြင့္ဖူးလာခဲ့၏။
ရွင္းအာ၏ ႐ုတ္တရက္ ျပံဳးလိုက္တဲ့ အျပံဳးလွလွေလးက
ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ပုရိသအေပါင္းကိုပါ သူမအလွအပမွာ
ယစ္မူးသြားေစ၏။
" မမရွင္းအာ... သတိထား.. !! "
ရွင္းအာ သတိလက္လြတ္ျဖစ္ေနအခ်ိန္မွာပင္ သတိေပးသံ
ဟာ ပရိသတ္ထဲကေန က်ယ္ေလာင္စြာ ထြက္ေပၚလာ၏။
အေနာက္က႐ိုက္ခတ္လာတဲ့ အားလႈိုင္းတခ်ိဳ႕ကို ခံစားရ
၍ မ်က္ေတာင္တြန္႔သြားသည္။ ဒါေပမဲ့ လႈပ္ရွားမႈ မျပဳေသး
ဘဲ သိုင္းက်မ္းစင္အနားက ေရွာင္ယြင္ကိုသာ ဆက္ၾကည့္
ေနခဲ့၏။
တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ေရွာင္ယြင္ကလည္း ရွင္းအာ၏ေက်ာ
ဘက္ဆီကို တိုးဝင္လာတဲ့ အလစ္ဝင္တိုက္ခိုက္မႈကို ျမင္
လိုက္ရ၍ မ်က္ေမွာင္ၾကံဳ႕ၿပီး စိတ္ပူစြာ လွမ္းၾကည့္လိုက္၏။
ေရွာင္ယြင္၏ စိတ္ပူတဲ့ အၾကည့္ကို ျမင္လိုက္ရ၍ ေက်နပ္
သြားကာ က်ီစယ္သည့္သေဘာျဖင့္ ရွင္းအာ မ်က္လံုးမွိတ္ျပ
လိုက္သည္။ တၿပိဳင္နက္မွာပင္ ဘယ္ဘက္ျခမ္းကို ေျခလွမ္း
ေလးတလွမ္း ေရြ႕လ်ားလိုက္၏။ ထိုေျခလွမ္းခ်က္ကပင္
ေရွာင္ရွင္းအာ၏ ေနာက္ေက်ာကေန အလစ္ဝင္တိုက္ခိုက္
မႈကုိလည္း ေရွာင္ျပီးသား ျဖစ္သြား၏။
ေရွာင္လိုက္ၿပီးသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ သူမ၏ ျဖဴဥတဲ့
လက္ဟာ ေရႊေရာင္ကဲ့သို႔ ေတာက္ပသြားၿပီး အေရွ႕ထိုး
လိုက္ေသာ သူမ၏လက္သည္ ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့ ေရွာင္နင္၏
လက္ နွစ္ဖက္ၾကားထဲ လူးလြန္႔ေဖာက္ထြက္သြားၿပိ္း
ေရွာင္နင္၏ ရင္ဘက္အေရွ႕ကို ေရာက္သြားၿပီးေနာက္
တဆက္တည္းမွာပင္ လက္ဝါးခ်က္ကို အသာအယာ ႐ိုက္
ထုတ္လိုက္သည္။
႐ိုက္ထုတ္ၿပီးသည္ႏွင့္ ေရွာင္နင္၏ လြင့္ထြက္သြားတဲ့
တန္ျပန္အရွိန္ကို ရွင္းအာ ခႏၶာကိုယ္ကို လွလွပပတပတ္
လွည့္လိုက္ၿပီး ေခ်ဖ်က္လိုက္သည္။ ေရွာင္နင္မွာေတာ့
အေနာက္ကို ဆယ့္ႏွစ္လွမ္း ေလာက္ ေနာက္ဆုတ္လိုက္ရ
ျပီး ေလ့က်င့္ေရးကြင္းအျပင္ဘက္ထိ ေရာက္သြားသည္။
ေရွာင္နင္ကို တကြက္တည္းျဖင့္ အႏိုင္ယူျပလိုက္၍ ပြဲ
ၾကည့္ပရိသတ္အားလံုး ၾသဘာသံေတြ ဆူညံသြား၏။
" ဟီဟီ... ရွင္းအာညီမေလးက မ်ိဳးႏြယ္ထဲမွာ တကယ့္ထိပ္
ဆံုးပဲ... ညီမေလးက အရမ္းေတာ္တာပဲ..."
ရွင္းအာရဲ႕ ကို ရွံုးလိုက္ရေပမဲ့ ေရွာင္နင္ အျပံဳးမပ်က္ဘဲ
ကြင္းအလယ္ဆီ ျပန္ေလွ်ာက္ဝင္လာသည္။
ရွင္းအာကို ၾကည့္တဲ့ ေရွာင္နင္၏အၾကည့္မွာ စြဲလမ္းတဲ့
ခ်စ္ျခင္းေတြ ထိန္းမရ သိမ္းမရ ေပၚလြင္ေန၏။
ထံုးစံအရသာ အကိုႀကီး ညီမေလး ေခၚေဝၚေနရေပမဲ့
တကယ္တမ္းက် ေရွာင္မ်ိဳးႏြယ္မွာ ေသြးမေတာ္သားမစပ္
တဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိသည္ကို ေရွာင္နင္နားလည္ထား
သည္။ ဒါေၾကာင့္ သူႏွင့္ ရွင္းအာ ဘာမွ ေသြးမေတာ္စပ္ဘူး
ဆိုတာ သူသိထားသည္။
ေရွာင္နင္၏ ဆႏၵျပင္းျပတဲ့ အၾကည့္ေတြကို မသိသလိုပင္
ရွင္းအာ ေခါင္းခါျပကာ ေလးစားစြာ ျပန္ေျဖ၏။
" အကိုေရွာင္နင္က အႏိုင္ေပးလိုက္တာပါ.. "
ေျဖလိုက္ၿပီးသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ေရွာင္နင္၏ တံု႔ျပန္မႈ
ကို လံုးဝ မၾကည့္ေတာ့ဘဲ ခန္းမေဆာင္အေရွ႕ဘက္အပိုင္း
ကိုသာ မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳးႀကီးႀကီး ခ်ိတ္ထားကာ ေျခလွမ္း
ႀကဲႀကဲျဖင့္ ေျပးသြားေတာ့သည္။
အားလံုးက ဝိုင္းၾကည့္ေနတာမို႔ ရွင္းအာ၏ေျခလွမ္းတိုင္း
ကို သတိထားမိကာ သူမဦးတည္သြားရာ ေနရာကို လွမ္း
ၾကည့္လိုက္ၾကရာ က်မ္းစင္ေနရာမွာ ရွိေနတဲ့ ေရွာင္ယြင္
ကို ေတြ႕ျမင္သြားၾက၏
ပရိသတ္အားလံုးရဲ႕ မ်က္စိအာရံုဟာ ေရွာင္ယြင္ဆီကို
ေရာက္ရွိေနၾကေပမဲ့ ေရွာင္ယြင္ ေခါင္းေတာင္ မေမာ့ၾကည့္
ဘဲ သူ၏ကိုယ္ပိုင္ကမ႓ာေလးမွာသာ အလုပ္႐ွဳပ္ေန၏။
/////
No comments:
Post a Comment