Chapter 32

32 ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စစ္ၿပိဳင္ျခင္း

Battle Through The Heavens

by Heavenly Silkworm Potato

——————————————

Chapter 32      စိန္ေခၚမႈ

တိတ္ဆိတ္...

တေလာကလံုး လူအေသေကာင္လို... တိတ္ဆိတ္သြား

သည္...

ရွိသမွ် လူအားလံုး အနက္ေရာင္ေက်ာက္တိုင္ေပၚက 

စာလံုးငါးလံုးကို ၾကည့္ၿပီး ထိတ္လန္႔သြားၾကသည္။ သူတို႔

မ်က္ႏွာျပင္မွာ ခံစားခ်က္မ်ိဳးစံုျဖတ္ေျပးသြားၾကၿပီး ကြင္း

အႏွံ႔ အသက္ျပင္း ပင့္သက္႐ွဳိက္လိုက္သံေတြ ဟိန္းထြက္

သြားသည္။

" ခြမ္းးး!! "

စင္ျမင့္ေပၚရွိ ေရွာင္က်န္းလက္ထဲက ေက်ာက္စိမ္းေရေႏြး

ခြက္ေလး မႈန္႔မႈန္႔ညက္ ကြဲေၾကသြားၿပီး ေရေႏြးႏွင့္အတူ 

ေရွာင္က်န္း လက္ၾကားထဲ စီးက်သြားသည္။ 

" အဆင့္ ၇... ယြင္အာ.. သားေလး မင္း လုပ္ျပႏိုင္ခဲ့ၿပီး.. "

အနက္ေရာင္ေက်ာက္တိုင္အနားက ေရွာင္ယြင္ကို ၾကည့္

ရင္း ေရွာင္က်န္း မ်က္ဝန္းမွာ မ်က္ရည္စမ်ား ေဝ့တက္လာ

ခဲ့ၿပီ။ အဆင့္၇ သို႔ ေရာက္ရွိသြားေအာင္ သူ႔သား ေရွာင္ယြင္

မယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အစြမ္းကုန္ ျကိဳးစအားထုတ္

ထားသည္ဆိုတာကို သူသိခဲ့ၿပီ။ 

ေရွာင္က်န္းေဘးနားက အႀကီးအကဲသံုးေယာက္တို႔က

လည္း အလြန္အမင္း မယံုၾကည္ႏိုင္ဖြယ္ ျဖစ္ေနၾက၏။ 

တစ္ႏွစ္အတြင္း အဆင့္ ၃ ကေန အဆင့္ ၇ ကို ေရာက္ဖို႔

ဒါဟာ မျဖစ္ႏိုင္တာပဲ..!!! 

" ဟားဟား.. ေခါင္းေဆာင္ေပးလိုက္တဲ့ အေျခခံေဆးလံုး

က အရမ္းအစြမ္းထက္တာပဲ... ဟီဟီ.. "

ဒုတိယအႀကီးအကဲ တံေတြးကို ေျခာက္ကပ္စြာ မ်ိဳခ်လိုက္

ၿပီး ရိသဲ့သဲ့ေျပာခြင့္ မရေတာ့သည့္အတြက္ အံၾ့သသလိုႏွင့္

ရယ္ဖြယ္ရာ ျဖစ္ေအာင္ ေျပာလိုက္ျပန္သည္။ 

ေရွာင္က်န္း စိတ္အရမ္းလႈပ္ရွားစြာျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။

" ဒုတိယအႀကီးအကဲ... အေျခခံေဆးလံုးက ဒီေလာက္

အစြမ္းထက္မယ္လို႔ ခင္ဗ်ား တကယ္ယံုထားတာလား.. "

ဒုတိယအႀကီးအကဲ ေတြေဝသြားၿပီး ေခါင္းခါလိုက္သည္။

သူဟာ အသိဉာဏ္မဲ့သူတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါ။ အေျခခံ

ေဆးက လူတစ္ေယာက္၏ ေလ့က်င့္မႈနႈန္းကို လ်င္ျမန္ေစ

ေပမဲ့လည္း တစ္ႏွစ္အတြင္း အဆင့္ ၃ ကေန အဆင့္ ၇ 

အထိ ေရာက္သြားေစႏိုင္ေလာက္တဲအထိ မျဖစ္ႏိုင္ေစမွန္း 

သူသိသည္။ 

.............

အနက္ေရာင္ေက်ာက္တိုင္ေဘးနားက စစ္ေဆးေရးလူႀကီး

သည္ အံ႔ၾသျခင္းႀကီးစြာျဖင့္ ေက်ာက္တိုင္ေပၚက စာလံုးကို

ေငးၾကည့္မိသည္။ တည္ၿငိမ္လွတဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာမွာ ယခုေတာ့

တုန္လႈပ္ျခင္းအျပည့္ႏွင့္ ရွိေနသည္။

" ေရွာင္ယြင္.. Dou Zi Li အဆင့္ ၇  အဆင့္ျမင့္ "

စစ္ေဆးေရးလူႀကီး အသက္ကို တဝရႈလိုက္ၿပီး စိတ္ကို

တည္ၿငိမ္ေအာင္ ႀကိဳးစားလိုက္သည္။ သူ႔အသံကို ဘယ္လို

ပင္တည္ၿငိမ္ေအာင္ ႀကိဳးစားထိန္းထားေပမဲ့ တခ်က္ခ်က္ 

တုန္ရီသြားတဲ့အသံ ဝင္ေနသည္။

စစ္ေဆးေရးလူႀကီး၏ ေၾကညာလိုက္တဲ့အသံကို ၾကား

လိုက္ရတဲ့အခိုက္မွာ နဂိုတိတ္ဆိတ္ေနမႈဟာ ပိုလို႔ေတာင္

တိတ္ဆိတ္သြားသည္။ အက်ႌလႈပ္ခါသြားလို႔ ထြက္ေပၚ

လာတဲ့ အသံပင္ မၾကားရေပ။

လူအုပ္ထဲက ေရွာင္မိန္ေလးဟာ သူမ၏ ႏႈတ္ခမ္းကို လက္

ဝါးျဖင့္အုပ္ထားၿပီး သူမမ်က္ႏွာမွာလည္း မယံုႏိုင္ဖြယ္ရာ

အံ့ၾသေနမႈျဖင့္ အတန္ၾကာအထိ အထိတ္တလန္႔ ေအးခဲ

ေတာင့္တင္းေနသည္။

အဆင့္၄ ဆင့္ကို တစ္ႏွစ္အတြင္း ခုန္တက္သြားႏို္ုင္သည့္

အျဖစ္ဟာ ဒ႑ာရီပံုျပင္မွာသာ ၾကားႏိုင္မည့္ စိတ္ကူးယဥ္

မႈတစ္ခုသာ ျဖစ္သည္။  လြန္ခဲ့သံုးႏွစ္က ေရွာင္ယြင္၏ 

အေကာင္းဆံုးအျမန္ႏႈန္းႏွင့္ေတာင္မွ ဒီလိုအခ်ိန္တိုအတြင္း

အဆင့္ ၄ ဆင့္ ေရာက္သြားႏိုင္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေပ။ 

ဒါေပမဲ့ ဒီလို ဒ႑ာရီဆန္တဲ့ အျမန္ႏႈန္းမ်ိဳးက အားလံုးရဲ႕

အေရွ႕ေမွာက္မွာ  အမႈိက္ေကာင္ဆီကေန ထြက္ေပၚလာ

ေခ်ၿပီ။ 

............

အနက္ေရာင္ေက်ာက္တိုင္ေပၚက ေရႊေရာင္စာလံုးကို 

ၾကည့္ၿပီး ေရွာင္ယြင္ စိတ္သက္သာရာရစြာ ေလပူကို ဖြဖြ

ေလး မႈတ္ထုတ္လိုက္သည္။ ခံစားခ်က္မ်ိဳးစံုေရာႁပြန္းေနတဲ့

အၾကည့္ေတြ သူထံ စိုက္ၾကည့္ေနတာကို ျပန္ၾကည့္ၿပီး 

လြန္ခဲ့ေသာ သံုးႏွစ္က ေရႊေရာင္ေတာက္ပခဲ့တဲ့ ေန႔ရက္မ်ား

ကို သတိရလိုက္မိသည္။

ယခုဆိုရင္ သူ႔၏ အရည္အခ်င္း အစြမ္းအစမ်ား ျပန္လည္

ရရွိခဲ့ၿပီ.. ထို႔အတူ ရင့္က်က္တဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ အေလွ်ာ့မေပး

မဆုတ္မနစ္ႀကိဳးစားမႈလည္း ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ေလၿပီ။

သူ႔၏ ကံၾကမၼာကို တစ္ႀကိမ္လည္းမဟုတ္ ႏွစ္ႀကိမ္လည္း

မဟုတ္ သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ေပးခဲ့တဲ့ အနက္ေရာင္

ေက်ာက္တိုင္ကို အဓိပၸါယ္ေလးနက္စြာ ၾကည့္ၿပီး အသာ

အယာျပံဳးလိုက္သည္။ သူ႔၏ တည္ၿငိ္မ္ၿပီး မတုန္လႈပ္တဲ့ 

အမူအရာက လြန္ခဲ့တဲ့သံုးႏွစ္က ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနတတ္

တဲ့ပံုစံနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ေတာ့.. လံုးဝေျပာင္းလဲသြားေခ်ၿပီ။ 

ေလကို ပင့္ရႈလိုက္ၿပီး ထိုးေဖာက္လုမတတ္ ၾကည့္ေနေသာ

အၾကည့္ေတြေအာက္မွာပဲ ျပန္လွည့္ေလွ်ာက္လာခဲ့ၿပီး ရွင္း

အာ ေဘးနားမွာ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ 

" အဟမ္းဟမ္း.. "

စင္ျမင့္ဆီက ေရွာင္က်န္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာ မတ္တပ္ရပ္လိုက္၍

ေခ်ာင္းကို ဟန္႔လိုက္ကာ ပရိသတ္အားလံုး၏ အာရံုစိုက္မႈ

ကို ဆြဲေဆာင္ယူလိုက္သည္။ 

" အဆင့္စစ္ေဆးျခင္းက ၿပီးဆံုးပါၿပီ... ေနာက္ထပ္ ယွဥ္

ၿပိဳင္ပြဲတစ္ခု က်န္ပါေသတယ္... အဆင့္ရႈံးနိမ့္ခဲ့သူတစ္

ေယာက္က အဆင့္ေအာင္ျမင္သြားသူကို စိန္ေခၚခြင့္ရွိ

တယ္.. မွတ္ထားပါ...တစ္ခါပဲ ႀကိဳးစားခြင့္ရွိတယ္.. " 

ဟူ၍ ေရွာင္က်န္း အျပံဳးျဖင့္ စကားေျပာလိုက္ေလသည္။ 

ေရွာင္က်န္း ေျပာလိုက္ၿပီးသည္ႏွင့္  ေလ့က်င့္ေရးကြင္းမွာ 

အုန္းအုန္းက်က္က်က္ျဖစ္သြားၾကသည္။ ဒိုခ်ီအဆင့္ ၇

ေရာက္ခါနီး အနည္းငယ္ပဲ လိုေတာ့သည့္ အဆင့္ရႈံုးနိမ့္

ခဲ့တဲ့သူေတြက စိန္ေခၚလိုစိတ္ ျပင္းထန္စြာျဖင့္ အဆင့္

ေအာင္ျမင္ခဲ့သူေတြကို ျပင္ထန္းစူးရွတဲ့ အၾကည့္တို႔ျဖင့္ 

ၾကည့္လိုက္ၾကသည္။ 

စိန္ေခၚလိုသည့္အၾကည့္ေတြ ေရာက္ရွိလာေပမဲ့လည္း 

အဆင့္ေအာင္ျမင္တဲ့သူေတြဟာ မထီမဲ့ျမင္မ်က္ႏွာထားျဖင့္

ေခါင္းကို ေမာ့ထားၾကသည္။ အဆင့္၆ သမား နဲ႔ အဆင့္၇ 

သမားျကားထဲမွာ စြမ္းအား အလြန္ကြာျခားၿပီး ထူးျခားတဲ့

အေျခအေန ဒါမဟုတ္ အျဖစ္အပ်က္ေၾကာင့္သာ မဟုတ္ခဲ့

လွ်င္ အဆင့္၇ သမားကို တိုက္ခိုက္လို႔ပင္ ရမွာမဟုတ္ေခ်။ 

အဆင့္ ၆ သမားက ဒါကို ေကာင္းေကာင္းသိေနေပမဲ့လည္း

မ်ိဳးနယ္အတြင္းစည္းအသိုင္းအဝိုင္းထဲက လူျဖစ္ဖို႔အတြက္

ဒါဟာ သူတို႔အတြက္ ေနာက္ဆံုးအခြင့္အေရး ျဖစ္သည္။

အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ ကံေကာင္းျခင္းေတြ

ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔လည္း သူတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားၾကသည္။ 

 ေရွာင္က်န္းေျပာလိုက္တဲ့ စကားေၾကာင့္ ေလ့က်င့္ေရး

ကြင္းမွာ တမ်ိဳးတမည္ေျပာင္းလဲလာၾကသည္။ စိတ္အား

ထက္သန္တဲ့အၾကည့္ေတြဟာ ကြင္းအႏွံ႔ လွည့္ပတ္ၾကည့္

ေနၾကၿပီး တိုက္ခိုက္ရအလြယ္ကူဆံုး အားအနည္းဆံုးလူ 

ေတြကို ရွာေဖြေနၾကသည္။ 

ကြင္းျပင္ထဲမွာ ထိုင္ေနရင္း ေရွာင္ယြင္ ႐ုတ္တရက္ အံၾသ

သြားဟန္ ျဖင့္ မ်က္လံုးကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။ အၾကည့္

ေတြအမ်ားစုဟာ သူ႔ဆီကိုပဲ တိုက္႐ိုက္ လာေနသည္ကို

ျမင္လိုက္ရ၏။ 

" ငါ့ပံုစံက လြယ္လြယ္တိုက္ခိုက္လို႔ရတဲ့ပံုစံမ်ိဳး ေပါက္ေန

လို႔လား...?? "

ေရွာင္ယြင္ တအံ႔တၾသျဖစ္သြားၿပီး စိတ္ထဲမွာလည္း က်ိတ္

ရယ္ေမာသြား၏။

" အကိုေရွာင္ယြင္က တႏွစ္အတြင္း အဆင့္ေလးဆင့္ ခုန္

တက္သြားေတာ့ ဒါဟာ အင္မတန္ထိတ္လန္႔ဖြယ္ေကာင္း

ေပမဲ့ သူတို႔က ဒါကို မယံုခ်င္ၾကဘူး... ဒါေၾကာင့္ သူတို႔က

အကိုေရွာင္ယြင္ကို ယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔ အလြယ္ကူဆံုးၿပိဳင္ဖက္ လို႔ 

ေတြးလိုက္ၾကတာ.. " 

ေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ရွင္းအာက ႐ွင္းျပလိုက္သည္။

ေရွာင္ယြင္ ေအးေဆးစြာ ပခံုးတြန္႔လိုက္ၿပီး သူ႔ အဝတ္မွာ 

ကပ္ေနတဲ့ ဖုန္ေတြကို လက္ျဖင့္ သပ္ခါခ်လိုက္ရင္း

" သူတို႔ မယံုခ်င္ေပမဲ့လည္း မၾကာခင္ သူတို႔ ေတြ႕ရမွာေပါ့.

ရွင္းအာ ျပံဳးလ်က္ ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။

အခ်ိန္တခုအထိ ဘယ္သူမွ မတ္တပ္မရပ္ၾကေသးေခ်...

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့..

ဗလေတာင့္ေတာင့္လူငယ္တစ္ေယာက္..

အားလံုးက ၾကည့္ေနဆဲမွာပဲ ေရွာင္ယြင္အေရွ႕ကို ေလွ်ာက္

သြားၿပီး က်ယ္ေလာင္စြာျဖင့္

" အကိုႀကီး ေရွာင္ယြင္... ေက်းဇူးျပဳ၍... "

ေရွာင္ယြင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က လူငယ္မွာ ေလးစားမႈရွိဟန္

ျပသေနပါေသာ္လည္း သူ႔မ်က္လံုးတြင္ မယံုၾကည္သည့္ 

အရိပ္အေယာင္ ျဖစ္ေပၚေန၏။ ဒီအျပင္ မာနရွိၿပီး မထီေလး

စားဟန္က သူ႔မ်က္ႏွာမွာ ေပၚလြင္လ်က္ရွိသည္။ ၾကည့္ရ

တာ ေရွာင္ယြင္ရဲ႕ အမႈိက္ေကာင္နာမည္က သူ႔စိတ္ထဲမွာ 

ရွိေနဆဲဟု ထင္မွတ္ရသည္။