Chapter 30

30 ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စစ္ၿပိဳင္ျခင္း

Battle Through The Heavens

by Heavenly Silkworm Potato

——————————————

Chapter 30.   ဝဋ္ဆိုတာ လည္တတ္ပါတယ္

ရွင္းအာႏွင့္အတူ ေလွ်ာက္ဝင္လာတဲ့ ေရွာင္ယြင္ကို ၾကည့္

ၿပီး ေလ့က်င့္ေရးကြင္း ထဲက ေယာက်ၤားေလးမ်ား အားလံုး

ဟာ မနာလိုၿပီး အထင္ေသးတဲ့ မ်က္ႏွာေတြ ျဖစ္ကုန္ၾက၏။

မ်ိဳးႏြယ္တစ္ခုလံုးမွာ ရွင္းအာႏွင့္ အရင္ႏွီးဆံုးလူက နာမည္

ႀကီးအမႈိက္ေကာင္ ျဖစ္ေနသည္မဟုတ္လား.. ။ 

ကြင္း၏ အစြန္းမွာ အရြယ္တူေကာင္ေလးမ်ားက ဝန္းရံ

လ်က္ရွိေနသည့္ ေရွာင္နင္တစ္ေယာက္ မ်က္လံုးမွာ ေဒါသ

အခိုးအေငြ႕ေတြနဲ႔ ေရွာင္ယြင္ကို စိုက္ၾကည့္ေန၏။

" ေကာင္စုတ္ေလး... ဒီေန႔ စမ္းေဆးပြဲၿပီးသြားရင္ ေနာက္

ေန႔ ရွင္းအာကို မ်က္ႏွာျပရဲဦးမလားဆိုတာ ၾကည့္ရေသး

တာေပါ့... "

ေကာက္က်စ္စြာ ေရရြတ္လိုက္ၿပီး ေရွာင္ယြင္ဆီကို က်

ေရာက္ေတာ့မည့္ ကံဆိုးမႈအေၾကာင္းကို ေတြးလိုက္ကာ 

ျပံဳးလိုက္၏။ 

ေဒါသအၾကည့္ေတြ မနာလိုတဲ့အၾကည့္ေတြ အားလံုးကို 

လ်စ္လ်ဴရႈၿပီး ေရွာင္ယြင္ ရွင္းအာကို အေနာက္ဘက္ျခမ္းကို

ကို ေခၚေဆာင္သြားၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ေအးေဆးစြာျဖင့္

စကားေျပာဆိုေန၏။

ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျဖစ္ေနသည့္ ေရွာင္ယြင္ကို ၾကည့္ၿပီး စင္ျမင့္

ေပၚကလူေတြဟာ အံ႔ၾသသြားၾကသည္။ ဒီစစ္ေဆးပြဲဟာ

သူ႔အနာဂတ္ကို ေျပာင္းလဲေစႏိုင္တယ္ဆိုတာ သူမသိဘူးလား...

" ဟီဟီ... ရွံုးမယ္ဆိုတာ သိေနလို႔ေနမွာေပါ့ "

ဒုတိယအႀကီးအကဲက တမင္တကာ ေျပာလိုက္၏။

ေရွာင္က်န္း သူ႔အေပၚ ေဒါသ ထိန္းမရ သိမ္းမရ ထြက္လိမ့္

မည္ဟု ဒုတိယအႀကီးအကဲ ေတြးထင္ထားေပမဲ့ အခ်ိန္

အေတာ္ၾကာအထိ ေရွာင္က်န္းဆီက စကားတစ္ခြန္းမွ 

မထြက္လာ၍ ထိတ္လန္႔သြားၿပီး ေရွာင္က်န္းကို ေစာင္းငဲ့

ၾကည့္လိုက္မိ၏။

" ဒုတိယအႀကီးအကဲ  သင္ အခုလိုမွန္းဆေျပာေနမဲ့အစား

ရလဒ္ကိုပဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနသင့္တယ္... အဲလိုမွ မလုပ္ဘဲ

ေတာင္ေျပာေျမာက္ေျပာေနမယ္ဆိုရင္  အခ်ိန္က်လာတဲ့

အခါ သင္ မ်က္ႏွာပ်က္ေနလိမ့္မယ္.. "

ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေအးေအးေဆးေဆးရွိေနသည့္ ေရွာင္

ယြင္ကို ေရွာင္က်န္း စူးစိုက္စြာ ဆက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ 

ဒုတိယအႀကီးအကဲဟာ မ်က္ႏွာပ်က္သြားၿပီးေနာက္ ျပန္

ေျပာလိုက္၏။

" အဲလိုျဖစ္ပါေစလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္.. အံ႔ၾသဖြယ္ရာေတြ

ကို သူယူေဆာင္ႏိုင္ပါေစလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္.. " 

" ကဲ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီး ... စလိုက္ရေအာင္... "

ပထမအႀကီးအကဲက ထၿပီး စကားျဖတ္ေျပာလိုက္သည္။

ေရွာင္က်န္း ေခါင္းညိတ္ၿပီး မတ္တပ္ရပ္လိုက္သည္။ ကြင္း

ထဲမွာ တိတ္ဆိတ္သြားတဲ့ လူေတြကို ၾကည့္ၿပီး အသံဝါႀကီး

ျဖင့္  

" မင္းတို႔ဟာ ငါတို႔မ်ိဳးႏြယ္ရဲ႕ ေသြးသစ္ေတြပဲ ျဖစ္တယ္..

ဒါေၾကာင့္ ဒီစမ္းသပ္ပြဲ အေရးႀကီးတာကို သိသင့္တယ္...

စမ္းသပ္ပြဲမွာ အဆင့္ ၇ နဲ႔ အထက္ရရင္ စမ္းသပ္မႈ ေအာင္

ျမင္ၿပီး..တကယ္၍ မရခဲ့ရင္လည္း စည္းမ်ဥ္းအရ အဆင့္၇ 

နဲ႔ အထက္ မည္သူကိုမဆို စိန္ေခၚယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုုင္တယ္... 

မင္းတို႔ ႏိုင္ခဲ့ရင္ စမ္းသပ္မႈကို မင္းတို႔ေအာင္ျမင္တယ္.. "

" ကဲ စည္းမ်ဥ္းကို အခု သေဘာေပါက္ၾကၿပီးဆိုေတာ့ စမ္း

သပ္ပြဲကို စလိုက္ရေအာင္.. "

ေရွာင္က်န္း ရဲ႕ မိန္းခြန္႔နဲ႔အတူ ေလ့က်င့္ကြင္းထဲက လူငယ္

အားလံုး စိတ္လႈပ္ရွားသြားၾကသည္။

အနက္ေရာင္ေက်ာက္တိုင္ေဘးမွာ အဆင့္တိုင္းတာျခင္းကို

ေဆာင္ရြက္ေပးမည့္ လူတစ္ေယာက္ အေရွ႕လွမ္းထြက္

လာၿပီး စာရြက္တစ္ေစာင္ကို ထုတ္ယူလိုက္သည္။ အဆင့္

တိုင္းတာမည့္သူေတြရဲ႕ နာမည္အကုန္လံုး ၎စာရြက္တြင္

ေရးမွတ္ထားသည္။ တစ္ေယာက္ခ်င္း၏ နာမည္ကို ေခၚ

လိုက္သည့္ သူ႔၏ ေအးစက္စက္အသံက ေသမင္းေခၚသံ

အလား နာမည္ေခၚခံထိသူေတြကို ထင္ေယာင္ေစ၏။ 

သန္႔ရွင္းၿပီး ျပန္႔ျပဴးတဲ့ ေျမျပင္မွာ တင္ပ်ဥ္ေခြထိုင္လ်က္

ေရွာင္ယြင္ တည္ၿငိမ္စြာျဖင့္ စမ္းသပ္မႈမေအာင္ျမင္ဘဲ ငိုမဲ့

မဲ့ ျဖစ္ေနသူေတြကို ၾကည့္ေနသည္။ ထိုသူေတြအတြက္ 

မသနားမိဘဲ ေအးစက္စြာျဖင့္သာ ႏွာေခါင္းရႈံ႕လိုက္သည္။ 

သူ ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြေၾကာင့္ ထိုသူေတြဟာ 

သူတို႔ထက္ အဆင့္နိမ့္တဲ့သူေတြ အထူးသျဖင့္ တခ်ိန္က 

ပါရမီရွင္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ယခုအခါ အမႈိက္ေကာင္လို႔  ေလွာင္ေျပာင္

ခံရတဲ့ သူကို ႏွိမ့္ခ်ေလွာင္ေျပာင္ဖို႔ သေဘာက်ၾကသည္ကို 

သူ ကိုယ္ေတြ႕ၾကံဳခဲ့ရသည္။

သူတို႔ထက္ ဒိုခ်ီအဆင့္မျမင့္တဲ့သူေတြကို ေလွာင္ေျပာင္ခဲ့

စဥ္က သူတို႔ဆီကို ဝဋ္ျပန္လည္လိမ့္မည္ဟု ေတြးမိလိမ့္

မည္မဟုတ္မွာ ေသခ်ာသည္။ 

သူတပါးကို အရွက္ခြဲခဲ့တဲ့သူေတြက  အဆံုးသတ္မွာ 

သူတို႔ကိုယ္တိုငိ အရွက္ကြဲေနရၿပီျဖစ္သည္။ 

ေရွာင္ယြင္ေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ရွင္းအာလည္း ဘာမွ 

စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ဟန္ရွိသည္။ ၾကာပြင့္ကဲ့သို႔

ေဘးပတ္လည္က ရႊံ႕ႏြံေတြေၾကာင့္ မညစ္ညဴးသကဲ့သို႔ ..။ 

သူမ ေခါင္းကို ျဖည္းျဖည္းလွည့္ၿပီး ေရွာင္ယြင္ကိုသာ ခိုးခိုး

ျကည့္သည္။

" ေရွာင္မိန္..!! "

ခံစားခ်က္ကင္းမဲ့စြာ ေအးစက္စက္ နာမည္ေခၚသံေၾကာင့္ 

ေရွာင္ယြင္ မ်က္ခံုးပင့္တက္သြားၿပီး ျဖည္းညႇင္းစြာ မ်က္လံုး

ကို ဖြင့္လိုက္သည္။

ေရွာင္ယြင္ အျပဳအမူေၾကာင့္ ေဘးနားကေန စိုက္ၾကည့္

ေနတဲ့ ရွင္းအာ ႏွာေခါင္းရႈံ႕လိုက္သည္။

ဟြန္႔ အကိုေရွာင္ယြင္နဲ႔ ရင္းႏွီးေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့သူပဲ...

ရွင္းအာ မ်က္လံုးက်ဥ္းေျမာင္းကာ ဝတ္စံုအနီနဲ႔မိန္ကေလး

ကို ေငးၾကည့္လိုက္၏။

မၾကာမီပဲ မ်က္ေတာင္ကို ပုတ္ခတ္ပုတ္ခတ္လိုက္ၿပီး 

ေရွာင္ယြင္ကို ေစာင္းငဲ့ၾကည့္လိုက္ကာ 

" ဒီေန႔ အကိုေရွာင္ယြင္အေပၚမွာ သူ ဘယ္လိုသေဘာထား

မလဲဆိုတာ သိခ်င္စိတ္ ျပင္းျပေနတယ္.. "

ေရွာင္ယြင္ ပခံုးတြန္႔ျပလိုက္ၿပီး ေလသံတိုးတိုးျဖင့္ ျပန္ေျပာ

လိုက္၏။

" အရာတခုဟာ ဖ်က္ဆီးခံရၿပီးရင္ အၿမဲပ်က္စီးသြားမွာပဲ..

ျပန္ျပင္လိုက္ရင္ေတာင္ အက္ကြဲရာကေတာ့ က်န္ေနမွာပဲ 

မ်ိဳးႏြယ္ထဲမွာ ငါ ယံုၾကည္ရတဲ့ လူေတြက သိပ္ေတာ့

မမ်ားပါဘူး... "

" အကိုေရွာင္ယြင္ မွတ္ထားတာလား.. ?? "

ရွင္းအာရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းက က်ီစယ္ဟန္ ျပံဳးလိုက္ၿပီး ေရွာင္ယြင္

ကို ေမးလိုက္၏။

" ဟုတ္တယ္... "    ေရွာင္ယြင္ ျပန္ေျဖလိုက္ၿပီးေနာက္ 

ရွင္းအာရဲ႕ ဆံႏြယ္မွ်င္ေတြကို လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ ညင္ညင္

သာသာ ဆြဲယူၿပီး ျပန္လႊတ္လိုက္ရာ လက္ေခ်ာင္းၾကားထဲ

ကေန ျပန္ေလွ်ာက်သြားသည္။ ကြက္လပ္ဗလာေနရာ

တစ္ခုကို ေငးၾကည့္ေနသကဲ့သို႔ သူမ၏ လွပတဲ့မ်က္လံုး

အစံုဟာ လွပတဲ့ ဆန္းသစ္လလို ေမွးက်သြားသည္။ ယခု

ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ သူမကို ျမင္ရတာ ဆြဲေဆာင္မႈရွိလွ၏။ 

' ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ငယ္တုန္းက သူက ငါ့ရဲ႕အခန္းကို ခိုးဝင္

လာၿပီး ငါ့ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္သန္မာေကာင္းမြန္ေစဖို႔ ကူညီေပး

ခဲ့တယ္။ ဒါေတြ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ သူကူညီေပးခဲ့တဲ့

နည္းလမ္းက သိပ္မေကာင္းေပမဲ့  အဲ့ဒီတုန္းက သူလည္း

နည္းလမ္းေကာင္း လို႔ ထင္မွာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ေတာင္

၂ ႏွစ္ၾကာတဲ့အထိ သူကူညီေပးခဲ့တယ္... '

ရွင္းအာ ေတြးရင္း ျပံဳးလိုက္ရာ မ်က္ႏွာေပၚမွာ ခ်စ္စရာ ပါး

ခ်ိဳင့္ေလး ႏွစ္ခု ေပၚလြင္သြားသည္။ ေက်ာက္တိုင္ဘက္

ကို ေခါင္းျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ၿပီး စိတ္ထဲမွာ ေတြးလိုက္၏။ 

" မ်ိဳးႏြယ္တစ္စုလံုးမွာ ရွင္းအာ ယံုၾကည္ရတဲ့သူ မရွိပါဘူး..

အကိုကလြဲလို႔ေပါ့.. "

ရွင္းအာႏွင့္ ေရွာင္ယြင္ အနီးကပ္စကားလက္ဆံုက်ေန

သည္ကို အေဝးက ေရွာင္နင္ ျမင္ေတြ႕သြားၿပီး သူ႔မ်က္

 ႏွာဟာ ရႈံ႕မဲ့သြားသည္။ မနာလိုမႈေတြက ႏွလံုးသားထဲမွာ

ဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနၿပီး ၿပီးျပည့္စံုေသာ ျမင္ကြင္းအား 

သြားေရာက္ဖ်က္စီးလိုစိတ္ကို မနည္း ထိန္းခ်ဳပ္ေနရသည္။ 

Dou Zi Li  အဆင့္ ၈ !!!        ( Dou Zi Li နဲ႔ ဒိုခ်ီက အတူ

တူပါပဲ... )

အနက္ေရာင္ေက်ာက္တိုင္မွာ ေတာက္ပတဲ့ စာလံုးက ျဖာ

ထြက္ေနသည္။ 

" ေရွာင္မိန္...Dou Zi Li  အဆင့္ ၈/ အဆင့္ျမင့္!!! "

 

စစ္ေဆးတဲ့လူက အနက္ေရာင္ေက်ာက္တိုင္ကို တခ်က္

လွမ္းၾကည့္လိုက္ၿပီး ေခါင္းကို အနည္းငယ္ ညိတ္လိုက္ကာ 

ရလဒ္ကို ေၾကညာလိုက္၏။ 

ရလဒ္ကို ေၾကညာလိုက္တာကို ၾကားလိုက္ရတဲ့အခါ ေရွာင္

မိန္ စိတ္တင္းက်ပ္တာ ေျပေလ်ာ့သြားၿပီး မ်က္ႏွာမွာလည္း

ဂုဏ္ယူတဲ့ဟန္ ျဖစ္ေပၚသြားသည္။ တစ္ႏွစ္အတြင္း အဆင့္ 

၇ မွ အဆင့္၈ သို႔ ေရာက္ရွိႏိုင္ခဲ့တဲ့ ေအာင္ျမင္မႈက သူမကို

မ်ိဳးႏြယ္၏ ထိပ္တန္းလူငယ္ ၅ ေယာက္ထဲ ပါဝင္ေစႏိုင္ခဲ့ၿပီ။ 

အထင္ႀကီးစရာေကာင္းတဲ့ ရလဒ္ေၾကာင့္ သူမ အရမ္းစိတ္

လႈပ္ရွားေနတာ အံ့ၾသစရာမဟုတ္ေပ။ 

ေလ့က်င့္ေရးကြင္းျပင္အႏွံ႕ စစ္ေဆးတဲ့လူ၏ ေၾကညာ

လိုက္တဲ့အသံက ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားၿပီး သူမဆီကို မနာလိုတဲ့

အၾကည့္ေတြ ေရာက္ရွိလာသည္။ 

" တစ္ႏွစ္အတြင္း ဒိုခ်ီအဆင့္ ၁ ဆင့္ ျမႇင့္တင္ႏိုင္တယ္ဆို

ေတာ့ မဆိုးပါဘူး... "

ေရွာင္ယြင္ ၎၏ႏွာေခါင္းကို ပြတ္လိုက္ၿပီး မွတ္ခ်က္ခ်

လိုက္သည္။ 

" အင္း "

ရွင္းအာ သူမ၏ ဆံပင္ကို ဆြဲလိမ္ကစားေနရင္း မင္းသား

တစ္ပါးလို အနားမွာရွိေနတဲ့ ေရွာင္ယြင္ကို ပူပင္ေၾကာင့္ၾက

မဲ့စြာ ဖ်တ္ခနဲ ၾကည့္လိုက္၏။ 

ေရွာင္မိန္အလွည့္ၿပီးေနာက္ လူေနာက္ထပ္အေယာက္ 

တစ္ဒါဇင္ေက်ာ္ၿပီးသြားေပမဲ့လည္း တစ္ေယာက္သာ 

အဆင့္ ၇ ရၿပီး က်န္တဲ့သူေတြက အဆင့္မမွီေခ်။ 

" ေရွာင္ရွင္းအာ..!! "

ရွင္းအာ နာမည္ေခၚလိုက္တဲ့အလွည့္မွာေတာ့ တည္ၿငိမ္လွ

တဲ့ စစ္ေဆးသူ လူႀကီး၏ အသံမွာပင္ စိတ္လႈပ္ရွားေနမႈ ပါ

ဝင္ေန၏။ 

" အကိုေရွာင္ယြင္... သိပ္အံ့ၾသမသြားနဲ႔ေနာ္... "

ရွင္းအာ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ကာ ေရွာင္ယြင္ဘက္ လွည့္ၿပီး

စေနာက္တဲ့ အျပံဳးျဖင့္ ေျပာလိုက္၏။

ေရွာင္ယြင္ မ်က္ခံုး တြန္႔သြားၿပီး ထြက္ခြာသြားတဲ့ ရွင္းအာ၏ 

လွပတဲ့ ေနာက္ပိုင္းေကာက္ေၾကာင္းကို ေငးၾကည့္ရင္း ေရ

ရြတ္လိုက္မိ၏။

" ရွင္းအာ Dou Zhe အဆင့္ကို ေရာက္သြားၿပီးလား!!!! "

............