Chapter ( ၈၄ ) - ဒုကၡိတ
ေကာင္းကင္ဘံုသို႔ စစ္ၿပိဳင္ျခင္း
Battle Through The Heavens
Translated By Kaung Myat
လ်ိဳစီးမွာ ယခုအခ်ိန္မွာ အင္မတန္ကို စိတ္လႈပ္ရွားေနသည္။ ထုိသုိ႔ ျဖစ္ေနရျခင္း၏ အေၾကာင္းအရင္းက သူႏွင့္ မနီးမေဝးတြင္ ရပ္ေနေသာ အစိမ္းေရာင္အကႌ်ႏွင့္ လွပလြန္းေနသည့္ မိန္းမပ်ိဳေလး ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္သည္။
ထိုမိန္းမပ်ိဳေလးဝတ္ဆင္ထားေသာ အက်ႌေလးမွာ သူမႏွင့္ အင္မတန္ကို လိုက္ဖက္လြန္းလွသလို မိန္းမပ်ိဳေလး၏ သိမ္ေမြ႔ ႏူးညံ့ေသာ မ်က္ႏွာေလးမွာလည္း မႈံနံ႔သာ ျခယ္သထားျခင္းမရွိ.. ပကတိ ပင္ကိုသဘာဝအလွတရားႏွင့္ ရုိးရွင္းစြာ ေခ်ာေမာေျပျပစ္ ေနသည္။ ပိတုန္းေရာင္ေကသာဆံႏြယ္ေလးကိုလည္း အစိမ္းေရာင္ ပုဝါစေလးျဖင့္ စည္းေႏွာင္းထားသလို အားလံုးဟာ သူမခါးထစ္ခြင္ တြင္ စုသိမ္းထားသည္။ ေလေျပေလး တစ္ခ်က္ခ်က္ေၾကာင့္ ေမ်ာလြင့္ေနေသာ သူမဆံႏြယ္က ျမင္ရသူအေပါင္းအား ဘဝင္က် ေစသည္။
တဖန္ အထိအခိုက္မခံဟု ထင္ရေလာက္ေသာ ေသးေသး သြယ္သြယ္ ထြာဆိုင္ငယ္ေလးမွာလည္း ျမင္သူတကာအား ေပြ႔ဖက္ခ်င္မိေလာက္ေအာင္ ဆြဲငင္လြန္းသည္။ ခရမ္းေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ခါးပတ္ၾကိဳးေလးက သူမ၏ ခါးႏွင့္တင္ကို ပိုင္းကန္႔ထား၍ကာ ထူးထူးျခားျခား ေပၚလြင္လြန္းေသာ ေကာက္ေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖတ္သြားျဖတ္လာသူအေပါင္းတို႔မွာ စိတ္ကို မထိန္းႏိုင္ဘဲ ထို ပ်ိဳမဒီ၏ ခါးေလးကို ခုိးခိုးၾကည့္သြားၾကေလ၏။
ထိန္းမရ သိမ္းမရ ငမ္းေနသာ လ်ိဳစီးမွာ စိတ္ထဲမွာ က်ိတ္ျပီး ေတြးမိသည္။
“ ဒီလုိေသးသြယ္တဲ့ ခါးမ်ိဳး.. တစ္ခါေလာက္ ဖက္လိုက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေပ်ာ္ဖုိ႔ေကာင္းလိုက္မလဲ.. ”
ပူေလာင္နီျမန္းေနေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္ မိန္းမပ်ိဳေလးအား ေငးစိုက္ၾကည့္ေနရင္း လ်ိဳစီး၏ လက္ဝါးျပင္မွာ စိတ္လႈပ္ရွားျခင္း ေၾကာင့္ တုန္ခါေနသည္။ တင့္တယ္လွပလြြန္းေသာ ထိုမိန္းမပ်ိဳေလး သည္ သူေပ်ာ္ျမဴးခဲ့ဖူးသည္ တျခားေသာ မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္ လံုးဝကို ကြာျခားလို႔ေနသည္။ သူမ၏ ညင္သာေသာ စိတ္ထားဟန္ ႏွင့္ တြဲျမင္ရသည့္အခါ သူမသည္ ေအးခ်မ္းေသာ ၾကာပန္းပြင့္ တစ္ပြင့္အလား မွတ္ထင္ရေလသည္။ တဏွာၾကီးေသာ လ်ိဳစီးမွာ သူမႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ကာမဂုဏ္အား ခံစားလိုသည့္ဆႏၵက တဖြားဖြား ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။
ထုိ႔ေနာက္ လက္သီးတစ္ခ်က္တည္းျဖင့္ ေျမျပင္ေပၚ ဒရြတ္တိုက္ က်သြားေသာ ေရွာင္နင္အား လ်ိဳစီးသည္ ရယ္ေမာလိုက္ရင္း
“ မိန္းကေလးကို ကာကြယ္ဖုိ႔က တကယ့္အရည္အခ်င္းလိုတယ္ကြ.. မင္းမွာ ရွိမွမရွိတာ.. ”
လ်ိဴးစီ၏ ေလွာင္ေျပာင္မႈေၾကာင့္ ေရွာင္နင္၏ မ်က္ႏွာက နီရဲသြားသည္း ေဒါသထြက္စြာျဖင့္ အံကို ၾကိတ္သည္။
“ ေရွာင္နင္… ျပန္လာခဲ့.. မင္းက သူ႔ျပိဳင္ဖက္ မဟုတ္ဘူး.. ”
ေရွာင္ယုက တခ်က္ ေလွာင္ရယ္လိုက္ျပီး အေရွ႕ကို တိုးလာ ခဲ့သည္။ သူမ၏ မ်က္ႏွာက အနည္းငယ္ ေအးစက္လို႔ ေနသည္။
ေရွာင္နင္မွာ အံကိုသာ ၾကိတ္ထားသည္။ ရန္သူ၏ အင္အားႏွင့္ သူ႔အင္အားကို စိတ္ထဲ ခ်ိန္ထိုးတြက္ထားျပီးျပီမုိ႔ သူ အေနာက္ျပန္ မဆုတ္ခ်င္ေသးပါဘူး။ ျပီးေတာ့ သူ အရမး္ကို သေဘာက်ေနေသာ မိန္းကေလးအေရွ႕တြင္ ရႈံးနိမ့္လိုက္ရသည္မို႔ ေရွာင္နင္မွာ အလြန္တရာကို ရွက္ေနျပီးျဖစ္သည္။
ေရွာင္ယု၏ ခႏၶာကိုယ္ကိုလည္း လ်ိဳစီးက တစ္ကိုယ္လံုး စုန္ဆန္ ၾကည့္ရႈလိုက္ျပီးေနာက္ သူမ၏ ဆြဲေဆာင္မႈရွိေသာ ေျခတံရွည္မွာ အာရံုက တြယ္ျငိသြားေတာ့သည္။ သူမကိုလည္း ေျမွာက္ပင့္လိုက္ ျပန္သည္။
“ ဝုိး.. ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း အရမ္းလွတဲ့ ေကာင္မေလးပါလား.. ၾကည့္ရတာ ဒီေန႔ ငါ ေတာ္ေတာ္ ကံေကာင္းေနပါလား.. ”
“ ဟားဟား .. အကိုလ်ိဳစီး.. သူတုိ႔က ေရွာင္ကလန္က လူေတြေလ ဒီေကာင္မေလးနာမည္က ေရွာင္ယုတဲ့.. စိတ္ဆတ္တဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပဲ.. ေတာ္ရံုေယာက်ၤားေတြက စြမ္းရည္ မရွိဘူးဆိုရင္ သူ႔ကို ယွဥ္လို႔ မလြယ္ဘူးဗ်.. ”
ဗလေတာင့္ေတာင့္ လူၾကီးအုပ္စုႏွင့္အတူ လိုက္ပါလာေသာ ဂ်ားလီေယာင္က ျပံဳးရယ္ကာ အေရွ႕တိုးျပီး မညွာမတာကို ရယ္ေမာလိုက္သည္။
“ ဟီဟီ.. အစပ္ပိုေလ.. ပိုအရသာရွိေလေပါ့.. ”
လ်ိဳစီး၏ အၾကည့္က အစိမ္းေရာင္အဝတ္ႏွင့္ ျငိမ္သက္စြာ ရွိေသာ မိန္းမပ်ိဳေလးအား ေနာက္တစ္ခါ ေရာက္သြားျပန္သည္။ သူ႔မ်က္လံုး မွာ အစိမ္းေရာင္အလင္းက ဖ်တ္ခနဲ ျဖတ္ေျပးသြားသည္။
“ သူကေရာ.. ဘယ္သူလဲ… ”
သူ သေဘာက်ေနေသာ မိန္းကေလးအား လ်ိဳစီးက စိတ္ဝင္စားေန သည္ကို ျမင္ေသာအခါ ဂ်ားလီေယာင္၏ ပါးစပ္က အနည္းငယ္ မဲ့ သြားခဲ့သည္။ စိတ္ထဲကေန လ်ိဳစီးကို ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ က်ိန္ဆဲလိုက္ ျပီးေနာက္ မတတ္သာစြာျဖင့္ ေျဖလိုက္ရသည္။
“ သူက ေရွာင္ရွင္းအာ.. ”
“ အင္း.. နာမည္က လွသားပဲ.. ”
လ်ိဳစီးက ေခါင္းအား တဆတ္ဆတ္ညိတ္ရင္း ရယ္ေမာလိုက္ျပန္ သည္။ ထို႔ေနာက္ ဂ်ားလီေယာင္နဲ႔ ဆက္ျပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းမေနလို ေတာ့ရာ သူသည္ အေရွ႕ကို ေျခႏွစ္လွမ္းတုိးလုိက္ျပီ လူၾကီး လူေကာင္းဟန္ပန္ျဖင့္ စကားေျပာလုိက္သည္။
“ ငါ့နာမည္က လ်ိဳစီးပါ.. မိ္န္းကေလးေတြကို ေစ်းအတူတူလိုက္ပတ္ ဖို႔ ဖိတ္ေခၚခ်င္ပါတယ္.. ဟားဟား.. တကယ္၍ ေစ်းမွာ မိန္းကေလး တုိ႔ ဝယ္ခ်င္တာေတြ စိတ္ဝင္စားတာေတြ ရွိရင္ ကိုယ့္စာရင္းထဲ ထည့္လိုက္လို႔ ရတယ္ေနာ္ ”
ထိုစကားအား ေျပာေနရင္း လ်ိဳစီးက သူ႔ရင္ဘက္အား တျဖည္းျဖည္း က်ယ္ျပလိုက္ရာ သူ႔အလုပ္အကိုင္အား ရည္ညြန္းျပသေနသည့္ အမွတ္တံဆိပ္တစ္ခုက ရင္ဘက္အက်ႌေပၚတြင္ ထြက္ေပၚလာခဲ့ သည္။
ထိုအမွတ္တံဆိပ္ေပၚတြင္ ရုိးစင္းေသာ ေဆးမီးအုိး ပံုစံတစ္ခုပါဝင္ သည္။ ထိုေဆးမီးအိုးေပၚတြင္ ေငြသားလႈိင္းတြန္႔ပံုစံလုပ္ထားရာ ေနေရာင္ေၾကာင့္ တမူထူးစြာ ထြန္းလင္းဝင္းပေနသည္။
“ အဆင့္၁ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္တစ္ေယာက္ပါလား.. ”
လ်ိဳစီးရင္ဘက္ေပၚက အမွတ္တံဆိပ္အား ျမင္ေသာအခါ ေဘးပတ္ ဝန္းက်င္ရွိ လူအမ်ားက ခ်က္ခ်င္းပင္ အလန္႔တၾကားျဖစ္သြားၾကရ သည္။ အံ့အားသင့္စြာ ေရရြတ္လိုက္မိၾကေသာ အသံမ်ားေၾကာင့္ လ်ိဳစီးသည္ ဂုဏ္ယူဝင့္ၾကြားစြာ ပုိျပီး ျပံဳး၍ပင္လာသည္။
အဆင့္၁ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ဆုိေသာ စကားသံအား ၾကားလိုက္ရ သည့္အခါတြင္ ေရွာင္ယု၏ မ်က္ႏွာသည္ အနည္းငယ္ ေျပာင္းလဲ သြားေခ်သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း သူမ၏ အမူအက်င့္အရ ထိုအလုပ္ အကိုင္တစ္ခုတည္းေၾကာင့္ သူမသည္ မ်က္စိအစာေကြ်း တတ္ ေသာ လူတစ္ေယာက္ႏွင့္ အတူတူ ေစ်းပတ္ဝယ္လိမ့္မွာ မဟုတ္မွာ ေသခ်ာသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ သူမသည္ တံု႔ဆုိင္းေနျခင္းမရွိဘဲ ေျပာလိုက္သည္။
“ ကြ်န္မတို႔ မအားေသးဘူး.. တျခားတစ္ေယာက္ကိုပဲ ရွာလိုက္ပါ ေတာ့.. ”
ေျပာျပီးသည္ႏွင့္ ရွင္းအာလက္အား ဆြဲကာ အေနာက္လွည့္ျပီး ထြက္ခြာသြားရန္ ဟန္ျပင္လိုက္သည္။
သူမ အေနာက္သုိ႔ လွည့္ထြက္သြားမည့္အခ်ိန္မွာပဲ လူၾကီး အနည္းငယ္ေလာက္က လူအုပ္ကေန အေရွ႕တိုးလာၾကသည္။ သူတို႔၏ အျပံဳးမ်ားက အခြင့္အေရးယူတတ္သည့္အရိပ္အေယာင္ ေတြႏွင့္ လမ္းကို ပိတ္တားထားသည္။
ထိုလူမ်ားက သူမ၏ လမ္းကို ပိတ္တားသည္ကို ျမင္သည့္အခါ ေရွာင္ယု၏ မ်က္ႏွာက ကြက္ခနဲ ပ်က္သြားသည္။ သူမက အေနာက္ ျပန္လွည့္ျပီး ဂ်ားလီေယာင္အား ေအးစက္စြာ ေျပာလိုက္သည္။
“ ဒီေနရာက ေရွာင္ကလန္ရဲ႕ ပိုင္နက္ေနာ္.. မင္း နည္းနည္းေလး မရဲတင္းလြန္းေနဘူးလား.. ”
“ ဟိဟိ.. ေရွာင္ကလန္.. သူတုိ႔က စြမ္းအားၾကီးလို႔လား.. သူတို႔လုပ္ တတ္တာက ေသြးတိတ္ေဆးအကူအညီနဲ႔ ေစ်းကြက္နည္းနည္း ရသြား႐ံုေလးပဲ.. တကယ္လို႔ ငါသာ ဆႏၵရွိရင္ ေရွာင္ကလန္ကို ေအးေဆးဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္လို႔ရတယ္.. ေႏြဦးျပန္လည္ျခင္းေဆးက ငါက စိတ္ထဲမွာေတာင္ သိပ္မထားတဲ့ အနာက်တ္ေဆးပဲေလ.. ”
ထိုစကားကိုလည္း ၾကားလိုက္သည့္အခါ ေရွာင္ယု ပိုိပုိျပီး ေဒါသ ထြက္လာခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ သူမက တိတ္တိတ္ေလးပဲ ေနသည္။
သူမ၏ စိတ္ထဲတြင္ ေမွာ္ေဆးပညာရွင္တစ္ေယာက္၏ စြမ္းေဆာင္ ႏိုင္ပံုကို ေကာင္းေကာင္းသိထားသည္။ ေရွာင္ကလန္ဆီကုိ သက္သက္မဲ့ ဒုကၡေရာက္ျခင္းမ်ိဳး မျဖစ္ေစခ်င္သည့္အတြက္ ၾကမ္း ၾကမ္းတမ္းတမ္း မေျပာရဲေခ်။
ေရွာင္ယုက အေသးစိတ္လိုက္ ဂ႐ုစိုက္ေနေသာ္လည္း ရွင္းအာမွာ ထုိကဲ့သုိ႔ စိတ္ပူစရာ မလိုေခ်။ သူမအတြက္က ေရွာင္ယြင္ႏွင့္ ေတြ႕ ဖုိ႔ကုိ လူဟုသာ သမုတ္ရမည့္ အမႈိက္တံုးေကာင္က သူမတုိ႔အား အေႏွာင့္အယွက္ေပးေနသည္ဟုသာ သူမ သတ္မွတ္လိုက္သည္။
သူမသည္ မ်က္လႊာေလးအား ပင့္လိုက္ျပီး ဘဝင္ျမင့္ေနေသာ လ်ိဳစီး အား ၾကည့္လိုက္ရင္း သူမ၏ ေသးငယ္ေသာ ႏႈတ္ခမ္းလႊာက အနည္းငယ္ ပြင့္ဟသြားသည္။ မိန္းမလွေလး၏ စကားသံက ႏူးညံ့ ပါေသာ္လည္း စကားလံုးတိုင္းက လူတိုင္းအား ၾကက္ေသေသေစ ခဲ့မိ၏
“ အမိႈက္ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မဆုိ အမႈိက္ပါပဲ.. ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ ဆုိျပီး အေရျခံဳထားေပမဲ့ သူကေတာ့ အမႈိက္ျဖစ္ေနဆဲပါပဲ.. ရွင္လို အစြမ္းအစနည္းနည္းပဲ ရွိျပီး လူတကာကို ၾကြားလံုးျပေနတာက အကိုေရွာင္ယြင္စကားယူသံုးျပီ ေျပာရရင္ မိုက္မဲထံုထိုင္းတာပါပဲ..”
လမ္းမတစ္ခုလံုးဟာ တိတ္ဆိတ္သြားခဲ့၏။ လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ားက အံ့ၾသသြားခဲ့ၾကသည္။ ထုိမိန္းကေလးက လွပေျပျပစ္ပါ ေသာ္လည္း တစ္ဖက္သားအား အထိနာေအာင္ ေျပာတတ္သည္မွာ သူမ်ားေတြထက္ မနိမ့္က်ပါဘူး။
ေရွာင္ယုလည္း ရွင္းအားကို အံ့ၾသစြာ ၾကည့္ေနမိသည္။ အခ်ိန္ခဏ ၾကာမွ သူမႏႈတ္ခမ္းအား ကိုက္လိုက္ျပီး ေျပာလိုက္သည္။
“ ဟုိေခြးေကာင္စုတ္ေၾကာင့္ မင္းလည္း သူ႔အတိုင္း စရုိက္တူသြား ျပီးလို႔ ေျပာရမယ္.. ”
လူပံုအလယ္တြင္ သူ႔အား ေပၚေပၚထင္ထင္ကို ခ်ိဳဖဲ့ေျပာဆိုျခင္း ေၾကာင့္ စိတ္ထားေကာက္က်စ္ေသာ လ်ိဳစီး၏ မ်က္ႏွာေပၚက အျပံဳးမ်ား ခ်က္ခ်င္း ကြယ္ေပ်ာက္သြားသည္။
မ်က္ႏွာက မည္းေမွာင္စြာျဖင့္
“ ဒီမွာ ရွိေနတဲ့ကာလမွာ မင္းတစ္ေယာက္ပဲ ငါ့ကို ဒီလိုမ်ိဳး ေျပာဖူး တယ္.. ”
“ တကယ္လား.. ဘယ္လို အရူးထတဲ့ စကားမ်ိဳးလဲ.. ”
ရွင္းအာသည္ သူမ၏ နဖူးကို ႏွိပ္နယ္လိုက္သည္။ သူမ၏ အေရွ႕က လူသည္ အရူးငေပါ ဒါမွမဟုတ္ ဘဝင္ျမင့္လြန္းေနေသာ သူ ျဖစ္ေန ေၾကာင္း သူမ ေသေသခ်ာခ်ာ သိလိုက္ပါျပီး။
“ ဂ်ားလီေယာင္.. လုပ္လိုက္ေတာ့.. အစက ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ခ်ဥ္းကပ္ခ်င္တာပဲ.. ဒါေပမဲ့.. ကံမေကာင္းတာက သူက နားမလည္ ဘူးကြ.. ”
တင္းမာေနေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္ လ်ိဳစီးက လက္ကို ေဝွ႔ယမ္းျပီး အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။
“ ဟမ္.. ”
ဂ်ားလီေယာင္ ေၾကာင္ေငးသြားသည္။ ေခါင္းကို ကုတ္လိုက္ရင္း ေခါင္းကိုက္ျခင္း ေဝဒနာကို စတင္ခံစားမိသည္။ မ်က္ႏွာက ျပံဳးဟန္ ျပဳထားေသာ္လည္း စိတ္ထဲ ေတြးလုိက္မိသည္။
“ဒီေကာင္ ဘာေတြ ေတြးေနလဲဟ.. အေဖေျပာတာ မွန္တယ္.. ဒီေကာင္က ေမွာ္ေဆးပညာရပ္က လြဲျပီ ဘာမွ မသိတဲ့ေကာင္ပဲ.. ဒီလိုလူတစ္ေယာက္က ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ ျဖစ္လာ သလဲ မသိဘူး.. ”
ဂ်ားလီေယာင္ အသက္ျပင္းကိုသာ ခ်လိုက္မိျပီး အျပံဳးတစ္ခုျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။
“ အကိုၾကီးလ်ိဳစီး… ေလာေလာဆယ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဂ်ားလီကလန္က ေရွာင္ကလန္ကို ရန္စလို႔ မရေသးဘူး.. ”
“ ဘာ ေရွာင္ကလန္? ”
လ်ိဳစီး ေအးစက္စက္ ရယ္ေမာလိုက္ျပီး မထီမဲ့ျမင္ျပဳကာ ေျပာလိုက္ သည္။
“ ရွင္းအာကိုသာ ရႏိုင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ေရွာင္ကလန္ကို ေျမလွန္ပစ္ဖုိ႔ ငါကူညီေပးမယ္..ေႏြဦးျပန္လာျခင္းေဆးထက္ ေနာက္ထပ္ သံုးေလး မ်ိဳး ငါလုပ္ေပးလို႔ရတယ္.. ငါသာ ေဖာ္စပ္ျပီးသြားခဲ့ရင္ ေရွာင္ကလန္ ေတာ့ အရင္ကအတိုင္း ဝမ္းနည္းရမဲ့အျဖစ္ကို ေရာက္ေစရမယ္ဆုိ တာ ငါအာမခံတယ္.. ”
လ်ိဳစီးစကားအား နားေထာင္ေနရင္း ဂ်ားလီေယာင္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ အံ့ၾသသြားျပန္သည္။ ဒီလူက သူ႔လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ကို လြယ္လြယ္ေလး ထုတ္ေျပာလိမ့္မယ္လို႔ သူ မထင္ထားမိပါဘူး။ တိုးတိတ္စြာ ဝမ္းသာ သြားသလို သူ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္ျပီး အသက္ျပင္းခ်လိုက္မိျပန္ သည္။
ဒါက တံုးအတာေတြ မ်ားေလ.. ေမွာ္ေဆးပညာရွင္ျဖစ္ဖုိ႔ အခြင့္အေရး မ်ားေလလား. ??
သူ မေတြးတတ္ေတာ့.. ထို႔ေနာက္ လက္ကို ေဝွ႔ယမ္းလ်က္ အမိန္႔ ေပးလိုက္သည္။
“ သူတို႔ကို ဖမ္းလိုက္ေတာ့.. ”
ဂ်ားလီေယာင္၏ အမိန္႔သံအား ၾကားသည္ႏွင့္ သူ႔အေနာက္က မ်က္ႏွာထား မာေက်ာလွေသာ လူသန္ၾကီးဆယ္ေယာက္က အေရွ႕တိုးခ်ဥ္းကပ္လာျပီး ေရွာင္ရွင္းအာ တုိ႔အုပ္စုအား ပတ္လည္ ဝိုင္းထားလိုက္ၾကသည္။
တစ္ဖက္အဖြဲ႕၏ ရုိင္းျပေသာ အမူအရာေၾကာင့္ ေရွာင္ယု အလြန္အမင္း ေဒါသထြက္လာခဲ့သည္။ ႏွာတစ္ခ်က္ မႈတ္လိုက္ျပီး သူမခါးမွာ အစိမ္းေရာင္ က်ာပြတ္ရွည္ကို ဆြဲထုတ္လိုက္ျပီး အညွာအတာမဲ့စြာျဖင့္ သူမတုိ႔ွဆီ ေျပးဝင္လာေသာ လူသန္ၾကီးမ်ား အား ရုိက္ခ်လိုက္သည္။ မ်က္စိတစ္မွိတ္အတြင္းမွာပဲ ထုိလူေတြ၏ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ အစင္းရာရွည္မ်ား ထင္က်န္သြားေတာ့သည္။
ေရွာင္ယုက ဒုိက်ဲအဆင့္ ၾကယ္သံုးလံုး ကိုေရာက္ေနပါေသာ္လည္း ဒုိက်ဲအဆင့္ အလားတူရွိေနၾကေသာ လူသန္ ဆယ္ေယာက္ေက်ာ္ အား တိုက္ခိုက္ေနရ၍ ႏွစ္ေယာက္သံုးေယာက္အား ရုိက္ခ်ျပီးျပီ ေနာက္ သူမ အေရးနိမ့္စျပဳလာခဲ့သည္။
ေနာက္ထပ္ လူၾကီးတစ္ေယာက္က ေသြးအန္ထုတ္လိုက္ျပီး ျပန္ဆုတ္သြားခဲ့သလို ေရွာင္ယု၏ မ်က္ႏွာသည္လည္း ေသြးဆုတ္ ေနကာ အေနာက္သို႔ အတင္းဆုတ္လိုက္ရသည္။ ေရွာင္နင္အား လွည့္ၾကည့္လိုက္ျပီး ေျပာလိုက္သည္။
“ ရွင္းအာကို ေခၚသြား.. ေျပးျပီးေတာ့ ဟုိေကာင္စုတ္ကို ျမန္ျမန္ သြားေခၚလာခဲ့.. ”
ေရွာင္နင္က ကမန္းကတန္း ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ သူ႔မ်က္ႏွာက ရုတ္ျခည္း ေျပာင္းလဲသြားျပီးး ပူပန္ဟန္ျဖင့္ ခပ္ျမန္ျမန္ သတိေပးလိုက္သည္။
“ အစ္မ.. အစ္မ.. သတိထား.. ”
ေရွာင္နင္ သတိေပးသံေၾကာင့္ သူမ ခ်က္ခ်င္းပဲ အေနာက္ျပန္လွည့္ လိုက္ရာ ေစာေစာက သူမ၏ က်ာပြတ္ျဖင့္ ရုိက္ႏွက္ခံရေသာ လူၾကီးက ျပန္ထလာျပီး သံတံုးလိုမာေက်ာေသာ လက္သီးျဖင့္ သူမ၏ ရင္ဘက္ဆီကို ပစ္ထုိးလိုက္သည္ကို ျမင္လိုက္သည္။
အလစ္ဝင္တိုက္ခိုက္ျခင္းခံရသလို အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္၏ ရင္ဘက္ကို ပစ္မွတ္ထားကာ တိုက္ခိုက္လိုက္ေသာ ညစ္ပတ္သည့္ တုိက္ကြက္ေၾကာင့္ ေရွာင္ယု ေဒါသ အၾကီးအက်ယ္ထြက္ရွိသြားျပီး ဒိုခ်ီစြမ္းအင္မ်ား သူမ လက္ဖဝါးျပင္မွာ စုစည္းလိုက္သည္။ ထုိစြမ္းအင္အား ေဒါသတၾကီးျဖင့္ ပစ္လႊတ္လိုက္မည္ဆဲဆဲတြင္ အနက္ေရာင္လူပံုရိပ္တစ္ခုက သူမ နေဘးကို အလ်င္အျမန္ ေရာက္ ရွိလာခဲ့သည္။ ျပင္းထန္လွေသာ ေလအဟုန္ႏွင့္အတူ ထိုလူၾကီးအား ရုိက္ခ်လိုက္သည္။ မ်ားျပားလွေသာ အင္အားေၾကာင့္ ထိုလူၾကီးမွာ ေျမျပင္ေပၚတြင္ မီတာအနည္းငယ္အထိ လွိမ့္သြားခဲ့ျပီး သူ႔မ်က္ႏွာ တြင္လည္း ေသြးမ်ားျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းသြားေခ်ျပီ။
“ တိုက္ခိုက္တဲ့ သူအားလံုးကို ဒုကၡိတျဖစ္ေအာင္ လုပ္လိုက္ၾက ”
လူငယ္တစ္ေယာက္သည္ သံတုတ္တစ္ေခ်ာင္းကို ကိုင္ေဆာင္ထား ျပီး တစ္ဖက္ျခမ္းတြင္ ရပ္ၾကည့္ေနေသာ လ်ိဳစီးႏွင့္ ဂ်ားလီေယာင္အား ေအးစက္စြာ စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းက ထြက္က်လာေသာ အမိန္႔စကားသံက အနည္းငယ္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ေကာင္းလွ၏
ထုိလူငယ္၏ အမိန္႔အား ၾကားလိုက္သည္ႏွင့္ လူအုပ္ထဲမွ လူၾကီးဆယ္ႏွစ္ေယာက္တုိ႔သည္ သံတုတ္ကိုယ္စီျဖင့္ အေရွ႕ထြက္ လာၾကျပီး သရဲတဘက္ဆန္ေသာ အျပံဳးမ်ားျဖင့္ ေျပးဝင္လာခဲ့ ၾကသည္။
No comments:
Post a Comment