Battle Through The Heavens..137
မူရင္းေရးသူ... Heavenly Silkworm Potato
Chapter...137...ပူးတြဲစစ္ဆင္ေရး
ေနမင္းႀကီးက ေကာင္းကင္၏အထြတ္အထိပ္ကုိေရာက္႐ွိေနသလုိပဲ
ေ႐ွာင္ယြင္က ႀကီးမားေသာေက်ာက္တုံးႀကီးေပၚမွာ
မတ္တပ္ရပ္ေနေသာ လွပၿပီးတင့္တယ္လြန္းတဲ့
ယြင္ခ်ီကို ၾကည့္ေနလုိက္သည္။မုိးကုတ္စက္ဝိုင္းဆီမွ
ေနမင္း၏အလင္းေရာင္က သူမ၏ပုံရိပ္ေပၚသုိ႔
သြန္းေလာင္းေနၿပီး ပတ္ဝန္းက်င္အလႊာေလးေတြကလည္း
အလင္းေရာင္မ်ားျဖာထြက္ေနသည့္ ျမင္ကြင္းမွာ
ခမ္းနားႀကီးက်ယ္လုိ႔ေနသည္။
ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ယြင္ခ်ီ၏ ပုံစံက
နီလာခရမ္းေတာင္ပံျခေသၤ့ႏွင့္တုိက္ပြဲဝင္တဲ့အခ်ိန္တုန္းကလုိပဲ ေ႐ွာင္ယြင္၏ အျမင္ကို တင့္တယ္ျမင့္ျမတ္မႈေတြကုိဖုံးလြမ္းသြားေစသည္။
ေအးစက္စက္ မာနႀကီးၿပီးအထက္စီးဆန္သည့္ အမူအရာကလည္း အျခားသူေတြကို
အ႐ွက္ရႏွိမ့္က်ေစႏုိင္သည့္ခံစားခ်က္ကိုျဖစ္ေစႏုိင္သည္။
ေ႐ွာင္ယြင္က သူမကို ၾကည့္ေနသည္ဟုခံစားမိရင္
ယြင္ခ်ီတစ္ေယာက္ေနာက္သုိ႔လွည့္၍
ကတၱရာလုိနက္ေမွာင္သည့္မ်က္လုံးတစ္စုံႏွင့္ေတြ႔ဆုံႏုိင္ရန္
ပတ္ဝန္းက်င္ကုို လွည့္ပတ္ၾကည့္လုိက္သည္။
သူမ၏အၾကည့္ကိုလ်င္ျမန္စြာလွည့္ပတ္ၿပီးေနာက္
ျိငီးေငြ႔ဖြယ္ အသံႏွင့္ အသိေပးေျပာဆုိလုိက္သည္။
"ငါမင္းကုိ ဒုိ႐ွီအဆင့္စြမ္းအားကုိ ခဏအသုံးျပဳလုိ႔ရေအာင္လုပ္ေပးလုိက္မယ္။ငါကေလဓာတ္စြမ္းအင္မွာ ပါရမီပုိေကာင္းမြန္တဲ့အတြက္ပဲ
မင္းရဲ႕လ်င္ျမန္မႈက သိသိသာသာတုိးတက္သြားလိမ့္မယ္။
ေမွာ္သားရဲေတြနဲ႔ ၾကဳံေတြ႔ခဲ့ရင္ေတာ့မင္းအေနနဲ႔
ထြက္ေျပးတာကအေကာင္းဆုံးပဲ။
တကယ္လုိ႔တုိက္ခုိက္ခဲ့ရင္ မင္းတုိ႔တုိက္လုိက္မႈအသံကိုအျခားေသာ ေမွာ္သားရဲေတြက ၾကားရင္သူတုိ႔ကေရာက္႐ွိလာမွာပဲ။
အဲ့လုိသာျဖစ္သြားရင္ ငါစုိးရိမ္တာကမင္း..."
အဲ့အခ်က္ေရာက္ရင္ပဲ ယြင္ခ်ီက သူမ၏စကားကို
ရပ္တန္႔လုိက္ၿပီး ေခါင္းကုိလွည့္၍ ေ႐ွာင္ယြင္ကုိစုိက္ၾကည့္လုိက္သည္။
"အမ္"
မ်က္ခြံေလးေတြ ေမွးစင္းသြားသည္။
ယြင္ခ်ီက မေတာ္တဆေျပာလုိက္မိသည့္စကားကုိ
မၾကားမိလုိက္သလုိပဲျဖစ္ေနၿပီး
ေခါင္းေလးကုိ သာညိမ့္လုိ႔ေနသည္။
ေ႐ွာင္ယြင္၏ စြဲေဆာင္ႏုိင္ေသာ ္မ်က္ႏွာေလးကုိၾကည့္မိၿပီး
ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ယြင္ခ်ီ၏မ်က္လုံးႏွစ္ခုက စုစည္းမိသြားသည္။
ခဏၾကာၿပီးေနာက္ ေက်ာက္တုံးႀကီးေပၚကေန
ခုန္ခ်လုိက္ၿပီး ေ႐ွာင္ယြင္၏ အနားကိုေရာက္႐ွိလာသည္။
"ငါတုိ႔စတင္လုိ႔ရၿပီလား?"
ညႇင္သာစြာေမးလုိက္သည္။
"Okay"
ေ႐ွာင္ယြင္ေခါင္းညိတ္လုိက္ရင္ပဲ သူမ၏ေက်ာက္စိမ္း
ကဲ့သုိေလး လက္ေလးနဲ႔ ေ႐ွာင္ယြင္ကုိသူမ၏အေ႐ွ႕သုိ႔ဆြဲယူတြန္းပုိ႔လုိက္သည္။
သူမ၏လက္ေလးေတြက ေ႐ွာင္ယြင္၏ေနာက္ေက်ာကုိ
ထိကပ္လုိက္ၿပီး ဒုိခ်ီစြမ္းအင္ေတြကိုခနၶာကိုယ္အတြင္းသုိ႔
သြန္းေလာင္းလိုက္သည္။သူမ၏ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာပဲ
ဒုိခ်ီစြမ္းအင္ေတြက အခက္အခဲမ႐ွိ လမ္းေၾကာင္းအတုိင္း
စီးဆင္းသြားသည္။
ေရကရားတစ္ခုကေန ေရေတြစီးက်လာသလုိပဲ။
ဒုိခ်ီစြမ္းအင္ေတြက သူ႔ခနၶာကုိယ္ထဲ ဝင္ေရာက္လာရင္
တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ မခံစားဖူးတဲ့ စြမ္းအင္ပမာဏေတြက
ခနၶာကုိယ္အတြင္းလွည့္ပတ္ေနသည္ကိုခံစားလုိက္ရသည္။
ဒါက ခနၶာကုိယ္အတြင္းမွာ႐ွိတဲ့ အ႐ုိးေတြကုိလည္း
ခြဲလိုက္သည့္အသံေတြကထြက္ေပၚလာၿပီး
အသစ္တဖန္ေမြးဖြားရသလုိပဲျဖစ္သည္။
လက္သီးကုိ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္၍
သိခ်င္စိတ္ေတြကလည္း ျဖစ္ေပၚေနသည္။
ဒါကဒုိ႐ွီ အဆင့္စြမ္းအားလား?
ေမ်ာ္လင့္ထားသလုိပဲ ဒုိက်ဲအဆင့္ႏွင့္ႏုွိင္းယွဥ္ရန္ မျဖစ္ႏုိင္ေပ။
သူ၏ခနၶာကုိယ္ကလည္း ပုိၿပီးၾကံ့ခုိင္လာသလုိပဲ
လ်င္ျမန္ျဖတ္လတ္မႈေတြပါတုိးတက္လာေစသည္။
ထင္ထင္႐ွား႐ွားပဲ ေလဓာတ္ခ်ီစြမ္းအင္ေတြေၾကာင့္ပဲ
ဒုိက်ဲအဆင့္ေရြ႔လ်ားမႈ ပညာရပ္ေတြကို အသုံးျပဳရင္ေတာင္မွ ယခုအေျခအေနက
အမ်ားႀကီး.ပုိ၍ လ်င္ျမန္ျဖတ္လတ္ေလသည္။
"ဒီဒုိခ်ီစြမ္းအင္ေတြကမင္းကို ႏွစ္နာရီၾကာေအာင္
အသုံးျပဳႏုိင္လိမ့္မယ္။ဒါက ဒုိ႐ွီအဆင့္ကို ႏွစ္နာရီေရာက္႐ွိေစတာပဲ။ဒီအခ်ိန္အတြင္းမွာ
မင္းကနီလာခရမ္းေတာင္ပံျခေသၤဂူအတြင္းဝင္ေရာက္ၿပီး
ခရမ္းေရာင္ဝိညာဥ္သလင္းေက်ာက္ကုိ ယူေဆာင္ႏုိင္ရလိမ့္မယ္"
ယြင္ခ်ီက သတိေပးလိုက္သည္။
"ငါကေတာ့ အေကာင္းဆုံးအခ်ိန္ဆြဲထားေပးမယ္။
မင္းကအေျခအေနကုိၾကည့္ၿပီးလုပ္႐ွားဖုိ႔ပဲ။
ေမွာ္သားရဲေတြက လူသားေတြေလာက္အသိဥာဏ္မႂကြယ္ဝေပမဲ့လည္း မင္းကအခြင့္အေရးကုိ ဂ႐ုစုိက္အသုံးခ်သင့္တယ္။
အခြင့္အေရးဆုိတာ အျမဲတမ္းမရႏုိင္ဘူး။
မင္ူရဲ႕အခြင့္အေရးကုိ အသုံးမခ်ႏုိင္ရင္ေတာ့
ေနာက္ထပ္အခြင့္အေရး ရ႐ွိဖုိ႔ဆုိတာမလြယ္ဘူး။
ဒါကုိငါစိုးရိမ္တယ္"
"ဟုတ္ၿပီ...ငါတုိ႔သြားၾကေတာ့မလား?"
ေ႐ွာင္ယြင္က ေခါင္းေလးညိတ္ၿပီး ျဖစ္ႏုိင္သည့္
အေျခအေနေတြကို ေမႊေနာက္ေတြးေတာေနသည့္
ယြင္ခ်ီကို ျပဳံး၍ၾကည့္လုိက္သည္။
"သြားၾကတာေပါ့.."
ယြင္ခ်ီက ေခါင္းေလးကုိ ငုံၿပီး အနည္းငယ္လႈပ္႐ွားလုိက္ရင္
အစိမ္းေရာင္စြမ္းအင္ေတာင္ပံႏွစ္ခုက သူမ၏ေနာက္ေက်ာ
ကေနေပၚေပါက္လာသည္။
သူမ၏ေခါင္းေလးကိုေမာ့ၿပီးေ႐ွာင္ယြင္၏အမူအရာကုိ
ျမင္လုိက္ခ်ိန္မွာပဲ မူးေဝသြားသည္။
သူမ၏လွပတဲ့မ်က္ႏွာေလးက စိတ္ဆုိးေဒါသထြက္ကာ
နီရဲလာၿပီး ျပစ္တင္ေျပာဆုိလုိက္သည္။
"မင္းဘာလုပ္ေနတာလဲ?"
ေပြ႔ဖက္ဖုိ႔ အဆင္သင့္႐ွိေနတဲ့ ေ႐ွာင္ယြင္၏
မ်က္လုံးေတြက သူမ၏အေမးေၾကာင့္ ျပဴးက်ယ္သြားသည္။
အံ့ျသမွင္သက္စြာပဲ ျပန္လည္ေျပာဆုိလုိက္သည္။
"ဒီေလာက္အေဝးႀကီးကို ေျပးၿပီးသြားဖုိ႔ ငါ့ကိုထားခဲ့မွာလား?တကယ္လုိ႔ အဆင့္ေလးအဆင့္ငါး႐ွိတဲ့ ေမွာ္သားရဲေတြနဲ႔ ေတြ႔ခဲ့ရင္ေတာ့ ငါ့ရဲ႕ခရီးကအဆုံးသတ္သြားမွာပဲ"
ယြင္ခ်ီ၏မ်က္ခမ္းေတြလည္း တုန္ခါသြားသည္။
ခဏေလာက္ၾကာသည္အထိေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစားၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ေဆာင့္ႀကီးေအာင့္ႀကီးနဲ႔လက္ခံသေဘာတူလုိက္ရသည္။
သူမလက္ခံလုိက္သည္ကုိျမင္ရင္ ေ႐ွာင္ယြင္၏ ႏႈတ္ခမ္းေတြက ေျမာက္ပင့္သြားသည္။သူမအနားသုိ႔တျဖည္းျဖည္း ကပ္သြားၿပီး
တင့္တယ္ၿပီးျမင့္ျမတ္တဲ့ မိန္းကေလးကို ေနာက္ထပ္တစ္ႀကိမ္ေပြ႔ဖက္လုိက္ျပန္သည္။
"မဟုတ္တ႐ုတ္ေတြလုပ္ဖုိ႔ေတာ့မစဥ္းစားနဲ႔
တခုခုဆုိ ငါမင္းကို ပစ္ခ်လုိက္မယ္"
သူမ၏စြမ္းအားေတြကုိ ျပန္ရၿပီးတဲ့ေနာက္
သူမ၏ခနၶာကုိယ္ေလးက လူငယ္ေလး၏ ေပြ႔ဖက္ျခင္းကို
ေနာက္ထပ္တစ္ႀကိမ္ခံလုိက္ရရင္ပဲ အနည္းငယ္ တုန္ခါသြားသည္။
အသက္ကို ျဖည္းညႇင္းစြာ႐ွဴသြင္းလုိက္ၿပီး
ရင္ဖုိေနေသာႏွလုံးသားေလးကုိ တည္ၿငိမ္ေအာင္လုပ္လုိက္ၿပီး ေ႐ွာင္ယြင္ကိုလည္း
ၿခိမ္းေျခာက္ေျပာဆုိလုိက္သည္။
ေ႐ွာင္ယြင္က အျပဳံးေလးႏွင့္ေခါင္းေလးညိတ္ၿပီးတုိးတုိးေလးေျပာလုိက္သည္။
"ငါကထိသင့္တဲ့ေနရာအားလုံးကုိထိကုိင္ၿပီးလုိ႔
အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီ"
ယြင္ခ်ီ၏မ်က္ႏွာက ႐ွက္ေသြးျဖန္းသြားေပမဲ့လည္း
ေ႐ွာင္ယြင္ေျပာလုိက္သည္ကုိမၾကားသလုိဟန္ေဆာင္လုိက္သည္။သူမ၏ေနာက္ေက်ာမွေတာင္ပံေတြကလႈပ္႐ွားလုိက္ရင္ပဲ
ေျမျပင္၏အထက္သုိ႔ အ႐ွိန္ျဖင့္ထုိးတက္သြားသည္။
ခဏၾကာၿပီးေနာက္မွာေတာ့ ေကာင္းကင္အထက္ကုိေရာက္႐ွိပ်ံသန္းသြားသည္။
ေကာင္းကင္ထက္သုိ႔ ပ်ံသန္းေနရင္းမွာပဲ
ေ႐ွာင္ယြင္၏ပုံစံက ယြင္ခ်ီကုိေပြ႔ဖက္ထားသည္မွာ
ဖားေလးတစ္ေကာင္လုိပဲဖစ္ေနသည္။
ဒီလိုအေျခအေနကလည္း ယြင္ခ်ီ၏လွပေသာမ်က္ႏွာေလးမွာ ေဒါသရိပ္ေတြျဖစ္ေပၚလာေစသည္။သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ
ေ႐ွာင္ယြင္ကုိေလထဲကေနပစ္ခ်ေတာ့မည္အေျခ
အေနကုိေရာက္႐ွိလာသည္။
ယြင္ခ်ီက သူမ၏ပ်ံသန္းမႈအ႐ွိန္ကုိတုိးျမင့္လုိက္သလုိပဲ
ေအးစက္မႈေတြက သူမမ်က္ႏွာမွာပုိ၍ျဖစ္ေပၚလာသည္။
ေလထဲမွာ အစိမ္းေရာင္ေတာင္ပံေတြ ပ်ံသန္းေနသည္က
မီတာတစ္ရာေက်ာ္ထိကုိေရာက္႐ွိလာသည္။
"အုိး..ဒါနဲ႔မင္းကဒုိဝွမ္းၾကယ္ပြင့္ ဘယ္ေလာက္လဲ?"
ေ႐ွာင္ယြင္က တိမ္ေတြဆီကိုပ်ံသန္းေနရင္
ေလတုိးသံေတြၾကားမွာ ပဲယြင္ခ်ီ၊၏နားရြက္နားသုိ႔ကပ္၍
စပ္စုေမးျမန္းလုိက္သည္။
ေႏြးေထြးတဲ့ အသက္႐ွဴသံ ၊ေ႐ွာင္ယြင္၏စကားသံက
သူမ၏နားရြက္ကုိထိခတ္သြားရင္ပဲ ပ်ံသန္းေနတဲ့သူမ၏
ခနၶာကုိယ္ေလးကုိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ တုန္ခါလုိ႔သြားသည္။
သူမ၏မ်က္လုံးထဲမွာ မေက်နပ္သည္ အမူအရာမ်ားျဖတ္သန္းသြားၿပီး စိတ္မပါစြာျပန္ေျဖလုိက္သည္။
"သုံးပြင့္"
"ဒါဆုိ နီလာခရမ္းေတာင္ပံျခေသၤကေရာ
ၾကယ္ဘယ္ႏွစ္ပြင္ေလာက္႐ွိလဲ?'
ေ႐ွာင္ယြင္ ကမ်က္ေမွာင္ၾကဳပ္ၿပီးေမးလုိက္ျပန္သည္။
"ေမွာ္သားရဲေတြကုိေတာ့ ၾကယ္ပြင့္တိတိက်က်ေတာ့
သတ္မွတ္တာမ်ဳိးေတာ့မ႐ွိၾကဘူး။
ကြၽမ္းက်င္မ၊ႈ ဒုိခ်ီစြမ္းအင္နဲ႔ႏႈိင္ယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့
ဒုိဝွမ္းၾကယ္ႏွစ္ပြင့္ေတာ့႐ွိတယ္။
ဒါေပမဲ့ နီလာခရမ္းေတာင္ပံျခေသၤက ၾကယ္ေလးပြင့္၊ၾကယ္ငါးပြင့္ဒုိဝွမ္းကြၽမ္းက်င္သူေတြနဲ႔ တုိက္ခုိက္ႏုိင္တယ္။
သူ႔ရဲ႕ ခနၶာကုိယ္ၾကံခုိင္မႈ ၊ေတာင္ပံေတြပါထည့္ေပါင္းမယ္
ဆုိရင္ေတာ့ ၾကယ္သုံးပြင့္ဒုိဝွမ္း အဆင့္မွာ႐ွိႏုိင္တယ္"
"ဒါေၾကာင့္ကိုး အဲ့ေန႔တုန္းက မင္းျမန္ျမန္ဆန္ဆန္႐ႈံးနိမ့္ခဲ့တာ အံ့ျသစရာမ႐ွိေတာ့ပါဘူး။
အဲ့ေကာင္ရဲ႕ အနီးကတုိက္ခုိက္မႈက အရမ္းကုိျပင္ထန္လုိ႔
မင္းရဲ႕ရင္ဘတ္မွာ ဒဏ္ရာရခဲ့တာ...."
ေ႐ွာင္ယြင္က တစုံတခုကုိ စိတ္ထဲေတြးမိသြားၿပီး
ေခါင္းေလးကုိညိတ္လုိက္သည္။
သူ႔စကားမဆုံးခင္မွာပဲ ထိတ္လန္႔စရာ အျဖစ္ပ်က္က
ျဖစ္သြားသည္။
သူက ေလထဲကုိေ႐ွာက္႐ွိေနၿပီး ယြင္ခ်ီက သူ႔ကို
ပစ္ခ်လုိက္ေလသည္။
သူကယြင္ခ်ီကို လွမ္းဆြဲဖုိ႔ လုပ္လုိက္ရင္ပဲ သူမက
သူ႔ကို စိတ္ဆုိးေဒါသထြက္ေနသည့္မ်က္လုံးတစ္စုံနဲ႔ၾကည့္ေနသည္။ဘာမွ မတတ္ႏုိင္စြာပဲ ေခါင္းေလးကို သာသြင္သြင္ခါလိုက္သည္။
"မင္းတကယ္လုိ႔ ေနာက္ထပ္ အမိႈက္ေတြထပ္လုပ္ေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ငါမင္းကုိ တကယ္ပစ္ခ်လုိက္ေတာ့မယ္"
ယြင္ခ်ီ အေနနဲ႔ ဒိလုိစကားဖြာတဲ့သူကို
ၿခိမ္းေျခာက္တာထက္ေကာင္းမြန္ေသာ အျခားနည္းလမ္း
ကုိမျမင္မိေပ။
"ဟုတ္ပါၿပီ...ငါေနာက္ထပ္ဘာမွမေျပာေတာ့ဘူး..."
ေ႐ွာင္ယြင္အေနနဲ႔ ဒီမိန္းကေလးကို မႏုိင္ဘူးဆုိတာသိသည္။သူမကေျပာတဲ့အတုိင္းတကယ္လုပ္မယ့္သူပဲ။
တကယ္လုိ႔ သူမက ပစ္ခ်ခဲ့ရင္ အားလုံးကအဆုံးသတ္သြားမွာပဲ ။
ဒါေၾကာင့္ ေ႐ွာင္ယြင္ကအားတင္းၿပီး ျပဳံး၍ေခါင္းညိတ္လုိက္သည္။
"ဒါေပမဲ့ မင္းရဲ႕ဒဏ္ရာကသက္သာ
သြားၿပီးဆုိေပမဲ့လည္း ၾကည့္မေကာင္းတဲ့
အမာရြတ္ေတြ ငါေတြ႔ခဲ့ေသးတယ္။"
ေ႐ွာင္ယြင္၏ ႏုတ္မႈ ေလေပြတစ္ခုအလားထြက္သြားေသာ
စကားလုံးေၾကာင့္ လွပတဲ့မ်က္ႏွာေလးကုိ အလြန္ခက္ထန္တင္းမာသြားသည္။
သူမ၏ သည္းခံမႈကုိ အကဲစမ္းေနေသာ
ေ႐ွာင္ယြင္ကုိ ပစ္ခ်ဖုိ႔အတြက္ပဲ ခနၶာကုိယ္အတြင္း႐ွိဒုိခ်ီစြမ္းအင္ေတြကုိ စုစည္းလုိက္သည္။
"အနာဂတ္မွာ မင္းရဲ႕အမာရြတ္ေတြကို ေပ်ာက္သြားဖုိ႔
ေဆးအခ်ဳိ့ကုိ ငါျပဳလုပ္ေပးမယ္။မင္းလုိလွပတဲ့ မိန္းကေလးအတြက္ ဒီလုိ အက်ည္းတန္တဲ့
အမာရြတ္ေတြက လုံးဝကိုမလုိက္ဖက္ဘူး"
ေ႐ွာင္ယြင္၏ ႏႈတ္မွာထြက္လာေသာ စကား
တစ္ခြန္းဆီတုိင္းက ယြင္ခ်ီ၏ႏွလုံးသားေလးကုိတုန္ခါသြားေစသည္။
ေလးေလးနက္ နက္႐ွိတဲ့ လူငယ္ေလးရဲ႕ မ်က္နာေလးကိုၾကည့္ၿပီး စုစည္းထားတဲ့ဒုိခ်ီစြမ္းအင္ေတြကိ လြင့္ပ်ယ္သြားေလသည္။
သူမက ဟန္ေဆာင္ၿပီး ပ်င္းရိဖြယ္ျပန္လည္ေျပာလုိက္သည္။
"မလုိအပ္ဘူး..ငါတုိ႔ကေတြ႕ဆုံမႈက ဒီမွာပဲ ၿပီးၿပီ
အနာဂတ္မွာ ေတြ႔ဆုံဖုိ႔ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အခြင့္အေရးပဲ"
ဒီစကားေတြက ေ႐ွာင္ယြင္ကို တုံ႔ဆုိင္းသြားေစသည္။
ခဏၾကာၿပီးေနာက္ ေခါင္းကို ခါ၍ သူ႔ကုိယ္သူပ်က္ရယ္ျပဳလုိက္သည္။ဒုိဝွမ္းကြၽမ္းက်င္သူတစ္ေယာက္က အမာရြတ္ေတြေပ်ာက္ကင္းဖုိ႔ေဆးျပားကုိ ႐ွာဖုိ႔ကဘယ္လုိလုပ္ခက္ခဲမွာလဲ။သူမ၏အဆင့္အတန္း
နဲ႔ဆုိရင္လည္း ဒီအေျခအေနက ေျပာစရာမဟုတ္ေပ။
ငါ့လုိ လူရဲ႕ အကူအညီကုိ ဘယ္လုိအပ္ပါ့မလဲ..
ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေ႐ွာင္ယြင္က စကားထပ္မဆုိေတာ့ပဲ
သူ႔ပါးစပ္ကုိ ပိတ္ထားလုိက္သည္။ဒီအခါမွာေတာ့
ယြင္ခ်ီတစ္ေယာက္ ေအးၿငိမ္းမႈကုိ ရ႐ွိသြားသည္။
ေပါက္ေပါက္ေဖာက္ေနသည့္ စကားေတြ ထြက္မလာေတာ့သည့္အတြက္ အေျခအေနကေလတုိးသံသာလ်ွင္႐ွိေတာ့သည္။
ခရီးကုိဆက္ေနရင္းပဲ ေ႐ွာင္ယြင္ ၏ စကားသံကုိ
မၾကားရေတာ့ရင္ ပထမ ေအးခ်မ္းတယ္လုိ႔ထင္ရေပမဲ့လည္း သူမ၏ႏွလုံးသားေလးထဲမွာေတာ့မြန္းၾကပ္သလုိခံစားေနရသည္။ေနာက္ဆုံးေတာ့ ႀကီးမားေသာ ေက်ာက္တုိင္ႀကီး တစ္ခုေပၚသုိ႔ တိတ္တဆိတ္ ဆင္းသက္လုိက္သည္။
ေက်ာက္တုိင္ႀကီးေပၚကုိ ဆင္းသက္လုိက္ရင္ပဲ
ေ႐ွာင္ယြင္က အေဝးမွာ႐ွိတဲ့ ေတာင္တန္းႀကီးကုိ
ေလ့လာအကဲခတ္လုိက္သည္။
ေတာင္တန္းႀကီး ထိပ္တေနရာ
သစ္ကိုင္းေတြရဲ႕ေအာက္မွာေတာ့ ေက်ာက္ဂူႀကီးတစ္ခုကုိ
မသိမသာ ျမင္ေတြ႔ႏုိင္ေလသည္။
"အဲ့တာက နီလာခရမ္းေတာင္ပံျခေသၤ့ဂူလား?"
ေ႐ွာင္ယြင္က ေက်ာက္တုံးတစ္ခု၏ေနာက္မွာ
မတ္တပ္ရပ္လ်က္ပဲ ေတာင္တန္း၏ ထိပ္တစ္ေနရာ
ကဂူတစ္ခုကုိ ၫႊန္ျပၿပီးေမးလုိက္သည္။
"ဟုတ္တယ္.."
ယြင္ခ်ီက အနည္းငယ္ေခါင္းညိတ္လုိက္ၿပီး
ဂူ၏ ပတ္လည္ ဧရိယာကုိ အနက္ေရာင္မ်က္ခုံးေလးေတြနဲ႔
ပယင္းေရာင္ ေတာင္ေနေသာ မ်က္လုံးတစ္စုံျဖင့္
အကဲခတ္ၾကည့္႐ႈလုိက္သည္။
"ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ပုိၿပီး မ်ားျပားတဲ့ေမွာ္သားရဲေတြ
ေရာက္႐ွိေနတာပဲ။
သူုတိုိ႔ကလုံျခဳံေရးကုိ တုိးျမင့္လုိက္ပုံပဲ"
"ဝင္ေပါက္မွာ႐ွိတဲ့ အဆင့္ျမင့္တဲ့ေမွာ္သားရဲေတြကို
ငါက အေကာင္းဆုံးသတ္ႏုိင္သေလာက္သတ္ၿပီး
ဒဏ္ရာရေအာင္တိုက္ခုိက္ေနတုန္း မင္းက
ဂူထဲကုိ ခုိးၿပီးဝင္ေရာက္ႏုိင္ဖုိ႔အခ်ိန္ေကာင္းကိုေစာင့္ၾကည့္ေနလုိက္အဆင္ေျပၿပီဆုိတာနဲ႔ဝင္လုိက္။"
ယြင္ခ်ီက ေ႐ွာင္ယြင္ကုိ ၾကည့္ၿပီးသတိေပးလုိက္သည္။
"ဟုတ္ၿပီ"
ေ႐ွာင္ယြင္က သူမေျပာတာကုိ သေဘာေပါက္သည့္အေၾကာင္း ေခါင္းညိတ္ျပလုိက္သည္။
ေ႐ွာင္ယြင္ က သူမေျပာသည္ကို ဂ႐ုစိုက္နားေထာင္သည္ကုိ ျမင္ရင္ပဲအနည္းငယ္စိတ္သက္သာယာရသြားသည္။
"ဂ႐ုစိုက္..ဆုိးဝါးတာတစ္ခုခုမျဖစ္ေအာင္ေသေသခ်ာခ်ာေလးလုပ္..".ယြင္ခ်ီက ေ႐ွာင္ယြင္ကို တုိးတုိးေလးေျပာလုိက္သည္။
ေ႐ွာင္ယြင္လည္း အျပဳံးေလးနဲ႔ပဲျပန္ေျပာလုိက္သည္။
"မင္းေရာပဲ ဂ႐ုစိုက္..မင္းကုိ
ေနာက္ထပ္တစ္ႀကိမ္ခ်ည္ေႏွာင္သြားမွာကို
ငါတကယ္ကို သေဘာက်ေပမဲ့လည္း ဘာမွ
မျဖစ္ေစဖုိ႔ေတာ့ ငါေမ်ာ္လင့္တယ္"
သူမက စိတ္ပ်က္စြာေခါင္းခါယမ္းလုိက္ၿပီးေနာက္
ေနာက္ေက်ာမွာ႐ွိတဲ့ ေတာင္ပံေတြကုိ လႈပ္ခါလုိက္ၿပီး
အလင္းတန္းတစ္ခုလုိ လ်င္ျမန္စြာပဲ
ဂူဆီသုိ႔ပ်ံသန္းသြားလုိက္သည္။
ေပၚေပၚတင္တင္ပဲ ဂူရဲ႕အေ႐ွ႕မီတာတစ္ရာအတြင္းကုိ
ဝင္ေရာက္သြားသည္။ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ေမွာ္သားရဲေတြကသူမကုိေတြ႔ျမင္သြားၿပီး ေတာင္တန္းတစ္ခုလုံး ေမွာ္သားရဲေတြ၏ အူသံေတြကဆူညံစြာထြက္ေပၚလုိ႔လာသည္။
ယြင္ခ်ီ၏ ေက်ာက္စိမ္းကဲသုိ႔ေသာ လက္ေလးက
လႈပ္ခါလုိက္ရင္ အစိမ္းေရာင္ ဓားကထြက္ေပၚလာသည္။
သူမ၏ တစ္ကိုယ္လုံးလဲ အစိမ္းေရာင္ေတြဖုံးလြမ္းသြားသလုိပဲ ျဖစ္ေနသည္။
အုံ႔ဆုိင္းေသာ ေတာႀကီးထဲကုိ ေျပးလႊားဝင္ေရာက္သြားရင္ပဲ မေရမတြက္ႏုိင္ေသာ
ေမွာ္သားရဲေတြက ေၾကာက္ရြံ႔စြာထြက္ေျပးေလသည္။
ဒုိဝွမ္းအဆင့္ လူတစ္ေယာက္ကို ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ ေၾကာက္ရြံ႔စြာပဲ
သူတုိ႔၏ ခက္ထန္ ရက္စက္မႈေတြကုိ မျပသေတာ့ ပဲ
ေအာ္ဟစ္ထြက္ေျပးၾကသည္။
"လူသားမိန္းကေလး..!မင္းက ေနာက္ထပ္လာရဲေသးတယ္လား?
ဒီေန႔ေတာ့ ငါ့ရဲ႕ဦးခ်ဳိ အတြက္မင္းရဲ႕အသက္ကိုေပးဆပ္ရလိမ့္မယ္"
ယြင္ခ်ီက ဂူအတြင္းေနထုိင္ၾကတဲ့ ေမွာ္သားရဲ
အခ်ဳိ့ကို သတ္ျဖတ္လုိက္သလုိပဲ
႐ုတ္တရတ္နီလာခရမ္းေတာင္ပံျခေသၤ၏ ေဒါသေၾကာင့္
ဟိန္းသံက ေကာင္းကင္ထိတုိင္ေအာင္ေပါက္ကြဲလုိ႔သြားသည္။
ဟိန္းေဟာက္လုိက္သလုိပဲ..
ထူထပ္ေသာသစ္ ေတာႀကီးအတြင္း အစိတ္စိတ္အမြာမြာ
ပ်က္စီးမႈေတြ မျဖစ္မီမွာပဲ ခရမ္းေရာင္ အလင္းတန္းႀကီးက
ဂူအတြင္းကေနထြက္ေပၚလာသည္။ဒါက မုိးကုတ္စက္ဝုိင္းဆီသုိ႔ထုိးတက္သြားသလုိပဲ
ျဖတ္သန္းသြားသည့္ သစ္ေတာ တစ္ေလ်ာက္ကုိ ဖ်က္ဆးီပစ္ေလသည္။
အစိမ္းေရာင္အလင္းတန္းႏွင့္ ခရမ္းေရာင္အလင္းတန္း
ကေကာင္းကင္ေပၚသုိ႔ ထုိးတက္သြားၿပီး
မီတာ တစ္ေထာင္ေလာက္ကုိေရာက္႐ွိသြားသည္။
ေ႐ွာင္ယြင္ကေကာင္းကင္ေပၚမွ တုိက္ပြဲကုိ
တစ္ခ်က္ၾကည့္လုိက္ၿပီး ေနာက္ဆုံးေတာ့
သူလႈပ္႐ွားလုိက္သည္။အရိပ္တစ္ခုလုိ ပဲလ်င္ျမန္စြာေတာအုပ္ထဲ သုိ႔ ဝင္ေရာက္သြားသည္။
ယြင္ခ်ီဝင္ေရာက္လာခဲ့တဲ့ေနရာအထိကို
ေ႐ွာင္ယြင္က သိပ္မၾကာလုိက္ပဲ ေရာက္႐ွိသြားသည္။
အဆင့္သုံး႐ွိတဲ့ ေမွာ္သားရဲေတြ၏ အေလာင္းေတြက
အမ်ားအျပားႏွင့္ႀကီးမားေသာေမွာ္သားရဲ မ်ား၏ အေလာင္းေတြကေန ေသြးေတြ ကလည္း အိုင္ေနသည္။
ယြင္ခ်ီ၏ သနားညာတာမႈကင္းစြာသတ္ျဖတ္မႈေၾကာင့္
ေမွာ္သားရဲေတြ၏ ေသြးပ်က္ဖြယ္ ေသဆုံးမႈက
ေ႐ွာင္ယြင္ကိုစုတ္တသပ္သပ္ျဖစ္ေစသည္။
ေျမျပင္ေပၚကေမွာ္သားရဲေတြ၏ အေလာင္းေတြက
မ်ားစြာေသာ ေမွာ္ေက်ာက္တုံးေတြ ရ႐ွိႏုိင္ေပမဲ့လည္း
ေ႐ွာင္ယြင္အေနျဖင့္ ႐ွာေဖြဖုိ႔ရန္အခ်ိန္မရခဲ့ေပ။
ေတာအုပ္ကုိေက်ာ္ျဖတ္ဖုိ႔ရန္ အလ်င္လုိေနသည့္အတြက္ပဲ
ေ႐ွာင္ယြင္ ကေမွာ္သားရဲေတြ၏
အေလာင္းေတြကို စိတ္နာနာနဲ႔ပဲ ခုန္ေက်ာ္ခဲ့ရသည္။
ေတာအုပ္ကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးရင္ပဲ ထုထည္ႀကီးမားၿပီး
စိတ္ထဲ စြဲမက္ေလာက္ေစႏုိင္သည့္ ဂူႀကီးက သူ၏ ျမင္ကြင္းေပၚကိုေရာက္႐ွိလာေလသည္။
No comments:
Post a Comment